ΠΩΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΤΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΣΑΣ

Η φροντίδα των ρούχων του μωρού έχει πολυ μεγάλη σημασία γιατί παράλληλα φροντίζουμε και το δέρμα του μωρού, διότι τους πρώτους μήνες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο.

Τα ρούχα του μωρού σας μπορείτε να τα πλύνετε στο πλυντήριο με ειδικό απορρυπαντικό που είναι δερματολογικά ελεγμένο.

Μια καλή λύση είναι το πράσινο σαπούνι το οποίο τώρα πια κυκλοφορεί και σε τέτοια μορφή που είναι κατάλληλη και για το πλυντήριο. Διαφορετικά προτιμήστε ένα προϊόν που δεν θα περιέχει πρόσθετα αρώματα ή χρωστικές κυκλοφορούν διάφορα στο εμπόριο.

Είναι σημαντικό, να πλύνετε όλα τα μωρουδιακά πριν τα φορέσει το μωρό σας. Σε καμία περίπτωση τα καινούργια ρούχα δεν φτάνουν στα χέρια μας φρεσκοπλυμένα οπότε χρειάζεται προσοχή. 

Αν τα ρουχαλάκια έχουν διάφορα διακοσμητικά, (κορδελάκια, κορδόνια ή ακόμη και φερμουάρ) μπορείτε να τα πλύνετε μέσα σε μια μαξιλαροθήκη ώστε να μην χαθούν ή μπλεχτούν με τα άλλα ρούχα.

Αυτή είναι πολύ καλή ιδέα και για μικρά αξεσουάρ του μωρού όπως :κάλτσες, γαντάκια, εσώρουχα και άλλα.

Για τον πρώτο κυρίως χρόνο είναι σημαντικό να πλένονται τα ρούχα του μωρού χωριστά από τα υπόλοιπα της οικογένειας.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ

Παιδικό Μπανάκι

Όπως το μπάνιο αναζωογονεί τον κάθε ένα από εμάς, το ίδιο συμβαίνει και με το μωράκι σας. Υπάρχουν και μωρά, που στην αρχή δεν τους αρέσει το μπάνιο, γι αυτό αν το δικό σας μωρό διαμαρτύρεται κάθε φορά που το κάνετε μπάνιο δεν πρέπει να ανησυχείτε.
Κάντε καθημερινά μπάνιο στο μωρό και ακολουθόντας τις κάτωθι οδηγίες για να έχει το μωρό σας ένα ασφαλές και απολαυστικό μπάνιο.

Πριν ξεκινήσετε τη διαδικασία του μπάνιου σιγουρευτείτε ότι έχετε κοντά σας όλα τα απαραίτητα για το μπάνιο του μωρού, που είναι τα ακόλουθα.

• Σφουγγάρι
• Ειδικό παιδικό σαμπουάν που να μην καίει τα μάτια.
• Ειδικό υγρό παιδικό σαπούνι (baby bath).
• Ειδικό λάδι για μωρά.
• Πετσέτα.
• Τα ρούχα που θα ντύσετε το μωρό.

Ξεντύστε το μωρό σας και βάλτε το πάνω σε μια μαλακή πετσέτα. Κρατώντας το κεφάλι του πλύνετε τα μάτια με μαλακό βαμβάκι βουτηγμένο σε χλιαρό νερό. Τα μάτια σκουπίζονται πάντοτε από την εσωτερική πλευρά προς τα έξω. Κατόπιν σκουπίστε ολόκληρο το πρόσωπο χρησιμοποιώντας ένα καθαρό κομμάτι βαμβάκι ξεκινώντας από τη μέση προς τα έξω.

•  Βάλτε το μωρό στην μπανιέρα κρατώντας το με το ένα χέρι, έχοντας το κεφάλι του πάνω στο μπράτσο σας. Με το άλλο χέρι βρέξτε τα μαλλιά του και ακολούθως βάλτε μικρή ποσότητα παιδικού σαμπουάν. Προσοχή το σαμπουάν να είναι ειδικό για μωρά και να μην τζούζει τα μάτια. Τρίψτε απαλά ολόκληρο το κεφάλι αλλά δώστε μεγαλύτερη προσοχή στην περιοχή πίσω από τα αυτιά και στις πτυχές του λαιμού. Με την παλάμη του ελεύθερου χεριού ή με ένα σφουγγάρι πλύνετε όλο το σώμα ξεκινώντας από το λαιμό προς τα κάτω. Αφήστε την περιοχή της πάνας τελευταία. Είναι σημαντικό το υγρό σαπούνι (Babybath) που θα χρησιμοποιήσετε να μην ερεθίζει ή να ξηραίνει το δέρμα του μωρού. Μετά το ξέβγαλμα με νερό βγάλτε το μωρό έξω και τυλίξτε το γρήγορα σε μια πετσέτα.
•  Πριν ντύσετε το μωρό απλώστε στο δέρμα του λίγη παιδική λοσιόν για ενυδάτωση. Πλύνετε την περιοχή των γεννητικών οργάνων με βαμβάκι βουτηγμένο σε νερό ή παιδικό λάδι, σκουπίζοντας από μπρος προς τα πίσω όταν πρόκειται για κορίτσι και με κυκλικές κινήσεις όταν είναι αγόρι.

Ποια ώρα της ημέρας να κάνουμε μπάνιο το μωρό;
Οπιαδήποτε ώρα είναι βολική για σας. Να θυμάστε όμως ότι τα παιδιά ηρεμούν και κοιμούνται συνήθως μετά από το μπάνιο. Γι αυτό αν το παιδί σας έχει κολικούς, τότε είναι καλύτερα να το κάνετε μπάνιο το βράδυ έτσι ώστε να κοιμάται αυτό καλά και να δίνετε και σε εσάς η ευκαιρία να ξεκουραστείτε.

Τι θερμοκρασία πρέπει να έχει το νερό;
Όπως είναι κατανοητό δεν είναι εύκολο να έχετε θερμόμετρο που να μετρά τη θερμοκρασία του νερού. Εκείνο λοιπόν που έχει σημασία είναι βάζοντας το χέρι σας μέσα στο νερό να το αισθάνεστε χλιαρό και όχι ζεστό.

Να έχετε πάντα στο μυαλό τα ακόλουθα όταν κάνετε μπάνιο το μωρό σας.
-Μην αφήνετε ΠΟΤΕ μόνο το μωρό στο μπάνιο.
-Μην αφήνετε ΠΟΤΕ μόνο το μωρό πάνω στο τραπέζι ή το κρεβάτι που το ντύνετε.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΝΑΣ

Έφτασε η μεγάλη στιγμή και ήρθε το μωρό στο σπίτι!!!
Μαζί του έφτασαν και πολλές υποχρεώσεις που τώρα σας φαίνονται βουνό αλλά σιγά-σιγα θα σας γίνουν ρουτίνα!
Πρέπει να γνωρίζετε πως θα χρειαστείτε στην αρχή από 7- 10 πάνες ημερησίως.(υπάρχουν και κάποιοι γονείς οι οποίοι επιλέγουν πάνινες πλενόμενες "οικολογικές" πάνες). Αυτό βέβαια προϋποθέτει χρόνο.

Είναι σημαντικό να έχετε σε μια μεριά όλα όσα χρειάζεστε για την αλλαγή της πάνας.

Τι πρέπει να έχετε πάντα δίπλα σας ή στην τσάντα σας αν είστε έξω από το σπίτι:

1. Μια καθαρή πάνα (αν χρησιμοποιείτε πάνινες και μια παραμάνα ασφαλείας)
2. Ένα αντισηπτικό για τα χέρια σας που δεν χρειάζονται ξέβγαλμα
3. Μια αλοιφή για τους ερεθισμούς στην ευαίσθητη περιοχή
4. Μια λεκανίτσα με χλιαρό νερό
5. Μερικά στρογγυλά βαμβάκια
6. Μια πετσέτα
7. Υγρά μαντηλάκια

Στην αρχή θα θεωρήτε δύσκολο να πιάσετε αυτό το εύθραυστο πλασματάκι στα χέρια σας, όμως με λίγη υπομονή θα τα καταφέρετε σίγουρα.
Ξαπλώστε το μωράκι σας ανάσκελα πάνω στην αλλαξιέρα ή όπου σας βολεύει και είναι ασφαλές για το παιδί. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την ειδική αδιάβροχη πάνα για να μην τα κάνετε όλα μούσκεμα. Βγάλτε του την βρώμικη πάνα.
Αν είναι καλοκαίρι ή αν ο χώρος είναι ζεστός είναι πολύ ωραίο να το αφήσετε για λίγο γυμνό ώστε να πάρει λίγο αέρα στη συνέχεια βάλτε το κάτω τη βρύση με τον ποπό γυρισμένο προς αυτή και να ξεπλύνετε το (αφού πρώτα έχετε προσαρμόσει το νερό στη σωστή θερμοκρασία).
Έπειτα πάρτε τα βαμβάκια ή ένα μικρό πανάκι και καθαρίστε σχολαστικά την περιοχή. Επιμείνετε ιδιαίτερα στις «δίπλες» που κάνει το δερματάκι τους. Συνήθως εκεί μαζεύεται αρκετή βρωμιά.
Αν το παιδάκι σας είναι κοριτσάκι τότε σκουπίστε από μπροστά προς τα πίσω.( αν το κάνετε αντίθετα  μπορεί να μεταδώσετε μικρόβια)
Αν είναι αγόρι βγάλτε προσεκτικά την πάνα γιατί η επαφή με τον δροσερό αέρα υπάρχει η πιθανότητα να πιθανά να σας καταβρέξει.
Αντί για το βαμβάκι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε υγρά μαντηλάκια. Έπειτα περάστε με μια στεγνή και καθαρή πετσέτα
Τέλος πριν την καθαρή πάνα βάλτε του την ειδική κρέμα συγκάματος για τυχόν ερεθισμούς

Το Κόψιμο των Νυχιών

Το Κόψιμο των Νυχιών

Τα νύχια των μωρών μεγαλώνουν πολύ γρήγορα και είναι αιχμηρά. Αν δεν κοπούν, μπορεί να προκαλέσουν γρατσουνιές, ερεθισμούς στο πρόσωπο αλλά και τραυματισμούς στα μάτια του . Για το λόγο αυτό θα πρέπει να τα διατηρείτε κοντά. Αν δεν έχετε ανάλογη εμπειρία είναι προτιμότερο να τα κόβετε, ενώ κάποιος άλλος κρατά το μωρό.

1. Προμηθευτείτε ένα ψαλιδάκι με στρογγυλεμένες άκρες.
2. Βάλτε κάποιον να κρατήσει το μωρό αγκαλιά.
3. Πηγαίνετε πίσω από την πλάτη εκείνου που κρατά το μωρό και πιάστε το χεράκι του, έτσι ώστε να βλέπετε την παλάμη του με τα δάχτυλα προς τα πάνω.
4. Κρύψτε όλα τα δάχτυλα με την παλάμη σας αφήνοντας μόνο εκείνο απ’ το οποίο θα κόψετε το νύχι.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ

Τι είναι ο Καρκίνος του Τραχήλου της Μήτρας;

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας προσβάλλει τον τράχηλο, δηλ. το κατώτερο άκρο της μήτρας που οδηγεί στον κόλπο.
Είναι ο δεύτερος σε συχνότητα καρκίνος στο γυναικείο πληθυσμό κάτω των 45 ετών, αλλά προσβάλλει και μεγαλύτερες ηλικίες.
Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας δεν είναι κληρονομικός.
Κύρια αιτία ανάπτυξής του είναι ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων, Human Papilloma Virus (HPV).

Η μόλυνση με τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus - HPV) είναι το συχνότερο σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα. Υπάρχουν περισσότεροι από 100 τύποι του HPV και υπολογίζεται ότι περίπου το 80% των σεξουαλικά ενεργών γυναικών έρχονται σε επαφή με τον ιό, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους.
Αν και οι περισσότερες γυναίκες αναπτύσσουν αντισώματα και καταπολεμούν τις εκδηλώσεις της HPV λοίμωξης, ο ιός μπορεί να παραμείνει στο 20-30% των γυναικών και να δημιουργήσει προκαρκινικές βλάβες. Το 1% αυτών των βλαβών μπορεί να εξελιχθεί σε καρκίνο, αρκετά χρόνια μετά την μόλυνση με HPV αν δεν διαγνωστεί έγκαιρα.
Στην Ελλάδα κάθε χρόνο έχουμε περίπου 550 νέες περιπτώσεις και 250 θανάτους απόκαρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Πρόληψη του Καρκίνου του Τραχήλου της Μήτρας.

 
Είναι ο μόνος καρκίνος που μπορεί να προληφθεί 100% με τον εμβολιασμό και το Τεστ Παπανικολάου.

Τι είναι το εμβόλιο κατά του ιού HPV;
Με το εμβόλιο χορηγείται ένα τμήμα του ιού, που έχει δημιουργηθεί τεχνητά και μπορεί να προκαλέσει ανάπτυξη αντισωμάτων. Με αυτόν τον τρόπο, γυναίκες που έχουν αναπτύξει επίκτητη ανοσία με εμβόλια κατά του HPV δεν θα προσβληθούν από τον ιό και δεν θα κινδυνεύσουν να αναπτύξουν καρκίνο του τραχήλου στο μέλλον.
Ο εμβολιασμός έχει ενταχθεί στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και χορηγείται δωρεάν σε όλα τα κορίτσια 12-15 ετών μαζί με τα υπόλοιπα παιδιατρικά εμβόλια, αλλά και στις έφηβες και νεαρές γυναίκες εμβολιαστούν στην ηλικά των 12-15 ετών.
Ο εμβολιασμός γίνεται ανεξάρτητα από την έναρξη ή όχι των σεξουαλικών επαφών.
Μακροχρόνιες μελέτες, διεθνώς, έδειξαν ότι ο εμβολιασμός προσφέρει έως και 100% προστασία από τους πιο συχνούς ογκογόνους τύπους του  ιού HPV, όταν χορηγείτι σε έφηβες και πριν την έναρξη της σεξουαλικής τους ζωής.
Η διεθνής εμπειρία από τη χρήση του εμβολίου έχει δείξει ότι είναι γενικά καλά ανεκτό και έχει ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας. Οι Αρχές Υγείας παγκοσμίως έχουν επίσημα τοποθετηθεί υπέρ της ασφάλειας και μαζικής χρήσης του εμβολίου.
Ο εμβολιασμός γίνεται σε τρεις δόσεις και ολοκληρώνεται σε διάστημα 6 μηνών.
Ο εμβολιασμός δεν αντικαθιστά το Pap test.

Το Pap test

Είναι μια απλή, ανώδυνη και αναίμακτη εξέταση.
Γίνεται μετά την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας της γυναίκας, μεταξύ της 10^ης και 20^ης ημέρας του κύκλου, και σε συχνότητα που καθορίζει ο γιατρός.
Καλύπτεται από όλα τα ασφαλιστικά ταμεία.

Έγκαιρη διάγνωση του Καρκίνου του Τραχήλου της Μήτρας.

 

Δεν υπάρχουν συμπτώματα στα αρχικά στάδια, όταν δηλαδή η νόσος θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί επιτυχώς.

To Pap test μπορεί να διαγνώσει προκαρκινικές αλλοιώσεις και δυσπλασίες πολύ πριν αυτές εξελιχθούν σε καρκίνο. Πρέπει να συνοδεύεται από πλήρη γυναικολογική εξέταση για τον έλεγχο του ενδομήτριου, των ωοθηκών, του αιδοίου και του κόλπου, που δεν καλύπτονται από το Pap test.

Εκτός του τακτικού ετήσιου ελέγχου, μια γυναίκα πρέπει να απευθυνθεί άμεσα στον γυναικολόγο αν παρουσιάσει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα :

• Αιμορραγία εκτός περιόδου ή μετά την εμμηνόπαυση
• Αιμορραγία μετά την σεξουαλική επαφή
• Άφθονα και δύσοσμα κολπικά υγρά
• Ξαφνική και γρήγορη διόγκωση της κοιλιάς, που μπορεί να συνοδεύεται από μη ειδικά συμπτώματα όπως ναυτία, έμετο, συχνουρία ή πόνο
• Έντονος κνησμός (φαγούρα) στα γεννητικά όργανα, πάχυνση και σκλήρυνση του δέρματος ή εμφάνιση μιας ελκωτικής μάζας και εμορραγίας στη περιοχή του αιδοίου.

Θεραπεία  του Τραχήλου της Μήτρας

 

Είναι αναγκαία η επαρκής ενημέρωση όλων των ασθενών με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας για την ασθένειά τους.

Η θεραπεία αποφασίζεται από τον θεράποντα γιατρό. Μπορεί να περιλαμβάνει :

• Χειρουργική αφαίρεση
• Ακτινοθεραπεία
• Χημειοθεραπεία
• ή συνδυασμό

Πηγή: http://www.oekk.gr/cervical-cancer-information/treatment-side-effects.html

Τι είναι η μηνιγγίτιδα;

Τι είναι η μηνιγγίτιδα;

Η μηνιγγίτιδα είναι μια από τις σοβαρότερες λοιμώξεις που απαντούν στον άνθρωπο και από τις λίγες που προκαλούν κοινωνική αναταραχή και κινητοποίηση των μέσων μαζικής επικοινωνίας.

Eίναι φλεγμονή των μηνίγγων, δηλ. των μεμβρανών που περικλείουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και προκαλείται είτε από ιούς είτε από μικρόβια.

Η μηνιγγίτιδα από ιούς είναι κατά κανόνα ήπια και υποχωρεί χωρίς θεραπεία και χωρίς να αφήσει υπολείμματα.

Η μικροβιακή μηνιγγίτιδα είναι πιο σοβαρό νόσημα, με μικρή συχνότητα, σημαντικές όμως επιπτώσεις για τον ασθενή. Μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές βλάβες, όπως κώφωση, νοητική υστέρηση, κινητικές διαταραχές κλπ. Απαιτεί άμεση θεραπεία.

Τρία είναι τα κύρια υπεύθυνα μικρόβια: ο μηνιγγιτιδόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο αιμόφιλος ινφλουέντζας τύπου b, που ουσιαστικά έχει εκλείψει σήμερα λόγω του εφαρμοζόμενου μαζικού εμβολιασμού.

Ο μηνιγγιτιδόκοκκος είναι το συχνότερο αίτιο. Υπάρχουν διάφορες ομάδες (οροομάδες) του μικροβίου. Για το 90% των περιπτώσεων ευθύνονται οι οροομάδες Β, C και Α. Μόνη γνωστή δεξαμενή του μηνιγγιτιδοκόκκου είναι ο άνθρωπος. Το μικρόβιο δεν επιβιώνει στο περιβάλλον. Οι περισσότεροι που αποκτούν το μικρόβιο γίνονται φορείς και δεν νοσούν, μπορούν όμως να μεταδώσουν το μικρόβιο.

Ο μηνιγγιτιδόκοκκος, προκαλεί δύο μορφές νόσου: μηνιγγίτιδα (με μικρό ποσοστό θνητότητας 1-2%), και (πιο σπάνια) σηψαιμία που συνήθως είναι κεραυνοβόλα με ταχύτατη εξέλιξη και θνητότητα 15-25%. Ο μηνιγγιτιδόκοκκος έχει το χαρακτηριστικό ότι μπορεί να προκαλεί επιδημίες.

Ο πνευμονιόκοκκος δεν προκαλεί επιδημίες αλλά σποραδικά κρούσματα με υψηλά, όμως, ποσοστά θνητότητας (10-15%) και νευρολογικών υπολειμμάτων (15-30%) σε αυτούς που θα επιζήσουν.

Στη χώρα μας η μηνιγγίτιδα παρουσιάζει μεγάλη μείωση συχνότητας από το1980 και έπειτα.

Τα παιδιά – και ειδικά αυτά που είναι μικρότερα των 5 χρόνων – αποτελούν τη μεγαλύτερη μάζα των ασθενών με μηνιγγίτιδα, ενώ κατά τη διάρκεια επιδημιών από μηνιγγιτιδόκοκκο η συχνότητα της λοίμωξης είναι μεγαλύτερη στην εφηβική ηλικία. Η μηνιγγίτιδα εμφανίζεται συχνότερα τους χειμερινούς και εαρινούς μήνες.

Ποια είναι τα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας;

Τα συμπτώματα εξαρτώνται από την ηλικία του ασθενούς και εκδηλώνονται μέσα σε λίγες ώρες ή σε 1-3 ημέρες από την προσβολή.

Τρία είναι τα κλασικά σημεία της μηνιγγίτιδας: υψηλός πυρετός, κεφαλαλγία και δυσκολία στην κάμψη του αυχένα. Αυτά όμως παρατηρούνται συνήθως σε άτομα ηλικίας πάνω των 2 χρόνων. Άλλα συμπτώματα είναι: ναυτία, έμετοι, ανησυχία, έντρομο βλέμμα, φωτοφοβία, υπνηλία. Στα βρέφη και στα νεογνά η συμπτωματολογία είναι πιο ασαφής: έντονη ανησυχία, βραδύτητα στη συμπεριφορά, έμετοι ή άρνηση τροφής.

Πως γίνεται η διάγνωση της μηνιγγίτιδας;

Επειδή τα συμπτώματα της νόσου μπορεί να είναι μη ειδικά στην αρχή, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πρόδρομα σημεία (ιδιαίτερα στα παιδιά), όπως:

• υπερπυρεξία
• ταχυκαρδία
• ασυνήθιστη ωχρότητα ή/και κυάνωση
• μεταβολή του χαρακτήρα του κλάματος
• αδυναμία ανταπόκρισης σε κοινωνική συναναστροφή (πχ συνομιλία, παιχνίδι κλπ).

Το σημείο αυτό είναι σημαντικό και παρατηρείται ακόμη και όταν έχει υποχωρήσει ο πυρετός, κάτι που δεν ισχύει σε άλλα εμπύρετα νοσήματα, όπου το παιδί είναι ευδιάθετο όταν δεν έχει πυρετό.

Μεγάλη σημασία έχει η παρουσία εξανθήματος, που είναι χαρακτηριστικό της μηνιγγίτιδας από μηνιγγιτιδόκοκκο. Αν το εξάνθημα είναι αιμορραγικό πρέπει να κληθεί άμεσα ο γιατρός για εκτίμηση. Το αιμορραγικό εξάνθημα εμφανίζεται κυρίως στον κορμό και στα κάτω άκρα ή σε περιοχές που υφίστανται πίεση (πάνες, βρακάκια, κάλτσες). Πολλές λοιμώξεις από ιούς εκδηλώνονται με πυρετό και μικρό αιμορραγικό εξάνθημα. Ωστόσο, αιμορραγικό εξάνθημα στα κάτω άκρα και υπερπυρεξία σημαίνουν συνήθως βαριά μικροβιακή λοίμωξη.

Στη διάγνωση του εξανθήματος μπορεί να βοηθήσει πρακτικά το τεστ του γυαλιού: «Πιέζετε ένα διαφανές γυαλί επάνω στο ύποπτο εξάνθημα. Αν το εξάνθημα ΔΕΝ εξασθενεί, είναι αιμορραγικό».

Οριστική διάγνωση της μηνιγγίτιδας γίνεται με ειδικές εξετάσεις στο νοσοκομείο.

Υπάρχει θεραπεία για τη μηνιγγίτιδα;

Ναι. Υπάρχουν σήμερα κατάλληλα αντιβιοτικά.
Σημαντική είναι η άμεση έναρξη της θεραπείας ώστε να μειωθεί η πιθανότητα κακής εξέλιξης.
Ο ασθενής που λαμβάνει αντιβιοτικά δεν μεταδίδει μετά από 24 ώρες θεραπεία.

Είναι η μηνιγγίτιδα μεταδοτική;

Ναι. Η μετάδοση γίνεται μόνο από άτομο σε άτομο. Μεταδίδεται με τα σταγονίδια του αέρα και με επαφή με τις ρινοφαρυγγικές εκκρίσεις του ανθρώπου που πάσχει (πχ. βήχας, πτάρνισμα, φιλί).

Η μετάδοση δεν είναι τόσο εύκολη και συχνή όσο σε άλλες λοιμώξεις. Και βέβαια δεν γίνεται με κοινωνική επαφή ή με απλή αναπνοή του αέρα σε χώρο όπου υπήρχε άτομο με μηνιγγίτιδα.

Μεγαλύτερο κίνδυνο έχουν τα άτομα που είναι σε παρατεταμένη επαφή (για τουλάχιστον 5 ώρες την ημέρα τις προηγούμενες 7 ημέρες από την εκδήλωση της νόσου) με τον ασθενή, άτομα δηλ. που ζούν στην ίδια οικογένεια ή παιδιά που παρακολουθούν σε βρεφονηπιακό σταθμό. Απαραίτητο είναι να γνωρίζουμε ότι η απολύμανση στο σχολείο όπου εκδηλώθηκε κρούσμα μηνιγγίτιδας δεν ωφελεί σε τίποτε και ότι το σχολείο δεν χρειάζεται να κλείνει έστω και προσωρινά.

Υπάρχει δυνατότητα προφύλαξης από τη μηνιγγίτιδα;
Ναι. Η στρατηγική πρόληψης βασίζεται σε δύο τρόπους ενέργειας:
α) χορήγηση αντιβιοτικών σε ορισμένα άτομα που εκτέθηκαν στη νόσο (χημειοπροφύλαξη). Παρέχει μερική και βραχυχρόνια προστασία.
β) Χορήγηση εμβολίου (ανοσοπροφύλαξη). Παρέχει μακροχρόνια και πιο πλήρη προστασία.
Χημειοπροφύλαξη κάνουμε μόνο για μηνιγγίτιδα από μηνιγγιτιδόκοκκο (παλαιότερα και για τον αιμόφιλο όταν αυτός υπήρχε σαν αίτιο), με τη λήψη για δύο ημέρες ενός αντιβιοτικού, της ριφαμπικίνης.
Πρέπει να γίνει, όμως, κατανοητό ότι δεν χρειάζονται τέτοια προφύλαξη όλα τα άτομα που ήρθαν σε επαφή με τον ασθενή, αλλά αυτή γίνεται μόνον στις εξής περιπτώσεις:
α) άτομα της οικογένειας του πάσχοντος
β) περιπτώσεις επαφής (παιδιά – ενήλικες) σε βρεφονηπιακό σταθμό
γ) άμεση επαφή με τις εκκρίσεις του πάσχοντος με πράξεις υψηλού κινδύνου μετάδοσης (φιλί, πτάρνισμα στο πρόσωπο χωρίς μαντήλι) ή κοινή χρήση αντικειμένων που μπορεί να μεταδώσουν ρινοφαρυγγικές εκκρίσεις (οδοντόβουρτσα, σκεύη σίτισης, κλπ)
δ) ανάνηψη στόμα-με-στόμα (αφορά κυρίως υγιειονομικό προσωπικό).

ΔΕΝ συνιστάται χημειοπροφύλαξη
α) σε κοινωνική επαφή (όχι άμεση επαφή με τις εκκρίσεις του ασθενούς)
β) σε ιατρικό προσωπικό χωρίς άμεση επαφή με τις εκκρίσεις του πάσχοντος
γ) σε έμμεση επαφή, δηλ. με άτομο υψηλού κινδύνου όχι όμως με τον πάσχοντα

Υπάρχουν εμβόλια για τη μηνιγγίτιδα;
Ναι, και για τα τρία μικρόβια που προκαλούν μηνιγγίτιδα. Και τα τρία χορηγούνται από την ηλικία των 2 μηνών και πάνω.

Το εμβόλιο για τον αιμόφιλο (συζευγμένο) χρησιμοποιείται από χρόνια και είναι εξαιρετικά ασφαλές και αποτελεσματικό. Χορηγείται σαν ρουτίνα σε όλα τα παιδιά έως την ηλικία των 5 χρόνων.

Το εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδόκοκκο (συζευγμένο) αφορά μόνο μία οροομάδα του μηνιγγιτιδοκόκκου ( C ) που είναι και η πιο επικίνδυνη για επιδημίες και υψηλά ποσοστά θανάτου. Είναι πολύ αποτελεσματικό, και προστατεύει για πολλά χρόνια. Εκτός από τα παιδιά όπου χορηγείται ως ρουτίνα, επιβάλλεται η χορήγηση του και στους εφήβους. Επίσης στους ενήλικες που θέλουν να προστατευθούν από τη νόσο. Προσοχή, προστατεύει μόνο από το συγκεκριμένο στέλεχος του μηνιγγιτιδοκόκκου.

Για τον πνευμονιόκοκκο υπάρχουν τρία εμβόλια, 2 συζευγμένα και 1 απλό. Το ένα συζευγμένο περιέχει 10 ορότυπους από τους 91 του μικροβίου. Το άλλο συζευγμένο περιέχει 13 ορότυπους. Πρέπει να χορηγούνται ως ρουτίνα σε όλα τα παιδιά έως την ηλικία των 5 χρόνων. Τα εμβόλια αυτά είναι αποτελεσματικά, ασφαλή και προφυλάσσουν όχι μόνον από τη μηνιγγίτιδα αλλά σε κάποιο ποσοστό και από άλλες λοιμώξεις που προκαλεί ο πνευμονιόκκοκος, όπως ωτίτιδα και πνευμονία.

Για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες που είναι σε υψηλό κίνδυνο για ανάπτυξη πνευμονιοκοκκικών λοιμώξεων (πχ άτομα με χρόνια καρδιακά ή πνευμονικά νοσήματα, με διαβήτη, με έλλειψη του σπλήνα) υπάρχει ένα εμβόλιο που καλύπτει 23 ορότυπους του μικροβίου. Το εμβόλιο αυτό δεν είναι αποτελεσματικό σε παιδιά κάτω των 2 χρόνων και η προστασία του δεν διαρκεί πολύ. Γίνεται σε μεγάλα άτομα για μία μόνο φορά και σε ειδικές περιπτώσεις και δεύτερη φορά.

ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ.

Αποφύγετε:

• το πτάρνισμα χωρίς μαντήλι
• το φιλί

Αποφύγετε την κοινή χρήση των εξής:

• σκεύη φαγητού
• είδη προσωπικής υγιεινής
• κραγιόν

ΠΡΟΣΟΧΗ
Αδυναμία ανταπόκρισης σε κοινωνική συναναστροφή (συνομιλία, παιχνίδι κλπ) Ή μεταβολή του χαρακτήρος του κλάματος μπορεί να είναι πρόδρομα σημεία μηνιγγίτιδας

Αν στο βρέφος σας που έχει υψηλό πυρετό δείτε πετέχειες (αιμορραγικό εξάνθημα) στα κάτω άκρα, επικοινωνείστε αμέσως με τον παιδίατρο σας ή προσκομίστε το παιδί στο νοσοκομείο.

Μετά από κρούσμα μηνιγγίτιδας, το σχολείο ΔΕΝ χρειάζεται κλείσιμο ούτε απολύμανση.

Μην αναβάλλετε τους εμβολιασμούς κατά της μηνιγγίτιδας για μεγαλύτερες ηλικίες (λιγότερες δόσεις) μόνο και μόνο για οικονομία. Είναι ΛΑΘΟΣ.

πηγή: Παιδιατρική κλινική Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων (Λοιμωδών) Θεσσαλονίκης

Τι είναι η γαστρεντερίτιδα

Τι είναι η γαστρεντερίτιδα; Η γαστρεντερίτιδα είναι λοίμωξη του εντέρου, που προκαλεί διάρροια και μερικές φορές εμέτους. Οι έμετοι μπορεί να σταματήσουν γρήγορα, η διάρροια όμως μπορεί να διαρκέσει έως και 15 ημέρες. Τι προκαλεί την γαστρεντερίτιδα; Γαστρεντερίτιδα προκαλούν πολλοί ιοί και βακτήρια. Υπεύθυνοι πιο συχνά γι’ αυτήν είναι οι ιοί. Το αίτιο που την προκαλεί δεν έχει σημασία για τον τρόπο αντιμετώπισής της. Σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ότι η θεραπεία της είναι συμπτωματική – αντιμετωπίζουμε δηλαδή τις συνέπειες ( π.χ. αφυδάτωση ) και όχι το αίτιο. Πως μπορούμε να σταματήσουμε τη διασπορά της γαστρεντερίτιδας; Η γαστρεντερίτιδα είναι πολύ εύκολο να μεταδοθεί. Αυτό μπορεί να προληφθεί με: Καλό πλύσιμο των χεριών – των δικών σας και του παιδιού σας. Πλύνετε με νερό και σαπούνι τα χέρια του παιδιού σας μετά την τουαλέτα και πριν και μετά από κάθε γεύμα. Πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό πριν ταΐσετε το παιδί σας και μετά από την αλλαγή κάθε πάνας. Κρατήστε το παιδί σας, όσο αυτό είναι δυνατόν, μακριά από άλλα παιδιά, ώσπου να σταματήσει η διάρροια. Τι μπορείτε να κάνετε; Το σημαντικότερο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να φροντίσετε ώστε το παιδί σας να πίνει ικανοποιητική ποσότητα υγρών. Βρέφη ηλικίας μικρότερης των 6 μηνών είναι πολύ εύκολο να αρρωστήσουν από γαστρεντερίτιδα. Επιπλέον ποσότητα προσλαμβανομένων υγρών απαιτείται για να αντικαταστήσει αυτά που χάνονται με τις διάρροιες και τους εμέτους. Είναι σημαντικό να συνεχίζουμε τη χορήγηση υγρών ακόμη και αν αυτό φαίνεται να χειροτερεύει τις διάρροιες.   Παρακάτω είναι οι οδηγίες για το πώς χορηγούμε τα υγρά στα παιδιά: Δώστε στο παιδί σας κάτι να πιεί κάθε φορά που κάνει εμετό. Αν θηλάζετε, συνεχίστε αλλά σε πιο τακτά χρονικά διαστήματα. Μπορείτε παράλληλα να χορηγήσετε και διαλύματα ηλεκτρολυτών. Αν το παιδί σας σιτίζετε από μπουκάλι, δώστε για τις πρώτες 6 ώρες διαλύματα ηλεκτρολυτών και στη συνέχεια δώστε να πιεί τη σκόνη γάλακτος που πίνει στην κανονική της αραίωση, αλλά σε μικρότερες ποσότητες και πιο συχνά. Δώστε στα μεγαλύτερα παιδιά να πιούν μια ποσότητα 150 – 200ml υγρού μετά από κάθε μεγάλο εμετό ή κένωση. Δώστε μικρές ποσότητες υγρών και συχνά αν το παιδί σας κάνει πολλούς εμετούς στη σειρά ( μια γουλιά κάθε 15 λεπτά ). Πάτε το παιδί σας στον γιατρό αν κάνει πολλούς εμετούς και συχνά, δεν πίνει, έχει σημεία αφυδάτωσης ή είδατε πρόσμιξη αίματος στα κόπρανα. Βρέφη μικρότερα των 6 μηνών ίσως χρειασθεί να επανεκτιμηθούν από τον γιατρό μετά 6 – 12 ώρες. Ο γιατρός θα σας δώσει οδηγίες για το τι θα κάνετε. Μη δίνετε οποιαδήποτε σκευάσματα για να σταματήσετε τον εμετό ή τη διάρροια γιατί αυτό είναι επικίνδυνο. Αν το παιδί σας αρνείται να πιεί υγρά πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Ποια είναι τα σημεία της αφυδάτωσης; Στεγνό στόμα και γλώσσα Αδυναμία ούρησης ( στεγνές πάνες) Εισοχή βολβών Κρύα χέρια και πόδια Υπνηλία (κοιμάται περισσότερο απ’ ότι συνήθως ) Αν παρατηρήσετε κάτι από τα παραπάνω θα πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Ηλεκτρολύτες Το παιδί σας πρέπει να πάρει σκευάσματα ηλεκτρολυτών για να μην αφυδατωθεί. Τέτοια σκευάσματα κυκλοφορούν στα φαρμακεία. Ακολουθήστε τις οδηγίες παρασκευής τους.  Αν πρόκειται να το δώσετε σε βρέφη χρησιμοποιήστε για την παρασκευή του βρασμένο νερό, που έχετε προηγουμένως  κρυώσει. Μην προσθέτετε επιπλέον ζάχαρη για να βελτιώσετε τη  γεύση τους, γιατί θα επιδεινώσετε την διάρροια. Σίτιση Το παιδί σας στην αρχή μπορεί να αρνείται να φάει. Αυτό δεν είναι πρόβλημα αν προσλαμβάνει υγρά, και ακόμα καλύτερα διαλύματα ηλεκτρολυτών. Δεν είναι ανάγκη να εφαρμόσετε κάποια δίαιτα. Δεν συνιστάται ο περιορισμός καμιάς τροφής. Γενικά, αν το παιδί σας πεινάσει οποιαδήποτε στιγμή, δώστε του να φάει ότι τρώει συνήθως και ότι προτιμάει περισσότερο. Προσέξτε μόνο με τη ζάχαρη. Περιορίστε τις τροφές που περιέχουν ζάχαρη, γιατί η κατανάλωσή τους μπορεί να χειροτερέψει την διάρροια. Θυμηθείτε Τα μικρά βρέφη και παιδιά μπορεί να αφυδατωθούν πολύ εύκολα Τα βρέφη ηλικίας μικρότερης των 6 μηνών μπορεί να χρειασθεί να προσκομισθούν για εκτίμηση από τον γιατρό περισσότερο από μία φορά Δώστε στα βρέφη να πιουν κάτι κάθε φορά που κάνουν εμετό Αν σιτίζονται με γάλα σκόνη, δώστε τους για τις πρώτες 6 ώρες διαλύματα ηλεκτρολυτών και στη συνέχεια το γάλα τους σε μικρές ποσότητες και πιο συχνά Δώστε στα μεγαλύτερα παιδιά να πιουν μετά από κάθε εμετό ή διάρροια Αν το παιδί σας κάνει πολλούς εμετούς, δώστε του μικρή ποσότητα υγρών ( μια γουλιά ) σε τακτά χρονικά διαστήματα ( κάθε 10 – 15 λεπτά ) Συνεχίστε τη σίτιση κανονικά αν το παιδί σας θέλει να φάει Το παιδί σας μπορεί να μεταδώσει την γαστρεντερίτιδα, γι’ αυτό πλένετε προσεκτικά τα χέρια σας, ιδιαίτερα πριν τα γεύματα και μετά από κάθε αλλαγή της πάνας Επισκεφθείτε τον γιατρό αν: Δεν δέχεται να πιεί υγρά και – συνεχίζουν οι έμετοι και οι διάρροιες ή φαίνεται αδύνατον να κρατήσει οποιαδήποτε ποσότητα υγρών Φαίνεται αφυδατωμένο Εμφανίσει κοιλιακό άλγος Κοιμάται περισσότερο απ’ ότι συνήθως Δεν παρουσιάσει βελτίωση μετά από την πάροδο 12 ωρών Δείτε τον γιατρό σας αν ανησυχείτε για την υγεία του παιδιού σας. πηγή: Παιδιατρική κλινική Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων (Λοιμωδών) Θεσσαλονίκης