Πως ενισχύω και εμπλουτίζω τον προφορικό λόγο των μικρών παιδιών

Ενίσχυση και εμπλουτισμός του προφορικού λόγου των μικρών παιδιών 

Από τη γέννηση του το βρέφος, αρχίζει να δέχεται καταιγισμό ερεθισμάτων μέσω των οποίων μαθαίνει τον κόσμο του. 

Το άμεσο περιβάλλον του, δηλαδή η οικογένεια του, μπορεί να συμβάλει και να στηρίξει όλους τους τομείς ανάπτυξης του παιδιού. Μιλώντας πιο συγκεκριμένα για τη γλωσσική ανάπτυξη, είναι αξιοσημείωτο να αναφέρουμε ότι μέσα στο μικρό χρονικό διάστημα των έξι χρόνων, τα παιδιά κατακτούν τις βασικές δομές της μητρικής τους γλώσσας. Στη μικρή, αλλά κρίσιμη αυτή περίοδο, τα παιδιά θα κατανοήσουν και θα χρησιμοποιήσουν ορθά τη γλώσσα, μετά από μια ραγδαία και αξιοθαύμαστη ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας. 

Μπορούμε να επηρεάσουμε την γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών; 

Είναι γνωστό ότι τα πρώτα χρόνια ανάπτυξης του παιδιού είναι τα πιο σημαντικά για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Οι νευρώνες του παιδικού εγκεφάλου, αντιδρούν στα περιβαλλοντικά ερεθίσματα και με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσουν ένα πυκνό δίκτυο δενδριτών, οι οποίοι δημιουργούν διασυνδέσεις μεταξύ τους. Παρ’ όλο που ξέρουμε ότι οι γενετικές διαφορές (γονίδια) επηρεάζουν την ανάπτυξη του κάθε παιδιού, πρόσφατες έρευνες ενισχύουν το γεγονός ότι η ανάπτυξη των παιδιών επηρεάζεται άμεσα από το περιβάλλον, τις εμπειρίες και τα ερεθίσματα που λαμβάνουν. Η πρώιμη παροχή ερεθισμάτων συμβάλλει καταλυτικά στη μεγαλύτερη και πλουσιότερη ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου. Έτσι οι γονείς, μπορούν να συμβάλουν αισθητά στη γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών τους, παρέχοντας τους ένα γόνιμο περιβάλλον και συνθήκες, τις οποίες τα παιδιά με την σειρά τους θα χρησιμοποιήσουν για να μεγιστοποιήσουν τις ικανότητες τους. 

Πόσο σημαντική είναι η γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών για τη μετέπειτα σχολική τους επιτυχία; 

Η γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών είναι ένα από τα πιο σημαντικά κριτήρια για τη σχολική ετοιμότητα των παιδιών. Ειδικότερα το μέγεθος του εκφραστικού και αντιληπτικού λεξιλογίου των παιδιών αποτελεί προγνωστικό παράγοντα της σχολικής επιτυχίας των παιδιών. Παιδιά με γλωσσικές δυσκολίες στη νηπιακή ηλικία έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν μαθησιακές δυσκολίες στο δημοτικό σχολείο. 

Πώς οι γονείς ενισχύουν και εμπλουτίζουν τον προφορικό λόγο στις πιο μικρές ηλικίες; 

Η μάθηση είναι μια συνεχής διαδικασία, η οποία πρέπει να στηριχθεί από τους γονείς και το άμεσο περιβάλλον μέσα από καθημερινές δραστηριότητες και συναλλαγές. 

Το παιδί εξελίσσει τις γλωσσικές του ικανότητες σταδιακά, ακολουθώντας μια εξελικτική πορεία. Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την εξελικτική πορεία, μπορούμε να ενισχύσουμε και να προωθήσουμε τις γλωσσικές τους ικανότητες ανάλογα με την ηλικία ή το γλωσσικό στάδιο στο οποίο βρίσκονται. Πιο κάτω αναφέρονται μερικές από τις γενικές αρχές ενίσχυσης των γλωσσικών ικανοτήτων των παιδιών: 

• Παρέχουμε ορθά γλωσσικά μοντέλα: χρησιμοποιούμε απλές προτάσεις στα μικρά παιδιά (κάτω των τριών χρόνων) αλλά πάντοτε με ορθές παραγωγές λέξεων. Δε χρησιμοποιούμε «μωρουδίστικες» λέξεις. 

• Ονομάζουμε ότι βλέπουμε γύρω μας: ειδικά μέχρι την ηλικία των τριών χρόνων όπου το παιδί αυξάνει ραγδαία το λεξιλόγιο του 

• «Χτίζουμε» πάνω στις προτάσεις των παιδιών: από την ηλικία των 2 χρόνων όπου το παιδί αρχίζει να βάζει δύο λέξεις μαζί, μέχρι ακόμα και την ηλικία των 5 χρόνων. Μπορούμε να ενισχύουμε την παραγωγή φράσεων ή προτάσεων των παιδιών «χτίζοντας» πάνω στις προτάσεις που ήδη χρησιμοποιούν προσθέτοντας 1-3 λέξεις στην υπάρχουσα πρόταση. Πχ. όταν το τρίχρονο παιδί λέει «να παίξουμε με το ποδήλατο», ο ενήλικας επαναλαμβάνει και προσθέτει «να παίξουμε με το ποδήλατο στην αυλή.» Ο κύριος λόγος που «χτίζουμε» πάνω στις προτάσεις των παιδιών είναι για να τους δώσουμε μοντέλα μεγαλύτερης και πιο σύνθετης πρότασης χρησιμοποιώντας ως βάση το δικό τους γλωσσικό επίπεδο. 

• Σχολιάζουμε τα πράγματα που κάνουμε μαζί: καθώς παίζουμε, καθώς κάνουμε δουλειές του σπιτιού, καθώς επισκεπτόμαστε κάποιο φίλο ή κάποιο χώρο, σχολιάζουμε τη δραστηριότητα έτσι ώστε να δίνουμε άμεσο γλωσσικό μοντέλο αλλά και πληροφορίες στο παιδί. 

Πώς οι γονείς εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο των παιδιών; 

Υπάρχει η αντίληψη ότι τα παιδιά δεν μπορούν να πουν τις «δύσκολες» λέξεις, γι’ αυτό και είναι αχρείαστη η χρήση τους από τον ενήλικα. Σημασία, δεν έχει ο τρόπος που θα παράγει ένα παιδί την λέξη (εάν δηλαδή όλοι οι ήχοι είναι ορθοί) αλλά η κατανόηση της (αντιληπτικό λεξιλόγιο) και μετά η ορθή χρήση της λέξης στην πρόταση. Για να προωθήσουμε τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου μπορούμε να: 

• Χρησιμοποιούμε λιγότερο συνηθισμένες λέξεις για να περιγράψουμε πράγματα π.χ. «το φαγητό είναι νόστιμο» έναντι «το φαγητό είναι καλό» 

• Εξηγούμε το νόημα καινούριων λέξεων, δίνουμε συνώνυμα, αλλά κυρίως τα συνδέουμε με πληροφορίες που τα παιδιά ήδη ξέρουν. Η σύνδεση καινούριων λέξεων με έννοιες που γνωρίζουν, βοηθά στην πιο άμεση χρήση τους από τα παιδιά. Π.χ. «το μωρό τρομοκρατήθηκε μόλις άκουσε το σκύλο». «Τρομοκρατήθηκε σημαίνει φοβήθηκε πάρα πολύ». «Θυμάσαι πόσο τρομοκρατήθηκες εσύ όταν άκουσες τον συναγερμό να χτυπά δυνατά;» 

• Χρησιμοποιούμε συχνά καινούριες λέξεις σε διάφορες προτάσεις: με αυτό τον τρόπο θέλουμε να δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά να αντιληφθούν τον τρόπο χρήσης της λέξης ή της οικογένειας λέξεων πχ. «είναι ψηλή η θερμοκρασία σήμερα», «αναρωτιέμαι τι θερμοκρασία θα έχουμε σήμερα», « να κοιτάξουμε το θερμόμετρο στη βεράντα για να δούμε τη σημερινή θερμοκρασία.» 

Με ποιους επιπρόσθετους τρόπους μπορούν οι γονείς να ενισχύσουν το γλωσσικό επίπεδο παιδιών άνω των τριών χρόνων; 

Μετά την ηλικία των τριών χρόνων μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επιπρόσθετους τρόπους για να ενισχύσουμε το γλωσσικό επίπεδο των παιδιών. Θέλουμε κυρίως να αυξήσουμε τις ικανότητες κρίσης και λογικής, κατανόησης ιστοριών – γεγονότων και ικανότητες διήγησης. Είναι απαραίτητο να μεταδώσουμε στα παιδιά το μήνυμα ότι θεωρούμε σημαντικές τις εμπειρίες τους στο σχολείο, στο σπίτι ή οπουδήποτε αλλού. Όταν τα παιδιά νιώσουν ότι εκτιμούμε την άποψη τους και τις ιδέες τους, τότε δημιουργείται ένα πρόσφορο περιβάλλον για επικοινωνία. 

• Συζητούμε και σχολιάζουμε τα πράγματα που γίνονται γύρω μας: πάντοτε δίνουμε εξηγήσεις και αναλύουμε τους λόγους που συμβαίνουν πράγματα πχ. «πλένουμε τα χέρια μας για να φύγουν τα μικρόβια,» «τα φώτα της τροχαίας ρυθμίζουν την κυκλοφορία» 

• Ζητούμε την άποψη και τις ιδέες τους σε θέματα που συζητούμε πχ. «τι θα συνέβαινε στον δρόμο εάν δεν είχαμε φώτα της τροχαίας;» 

• Χρησιμοποιούμε φωτογραφίες ή ενθύμια από επισκέψεις ή ταξίδια για την διήγηση 

• Καθώς συζητούμε με τα παιδιά, τα βοηθούμε να μεταφερθούν σ’ ένα πιο ψηλό γλωσσικό επίπεδο ζητώντας τους: 

* να λύσουν προβλήματα πχ. «δεν έχουμε άλλες κόλλες για ζωγραφική. Τι μπορούμε να κάνουμε τώρα;» 

* να μαντέψουν το επόμενο πιθανό γεγονός πχ. «τι νομίζεις ότι θα γίνει μετά;» ή «τι θα γίνει εάν…» 

Παράλληλα με τα καθημερινά γεγονότα και εμπειρίες, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το βιβλίο. Το βιβλίο είναι ένα πολύτιμο «γλωσσικό εργαλείο» το οποίο μπορούμε να αξιοποιήσουμε με πολλαπλούς τρόπους ανάλογα με τον στόχο μας. 

• Ικανότητες διήγησης: βοηθούμε το παιδί να κατανοήσει τις έννοιες «αρχή, μέση και τέλος.» Αρχικά χρησιμοποιούμε τις εικόνες του βιβλίου ως βοήθημα για τη διήγηση και αργότερα διηγούμαστε την ιστορία χωρίς τις εικόνες. Επίσης η δραματοποίηση της ιστορίας βοηθά στην καλύτερη κατανόηση της. 

• Συσχέτιση εννοιών με καθημερινά γεγονότα: εφαρμόζουμε τις γνώσεις που παίρνουν τα παιδιά από τα βιβλία σε άλλες καθημερινές καταστάσεις, πχ. «θυμάσαι τι έκανε ο Χ στο παραμύθι; Εμείς τώρα τι μπορούμε να κάνουμε;» 

• Συζήτηση με στόχο την ανταλλαγή ιδεών: «τι σου άρεσε περισσότερο;» «τι θα έκανες στη θέση του Χ;» «γιατί νομίζεις ότι …» 

Τι κάνω όταν το παιδί δε συνεργάζεται μαζί μου; 

Πολλές φορές τα παιδιά δεν ανταποκρίνονται στο κάλεσμα μας για συμμετοχή σε μια δική μας δραστηριότητα. Τα παιδιά όμως, μαθαίνουν καλύτερα όταν ασχολούνται με πράγματα που τα ενδιαφέρουν. Άρα, αντί να προσπαθούμε να «πιέσουμε» το παιδί να μας ακολουθήσει στη δική μας δραστηριότητα, εμείς πρέπει να ακολουθήσουμε το παιχνίδι ή τη δραστηριότητα επιλογής του παιδιού. Θα διασφαλίσουμε την συνεργασία του, όταν εμείς κατεβούμε στο επίπεδο του παιδιού: 

• δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον στο παιχνίδι του 

• σχολιάζοντας τη δραστηριότητα 

• δίνοντας χρόνο στο παιδί να μας εξηγήσει το παιχνίδι του 

• συμμετέχοντας στο παιχνίδι του λαμβάνοντας ενεργό ρόλο 

Είναι σημαντικό, τον περιορισμένο χρόνο που έχουμε με τα παιδιά μας, να τον αξιοποιούμε ορθά και στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Στόχος μας πρέπει να είναι ο ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά, πράγμα που συνήθως σημαίνει περισσότερη ενέργεια και προσπάθεια από την πλευρά του ενήλικα. Οι γλωσσικά πλούσιες εμπειρίες, είναι γενικά αυτές που εμπλέκουν ενεργά το παιδί, που του επιτρέπουν να συμμετέχει, να χρησιμοποιεί τη φαντασία του και τη δημιουργικότητα του. 

Τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, αποτελούν εφαρμοσμένες μεθόδους, τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αφού τις προσαρμόσουμε πάντα στην ηλικία, ή το γλωσσικό ή και νοητικό επίπεδο του παιδιού.

http://www.paidiatros.com/How-enhance-enrich-speech/

Το παιδί μου δε μίλησε ακόμα. Αργή εξέλιξη στον προφορικό λόγο

Πόσες λέξεις πρέπει να παράγει ένα δίχρονο παιδί;

Με βάση δεδομένα από την παγκόσμια βιβλιογραφία ένα ποσοστό περίπου 15% παιδιών ηλικίας 2-2,1/2 χρόνων παρουσιάζει καθυστέρηση στην ομιλία. Η αργοπορημένη έναρξη έκφρασης λόγου ανιχνεύεται με βάση το περιορισμένο εύρος του εκφραστικού λεξιλογίου (50 λέξεις), την έλλειψη ελάχιστης φραστικής δομής (συνδυασμός δύο τουλάχιστον λέξεων ανά φράση) σε ηλικία περίπου 24 μηνών, παρά τη φυσιολογική γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη. Ερευνητικά δεδομένα εισηγούνται ότι, ενώ αρκετά παιδιά με καθυστέρηση στην ομιλία ξεπερνούν το πρόβλημά τους σε ηλικία 3 χρόνων, πολλά άλλα συνεχίζουν να παρουσιάζουν γλωσσικές διαταραχές που αργότερα εμφανίζονται με μορφή μαθησιακής δυσκολίας . Άρα, η αργοπορημένη έναρξη της έκφρασης λόγου σε νήπια θεωρείται παράγοντας «επικινδυνότητας» διότι μπορεί να αποφέρει μακρόχρονα γλωσσικά ελλείμματα, μαθησιακές δυσκολίες και ακαδημαϊκή αποτυχία.

Σε γενικές γραμμές, εάν ένα παιδί ηλικίας 28 μηνών παρουσιάζει αργοπορία στον λόγο, η ανάκαμψης της γλωσσικής του αυτής αργοπορίας στην ηλικία των 36 μηνών δεν είναι αναμενόμενη, κυρίως εάν το παιδί αυτό παρουσιάζει προβλήματα αντίληψης του λόγου, παράγει ελάχιστα φωνήματα και λέξεις της γλώσσας και παρουσιάζει θετικό οικογενειακό ιστορικό.

Με βάση επιστημονικά δεδομένα, ο μέσος όρος λέξεων που πρέπει να παράγει ένα δίχρονο παιδί κυμαίνεται γύρω στις 200-250 λέξεις.

Το παιδί μου είναι ηλικίας δυόμισι χρόνων όμως παρόλο που παρουσιάζει φυσιολογική εξέλιξη σε όλους τους τομείς εν τούτοις δεν λέει πολλές λέξεις.

Αποτελέσματα διαφόρων μελετών ανά τον κόσμο δηλώνουν ότι 18% των φυσιολογικών παιδιών ηλικίας 2 με 2^1/2 χρονών με καλή αντίληψη του προφορικού λόγου παρουσιάζει περιορισμένο εκφραστικό λεξιλόγιο και δε συνδυάζει λέξεις για την παραγωγή φράσεων (πχ μαμά μήλο).

Η αργή εξέλιξη στον προφορικό λόγο είναι ανησυχητική;

Παρόλο που το 50% των παιδιών με αργή εξέλιξη στον λόγο στην ηλικία των 3 με 3^1/2 χρονών καταφέρνει να ξεπεράσει τη γλωσσική αργοπορία, το υπόλοιπο συνεχίζει να παρουσιάζει γλωσσική καθυστέρηση κυρίως σε τομείς όπως είναι η άρθρωση και φωνολογία των λέξεων (η σωστή προφορά των φωνημάτων και λέξεων), η σύνταξη και η μορφολογία του λόγου (η σειρά και σύνδεση των λέξεων στην πρόταση). Η αργή εξέλιξη στον λόγο μερικές φορές είναι προμήνυμα συνεχιζόμενης γλωσσικής καθυστέρησης και σε μεταγενέστερο στάδιο μαθησιακής δυσκολίας. Για παράδειγμα, πολλά παιδιά με δυσλεξία (δυσκολία στην κατάκτηση του μηχανισμού της ανάγνωσης και γραφής), ή ειδική γλωσσική διαταραχή παρουσιάζουν ιστορικό καθυστέρησης του λόγου. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η αργοπορία στο λόγο απαραίτητα καταλήγει σε δυσλεξία. 

Πότε ανησυχούμε για την ομιλία του παιδιού

Μάς είπαν ότι, όταν το παιδί μας μεγαλώσει και όταν πάει σχολείο θα μιλήσει. Να περιμένουμε ή να ζητήσουμε την γνώμη του ειδικού;

Παρόλο που η ένταξη στο σχολείο (π.χ, νηπιαγωγείο) βοηθά το παιδί να αναπτύξει περαιτέρω τη γλωσσική του ικανότητα, η γλωσσική ανάπτυξη και ολοκλήρωση αρχίζει πριν ακόμα το παιδί ενταχθεί στο σχολείο. Αναμένεται ότι στην ηλικία των 3-4 χρόνων τα παιδιά παράγουν σωστά τα περισσότερα φωνήματα της γλώσσας, χρησιμοποιούν ορθές και ολοκληρωμένες προτάσεις και διηγούνται μέρος μικρής ιστορίας. Ή επαγγελματική γνώμη από τον/την λογοπαθολόγο είναι σημαντική αφού μια αξιολόγηση θα ρίξει φως στις αιτίες της γλωσσικής καθυστέρησης. Επίσης η επαγγελματική γνωμάτευση θα προβλέψει τη μελλοντική πορεία της γλωσσικής ανάπτυξης του παιδιού και την ανάγκη θεραπευτικής ή συμβουλευτικής παρέμβασης. 

Ποιοι παράγοντες προβλέπουν τα παιδιά πού θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν γλωσσική καθυστέρηση;

Η δέσμη προγνωστικών παραγόντων συμπεριλαμβάνει το επίπεδο αντίληψης του προφορικού λόγου, το επίπεδο προσοχής και συγκέντρωσης προς τον προφορικό λόγο, την ταχύτητα γλωσσικής ανάπτυξης και κατάκτησης του λόγου μεταξύ ηλικίας 24 με 36 μηνών, το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο της οικογένειας του παιδιού, το συμβολικό παιγνίδι και την ύπαρξη θετικού οικογενειακού ιστορικού σε θέματα αργοπορίας στο λόγο και μαθησιακής δυσκολίας.

Η έγκαιρη διάγνωση της γλωσσικής καθυστέρησης σε παιδιά μικρής ηλικίας (π.χ. στην ηλικία των 24 με 30 μηνών) θεωρείται πλέον σημαντική αφού σε αυτή την ηλικία το παιδί έχει πολλές δυνατότητες βελτίωσης και ανάκαμψης της γλωσσικής καθυστέρησης εφόσον και εάν ακολουθηθεί η σωστή συμβουλευτική ή θεραπευτική αγωγή. Τα παιδιά ωφελούνται περισσότερο από τη θεραπευτική αγωγή στην ηλικία των 2-4 χρόνων σε σύγκριση με θεραπευτική αγωγή που αρχίζει σε μεγαλύτερες ηλικίες. Η πρώιμη αυτή περίοδος θεωρείται η πιο εύκαιρη και η πιο κρίσιμη για παρέμβαση, λόγω της πλαστικότητας του εγκεφάλου, που επιτρέπει τη βέλτιστη αφομοίωση των ερεθισμάτων που δέχεται το παιδί. Η πρόγνωση του παιδιού με γλωσσική καθυστέρηση διαφέρει από περιστατικό σε περιστατικό.

Οι πληροφορίες βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα από την παγκόσμια βιβλιογραφία και σε αποτελέσματα από έρευνα που έχει εκπονηθεί στην Κύπρο με τίτλο "Γλωσσικοί και γενετικοί παράγοντες στη πρόγνωση παιδιών με αργή εξέλιξη στον προφορικό λόγο" (48/ 2001) με χορηγία από το Ίδρυμα Προώθησης της Έρευνας στα πλαίσια του 4ου ερευνητικού προγράμματος σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Kύπρου, το Μακάρειο Νοσοκομείο, το Σύνδεσμο Λογοπαθολόγων και Λογοθεραπευτών Κύπρου, το Πανεπιστήμιο Πατρών, το CityUniversity of New York , και το Κολέγιο Bryn Mawr

http://www.paidiatros.com/children/My-child-not-talking-yet/

ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Έχουμε λάβει πολλά μηνύματα από γονείς που ζητούν συμβουλές ώστε να κρατήσουν τα παιδιά τους ασφαλή κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Για αυτό το λόγο, έχουμε δημιουργήσει έναν σύντομο οδηγό με συμβουλές ασφαλείας. Οι γονείς που έχουν συγκεκριμένα ερωτήματα ωστόσο είναι ευπρόσδεκτοι να συνεχίσουν να μας στέλνουν μηνύματα ή να καλούν στην Εθνική Γραμμή για τα ΠαιδιάSOS 1056.  Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμόσαστε για την ασφάλεια του παιδιού σας είναι ότι η συνεχής επικοινωνία με το παιδί είναι ο καλύτερος τρόπος να εξασφαλίσετε  ότι είναι προστατευμένο από όλους τους κινδύνους.

Η ασφάλεια των παιδιών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία τους. Στην Ελλάδα, οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για τα παιδιά εγκυμονούν από πηγές όπως η θάλασσα, τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα και το να χαθούν σε χώρους όπου υπάρχει πολυκοσμία και, κατά συνέπεια, οι παραπάνω κίνδυνοι αυξάνονται. Οι κίνδυνοι αυτοί είναι μεγαλύτεροι κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, ιδιαίτερα για τα μικρότερα παιδιά. Παρακάτω σας παραθέτουμε χρήσιμες συμβουλές για να παραμείνετε ασφαλείς και να διασκεδάσετε όλο το καλοκαίρι αλλά και όλο τον υπόλοιπο χρόνο. 

 - Το καλοκαίρι περνάμε περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους, συχνά σε μπαλκόνια και συχνά με τις πόρτες ανοικτές/ ή χωρίς να έχουμε κλειδώσει. Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει ποτέ να βρίσκονται μόνα τους χωρίς επιτήρηση στο μπαλκόνι. Πρέπει να ελέγξουμε όλα τα μπαλκόνια να σιγουρευτούμε ότι είναι ασφαλή - ότι τα κάγκελα του μπαλκονιού δεν έχουν ανοίγματα από τα οποία μικρά παιδιά χωράνε να περάσουν, ότι δεν υπάρχουν κομμάτια ή σημεία στα οποία μπορούν να σκαρφαλώσουν και ότι δεν υπάρχουν έπιπλα ή άλλα αντικείμενα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να σκαρφαλώσουν. Αν είναι μικρά τα παιδιά είναι πάντα προτιμότερο εφόσον δεν μπορεί να είναι κάποιος ενήλικας μαζί στο μπαλκόνι να τα προσέχει, να παραμένει η πόρτα του μπαλκονιού κλειδωμένη ώστε να μη βγει το παιδί μόνο του. 

 - Τους καλοκαιρινούς μήνες ταξιδεύουμε περισσότερο και πρέπει να θυμόμαστε ότι τα μικρότερα παιδιά πρέπει πάντα να ταξιδεύουν στα ειδικά παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου και τα μεγαλύτερα παιδιά πρέπει πάντα να φοράνε ζώνη ασφαλείας. Αυτό πρέπει να γίνεται ανεξάρτητα από το πόσο μικρή είναι η απόσταση (Στατιστικές έρευνες δείχνουν ότι τα περισσότερα ατυχήματα με αυτοκίνητο γίνονται σε αποστάσεις μικρότερες από 5 χιλιόμετρα από το σπίτι!) Η ασφάλεια οπωσδήποτε συμπεριλαμβάνει να φοράμε σωσίβια όταν ταξιδεύουμε με σκάφος, ανεξάρτητα από το πόσο κοντά στην ακτή βρισκόμαστε ή το πόσο ρηχά είναι τα νερά.  Τα παιδιά θα πρέπει να φορούν πάντα τα μπρατσάκια τους όταν παίζουν στην παραλία.

 - Για τα μικρότερα παιδιά, αυτά που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν ακόμη, οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις παραλίες και σε χώρους όπου υπάρχει πολυκοσμία. Οι γονείς πρέπει να είναι σίγουροι ότι έχουν συνέχεια οπτική επαφή με το παιδί τους.

 - Από μικρή ηλικία οφείλουμε να μαθαίνουμε στα παιδιά ότι πρέπει να σέβονται το νερό και ότι δεν μπορούν να μπουν στην θάλασσα χωρίς την επιτήρηση από ενήλικα ή τη συνοδεία ενός ενήλικα. Επίσης πρέπει να μάθουν πάντα να φοράνε «μπρατσάκια» όταν είναι κοντά στο νερό. Σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας ξέρει να μην πλησιάζει πισίνες, κανάλια, ή άλλα σώματα νερού χωρίς την επιτήρηση ενήλικα.

 - Από μικρή ηλικία πρέπει να μαθαίνουμε τα παιδιά για τους κινδύνους των αυτοκινήτων. Δεν πρέπει να παίζουν σε δρόμους που έχουν μεγάλη κίνηση οχημάτων. Δεν πρέπει ποτέ να παίζουν ανάμεσα στα αυτοκίνητα γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τρέξουν στη μέση του δρόμου να κυνηγήσουν μια μπάλα και να μην τους δει ένας διερχόμενος οδηγός

 - Πρέπει πάντα να θέτουμε ένα «σημείο συνάντησης». Μόλις φτάσουμε στην παραλία, σε πλατεία, σε παιδική χαρά ή οποιοδήποτε δημόσιο χώρο με πολύ κόσμο, πρέπει να διαλέξουμε ένα σημείο στο οποίο αν χάσει ο ένας τον άλλον θα πάμε για να συναντηθούμε. Για παράδειγμα μόλις φτάσουμε στην παραλία διαλέγουμε ένα κιόσκι ή σκουπιδοτενεκέ και δίνουμε οδηγίες στα παιδιά μας ότι αν μας χάσουν από το οπτικό τους πεδίο να πάνε κατευθείαν στο σημείο αυτό.   

 - Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι αν χαθούν πρέπει να κοιτάξουν γύρω τους να εντοπίσουν έναν αστυνομικό. Στο παρελθόν συνηθίζαμε να λέμε κάποιον με «στολή» αλλά το έχουμε αλλάξει αυτό διότι υπάρχουν επαγγέλματα που τώρα πια χρησιμοποιούν στολή (όπως οι υπηρεσίες κούριερ) και αυτό μπορεί να μπερδέψει ένα μικρό παιδί.  Αν δε δουν έναν αστυνομικό, πρέπει να πλησιάσουν μια άλλη μαμά (μια γυναίκα που συνοδεύει παιδί) και να της πουν ότι έχουν χαθεί. Αν βρίσκονται κοντά σε τηλέφωνο μπορούν να καλέσουν στην Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000, η οποία λειτουργεί 24 ώρες το 24ώρο, 7 ημέρες την εβδομάδα και είναι δωρεάν από οποιοδήποτε κινητό, σταθερό ή δημόσιο τηλέφωνο, και κάποιος θα έρθει άμεσα να τα βοηθήσει. 

 - Μην αφήνετε τα παιδιά σας μόνα τους σε μεγάλα εμπορικά κέντρα, κινηματογράφους ή πάρκα, καθώς δεν αποτελούν ασφαλείς χώρους. Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει ένας υπεύθυνος ενήλικας που επιτηρεί πάντα τα παιδιά όταν βρίσκονται εντός ή εκτός σπιτιού.

 - Μαθαίνουμε τα παιδιά μας ότι πρέπει να ξέρουμε πού ακριβώς παίζουν και με ποιούς παίζουν. Αν θέλουν να πάνε κάπου αλλού / να μετακινηθούν πρέπει πρώτα να μας το πουν πριν κουνηθούν από το σημείο όπου βρίσκονται.. Να σιγουρευτείτε ότι έχετε θέσει κανόνες με τα παιδιά σας όσον αφορά ποιά σπίτια μπορούν να επισκέπτονται χωρίς να είστε και εσείς μαζί και συζητήστε τα όρια του πού μπορούν και δεν μπορούν να πάνε στη γειτονιά. Σαν γονιός, πρέπει να έχετε πάντα τις βασικές πληροφορίες σχετικά με τα ονόματα, τις διευθύνσεις και τους αριθμούς τηλεφώνων των φίλων τους. Ιδανικά, αποτελεί μια πολύ καλή ιδέα να κρατάτε επαφή με τους γονείς των φίλων τους ώστε να συνεργάζεστε για την ασφάλεια των παιδιών σας.  

 - Όταν το παιδί σας φιλοξενεί ένα φίλο στο σπίτι, ρωτήστε και επιβεβαιώστε ότι οι γονείς του γνωρίζουν που βρίσκεται. Μη φιλοξενείτε ποτέ ένα παιδί σπίτι, προτού βεβαιωθείτε ότι έχει την άδεια των γονιών του.

 - Σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά σας γνωρίζουν ολόκληρο το όνομα τους, τη διεύθυνση σας και τους αριθμούς τηλεφώνων και πώς να χρησιμοποιούν το τηλέφωνο. Σιγουρευτείτε ότι ξέρουν τι να κάνουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και πως μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί σας χρησιμοποιώντας κινητό τηλέφωνο. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν έναν γείτονα ή άλλο έμπιστο ενήλικα που μπορούν να καλέσουν αν φοβηθούν ή αν προκύψει έκτακτη ανάγκη. Επίσης πρέπει να ξέρουν ότι μπορούν να καλέσουν στην Εθνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056.

 - Επισημάνετε στα παιδιά σας να έχουν την πόρτα πάντα κλειδωμένη και να μην ανοίγουν την πόρτα ή να μιλήσουν σε οποιονδήποτε έρχεται στην πόρτα όταν βρίσκονται μόνα τους στο σπίτι.  Εάν έχετε κανονίσει με κάποιον φίλο ή συγγενή να περάσει από το σπίτι όταν απουσιάζετε, σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά σας αισθάνονται ασφαλή να μείνουν μόνα με αυτό το άτομο. Σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι δεν πρέπει να πουν σε όποιον καλέσει στο τηλέφωνο του σπιτιού ότι είναι μόνα στο σπίτι.

 - Ελέγξτε καλά την κατασκήνωση ή άλλα καλοκαιρινά προγράμματα πριν αποφασίσετε να στείλετε τα παιδιά σας. Επιβεβαιωθείτε ότι έχει γίνει έλεγχος στα άτομα τα οποία θα δουλεύουν με τα παιδιά. Σιγουρευτείτε ότι θα υπάρχει ενήλικας να επιβλέπει τα παιδιά όλες τις ώρες και ότι σας γνωστοποιούν όλες τις δραστηριότητες και τις εκδρομές που προσφέρει η κατασκήνωση ή το πρόγραμμα.    

 - Η πιο σημαντική συμβουλή: να ακούτε τα παιδιά σας και να μιλάτε μαζί τους.

 - Αυτό το καλοκαίρι διασκεδάστε με ασφάλεια - και μη ξεχνάτε ότι η χρήση αντηλιακής κρέμας είναι απαραίτητη μισή ώρα πριν την έκθεση στον ήλιο και κάθε φορά που τα παιδιά μπαίνουν στη θάλασσα.

http://www.hamogelo.gr

ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΚΩΝ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΓΑ

Η Διοίκηση του ΟΓΑ ανακοινώνει ότι:

Τα οικογενειακά επιδόματα (πολυτεκνικό επίδομα, επίδομα τρίτου παιδιού, πολυτεκνικό επίδομα στις τρίτεκνες οικογένειες, εφάπαξ παροχή και ισόβια σύνταξη) του Δ’ διμήνου 2012,  θα καταβληθούν την Δευτέρα στις 13 Αυγούστου 2012.

Η καταβολή των οικογενειακών επιδομάτων από τον ΟΓΑ θα γίνει με πίστωση Λογαριασμού Τράπεζας ή Ελτα.

ΠΗΓΗ:ΟΓΑ

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ

• Αποφύγετε την ηλιοθεραπεία. Παραμείνετε σε σκιερά και δροσερά μέρη αποφεύγοντας τους χώρους όπου επικρατεί συνωστισμός.
• Αποφύγετε τη βαριά σωματική εργασία, ιδιαίτερα μάλιστα σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία, άπνοια και μεγάλη υγρασία. Αποφύγετε το βάδισμα για πολύ ώρα ή το τρέξιμο κάτω από τον ήλιο.
• Προτιμήστε τα ελαφρά, άνετα και ανοιχτόχρωμα ρούχα από πορώδες υλικό για να διευκολύνεται ο αερισμός του σώματος και η εξάτμιση του ιδρώτα. Φορέστε καπέλο ή άλλο κάλυμμα από φυσικό υλικό, που να επιτρέπει καλό αερισμό του κεφαλιού.
• Προτιμήστε τα ελαφρά και μικρά γεύματα, με έμφαση στα φρούτα και τα λαχανικά και περιορίστε τα λιπαρά. Πίνετε άφθονα υγρά (νερό και χυμούς φρούτων). Αν η εφίδρωση είναι έντονη, τότε συστήνεται η πρόσθετη λήψη αλατιού για να κρατηθεί το επίπεδο των υγρών στον οργανισμό. Επίσης, συνιστάται να αποφεύγονται τα οινοπνευματώδη ποτά.
• Συνιστώνται πολλά χλιαρά ντους κατά την διάρκεια της ημέρας. Καλό θα είναι επίσης να τοποθετούνται υγρά καλύμματα στο κεφάλι και στο λαιμό, σαν προστατευτικά μέτρα.
  Επίσης, συστήνεται η χρήση μαύρων ή σκουρόχρωμων γυαλιών, που προστατεύουν τα μάτια από την έντονη αντανάκλαση του ήλιου.
• Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα (αναπνευστικά, καρδιαγγειακά, κλπ) θα πρέπει να συμβουλευτούν το θεράποντα ιατρό τους για την εφαρμογή ειδικών οδηγιών, κατά περίπτωση. Ιδιαίτερα, όσοι παίρνουν φάρμακα, πρέπει να συμβουλεύονται τον ιατρό τους, αν πρέπει να τα συνεχίσουν και σε ποια δοσολογία, επειδή μερικά έχουν την ιδιότητα να αυξάνουν την θερμοκρασία του σώματος.
• Αποφύγετε τα πολύωρα ταξίδια με διάφορα μέσα συγκοινωνίας, κατά τη διάρκεια της υψηλής ζέστης.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΟΓΝΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ

• Τα νεογνά πρέπει να είναι ντυμένα όσο γίνεται πιο ελαφρά. Προτιμότερο είναι τα χέρια και τα πόδια τους να είναι ελεύθερα και να μην τυλίγονται σε πάνες.
• Όταν κάνει ζέστη να τους προσφέρονται συχνά, εκτός από γάλα (μητρικό ή άλλο) και άλλα υγρά όπως χαμομήλι, νερό, κλπ.
• Τα βρέφη και τα μεγαλύτερα παιδιά καλό είναι να τρώνε περισσότερα χορταρικά και φρούτα και λιγότερα λίπη.
• Καλό είναι τα παιδιά να μην παραμένουν πολύ ώρα στον ήλιο μετά το μπάνιο και να φορούν πάντα καπέλο.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ

• Το πολύ ζεστό και υγρό περιβάλλον είναι επικίνδυνο για τους ηλικιωμένους και για το λόγο αυτό αν ο δροσισμός του διαμερίσματος στην μεγάλη ζέστη είναι δύσκολος, προτιμότερη είναι η μετακίνηση των ηλικιωμένων σε δροσερότερες περιοχές της χώρας, όταν βέβαια υπάρχει η δυνατότητα.
• Αν η μετακίνηση των ηλικιωμένων σε παραθαλάσσια περιοχή ή σε βουνό δεν είναι εύκολη, τότε η παραμονή τους σtα κατώτερα διαμερίσματα πολυώροφων σπιτιών είναι μια σχετικά εύκολη λύση.
• Το δωμάτιο ή το σπίτι γενικά, κατά τη διάρκεια των ζεστών ωρών της ημέρας πρέπει να είναι ερμητικά κλειστό, αφού όμως έχει δροσιστεί και μείνει ανοιχτό όλη τη νύχτα.
• Οι οικογένειες που έχουν ηλικιωμένα άτομα, καλό θα είναι να φροντίζουν να μην τα εγκαταλείπουν μόνα τους σε περιπτώσεις θερινών διακοπών ή πολυήμερης απουσίας από το σπίτι. Σε αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει να εξασφαλίσουν κάποιο άτομο για την καθημερινή τους φροντίδα.

Οι παραπάνω οδηγίες προφύλαξης συνιστώνται από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και το ΕΚΑΒ.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ
	Πρώτη παιδική ηλικία Από τη στιγμή της γέννησής τους, πριν βγάλουν τους πρώτους τους ήχους και γέλια, τα μωρά αρχίζουν να εξερευνούν. Αγγίζουν και κρατούν, προσπαθούν να φθάσουν και κουνούν, αρπάζουν και γεύονται ανακαλύπτοντας τον κόσμο όχι μόνο μέσα από τα μάτια τους και τα αυτιά τους αλλά με τα χέρια, τα πόδια και το στόμα τους. Παίζουν. Τα παιδιά που παίζουν είναι απασχολημένα συνέχεια - κάνοντας νέες παρατηρήσεις, ρωτώντας και απαντώντας σε ερωτήσεις, κάνοντας επιλογές και διευρύνοντας τη φαντασία και την δημιουργικότητά τους. Το παιχνίδι δίνει στα παιδιά το ερέθισμα και τη σωματική δραστηριότητα που χρειάζονται για να αναπτύξουν τον εγκέφαλό τους για την μελλοντική τους εκπαίδευση. Μέσα από το παιχνίδι τα παιδιά εξερευνούν, εφευρίσκουν και δημιουργούν. Αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και τρόπους σκέψης, μαθαίνουν πώς να αντιμετωπίζουν τα συναισθήματά τους, να βελτιώνουν τις σωματικές τους ικανότητες και να ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και τις ικανότητές τους. Το παιδικό παιχνίδι αποτελεί τα ισχυρά θεμέλια για μια ζωή μάθησης. Παιδιά σχολικής ηλικίας Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά, αποκτούν νέες δεξιότητες και αναπτύσσουν τις υπάρχουσες ικανότητές τους. Σκαρφαλώνοντας, τρέχοντας, πηδώντας, αναπτύσσουν περισσότερο και δυναμώνουν το σώμα τους. Ολοένα και πιο κοινωνικοποιημένα, μαθαίνουν τις πιο τυπικές δεξιότητες της ζωής. Τα παιχνίδια με κανόνες και το τυπικό ομαδικό παιχνίδι παίζουν σημαντικό ρόλο στο να βοηθούν τα παιδιά σχολικής ηλικίας να αναπτύσσουν τις σωματικές τους δεξιότητες και να εξασκούν τη συνεργασία, την αμοιβαία κατανόηση και τη λογική σκέψη. Μαθαίνουν να παίζουν με τη σειρά με τους συμπαίκτες τους, να μοιράζονται, να σέβονται τους συνομήλικους τους και να εκτιμούν τους κανόνες. Έφηβοι Η αναζήτηση της ταυτότητας αποτελεί το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο των εφήβων. Ως αναζητητές ενός μεγάλου αγνώστου, οι έφηβοι πειραματίζονται με νέες συμπεριφορές και δοκιμάζουν δυνατότητες. Με τη σωστή καθοδήγηση, αναπτύσσουν τις δεξιότητες που χρειάζονται για να γίνουν υπεύθυνοι και σωστοί ενήλικές. Ο οργανωμένος αθλητισμός και η σωματική αναψυχή προσφέρουν στους εφήβους ευκαιρίες για αυτό-έκφραση, σημαντική σε αυτή τη διαδικασία ανακάλυψης. Βοηθούν τους εφήβους να αναπτύξουν δεξιότητες επικοινωνίας, διαπραγμάτευσης και ηγετικότητας και να δοκιμάσουν και να βελτιώσουν τις ικανότητές τους κάτι που αυξάνει την αυτοπεποίθηση. Δίνουν στους νέους ένα τρόπο δεσμού με τους ενήλικές και μεταξύ τους δημιουργώντας μια αίσθηση κοινότητας και ένταξης.
	ΟρισμοίΗ έκθεση αυτή ορίζει τον «αθλητισμό» ως κάθε μορφή σωματικής δραστηριότητας που συμβάλλει στην καλή φυσική κατάσταση, την καλή πνευματική κατάσταση και την κοινωνική συναναστροφή. Αυτές περιλαμβάνουν το παιχνίδι, την αναψυχή, τον απλό, οργανωμένο ή ανταγωνιστικό αθλητισμό και τα ντόπια αθλήματα ή παιχνίδια. Ο αθλητισμός περιλαμβάνει κανόνες ή συνήθειες και μερικές φορές ανταγωνισμό. Το παιχνίδι - ιδιαίτερα μεταξύ των παιδιών - είναι κάθε σωματική δραστηριότητα που είναι ευχάριστη και συμμετοχική. Συχνά είναι χωρίς δομή και χωρίς καθοδήγηση ενηλίκων. Η αναψυχή είναι πιο οργανωμένη από το παιχνίδι και γενικότερα περιλαμβάνει ενεργητικές σωματικές δραστηριότητες κατά τον ελεύθερο χρόνο. Το παιχνίδι, η αναψυχή και ο αθλητισμός αποτελούν ελεύθερα επιλεγμένες δραστηριότητες που γίνονται για ευχαρίστηση.
	ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ Μέσα από τον αθλητισμό, την αναψυχή και το παιχνίδι, τα παιδιά και οι έφηβοι μαθαίνουν να ασκούν την κρίση τους και να αποκτούν κριτική σκέψη κατά την επίλυση προβλημάτων. Προάγουν το πνεύμα φιλίας, αλληλεγγύης και δίκαιου παιχνιδιού, διδάσκοντας την ομαδικότητα, την αυτοπειθαρχία, την εμπιστοσύνη, το σεβασμό προς τους άλλους, την ηγετικότητα και τις δεξιότητες αντιμετώπισης δυσκολιών. Απαραίτητα για τη διασφάλιση ότι τα παιδιά θα γίνουν υπεύθυνοι και σωστοί ενήλικες, βοηθούν τους νέους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά τους και τους προετοιμάζουν για να αναλάβουν ηγετικό ρόλο μέσα στις κοινότητές τους. ΕΠΙΔΙΩΚΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ Παιδιά και έφηβοι συχνά παραμερίζονται εξ αιτίας σωματικής ή νοητικής αναπηρίας ή εξ αιτίας του ότι ζουν σε περιοχές που μαστίζονται από φτώχεια, βία και ένοπλες συγκρούσεις ή διότι είναι κορίτσια. Χάνουν όχι μόνο την απλή χαρά του να περνούν ευχάριστα τα παιδικά τους χρόνια αλλά και ανεκτίμητες δεξιότητες που μπορεί να φέρει η συμμετοχή στον αθλητισμό στη ζωή τους. Συχνά είναι τα ίδια παιδιά που μένουν εκτός γηπέδων που μένουν και εκτός σχολείου. Ο αθλητισμός μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό μέσον για την προώθηση της ισότητας για όλους. Ο αθλητισμός βοηθά τα παιδιά με αναπηρία να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση που μπορούν μετά να εφαρμόσουν σε άλλους τομείς της ζωής τους. Όταν η προσοχή τους είναι συγκεντρωμένη στο να βάλουν ένα γκολ ή ένα καλάθι, οι ικανότητες των παιδιών αποκτούν σημασία, όχι οι αναπηρίες. Όταν συνδυαστεί με πληροφόρηση για την υγεία, ο αθλητισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διδάξει κοινότητες σχετικά με τρόπους πρόληψης αναπηριών και να τονίσει τη σημασία του εμβολιασμού, της σωστής διατροφής και της χρήσης ιωδιούχου αλατιού. Ο αθλητισμός μπορεί να βοηθήσει να κορίτσια και τις νεαρές γυναίκες να διεκδικήσουν τη θέση τους στην κοινωνία. Μπορεί να προσφέρει στα κορίτσια, που συχνά βρίσκονται κάτω από τρομερή πίεση να ξεκινήσουν σεξουαλική δραστηριότητα και γέννηση παιδιών νωρίς, μια ευκαιρία να ασκήσουν μεγαλύτερο έλεγχο στη ζωή τους. Μπορεί να βοηθήσει τα κορίτσια να αποκτήσουν σεβασμό για το σώμα τους και να αναπτύξουν αυτό-εκτίμηση. Τους επιτρέπει να δημιουργήσουν φιλίες. Διδάσκει στα κορίτσια την αυτάρκεια, την προσωπική αυτονομία και την ηγετικότητα. Αμφισβητώντας το στερεότυπο ότι τα κορίτσια είναι πιο αδύναμα από τα αγόρια, ο αθλητισμός εκθέτει τα κορίτσια σε γυναικεία πρότυπα κάνοντας τους στόχους σε άλλους τομείς της ζωής τους να φαίνονται εφικτοί. ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ Σε καιρούς πολέμου, μετά από πόλεμο και σε έκτακτες ανάγκες, ο αθλητισμός, η αναψυχή και το παιχνίδι μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά και τους εφήβους μια αίσθηση ελπίδας και κανονικότητας. Βοηθούν τα τραυματισμένα παιδιά να μάθουν να εντάσσουν την εμπειρία του πόνου, του φόβου και της απώλειας. Βοηθούν στην επούλωση των ψυχικών τραυμάτων δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον που κάνει τα παιδιά και τους εφήβους να μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να αναπτύξουν την αυτό-εκτίμησή τους, την αυτοπεποίθησή τους και την εμπιστοσύνη. Ο αθλητισμός, ιδιαίτερα η συμμετοχή σε ομάδα ή σύλλογο, μπορεί να προσφέρει σε πρώην παιδιά στρατιώτες μια σημαντική αίσθηση ένταξης, απαραίτητης για την επανένταξή τους στην κοινότητά τους. Ο αθλητισμός είναι μια διεθνής γλώσσα που μπορεί να βοηθήσει στη γεφύρωση διαφορών και στην προώθηση σημαντικών αξιών απαραίτητων για μια διαρκή ειρήνη. Αποτελεί ένα ισχυρό μέσο για την εκτόνωση της έντασης και της δημιουργίας διαλόγου. Στο γήπεδο, οι πολιτισμικές διαφορές και οι πολιτικές ατζέντες δεν υπάρχουν. Τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό βλέπουν ότι η συναναστροφή είναι εφικτή χωρίς τη βία ή την εκμετάλλευση. Οι παίκτες συναναστρέφονται στα πλαίσια κανόνων. Ένας διαιτητής κρίνει τις σωστές ενέργειες κατά τη διάρκεια του αγώνα. Οι ποινές υπάρχουν για να τιμωρούν παραβάσεις και να διατηρούν την φιλικότητα μεταξύ των αθλητικών αντιπάλων. «Ένα από τα οφέλη του αθλητισμού είναι ότι ενώνει τους ανθρώπους. Ο αθλητισμός βοηθά τους ανθρώπους να λύσουν τις διαφορές τους και τα προβλήματά τους. Οι νέοι μπορούν να αλλάξουν τη στάση τους συμμετέχοντας σε ένα άθλημα. Κάποιοι παίκτες που ήταν μέλη συμμοριών, αλκοολικοί και ένοπλοι και λεηλατούσαν ή βίαζαν έχουν γίνει τώρα αθλητές που είναι σεβαστά και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Αν κυριαρχήσει η ειρήνη στη Σομαλία και εκλέξουμε μια κυβέρνηση, υπάρχουν αρκετοί που μπορούν να παίξουν σε διεθνές επίπεδο». Salah Hussein Wasughe, μέλος αθλητικού ομίλου στην Jowhar της Σομαλίας
	Το Ολυμπιακό ιδεώδεςΑπό το 1993, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε ομόφωνα, πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ένα ψήφισμα υπέρ του Ολυμπιακού ιδεώδους. Το ψήφισμα ζητά την παύση των εχθροπραξιών για να παρασχεθεί στους αθλητές ένα ασφαλές πέρασμα στους αγώνες και αναγνωρίζει τη δύναμη του αθλητισμού και το Ολυμπιακό ιδεώδες ως μέσα για τη στήριξη του διαλόγου για την παγκόσμια αλληλεγγύη.
	«Ζήτησα από την οικογένειά μου και τους φίλους μου να παίξουμε ποδόσφαιρο μαζί γιατί μου αρέσει πολύ να παίζω. Θα κουβεντιάσουμε απόψε στο δείπνο για το μεγάλο παιχνίδι που παίξαμε. «Το αγαπημένο μου κομμάτι στο ποδόσφαιρο είναι να βάζω γκολ και όλοι να με ζητωκραυγάζουν. Είμαι πολύ χαρούμενος όταν κερδίζει η ομάδα μου όμως σήμερα χάσαμε και πάλι νιώθω χαρούμενος γιατί πέρασα καλά παίζοντας,» Naw Pa Eh, ένας 12χρόνος πρόσφυγας από τη Myanmar που ζει σε ένα προσφυγικό στρατόπεδο της Ταϊλάνδης
	Η δέσμευση για το δικαίωμα στο παιχνίδι «Τα Κράτη-Μέλη αναγνωρίζουν το δικαίωμα των παιδιών στην ξεκούραση και τον ελεύθερο χρόνο, στην ενασχόληση με το παιχνίδι και τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες ανάλογες προς την ηλικία του παιδιού και στην ελεύθερη συμμετοχή στην πολιτιστική ζωή και τις τέχνες». Όχι μόνο έχουν δικαίωμα τα παιδιά στο παιχνίδι αλλά τα Κράτη θα πρέπει να «ενθαρρύνουν την παροχή κατάλληλων και ίσων ευκαιριών για πολιτιστικές, ψυχαγωγικές και δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου.» ’ρθρο 31 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989). Ως μέρος της δέσμευσής τους για την προώθηση υγιούς ζωής και παροχής ποιοτικής εκπαίδευσης, οι ηγέτες του κόσμου στην Ειδική Σύνοδο του ΟΗΕ για τα Παιδιά το Μάιο του 2002 συμφώνησαν να: «Προάγουν την σωματική, πνευματική και συναισθηματική υγεία των παιδιών και των εφήβων μέσα από το παιχνίδι, τον αθλητισμό, την καλλιτεχνική και πολιτιστική έκφραση». «Παράσχουν προσβάσιμες ευκαιρίες και εξοπλισμό αναψυχής και αθλητισμού στα σχολεία και τις κοινότητες». «Ένας Κόσμος Κατάλληλος για τα Παιδιά» (2002) «Η άσκηση της αθλητικής εκπαίδευσης και του αθλητισμού αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα για όλους». ’ρθρο 1 του Διεθνούς Καταστατικού για την Αθλητική Εκπαίδευση και τον Αθλητισμό(UNESCO, 1978) Ένα κουτί όνειρα και ελπίδες Κλειστό, είναι ένα απλό μεταλλικό κουτί, αν το ανοίξετε όμως θα βρείτε το πακέτο αναψυχής της UNICEF, γεμάτο παιχνίδια που βοηθά να γιατρευτούν τα παιδιά, οι ζωές των οποίων έχουν διαταραχθεί σε καιρούς κρίσεων. Το πακέτο, το οποίο περιέχει εφόδια για μέχρι 40 παιδιά, περιλαμβάνει πολλά είδη μπαλών, σκοινάκια, πολύχρωμα υφάσματα, κιμωλίες, μεζούρα, μια σφυρίχτρα και ένα ταμπλό βαθμολογίας. Ντέφια, κρόταλα, τύμπανα, κοστούμια χορού και ντόπια παιχνίδια (προσαρμοσμένα στην τοπική κουλτούρα) ενθαρρύνουν τα παιδιά να εκφραστούν. Ένας οδηγός δασκάλου, φτιαγμένος σε κάθε χώρα και μεταφρασμένος στις τοπικές διαλέκτους βοηθά να διασφαλιστεί ότι οι δραστηριότητες είναι επουλωτικές. Το κουτί γίνεται «αθλήματα σε ένα κουτί» όταν γεμίζεται με μπάλες, δίχτυα, τρόμπες - ότι χρειάζεται για να παίξει κανείς διάφορα παιχνίδια από ποδόσφαιρο, βόλεϊ ή τράβηγμα σχοινιού ή χειρόσφαιρα (χάντμπολ). Το αθλητικό πακέτο παρέχει στις κοινότητες τον απαραίτητο εξοπλισμό για να ξεκινήσουν και να αναπτύξουν αθλητικά προγράμματα ή να εντάξουν διασκεδαστικά αθλητικά κομμάτια σε υπάρχοντα προγράμματα παιδιών και εφήβων. Χρησιμοποιούνται με διάφορους τρόπους για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη ομάδων κοριτσιών, στην παροχή αθλητικής εκπαίδευσης στα σχολεία και την έναρξη τοπικών αθλητικών συλλόγων. ΔΩΣΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ Τα παιδιά παίζουν οπουδήποτε και παντού - σε οργανωμένο περιβάλλον, σε παιδικούς σταθμούς ή στο σπίτι. Τα πιο απλά υλικά - νερό, άμμος, ξύλινες τάβλες, ξύλινα τουβλάκια, γλάστρες και καπάκια - μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη της γλώσσας και των δεξιοτήτων ανάλυσης και λήψης αποφάσεων των παιδιών. Οι γονείς, τα μέλη της οικογένειας και άλλοι φορείς φροντίδας παίζουν κεντρικό ρόλο στο να κάνουν το παιχνίδι μέρος της μάθησης και της ανάπτυξης του παιδιού τους. Στην Τουρκία, το πρόγραμμα FACT (Εκπαίδευση Οικογένειας και Παιδιού) ενθαρρύνει τις οικογένειες με παιδιά κάτω των έξι ετών να συμμετάσχουν μαζί σε παιχνίδια και δραστηριότητες παιχνιδιού για μικρότερα παιδιά. Η εκτεταμένη οικογένεια μαθαίνει την σπουδαιότητα της εκπαίδευσης, της διατροφής, του θηλασμού και του παιχνιδιού στα πρώτα χρόνια της παιδικής ηλικίας. Με μια καλύτερη κατανόηση των σωματικών, ψυχολογικών και νοητικών αναγκών των παιδιών τους, οι οικογένειες ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν ένα διαδραστικό περιβάλλον μάθησης γεμάτο ερεθίσματα για τα παιδιά τους στο σπίτι. Στο Vanuatu, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές, οι κοινότητες δημιουργούν και λειτουργούν πρότυπα προσχολικά κέντρα που ακολουθούν ένα εδραιωμένο πρόγραμμα «μάθηση μέσα από παιχνίδι» που εστιάζει στις αναπτυξιακές ανάγκες των παιδιών. Αυτά τα «πρότυπα νηπιαγωγεία» μέρος ενός προγράμματος υπό την αιγίδα του συλλόγου προσχολικών κέντρων Blong Vanuatu, έχουν ασφαλείς εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους για να παίζουν τα παιδιά, χώρο για πλύσιμο χεριών και ένα «χώρο παιχνιδιού προσποίησης» όπου τα παιδιά μπορούν να συναναστρέφονται σε περιβάλλοντα πραγματικής ζωής, όπως μοντέλα σπιτιού, κλινικής ή μαγαζιού. Χρησιμοποιούνται λάστιχα για κούνιες, ντόπιο ξύλο και μπαμπού για αναρρίχηση, παλιά κανό είναι γεμισμένα με άμμο και νερό για παιχνίδι. Η κοινότητα στηρίζει το δάσκαλο, βοηθά στη διατήρηση του κτιρίου και του εξοπλισμού και επιβλέπει τις καθημερινές δραστηριότητες. Τσουλήθρες και τραμπάλες, κούνιες και παιχνίδια εξωτερικού χώρου προσέφεραν προσωρινή βοήθεια στα παιδιά που υπέστησαν ψυχικό κλονισμό από το μεγάλο σεισμό στην πόλη Bam, στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν το Δεκέμβριο του 2003. Ο σεισμός είχε πάνω από 45.000 θύματα και περισσότερα από 2.000 παιδιά έμειναν ορφανά. Γρήγορα στήθηκαν κέντρα προσχολικής ηλικίας για την παροχή σωματικής και συναισθηματικής υποστήριξης στα πληγέντα παιδιά. Ένας πρωτοποριακός συνδυασμός αφήγησης ιστορίας, τεχνών, εκπαίδευσης αυτό-φροντίδας, ασκήσεων χαλάρωσης και παιχνιδιού βοήθησε τα παιδιά στην ανάρρωσή τους. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΠΡΕΨΟΥΝ Τα αθλήματα, οι εκδηλώσεις και οι διάσημοι αθλητές έχουν τη δύναμη να συγκεντρώνουν μεγάλα πλήθη, προσελκύοντας ανθρώπους στους οποίους δεν μπορούν κανονικά να έχουν πρόσβαση οι υπηρεσίες υγείας, ιδιαίτερα σε αυτούς που ζουν σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές. Οι εκδηλώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση υγιών τρόπων ζωής, τονίζοντας τα οφέλη της άσκησης, της καλής υγιεινής και της σωστής καθαριότητας και εφιστώντας την προσοχή έναντι κινδύνων υγείας, όπως η κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα και άλλα ναρκωτικά. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να σώσουν ζωές - λειτουργώντας ως χώρος εμβολιασμού παιδιών, παρέχοντας ειδικά επεξεργασμένα με εντομοκτόνα δίχτυα για τα κουνούπια για την προστασία των οικογενειών από την ελονοσία και διανέμοντας συμπληρώματα βιταμίνης Α. Σχεδόν 5 εκατομμύρια παιδιά μεταξύ 6 μηνών και 14 ετών εμβολιάστηκαν επιτυχώς κατά της ιλαράς σε μια από τις μεγαλύτερες εκστρατείες υγείας στην ιστορία της Ζάμπια. Η UNICEF, σε συνεργασία με την μη κυβερνητική οργάνωση Δικαίωμα στο Παιχνίδι, στρατολόγησε αθλητές πρεσβευτές, όπως ο διάσημος ποδοσφαιριστής από τη Ζάμπια Kalusha Bwalya, για να ενισχύσει τα σημαντικά μηνύματα υγείας που είχαν τοποθετηθεί σε πινακίδες και αφίσες.Σε κάποιες περιοχές σταθμοί παιχνιδιού που στήθηκαν σε τόπους εμβολιασμού ένωσαν τα παιδιά για να παίξουν παιχνίδια εστιάζοντας στη σημασία του εμβολιασμού. Τα τοπικά ΜΜΕ εξέπεμπαν ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά σποτ. Η Εθνική Εκστρατεία κατά της Ιλαράς στη Ζάμπια έγινε τον Ιούνιο του 2003 και ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης παγκόσμιας προσπάθειας για μείωση του αριθμού θανάτων από ιλαρά στο μισό μέχρι το 2005. Τις εβδομάδες πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο Κρίκετ 2003, ενώ οι ομάδες προετοίμαζαν τη στρατηγική τους και ξεκουράζονταν από τραυματισμούς και προπονήσεις, η ομάδα κρίκετ της Ινδίας βρήκε το χρόνο να δώσει μια σημαντική προώθηση στην εθνική εκστρατεία εξάλειψης της πολιομυελίτιδας από τη χώρα προτρέποντας τους οπαδούς τους να «πετάξουν έξω» την απειλή από τη χώρα. Οι αστέρες του κρίκετ της Ινδίας, κάποιοι πρώην αρχηγοί και αθλητικοί σχολιαστές προώθησαν τον εμβολιασμό κατά της πολιομυελίτιδας σε τηλεοπτικά διαφημιστικά, σε διαγωνισμούς και εκδηλώσεις ιδιαίτερα στην πλέον πληγείσα περιοχή του Uttar Pradesh. Ο αγώνας για την πολιομυελίτιδα χρονολογημένος να συμπέσει με το Παγκόσμιο Κύπελλο, έδωσε τη δυνατότητα στην εκστρατεία να φθάσει σε πολύ περισσότερους ανθρώπους καθώς οι φίλαθλοι του κρίκετ κάθονταν κολλημένοι μπροστά στις τηλεοράσεις τους σε όλη τη χώρα. Ένα χρόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια της διαμάχης μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν, οι δύο αρχηγοί - Rahul Dravid της Ινδίας και Inzamam-ul-Haq του Πακιστάν - σταμάτησαν τις διαμάχες τους πριν από τον προκριματικό αγώνα στην Lahore. Στο γήπεδο οι δύο ήρωες ένωσαν τα χέρια τους με τα παιδιά στηρίζοντας τις προσπάθειες εξάλειψης της πολιομυελίτιδας στις δύο χώρες. Στο Μαρόκο, όπου οι διαταραχές από έλλειψη ιωδίου επηρεάζουν 2 εκατομμύρια παιδιά, οι Ολυμπιακοί αθλητές επισκέπτονται σχολεία, μιλούν με μαθητές για τις ανάγκες του σώματος σε ιώδιο και δείχνουν πώς να χρησιμοποιούν τα δοκιμαστικά τεστ αλατιού. Τα παιδιά ενθαρρύνονται να κάνουν μόνα τους τα τεστ αλατιού και να διδάσκουν τις οικογένειές τους τα οφέλη του ιωδιούχου αλατιού. Καθώς οι αθλητές μπορούν να είναι τόσο ισχυρά πρότυπα, το έργο αυτό όχι μόνο προβλέπεται να βοηθήσει στην πρόληψη αναπηριών στους μαθητές και τις οικογένειές τους αλλά επίσης και να ενθαρρύνει τα παιδιά και τους εφήβους να συμμετάσχουν στην αντιμετώπιση αυτού του σοβαρού προβλήματος υγείας στις ευρύτερες κοινότητές τους. Στο Τατζικιστάν, η UNICEF πρόσφατα ολοκλήρωσε μια συμφωνία με την Ομοσπονδία Μίνι Ποδοσφαίρου του Τατζικιστάν. Θα διοργανωθούν ποδοσφαιρικοί αγώνες σε όλη τη χώρα και μια συναυλία για να ενημερώσουν το κοινό για μια μαζική εκστρατεία εμβολιασμού κατά της ιλαράς, Το 2003, τα τουρνουά που οργανώθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου του Τατζικιστάν έγιναν σε 800 σχολεία σε όλη τη χώρα. Ο φιλικός ανταγωνισμός που ένωσε παιδιά, εφήβους, οικογένειες και κοινότητες, προώθησε την ενημέρωση για την καλή υγιεινή και τη σωστή καθαριότητα. Ο τελικός στην Dushanbe ήταν μέρος του Φόρουμ Νερού των Παιδιών του Τατζικιστάν τον Αύγουστο του 2003. Αθλητισμός Χωρίς Καπνό - Παίξτε Καθαρά! Ήταν το θέμα της Ετήσιας Ημέρας κατά του Καπνίσματος 2002 της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Αθλητές, αθλητικές οργανώσεις, εθνικές και τοπικές αθλητικές αρχές, σχολεία και αθλητικές πανεπιστημιακές ομάδες και τα ΜΜΕ ενώθηκαν σε μια παγκόσμια εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού σχετικά με τις βλαβερές συνέπειες του καπνού. Η προώθηση της σωματικής δραστηριότητας μεταξύ των νέων ανθρώπων εντός και εκτός του σχολείου ήταν το κεντρικό σημείο της ετήσιας Ημέρας Κίνησης για την Υγεία το 2004 της οργάνωσης.
	«Εγκατέλειψα το σχολείο στα 15 μου μετά το θάνατο του πατέρα μου. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια στηρίζω την οικογένειά μου ράβοντας ρούχα στο σπίτι. Το ότι εγκατέλειψα το σχολείο με απομόνωσε από τους φίλους μου. Το ποδόσφαιρο το άλλαξε αυτό. «Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων μετά την προπόνηση με τους φίλους και τον προπονητή μου έμαθα περισσότερα για το HIV/AIDS και πώς να χειρίζομαι τα αγόρια. Πριν μπω στην Chelsea, δεν γνώριζα τίποτα για το HIV/AIDS. «Μου αρέσει που το ποδόσφαιρο με κρατά σε καλή φυσική κατάσταση, που η οικογένειά μου έρχεται να με χειροκροτήσει και που τα ταξίδια σε διάφορες περιοχές με βοήθησαν να γνωρίσω την κοινότητα. Πριν, ο κόσμος δεν πίστευε ότι τα κορίτσια μπορούν να παίξουν ποδόσφαιρο, όμως τώρα, το εκτιμούν.» Η 19χρονη Mwanamisi Ali,τερματοφύλακας στη Γυναικεία Ομάδα Ποδοσφαίρου Chelsea της Κένυα. «Το Ταε-Κβο-Ντο με κρατά ενεργό και σε καλή φυσική κατάσταση και με έχει διδάξει επίσης πειθαρχία. Επίσης με έχει βοηθήσει να αντιμετωπίσω τα προσωπικά μου προβλήματα. Κάπνιζα ένα χρόνο. Μια μέρα ο δάσκαλός μου του Ταε-Κβο-Ντο με έπιασε να καπνίζω μετά την προπόνηση. Με πήρε στην άκρη και μου μίλησε για το κάπνισμα και πως θα μπορούσε να επηρεάσει την απόδοσή μου. Σταμάτησα να καπνίζω από εκείνη τη μέρα. Ελπίζω να γίνω δάσκαλος του αθλήματος μια μέρα.» Tenzing Norden, μαθητής από το Γυμνάσιο Yangchenphu στο Μπουτάν και κάτοχος μαύρης ζώνης στο Τάε-Κβο-Ντο
	ΠΑΡΟΧΗ ΠΟΙΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Με πρόσβαση σε μεγάλο αριθμό παιδιών και εφήβων, τα σχολεία αποτελούν το ιδανικό μέρος για την παροχή ευκαιριών για αθλητισμό, αναψυχή και παιχνίδι. Με τη σειρά τους, ο αθλητισμός, η αναψυχή και το παιχνίδι βελτιώνουν την ποιότητα της εκπαίδευσης αναπτύσσοντας συνολικά το παιδί και όχι μόνο τις νοητικές του ικανότητες. Προωθούν την εγγραφή στο σχολείο και την παρακολούθηση και βελτιώνουν τη μάθηση και την επίδοση. Τα μαθήματα αθλητικής εκπαίδευσης προάγουν τις πρακτικές καλής υγείας και τους τρόπους πρόληψης ασθενειών, πληροφορίες και δεξιότητες που τα παιδιά μπορούν να μεταφέρουν σπίτι τους στις οικογένειές τους. Τα προγράμματα αναψυχής μετά το σχολείο μέσα και γύρω από το σχολείο αποτελούν θαυμάσιους τρόπους για τη δημιουργία ασφαλών χώρων για τα παιδιά και τους εφήβους καθώς και για τη συνέχιση της μάθησης πέρα από τη σχολική αίθουσα. Η εκμάθηση δεξιοτήτων επιβίωσης και επαγγελματικών δεξιοτήτων κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων μετά το σχολείο παρέχει βοήθεια στις σχολικές εργασίες, τη διατροφή, την υγεία και την εκπαίδευση υγιεινής βοηθώντας τα παιδιά να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους. Τέλος, ο αθλητισμός μπορεί να προωθήσει την ανάμιξη της οικογένειας και της κοινότητας στην εκπαίδευση. Οι γονείς μπορούν να γίνουν ενεργοί στην εκπαίδευση των παιδιών τους συμμετέχοντας ως προπονητές και παρακολουθώντας αγώνες και αθλητικές εκδηλώσεις μετά το σχολείο. Στη Ρουάντα, η εκπαίδευση ειρήνης και η πρόληψη HIV/AIDS διδάσκονται μέσω του αθλητισμού και της αθλητικής εκπαίδευσης στα δημοτικά σχολεία για τα ορφανά και άλλα ευπαθή παιδιά. Οι δάσκαλοι χρησιμοποιούν ένα συγκεντρωτικό οδηγό που καλύπτει όχι μόνο τα τεχνικά θέματα του αθλητισμού αλλά παρουσιάζει τον τρόπο δημιουργίας συνδέσμων μεταξύ του αθλητισμού και της ανάπτυξης. Ο οδηγός περιλαμβάνει τον τρόπο ένταξης της εκπαίδευσης ειρήνης στα μαθήματα αθλητικής εκπαίδευσης και τον τρόπο αντιμετώπισης της βίας και της σύγκρουσης στον αθλητισμό, μεταξύ άλλων. Περιλαμβάνει μεθόδους για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων επιβίωσης των μαθητών, δίνοντας έμφαση στα σημαντικά μηνύματα για το δίκαιο παιχνίδι και την διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης και τις βλαβερές συνέπειες του καπνού, του αλκοόλ και άλλων ναρκωτικών. Πάνω από 500 δάσκαλοι έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση του οδηγού. Το Υπουργείο Υγείας σχεδιάζει την επέκταση του προγράμματος και την εκπαίδευση δασκάλων σε κάθε μια από τις 12 επαρχίες. Η Εθνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης της Ρουάντα επενδύει επίσης στα δημοτικά και τα γυμνάσια. Έχουν εκπαιδεύσει συνολικά 2.600 δασκάλους οι οποίοι διδάσκουν τις νέες δεξιότητες στα μαθήματα αθλητικής εκπαίδευσης και στα αθλητικά προγράμματα μετά το σχολείο. Στη Γουινέα, όπου μόνο το 20 τοις εκατό των μαθητών γυμνασίου είναι κορίτσια, έχει συσταθεί μια μόνιμη εθνική ένωση αθλητικών συλλόγων και ένα πρωτάθλημα κοριτσιών από την Εθνική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας για να ενθαρρύνει την ανάπτυξη των γυναικείων αθλημάτων και να βελτιώσει την παρακολούθηση τους στο σχολείο. Προκριματικοί γύροι έγιναν σε όλες τις περιοχές της χώρας και στο Conakry, κατά τη διάρκεια των οποίων διαγωνίστηκαν πάνω από 50 ομάδες κοριτσιών. Οι περιφερειακοί αγώνες θα αναδείξουν τις οκτώ καλύτερες ομάδες που θα διαγωνισθούν τον Οκτώβριο του 2004 στους τελικούς. Η ζωντανή μετάδοση των αγώνων από τα ΜΜΕ θα επιτρέψει σε χιλιάδες νέους να παρακολουθήσουν τους αγώνες ζωντανά και εκατομμύρια να δουν τα κορίτσια να δέχονται αναγνώριση και σεβασμό στον αγωνιστικό χώρο. Πέρα από αυτές τις εκδηλώσεις, η Γουινέα συνεργάζεται με την Εθνική Διεύθυνση Αθλητισμού του Υπουργείου Παιδείας για τη διασφάλιση ότι η αθλητική εκπαίδευση προσφέρεται σε όλα τα παιδιά στα δημοτικά και γυμνάσια με ξεκάθαρες συνδέσεις με καίρια αναπτυξιακά θέματα, δεξιότητες επιβίωσης και μηνύματα υγείας. Το ποδόσφαιρο χρησιμοποιείται επίσης στους πρόσφυγες και εμπλέκει τους νέους σε υγιείς δραστηριότητες. Αυτές οι δραστηριότητες θεωρούνται θεμελιώδεις στην διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή της Δυτικής Αφρικής, χρησιμοποιώντας το ποδόσφαιρο ως κοινή δύναμη. Το Segundo Tempo, αποτελεί ένα κοινό πρόγραμμα του Υπουργείου Αθλητισμού και Τουρισμού και του Υπουργείου Παιδείας της Βραζιλίας, με την στήριξη των εθνικών συνεργατών και προσφέρεται μέσα από τα δημοτικά και τα γυμνάσια. Παρέχοντας στα παιδιά ένα συγκεντρωτικό τετράωρο πρόγραμμα συμπληρωματικό του κανονικού σχολικού τετραώρου τους, το Segundo Tempo, βοηθά στη διασφάλιση της ασφαλούς και συνεχούς μάθησης των παιδιών εκτός των σχολικών ωρών. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εκπαίδευση διατροφής και υγεία, βοήθεια με τις σχολικές εργασίες, αθλητικές και συμπληρωματικές δραστηριότητες που έχουν στόχο να συνδέσουν τον αθλητισμό και την αναψυχή με την υγιεινή, τις δεξιότητες επιβίωσης, την πρόληψη του HIV και την ανάπτυξη κοινωνικών αξιών. Μέσα σε ένα μόνο χρόνο, το πρόγραμμα πλησίασε 1 εκατομμύριο παιδιά και 2.300 δασκάλους σε 26 κράτη. Ο στόχος είναι η πρόσβαση όλων των 39 εκατομμυρίων παιδιών και νέων σχολικής ηλικίας στη Βραζιλία μέχρι το 2010. Στη Ζιμπάμπουε, το πρόγραμμα Εκπαίδευσης Νέων μέσα από τον Αθλητισμό, που οργανώνεται από νέους, ζητά από τους συμμετέχοντες να δεσμευτούν ότι θα παραμείνουν στο σχολείο και να συμμετέχουν εθελοντικά στις κοινότητές τους. Ο στόχος αυτού του εθνικού προγράμματος που υποστηρίζεται από πολλούς εθνικούς και διεθνείς συνεργάτες είναι η εκμάθηση δεξιοτήτων επιβίωσης στους νέους και ο εφοδιασμός τους για να γίνουν εκπαιδευτές των συνομηλίκων τους που θα συμβάλουν στις κοινότητές τους ως θετικά πρότυπα. Από το 2000, το πρόγραμμα έχει πλησιάσει 25.000 νέους οι μισοί από τους οποίους είναι κορίτσια.
	ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ HIV/AIDS Οι αθλητικές οργανώσεις και ομάδες είναι σε πλεονεκτική θέση για τη μετάδοση σημαντικών γνώσεων και μηνυμάτων πρόληψης σχετικά με το HIV/AIDS στους νέους. Μπορούν να αυξήσουν την πρόσβαση των νέων σε υπηρεσίες, να διδάξουν δεξιότητες επιβίωσης, να ενώσουν κοινότητες και ιδιαίτερα, να απευθυνθούν στους νέους σε μια γλώσσα που καταλαβαίνουν. Η εκπαίδευση για το HIV/AIDS μπορεί να προσφερθεί κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, μέσα από προπονητικές συνεδρίες, κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων και κατά τη διάρκεια των ημιχρόνων. Μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους όπως μέσω δασκάλων, προπονητών και συνομηλίκων. Μέσα από τον αθλητισμό, οι νέοι έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν για το HIV/AIDS ανοιχτά και με ευαισθησία και να μάθουν τρόπους να προστατεύονται από την ασθένεια, όπως πώς να αντιστέκονται στην πίεση και τον εκφοβισμό. Είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν στα μηνύματα πρόληψης του HIV/AIDS που τους μεταδίδουν οι προπονητές τους και οι συμπαίκτες τους παρά σε μηνύματα που τους μεταδίδουν οι δάσκαλοι τους στην τάξη. Μια ανοιχτή συζήτηση σχετικά με το HIV/AIDS μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει το στιγματισμό και τη διάκριση και να προάγει την φροντίδα και τη στήριξη αυτών που πάσχουν από την ασθένεια. Ταυτόχρονα, η συμμετοχή στον αθλητισμό παρέχει στους νέους που είναι μολυσμένοι ή πάσχουν από HIV/AIDS, συμπεριλαμβανομένων των ορφανών και άλλων ευπαθών παιδιών, ένα ασφαλές και υποστηρικτικό χώρο όπου μπορούν να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου και μπορούν να προστατευτούν από την εκμετάλλευση και το κακό. Στην Ονδούρα, το πρόγραμμα Ποδόσφαιρο για τη Ζωή, που βασίζεται στα δικαιώματα του παιδιού, προωθεί την πρόληψη του HIV/AIDS και προστατεύει τους νέους ηλικίας 7-18 από την σεξουαλική εκμετάλλευση και την παιδική εργασία. Μεγαλύτεροι έφηβοι προσφέρονται εθελοντικά ως πρότυπα για τους νεαρότερους παίκτες ποδοσφαίρου και κάθε Σάββατο απόγευμα ο αγώνας συνοδεύεται από μια σάτιρα, μια συζήτηση ή μια εκδήλωση που τονίζει τους κινδύνους του HIV/AIDS και τη σημασία της προστασίας των παιδιών από κακό. Για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, το οποίο έχει 5.000 συμμετέχοντες και 1.000 νέους εθελοντές, τα παιδιά θα πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα σε επίσημα εκπαιδευτικά κέντρα και σχολεία. Πέρα από την εκμάθηση για την προστασία κατά του HIV/AIDS, τα παιδιά επίσης μαθαίνουν για την αρνητική πλευρά του να εγκαταλείπουν το σχολείο και τους κινδύνους από τη συμμετοχή σε συμμορίες. Το πρόγραμμα αποτελεί μια συνεργασία πολλών συνεργατών, όπως η Εθνική Επιτροπή για την Βελτίωση των Αθλητικών Εγκαταστάσεων, ο Κεντρικός Δήμος Περιφέρειας και τα ΜΜΕ, που ενώθηκαν στην εκστρατεία «Ναι στα Παιδιά». Στην Ποδοσφαιρική Ακαδημία Feyenoord στην Γκάνα, οι έφηβοι διδάσκουν τους συνομηλίκους τους για το HIV/AIDS και τον τρόπο μείωσης του κινδύνου μόλυνσης. Οι παίκτες, που έχουν εκπαιδευτεί και εφοδιασθεί με εκπαιδευτικό υλικό, οργανώνουν την εκπαίδευση των συνομηλίκων τους στην κοινότητα της ακαδημίας και πιο σημαντικό, την εκπαίδευση των οπαδών τους στους χώρους όπου διεξάγονται οι ποδοσφαιρικοί αγώνες. Όταν οι σπουδαστές επιστρέφουν στα σπίτια τους για τις διακοπές, μεταφέρουν επίσης τις νεοαποκτηθείσες γνώσεις τους και δεξιότητες για την πρόληψη του HIV/AIDS. Στις κοινότητές τους θεωρούνται αστέρες και ήρωες κάτι που αυξάνει περισσότερο την επίδραση του έργου τους. Οι εκπαιδευτές συνομηλίκων μαθαίνουν επίσης για τους εαυτούς τους και αναπτύσσουν ικανότητες αντιμετώπισης. Ενώ ο στόχος είναι η πρόληψη του AIDS, η πρωτοβουλία επίσης βοηθά τους έφηβους να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες, όπως η επίλυση προβλημάτων, η λήψη αποφάσεων, η επικοινωνία και η κριτική σκέψη. Τους βοηθά να αντιμετωπίσουν την πίεση των συνομηλίκων τους και να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματα και το στρες ενώ παράλληλα αναπτύσσουν την εμπιστοσύνη στους εαυτούς τους και το μέλλον. Ενθαρρύνει τους νέους να επιλέξουν υγιείς τρόπους ζωής καθώς βαδίζουν προς την ενηλικίωσή τους. Ένα σύνολο 2.156 νέων έχουν λάβει πληροφορίες για το πώς να προστατεύονται από το AIDS. Όταν σπουδαστές της Ακαδημίας (που χρηματοδοτείται από τον ποδοσφαιρικό όμιλο Feyenoord της Ολλανδίας) πρόσφατα ταξίδεψαν στο Λεσότο και τη Νότια Αφρική για ποδοσφαιρικά τουρνουά, χρησιμοποίησαν την ευκαιρία για να κουβεντιάσουν για την πρόληψη του AIDS με τους διεθνείς συναδέλφους τους. Κλωτσώντας το AIDS Έξω! Είναι ένα διεθνές δίκτυο οργανισμών στην υποσαχάρια Αφρική που συνεργάζεται με συνεργάτες στο Βορρά που χρησιμοποιούν τον αθλητισμό, τη σωματική δραστηριότητα και το παιχνίδι για τη διδασκαλία δεξιοτήτων επιβίωσης, την αύξηση της ενημέρωσης για το AIDS, της εκπαίδευσης για την προστασία και της προώθησης αλλαγής συμπεριφοράς. Αυτή η Αφρικανική πρωτοβουλία, που ξεκίνησε από ανθρώπους άμεσα επηρεασμένους από το AIDS, κινητοποιεί τις κοινότητες να αναπτύξουν πρωτοποριακές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της ασθένειας, ιδιαίτερα μέσα από τον αθλητισμό. Το δίκτυο έχει δημιουργήσει ένα λεπτομερή οδηγό για όλους όσους ενδιαφέρονται να συμπεριλάβουν την εκπαίδευση για το AIDS στις αθλητικές δραστηριότητες. Περιέχει πολυάριθμα διαγράμματα και φωτογραφίες, παρέχει τα βασικά στοιχεία για το AIDS, προτάσεις για το σχεδιασμό εκπαιδευτικών συνεδριών και συγκεκριμένα παραδείγματα για την ένταξη ευχάριστων και διδακτικών δραστηριοτήτων - όπως παιχνίδια ρόλων και συζητήσεις - σε μια μεγάλη ποικιλία παιχνιδιών κίνησης.
	Ζάμπια: Η δέσμευση ενός προπονητήΉταν κάποτε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Τώρα, στην Chainda, μια από τις φτωχότερες περιοχές της Lusaka, ο προπονητής Benson Lwenge θέλει να μάθουν τα παιδιά ότι το AIDS σκοτώνει. Τέσσερις μέρες την εβδομάδα, τα παιδιά του Κοινοτικού Σχολείου Yasheni, ηλικίας 8 έως 14, μαζεύονται σε ένα αυτοσχέδιο γήπεδο με πολύ γρασίδι, περίπου μισό χιλιόμετρο μακριά από το σχολείο τους. Τα περισσότερα από αυτά δεν έχουν αθλητικά παπούτσια ή αθλητικά ρούχα. «Υπάρχουν πράγματα που θέλω να μάθουν τα παιδιά όταν ασχολούνται με τον αθλητισμό - Το Θεό, την πειθαρχία και το γεγονός ότι τα κορίτσια και τα αγόρια είναι ίσα», λέει ο προπονητής Benson. Υπάρχει μεγάλη προστασία, έτσι ο χρόνος που αφιερώνουν τα παιδιά στον αθλητικό χώρο τα κάνει λιγότερο ευάλωτα στην εκμετάλλευση. Οι γονείς και οι κηδεμόνες είναι χαρούμενοι γιατί μετά το άθλημα τα παιδιά πάνε κατευθείαν στο σπίτι και αποφεύγουν τις μη ασφαλείς δραστηριότητες. Η δωδεκάχρονη Loveness λέει ότι το ποδόσφαιρο την έκανε «δυνατότερη από τις φίλες της και το ίδιο καλή με τα αγόρια». Η στιγμή που θυμάται περισσότερο είναι όταν έπαιξε ποδόσφαιρο μπροστά στον πιο διάσημο διεθνή παίκτη της Ζάμπια, τον Kalusha Bwalya. Ο αθλητισμός στερεώνει τις φιλίες. Στους αθλητικούς χώρους δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των παιδιών - είτε έχουν γονείς, είτε όχι - όλα μαθαίνουν πώς να κερδίζουν και πώς να χάνουν έντιμα. Η Yesheni σχεδιάζει να ενισχύσει τις δραστηριότητες πρόσβασης και να χρησιμοποιήσει τον αθλητισμό για να εντοπίσει ορφανά και ευπαθή παιδιά. Οι δραστηριότητές τους έχουν προαχθεί από το κουτί «αθλητισμός σε ένα κουτί»της UNICEF που δώρισε η FIFA.
	Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ Η τακτική σωματική άσκηση και το παιχνίδι είναι απαραίτητα για την σωματική, πνευματική, ψυχολογική και κοινωνική ανάπτυξη. Οι καλές συνήθειες ξεκινούν νωρίς. Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που ασκούνται είναι πιο πιθανό να παραμείνουν σωματικά ενεργοί ως ενήλικες. Ο αθλητισμός, η αναψυχή και το παιχνίδι μπορούν: Να δυναμώσουν το σώμα και να προλάβουν ασθένειες. Η τακτική σωματική άσκηση αναπτύσσει και βοηθά στη διατήρηση υγιών οστών, μυών και αρθρώσεων, βοηθά στον έλεγχο του σωματικού βάρους, βοηθά στη μείωση του λίπους και της αρτηριακής πίεσης. Η προώθηση της σωματικής άσκησης αποτελεί ένα ισχυρό μέσο για την πρόληψη χρόνιων ασθενειών. Για τα κράτη, μπορεί να αποτελέσει έναν οικονομικό τρόπο βελτίωσης της δημόσιας υγείας. Η σωματική αδράνεια προκάλεσε περίπου 1,9 εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο το 2000. Παγκοσμίως, υπολογίζεται ότι προκαλεί περίπου το 10-16% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού, του παχέως εντέρου και διαβήτη και το 22% περίπου ισχαιμικών καρδιακών παθήσεων. Στις ΗΠΑ, η αδράνεια συνέβαλε σε περισσότερα από 75 δις δολάρια σε ιατρικά έξοδα μόνο το 2000. Να προετοιμάσουν τα βρέφη για μελλοντική μάθηση. Μια εθνική μελέτη σε 3.000 παιδιά στο πρόγραμμα Ξεκίνημα Νωρίς (Early Head Start) στις ΗΠΑ βρήκε ότι τα τρίχρονα στο πρόγραμμα απέδιδαν σημαντικά καλύτερα σε ένα εύρος μετρήσεων νοητικής, γλωσσικής και κοινωνικό-συναισθηματικής ανάπτυξης από ότι μια τυχαία επιλεγμένη ομάδα ελέγχου. Το πρόγραμμα Ξεκίνημα Νωρίς περιλαμβάνει δυνατότητες για τα παιδιά να εκφραστούν μέσα από την τέχνη, τη μουσική, την κίνηση, την αφήγηση ιστοριών και το παιχνίδι σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Να μειώσουν τα συμπτώματα του στρες και της κατάθλιψης. Ενώ η έρευνες έχουν επιβεβαιώσει ότι η σωματική δραστηριότητα μειώνει συμπτώματα του στρες και της κατάθλιψης στους ενήλικες, μια πρόσφατη μελέτη σε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 8 έως 12 από τρία σχολεία στις ΗΠΑ έδειξε ότι τα αδρανή παιδιά παρουσίαζαν κατάθλιψη συχνότερα από τα ενεργητικά παιδιά.Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι οι αθλητές γυμνασίου είχαν λιγότερες πιθανότητες από τους μη αθλητές να σκεφθούν σοβαρά να αυτοκτονήσουν. Να βελτιώσουν την αυτοπεποίθηση και την αυτό-εκτίμηση. Μια μελέτη σε παιδιά της έβδομης τάξης από γειτονιές στο κέντρο της πόλης βρήκε ότι τα παιδιά που ασχολούνται με τον οργανωμένο αθλητισμό ανέφεραν υψηλότερη αυτό-εκτίμηση και θεωρούνταν από τους δασκάλους τους πιο ικανά κοινωνικά και λιγότερο ντροπαλά. Η μελέτη επίσης έδειξε ότι τα 13χρονα αγόρια που ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό τον προηγούμενο χρόνο είχαν λιγότερες πιθανότητες να έχουν πειραματιστεί με τη χρήση μαριχουάνας από ότι τα 13χρονα αγόρια που δεν είχαν ασχοληθεί με κάποιο άθλημα την ίδια περίοδο. Να βελτιώσουν την μάθηση και την σχολική επίδοση. Μια μελέτη δύο τάξεων της τετάρτης βρήκε ότι το 60 % των παιδιών, συμπεριλαμβανομένων πέντε παιδιών που υπέφεραν από διαταραχή απόσπασης προσοχής, εργάζονταν περισσότερο και χάζευαν λιγότερο στις μέρες αργίας. Ένα διάλειμμα 15 λεπτών είχε ως αποτέλεσμα την ενασχόληση των παιδιών με το έργο τους κατά 5% περισσότερο και λιγότερο χάζεμα το οποίο μεταφράζεται σε 20 λεπτά κέρδος την ημέρα. Σε μια άλλη μελέτη, παιδιά ηλικίας 6-12 ετών που αφιέρωναν πέντε ώρες σε σωματική δραστηριότητα την εβδομάδα έδειξαν σημαντική βελτίωση στην σχολική τους επίδοση σε σύγκριση με παιδιά που αφιέρωναν μόνο 40 λεπτά σε σωματική δραστηριότητα την εβδομάδα. Μια μελέτη σε 900 μαθητές γυμνασίου μελέτησε τα μακροπρόθεσμα οφέλη του αθλητισμού, αποκαλύπτοντας ότι αυτοί που συμμετείχαν στον αθλητισμό στην 10η τάξη ολοκλήρωναν περισσότερα χρόνια στο σχολείο και είχαν χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικής απομόνωσης από ότι οι μη συμμετέχοντες (Η ανάμιξη στον αθλητισμό, ωστόσο, προέβλεπε υψηλότερα ποσοστά κατανάλωσης ποτών). Να προλάβουν το κάπνισμα και τη χρήση παράνομων ναρκωτικών. Μια έρευνα του 1997 σε περισσότερους από 16.000 μαθητές ιδιωτικών και δημόσιων λυκείων αποκάλυψε ότι οι αθλητές είχαν λιγότερες πιθανότητες από ότι οι μη αθλητές να έχουν καπνίσει τσιγάρα σε τακτική βάση ή να έχουν καπνίσει τον προηγούμενο μήνα (Η μελέτη επίσης βρήκε ότι οι αθλητές είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση μασώμενου καπνού από ότι οι μη αθλητές). Οι αθλητές είχαν επίσης λιγότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση μαριχουάνας, κοκαΐνης ή άλλων ναρκωτικών όπως το LSD, το PCP (phencyclidine), το σπιντ ή η ηρωίνη. Να μειώσουν την εγκληματικότητα. Οι αιτίες της εγκληματικότητας είναι πολύπλοκες και πολυδιάστατες. Ο αθλητισμός μπορεί να έχει μια άμεση επίδραση στην εγκληματική δραστηριότητα ενθαρρύνοντας την πρόκληση και την περιπέτεια, προάγοντας την θετική χρήση του ελεύθερου χρόνου, παρέχοντας πρότυπα μέσα από προπονητές και δίνοντας στους νέους μια αίσθηση σκοπού. Ο αθλητισμός φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικός όταν συνδυάζεται με συγκεντρωτικά προγράμματα που απευθύνονται στην ευρύτερη κοινωνική και προσωπική ανάπτυξη.
	«Όταν ήμουν 10 ετών, είχα ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που με άφησε παραπληγική. Γνώρισα την ADD (Associacao Desportiva para Deficientes) κατά το χρόνο που ολοκλήρωνα την επανένταξή μου. Δεν γνώριζα τις δυνατότητες ενασχόλησης με τον αθλητισμό για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και πραγματικά μου άρεσε η ιδέα. «Με τον αθλητισμό, η φυσική μου κατάσταση έχει βελτιωθεί πολύ… σήμερα θεωρώ το εαυτό μου αθλήτρια καλαθοσφαίρισης με αναπηρικό καροτσάκι …γνωρίζω τώρα ότι…είμαι ίση με όλους τους άλλους, με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Η μόνη διαφορά είναι η μορφή της κίνησης, ο τρόπος που κινούμαι.» Larissa Blasco Leme, μια 14χρονη από τη Βραζιλία
	ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Ο αθλητισμός είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να πλησιάσουμε παιδιά και εφήβους που είναι συχνά αποκλεισμένοι και θύματα διακρίσεων, όπως τα ορφανά, τα παιδιά με νοητικές και σωματικές δυσκολίες, παιδιά που ζουν ή εργάζονται στο δρόμο, παιδιά πρώην στρατιώτες, παιδιά θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και παιδιά από κοινότητες ιθαγενών. Ο αθλητισμός τους προσφέρει συντροφικότητα, στήριξη, αίσθηση ότι ανήκουν κάπου και συνδετικότητα. Στην Κένυα, Η Αθλητική Ένωση Νέων Mathare έχει δημιουργήσει ασφαλείς χώρους για περίπου 16.000 εφήβους που κατοικούν στις φτωχότερες γειτονιές του Ναϊρόμπι. Περισσότερες από 1.000 αθλητικές ομάδες νέων παίζουν περισσότερους από 10.000 αγώνες το χρόνο τα σαββατοκύριακα και τις διακοπές και οι ομάδες της ένωσης έχουν κερδίσει πολλά τουρνουά νέων στην Κένυα και το εξωτερικό. Πράγματι, το πρόγραμμα, που ενώνει την ανάπτυξη των νέων, τον αθλητισμό και τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό είναι τόσο πρωτοποριακό και πετυχημένο που το 2003 ήταν υποψήφιο για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Όταν δεν βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες καθαρίζουν σκουπίδια και βουλωμένες αποχετεύσεις στις γειτονιές τους κερδίζοντας έτσι το Βραβείο του Περιβαλλοντικού Προγράμματος Κόσμος 500 του ΟΗΕ το 1992. Μέρος της φιλοσοφίας της ομάδας είναι να βοηθά τα μέλη της να αναπτύξουν δεξιότητες επιβίωσης εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Με τα χρόνια, η ένωση έχει διευρύνει το αντικείμενο του προγράμματος. Σήμερα, πέρα από τον αθλητισμό, λειτουργεί ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης για το HIV/AIDS, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα υποτροφίας, ένα πρόγραμμα φωτογραφίας και πολλές δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών στην κοινότητα και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Υπολογίζεται ότι 1.000 παιδιά σχολικής ηλικίας ζουν στο Barbulesti, μια κυρίως Ρουμανική κοινότητα στη Ρουμανία. Όμως, το ποσοστό εγκατάλειψης του σχολείου για τα κορίτσια στις τάξεις 5 έως 8 φθάνει περίπου το 50%, με μόνο 32 κορίτσια να είναι εγγεγραμμένα στην όγδοη τάξη, και τα περισσότερα από αυτά δεν παρακολουθούν μαθήματα. Στο Κέντρο Ημέρας Εκπαίδευσης, που διοικείται από την τοπική μη κυβερνητική οργάνωση Ίδρυμα Προόδου, ο αθλητισμός χρησιμοποιείται για να κρατήσει τα κορίτσια στο σχολείο και να ενισχύσει το επίπεδό τους στην κοινωνία. Τα παιδιά προπονούνται από επαγγελματίες γυμναστές, παίζουν σε δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, μια για τα αγόρια και μια άλλη για τα κορίτσια. Επιλέγονται με βάση την παρακολούθηση και την επίδοση στο σχολείο. Η ομαδική εργασία έχει βοηθήσει τα παιδιά να ξεπεράσουν τις κοινωνικές τους διαφορές. Από τότε που ξεκίνησε το πρόγραμμα τα παιδιά έχουν αποκτήσει κίνητρο για να παρακολουθούν τα μαθήματα και να έχουν καλύτερη απόδοση στο σχολείο. Μετά από ένα χρόνο μόνο, η σχολική επίδοση και η παρακολούθηση μαθημάτων των παιδιών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, και στα κορίτσια, έχει βελτιωθεί σημαντικά. Η εγκατάλειψη του σχολείου δεν αποτελεί επιλογή πλέον. Στην Καμπότζη, μια μη κυβερνητική οργάνωση που ονομάζεται Phare Ponleu Selpak έχει δημιουργήσει ένα σχολείο τσίρκο όπου 120 παιδιά και νέοι ηλικίας 8 έως 22 μαθαίνουν ακροβατικά και πώς να πηδούν, να στριφογυρίζουν, να ισορροπούν και να πέφτουν. Εξασκούνται πέντε ημέρες την εβδομάδα και μερικά σαββατοκύριακα. Οι μαθητές παρακολουθούν το σχολείο τσίρκο με πλήρες ή μερικό ωράριο, ανάλογα με το αν παρακολουθούν ακόμα σχολείο. Οι μεγαλύτεροι μαθητές παρακολουθούν επίσης βραδινά τμήματα για να κάνουν νέες παραστάσεις. Ένα μικρό ποσοστό από τα έσοδα των παραστάσεων μοιράζεται στους συμμετέχοντες οι οποίοι παίρνουν τα χρήματα στις οικογένειες και τις κοινότητές τους. Τα μέλη της Phare, πολλά από τα οποία είναι παιδιά σε κίνδυνο εκμετάλλευσης, όπως αυτά που ζουν και εργάζονται στο δρόμο, είναι ορφανά, είναι θύματα εμπορικής εκμετάλλευσης, σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης, έχουν δώσει παραστάσεις σε όλο τον κόσμο. Δεκαοκτώ παιδιά και νέοι είναι μέλη της ομάδας ενημέρωσης για το σχολείο, και τώρα εστιάζουν στην ενημέρωση της κοινότητας για την εμπορική εκμετάλλευση, τα ναρκωτικά, τα ναρκοπέδια, το HIV/AIDS και τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Πέρα από το τσίρκο, η Phare παρέχει επίσης στα παιδιά πολλές καλλιτεχνικές, πολιτιστικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, όπως ζωγραφική, παραδοσιακή μουσική, τραγούδι και χορό. Ένα εθνικό πρόγραμμα για τα παιδιά που ονομάζεται Ποδόσφαιρο για Όλους, μια συνεργασία μεταξύ της UNICEF και του Υπουργείου Παιδείας στη Μαλαισία, παρέχει στα παιδιά με αναπηρίες όρασης, ακοής και νόησης την δυνατότητα να παίξουν ποδόσφαιρο σε ένα οργανωμένο και υποστηρικτικό περιβάλλον. Με τη στήριξη της Ποδοσφαιρικής Ένωσης της Μαλαισίας, οι προπονητές και οι διαιτητές έχουν εκπαιδευτεί από μια ομάδα από την Αγγλική Ομοσπονδία Αθλητισμού για ’τομα με Αναπηρία. Ποδοσφαιρικές ενώσεις έχουν δημιουργηθεί στα δημοτικά και τα γυμνάσια για αγόρια και κορίτσια με αναπηρία, ενθαρρύνοντας την δημιουργία μιας δεξαμενής νέων ταλέντων για τις εθνικές παραολυμπιακές ομάδες της Μαλαισίας.
	«Αγαπώ το ποδόσφαιρο. Έμαθα να παίζω παρακολουθώντας μεγάλα αστέρια όπως ο George Weah. Μου αρέσει να βλέπω πως παίζει ο George με τη μπάλα, πως περνά τους άλλους, μπαίνει μπροστά και σκοράρει. Θέλω να γίνω σαν τον George. Επαγγελματίας. Θέλω να γίνω ακόμα καλύτερος από τον George. Θέλω να γίνω ο καλύτερος παίκτης του κόσμου. Αλλά πριν από αυτό, χρειάζομαι έναν προπονητή. «Θέλω να επιστρέψω στο σχολείο. Θέλω να ξεκινήσω να μαθαίνω. Ξέρω ότι είναι πολύ σημαντικό να διαβάζω και να γράφω και να γνωρίζω άλλα πράγματα. Ξέρω ότι θα με βοηθήσει να παίξω ποδόσφαιρο ακόμα καλύτερα.»Ο 12χρονος David, ένα αποστρατευμένο παιδί στρατιώτης από την Μονρόβια της Λιβερίας.
	ΕΠΟΥΛΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ Απουσία επίσημων σχολικών δομών, ο αθλητισμός, η αναψυχή και το παιχνίδι μπορούν να προσφέρουν ένα τρόπο εκπαίδευσης των παιδιών κατά τη διάρκεια και μετά τις συγκρούσεις και τις έκτακτες ανάγκες, βοηθώντας τους ανθρώπους να γιατρευτούν και να κάνουν μια νέα αρχή. Μπορούν να αποκαταστήσουν τα ψυχικά τραυματισμένα παιδιά, να βοηθήσουν στην επανένταξη των παιδιών στρατιωτών στην κοινωνία και να ξαναχτίσουν το κοινοτικό πνεύμα. Στην νότια πόλη της Juba στο Σουδάν, περισσότερες από δύο δεκαετίες εμφύλιου πολέμου έχουν αφήσει τα παιδιά υποσιτισμένα, ορφανά και τραυματισμένα ψυχικά. Η μη κυβερνητική οργάνωση Δικαίωμα στο Παιχνίδι, σε συνεργασία με τη UNICEF έχει ξεκινήσει το πρόγραμμα SportsWork. Μέχρι σήμερα, 87 δάσκαλοι βασικής και προσχολικής εκπαίδευσης που εργάζονται σε 50 σχολεία με 15.000 παιδιά έχουν εκπαιδευτεί για να εντάξουν το παιχνίδι στις αίθουσες διδασκαλίας και να εστιάσουν σε πέντε τομείς: το μυαλό, το πνεύμα, το σώμα, την κοινωνική συνεργασία και την υγεία. ’λλοι 55 προπονητές από τοπικούς αθλητικούς συλλόγους έχουν εκπαιδευτεί για να εργαστούν με μεγαλύτερους έφηβους και νέους χρησιμοποιώντας τις ίδιες αρχές παιδικής ανάπτυξης με εστίαση όμως στη χειρόσφαιρα, το μπάσκετ, το βόλεϊ και το στίβο. Αυτοί οι δάσκαλοι και οι προπονητές θα εκπαιδεύσουν τους συναδέλφους τους πολλαπλασιάζοντας σημαντικά τα αποτελέσματα του προγράμματος. Στην Κολομβία, το πρόγραμμα Ποδόσφαιρο για την Ειρήνη είναι μια συνεργασία της Ύπατης Αρμοστείας για την Ειρήνη, του Προγράμματος Νέων Κολομβίας, κυβερνητικών υπουργείων και του ιδιωτικού τομέα. Οι δημόσιοι χώροι αποκαθιστώνται και μετατρέπονται σε γήπεδα ποδοσφαίρου για την προώθηση της ανοχής και της επίλυσης συγκρούσεων. Το πρόγραμμα βοηθά τις κοινότητες να κατανοήσουν ότι όλα τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων τωρινών και πρώην παιδιών στρατιωτών, έχουν δικαιώματα και ότι κανένα παιδί δεν θα πρέπει να περιθωριοποιείται. Για την προώθηση της ισότητας των φύλων, τα κορίτσια και τα αγόρια παίζουν στις ίδιες ομάδες. Τα γκολ δεν μετράνε αν κάποιο κορίτσι δεν έχει αγγίξει τη μπάλα. Φέτος, περίπου 20.000 παιδιά και έφηβοι ηλικίας 11 έως 22 και 5.000 προπονητές σε 50 δήμους συμμετέχουν στο πρόγραμμα Ποδόσφαιρο για την Ειρήνη. Υπολογίζεται ότι τα μηνύματα ειρήνης φθάνουν σε περισσότερους από 50.000 ανθρώπους στην Κολομβία. Έντεκα χρόνια συγκρούσεων έχουν αγγίξει κάθε κοινότητα στη Σιέρα Λεόνε, με περισσότερο από το μισό πληθυσμό να έχει εκπατριστεί, την οικονομική δραστηριότητα να έχει διαταραχθεί και τις υποδομές να έχουν καταστραφεί. Στην περιοχή Kono, μια από τις πλέον πληγείσες περιοχές της χώρας, τα προγράμματα και οι δραστηριότητες αθλητισμού και παιχνιδιού χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν τους επιστρέφοντες, τους εσωτερικούς πρόσφυγες και τις κοινότητες να ξαναχτίσουν τη ζωή τους. Ως μέρος του προγράμματος επανένταξης της UNICEF που βασίζεται στις κοινότητες, η μη κυβερνητική οργάνωση Δικαίωμα στο Παιχνίδι συνεργαζόμενη με άλλους συνεργάτες όπως η Διεθνής Επιτροπή Σωτηρίας και η γαλλική Παιδιά Πρόσφυγες του Κόσμου, έχει εκπαιδεύσει 14 κύριους προπονητές που θα συνεχίσουν για να προπονήσουν πάνω από 100 προπονητές και δασκάλους στην περιοχή. Η πλειοψηφία των προπονητών διοργανώνουν δραστηριότητες τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα, συμπεριλαμβάνοντας 1.400 παιδιά κάθε εβδομάδα. Οι εκπαιδευμένοι δάσκαλοι και/ ή οι εθελοντές προπονητές βρίσκονται τώρα σε σχολεία στα οποία φοιτούν πάνω από 5.000 παιδιά. Στα Κατεχόμενα της Παλαιστίνης, οι περιορισμοί στην μετακίνηση και η έλλειψη ασφάλειας σημαίνουν ότι οι νέοι έχουν λιγότερες ευκαιρίες για μάθηση, παιχνίδι, κοινωνική επαφή ή συμμετοχή σε κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Το ποδόσφαιρο, το βόλεϊ, το μπάσκετ, το τρέξιμο και το πινγκ-πονγκ χρησιμοποιούνται σε 156 σχολεία σε έξι περιοχές ως μέσα για την παροχή ασφαλών χώρων παιχνιδιού και ευκαιριών αναψυχής σε περισσότερους από 5.500 εφήβους ηλικίας 12 έως 17. Ειδικά εκπαιδευμένοι προπονητές βοηθούν τους εφήβους να διοχετεύσουν το στρες και την σύγχυσή τους, να εκφράσουν τη γνώμη τους και να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη των κοινοτήτων τους. Οι συγκεντρώσεις του σχολικού συμβουλίου συνδυάζουν την οργάνωση μιας κοινής ημέρας αθλητικού διαγωνισμού γονέων-εφήβων με σχεδιασμό και εφαρμογή προγραμμάτων βελτίωσης της κοινότητας.Ο αθλητισμός επίσης συνδέεται με την Πρωτοβουλία Πόλεις Φιλικές προς τα Παιδιά σε αυτές τις περιοχές. Ένας στόχος είναι η δημιουργία ασφαλών ζωνών παιχνιδιού που είναι παιδικές χαρές της κοινότητας ή ασφαλείς χώροι ειδικά αφιερωμένοι για δραστηριότητες αναψυχής. Επιπλέον, έχουν εκλεγεί εκπρόσωποι ηλικίας 12 έως 16 ετών στα δημοτικά συμβούλια παιδιών σε κάθε μια από τις πόλεις φιλικές προς τα παιδιά. Τα συμβούλια, που έχουν κάνει την αναψυχή και τον αθλητισμό βασική προτεραιότητα, δίνουν στους έφηβους μια ευκαιρία συμμετοχής σε μια έρευνα αναγκών της πόλης και να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν δραστηριότητες που θα βοηθήσουν στη βελτίωση της ζωής στην κοινότητα.Οι αθλητικοί διαγωνισμοί που διοργανώνονται μεταξύ των κοινοτήτων, τόσο εντός όσο και εκτός σχολείων είναι κεντρικοί στο πρόγραμμα, και οι έφηβοι συμμετέχουν ενεργά στη διαχείρισή τους μέσα από επιτροπές μαθητών με βάση το σχολείο. Οκτώ διαγωνισμοί σε κάθε ένα από τα πέντε αθλήματα γίνονται σε κάθε περιοχή στο τέλος της σχολικής χρονιάς. ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ Ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να ξυπνήσει τη φαντασία και να ανεβάσει το πνεύμα. Αφορά τις ανθρώπινες δυνατότητες, τον αγώνα και την επίτευξη. Οι αθλητικές εκδηλώσεις παρέχουν την ιδανική ευκαιρία για να ακουστούν σημαντικά μηνύματα. Μέσα από τα ΜΜΕ και το Διαδίκτυο, μεγαλύτερο κοινό από ποτέ παρακολουθεί, διαβάζει και ακούει τις εκδηλώσεις. Οι δημόσιες ανακοινώσεις, οι προβολές βίντεο μέσα στα στάδια και τα πανό, οι εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια των ημιχρόνων, οι εκδόσεις και οι ιστοσελίδες των εκδηλώσεων μπορούν να αυξήσουν τη δύναμη του αθλητισμού για την πραγματοποίηση χειροπιαστών προόδων για τα παιδιά, ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται σε πιο μειονεκτική θέση. Η εύρεση πόρων για τα προγράμματα για τα παιδιά και τους εφήβους απευθύνεται στην κοινωνική εταιρική ευθύνη και συνεργάζεται με χορηγούς αθλητικών εκδηλώσεων και παρέχει επιπλέον δρόμους για την εξάπλωση μηνυμάτων για τα δικαιώματα των παιδιών και την κινητοποίηση των πόρων. Παγκόσμιες εκδηλώσεις Η Διεθνής Ομοσπονδία Ένωσης Ποδοσφαίρου (FIFA) παίζει ένα σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην ενημέρωση για τα δικαιώματα των παιδιών στις παγκόσμιες εκδηλώσεις της αλλά επίσης και στην κινητοποίηση των 205 Εθνικών Ποδοσφαιρικών Ενώσεων για τη στήριξη των προγραμμάτων της UNICEF. Η συνεργασία της UNICEF με τη FIFA έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχή συνεργασία μεταξύ των γραφείων της UNICEF και των Εθνικών Ενώσεων Ποδοσφαίρου σε περισσότερες από 70 χώρες, πολλές από τις οποίες δεσμεύονται με μακροχρόνιες συνεργασίες. Η UNICEF πρωτοσυνεργάστηκε με την FIFA για την προώθηση της εκστρατείας «Ναι στα Παιδιά» κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλλου της FIFA στην Κορέα/ Ιαπωνία που το παρακολούθησαν πάνω από ένα δις άνθρωποι. Το Γυναικείο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA 2003 στις ΗΠΑ ήταν αφιερωμένο στο «Εμπρός Κορίτσια! Παιδεία για Κάθε Παιδί», την παγκόσμια πρωτοβουλία της UNICEF για την επιστροφή 65 εκατομμυρίων κοριτσιών σε όλο τον κόσμο στις αίθουσες διδασκαλίας. Η εκστρατεία παρακολουθήθηκε και ακούστηκε κατά τη διάρκεια του τουρνουά μέσα από ανακοινώσεις στα στάδια και προβολές βίντεο, βιβλία παιχνίδια του προγράμματος και ιστοσελίδες. Το Γυναικείο Παγκόσμιο Κύπελλο 2003 της FIFA επίσης παρείχε ένα φόρουμ για τη συγκέντρωση ενός πάνελ ειδικών σε θέματα εκπαίδευσης και φύλου και απασχόλησε νέους συνεργάτες για να διασφαλίσει ότι τα κορίτσια όχι μόνο συμμετέχουν στον αθλητισμό αλλά εκπαιδεύονται κιόλας. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών U-19 2003 της FIFA για κορίτσια κάτω των 19 ετών μεταφέρει το ίδιο μήνυμα. Και το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA το 2006 θα είναι αφιερωμένο σε ένα κόσμο κατάλληλο για τα παιδιά. Κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων το Φεβρουάριο του 2002 στο Salt Lake City, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, η UNICEF και άλλοι παγκόσμιοι ηγέτες συμμετείχαν σε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης οργανωμένη από την Ολυμπιακή Βοήθεια (πλέον Δικαίωμα στο Παιχνίδι). ΤοΔικαίωμα στο Παιχνίδι οργανώνει επίσης δύο στρογγυλές τράπεζες κατά τη διάρκεια των Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004 για το ρόλο του αθλητισμού στην πρόληψη του HIV/AIDS και την ανάπτυξη της ειρήνης. Η UNICEF συνεργάστηκε με την Οργανωτική Επιτροπή του ΑΘΗΝΑ 2004 στην Ολυμπιακή Κατασκήνωση Νέων για να εκπαιδεύσει και να κινητοποιήσει περισσότερους από 400 νέους αθλητές, που εκπροσωπούν κάθε κράτος, να γίνουν υποστηρικτές των δικαιωμάτων των παιδιών. Οι συμμετέχοντες θα μάθουν τρόπους να χρησιμοποιούν την ηγετικότητα και το άθλημά τους για τη βελτίωση της κατάστασης των παιδιών και των εφήβων στη χώρα τους. Θα αποφοιτήσουν ως «Πρωταθλητές για τα Δικαιώματα των Παιδιών» και θα σχηματίσουν ένα δίκτυο νέων υποστηρικτών για τη UNICEF και τον αθλητισμό για την ανάπτυξη. Περιφερειακές εκδηλώσεις Η UNICEF συνεργάζεται με την CONMEBOL, το περιφερειακό σώμα για το ποδόσφαιρο στη Νότια Αμερική. Το Κύπελλο Αμερικής 2004 είναι αφιερωμένο στη UNICEF, χρησιμοποιώντας το θέμα «Με τα παιδιά μπορούμε να κερδίσουμε!». Μέσα από την υποστήριξη και την συλλογή πόρων, οι αθλητικοί συνεργάτες, ο ιδιωτικός τομέας και η UNICEF θα συνεργαστούν για να στηρίξουν τα προγράμματα ανάπτυξης πρώτης παιδικής ηλικίας στο Περού. Το μήνυμα είναι ότι από νωρίς τα παιδιά χρειάζεται να αναπτύξουν τη σωματική και ψυχική τους δύναμη για να μπορέσουν να είναι δυνατοί ποδοσφαιριστές αργότερα στη ζωή. Δραστηριότητες σε στάδια, σε εκπομπές καθώς και εκδηλώσεις εκτός γηπέδων βοηθούν στη μετάδοση του μηνύματος. Τον Ιούνιο του 2004, η UNICEF ξεκίνησε την εκστρατεία «Δίκαιο Παιχνίδι για τα Κορίτσια» στην Dhaka, στο Μπαγκλαντές. Ένα μεγάλο μέρος της εκστρατείας αποτελεί η νέα συνεργασία της UNICEF με το Ασιατικό Συμβούλιο Κρίκετ. Η εκστρατεία «Δίκαιο Παιχνίδι για τα Κορίτσια» αναζητά να ενημερώσει, να φέρει δημόσια υποστήριξη και να κινητοποιήσει πόρους για την εκπαίδευση των κοριτσιών σε αυτή την περιοχή όπου υπάρχουν 46 εκατομμύρια παιδιά εκτός σχολείου και πολλά παιδιά απορρίπτονται από τα οργανωμένα παιχνίδια και αθλήματα με τα κορίτσια να αποτελούν την πλειοψηφία και στις δύο περιπτώσεις. Εθνικές εκδηλώσεις Ο πρώτος Διεθνής Γύρος Γυναικών για το AIDS το 2003, ένας γυναικείος αγώνας στους δρόμους του Ναϊρόμπι της Κένυα σηματοδότησε την πρώτη εκδήλωση ενημέρωσης για το AIDS από και για τις γυναίκες της Αφρικής. Με οφέλη για τις γυναίκες και τα παιδιά που έχουν πληγεί από το HIV/AIDS στην Κένυα, οργανώθηκε από την Πρώτη Κυρία της Κένυα της Lucy Kibaki, και προσυπογράφηκε από τον Πρόεδρο Mwai Kibaki και άλλους κυβερνητικούς υπουργούς. Ο Πρόεδρος κάλεσε τους άνδρες να παρακολουθήσουν τον αγώνα λέγοντας: «…αποφασίστε σήμερα να μην εξαπλώσετε το AIDS. Αν δεν αποφασίσετε σήμερα, δεν είστε πραγματικοί άνδρες.» Περισσότερα από 10.000 κορίτσια και γυναίκες άνω των 14 ετών συμμετείχαν, μαζί με την Κενυάτισσα μαραθωνοδρόμο κάτοχο χρυσού μεταλλίου Catherine Ndereva και την κάτοχο χάλκινου μεταλλίου Edith Masai. «Ας Σταματήσουμε το AIDS Μαζί» ήταν το σλόγκαν του Ποδοσφαιρικού Πρωταθλήματος Παιδιών και Νέων 2003 για το Κύπελλο του Προέδρου της Georgia, που οργανώθηκε από την UNICEF και την UNAIDS με την υποστήριξη της Θεματικής Ομάδας για το HIV/AIDS του ΟΗΕ στην Georgia. Σχεδόν 45.000 παιδιά, ηλικίας 12 έως 15 ετών συμμετείχαν με τα κορίτσια να παίζουν για πρώτη φορά. Το ετήσιο τουρνουά ξεκίνησε το 2001 με στόχο την προώθηση υγιεινών τρόπων ζωής και την πρόληψη βλαβερών συνηθειών μεταξύ των νέων ανθρώπων.Ειδικές ομάδες υποστηρικτών κατά του HIV/AIDS, συνοδευόμενοι από γνωστούς τραγουδιστές, ταξίδεψαν στα ποδοσφαιρικά τουρνουά σε όλη τη χώρα για να διεξάγουν συνεδρίες για το HIV/AIDS μεταξύ των παικτών και των οπαδών τους. Σαράντα ομάδες 12 έως 15 νέων ποδοσφαιριστών σε όλη τη χώρα φορούσαν μπλουζάκια με μηνύματα κατά του HIV/AIDS ενώ οι διαιτητές και οι οπαδοί φορούσαν επίσης ειδικά τζάκετ. Τα στάδια ήταν καλυμμένα με αφίσες και πανό κατά του HIV/ AIDS και οι υποστηρικτές μοίραζαν φυλλάδια σχετικά με την πρόληψη της ασθένειας. Κατά τη διάρκεια των αγώνων διοργανώθηκαν διαγωνισμοί γνώσεων για το HIV/AIDS. Αθλητές ως πρεσβευτές Ο αθλητισμός μας προσφέρει ήρωες να θαυμάζουμε και θετικά πρότυπα που εμπνέουν τους νέους. Αυτοί οι πρωταθλητές εστιάζουν τα μάτια του κόσμου στις ανάγκες των παιδιών τόσο μέσα στις χώρες τους και στο εξωτερικό κάνοντας επισκέψεις σε προγράμματα περιοχών και προγράμματα έκτακτων αναγκών. Κάνουν άμεση έκκληση σε αυτούς που έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν την αλλαγή και να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα τους και τη φήμη τους για να συλλέξουν πόρους και να στηρίξουν τα παιδιά. Οι τοπικές αθλητικές μορφές, ήρωες μέσα στις χώρες τους, προκαλούν την εθνική υπερηφάνεια και συμβάλλουν στην εθνική κληρονομιά. Επισκέπτονται σχολεία και συλλόγους νέων, μεταφέροντας στις επόμενες γενιές σημαντικά μηνύματα για την υγεία. Στα πιο αποτελεσματικά προγράμματα, οι αθλητές ενισχύουν σημαντικά θέματα υγείας ή δικαιωμάτων των παιδιών μέσα από συνεχείς επισκέψεις σε σχολεία. Παγκοσμίως, η UNICEF μετρά πολλούς πρώην Ολυμπιονίκες, παγκόσμιους πρωταθλητές, ποδοσφαιριστές και άλλους αθλητές μεταξύ των Πρεσβευτών της Καλής Θελήσεως, όπως οι διεθνείς αστέρες του ποδοσφαίρου Oliver Bierhoff (Γερμανία), Francesco Totti (Ιταλία), George Weah (Λιβερία), Ole Gunnar Solskjaer (Νορβηγία) και Quinton Fortune (Νότια Αφρική), τον χρυσό Ολυμπιονίκη Johann Olav Koss, και τους ποδοσφαιρικούς ομίλους A.C. Milan, Feyenoord, Manchester United και Real Madrid, μεταξύ άλλων. Προσφέρουν το χρόνο τους και τη φήμη τους για να τραβήξουν την προσοχή στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά σε όλο τον κόσμο. Η Manchester United ήταν ο πρώτος ποδοσφαιρικός όμιλος που πήρε την πρωτοβουλία να αναπτύξει μια ενεργή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής Ηνωμένου Βασιλείου της UNICEF και του κόσμου του ποδοσφαίρου. Το πρόγραμμα «Ενωμένοι για τη UNICEF» ξεκίνησε το 1999 με τη συνεργασία να επικεντρώνεται στη συλλογή χρημάτων και την ενημέρωση για την εκπαίδευση των παιδιών. Από το 2003 αυτό το έργο συλλογής πόρων και υποστήριξης έχει εστιάσει στην Εκστρατεία Τερματισμού της Παιδικής Εκμετάλλευσης. Μέχρι σήμερα ο όμιλος έχει συλλέξει περισσότερα από 1,9 εκατομμύρια δολάρια, με τον όμιλο και τους παίκτες να βοηθούν για να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου στη συμφορά των παιδιών του Αφγανιστάν, της νότιας Αφρικής, της Βραζιλίας, της Ινδίας, του Ιράκ, της Ταϊλάνδης και της Ουγκάντα. Μέσα από τις προσπάθειες συλλογής πόρων και ενημέρωσης στην Ιταλία, ηA.C. Milan και η Fondazione Milan έχουν θετική επίδραση στα προγράμματα εμβολιασμού για τα παιδιά μέσα από τηλεοπτικά προγράμματα, δημοπρασίες, υποστήριξη μέσα στα σχολεία και άλλες δραστηριότητες. Η Piacenza Calcioχρησιμοποιεί επίσης τους πόρους της για να βοηθήσει τη στήριξη των παιδικών προγραμμάτων. Και στη Ρώμη, το βιβλίο του Francesco Totti έχει μέχρι σήμερα συλλέξει 270.000 δολάρια για την UNICEF. Η Real Madrid και η UNICEF συνεργάζονται στην Ισπανία για να αυξήσουν τη δύναμη του ποδοσφαίρου, χρησιμοποιώντας την καλή θέληση και των δύο οργανώσεων για να βοηθήσουν τα παιδιά. Η συνεργασία «Derejo a jugar» ήΔικαίωμα στο Παιχνίδι, εστιάζει στην εθνική και διεθνή συλλογή πόρων και επικοινωνιακές δραστηριότητες. Στην χώρα μας ο Ολυμπιακός ΣΦΠ συνεργάζεται με την Ελληνική Επιτροπή της UNICEF μέσα από την υποστήριξη εκδηλώσεων κοινωνικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα.
	«Ο αθλητισμός μπορεί να παίξει ένα ρόλο στη βελτίωση της ζωής των ατόμων, όχι μόνο των ατόμων …αλλά ολόκληρων κοινοτήτων. Είμαι πεπεισμένος ότι έχει φθάσει η ώρα να χτίσουμε πάνω σε αυτό, να ενθαρρύνουμε τις κυβερνήσεις, τους φορείς ανάπτυξης και τις κοινότητες να σκεφθούν πως μπορεί να ενταχθεί ο αθλητισμός πιο συστηματικά στα σχέδια βοήθειας των παιδιών, ιδιαίτερα εκείνων που ζουν μέσα στη φτώχεια, την αρρώστια και τη σύγκρουση». Kofi A. Annan, Γενικός Γραμματέας ΟΗΕ
	http://www.unicef.gr/reports/sports.php