Στην Ελλάδα, μια χώρα με ηλιοφάνεια σχεδόν όλο τον χρόνο, η έκθεση
του πληθυσμού στον ήλιο είναι αναπόφευκτη κατά τη διάρκεια των θερινών ή
και χειμερινών διακοπών.
Τα τελευταία χρόνια σημειώνονται ολοένα και περισσότερα κρούσματα
μελανώματος, όχι μόνο σε ενηλίκους αλλά και σε παιδιά, εφήβους και
νεαρά άτομα. Η κατάρριψη λανθασμένων δοξασιών που έχουν συμβάλει στην
αλόγιστη έκθεση των Ελλήνων στον ήλιο αποτελούν τους πυλώνες της
πρόληψης του δερματικού καρκίνου.
Το μαύρισμα του δέρματος αποτελεί τη φυσική άμυνα του οργανισμού
απέναντι στις υπεριώδεις (UV) ακτινοβολίες του ήλιου που φτάνουν στην
επιφάνεια της Γης (UVΑ και UVΒ). Το απότομοόμως μαύρισμα του δέρματος κατά τη διάρκεια ολιγοήμερων διακοπών με την υπέρμετρη έκθεση στον ήλιο ( ηλιοθεραπεία ) ή με τη χρήση ειδικών συσκευών μαυρίσματος ( solarium ) εγκυμονεί αυξημένους κινδύνους για μελλοντική ανάπτυξημελανώματος ιδιαίτερα σε άτομα που έχουν ανοιχτόχρωμο δέρμα με ή χωρίς φακίδες, γαλανά ή πράσινα μάτια και κόκκινα ή ξανθά μαλλιά.
Η έννοια της προστασίας του δέρματος από τις βλαπτικές ακτινοβολίες του ήλιου ( ηλιοπροστασία )
αποδίδεται στην ελληνική γλώσσα με τα αρχικά των λέξεων Μπλούζα,
Αντηλιακό, Γυαλιά, Ίσκιος, Καπέλο και Ομπρέλα («Μ.Α.Γ.Ι.Κ.Ο.»).
Η μπλούζα συνιστάται να είναι στεγνή, σκουρόχρωμη και
με πυκνή ύφανση, χωρίς να εφαρμόζει στενά στο σώμα. Μωρά μέχρι 6 μηνών
δεν πρέπει να κυκλοφορούν γυμνά στον ήλιο ή να αλείφονται με
αντηλιακό. Το αντηλιακό επιλέγεται ανάλογα με το φωτότυπο του ατόμου.
Αλείφεται 15-30 λεπτά προτού ξεκινήσετε για παραλία ή βουνό και
επαναλείφεται κάθε 2 ώρες. Προτιμάτε πλατύγυρα καπέλα. Εκτεθείτε στον
ήλιο όταν η σκιά σας είναι μεγάλη. Μη κάθεστε σε σκιά δένδρου ή
ομπρέλας μεσημεριάτικα.
Το δέρμα σας καίγεται σε θάλασσα, βουνό, πισίνα, χωριό και πόλη.
Η Κωνσταντίνα Φραγκιά είναι κλινικήπαθολογοανατόμος ΜD, ΡhD, διευθύντρια ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», πρόεδρος του ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ, Οργανισμούγια την Πρόληψη και Καταπολέμησητου Μελανώματος
Για ασφαλείς και ευχάριστες μετακινήσεις με παιδιά
Οι μετακινήσεις των παιδιών
μας με το αυτοκίνητο είναι μία αρκετά κρίσιμη υπόθεση. Ας δούμε τι
κινήσεις πρέπει να κάνουμε, ώστε να ταξιδέψουν με ασφάλεια, άνεση και
ευχαρίστηση.
Η ασφάλεια των παιδιών στο αυτοκίνητο είναι καθαρά υπόθεση των γονέων. Το παιδικό κάθισμα είναι το βασικότερο για την
ασφάλεια των μικρών μας φίλων για τις μετακινήσεις τους.
Tο καλοκαίρι έφτασε και οι περισσότεροι από εμάς θα
επιλέξουμε να κινηθούμε σε παραθαλάσσιους προορισμούς με την οικογένειά
μας, η οποία πιθανότατα να αποτελείται και από ένα ή περισσότερα παιδιά
μικρής ηλικίας. Έτσι, για τις μετακινήσεις μας θα χρησιμοποιήσουμε το
αυτοκίνητό μας, όπου θα πρέπει να έχουμε φροντίσει να διαθέτουμε τον
κατάλληλο "εξοπλισμό", ώστε να έχουμε εμείς αλλά και τα παιδιά μας ένα
ασφαλές και ευχάριστο ταξίδι.
Πρώτα η ασφάλεια
Η ασφάλεια των παιδιών μας στο αυτοκίνητο είναι ένας ρόλος καθαρά δικός
μας. Δε θα πρέπει να έχουμε την παραμικρή απαίτηση από αυτά να προσέξουν
τους εαυτούς τους, μιας και δε διαθέτουν την ανάλογη αντίληψη στον
κίνδυνο και η μόνη έγνοια τους είναι το παιχνίδι, το οποίο μπορεί να
γίνει επικίνδυνο μέσα σε ένα όχημα. Επίσης, σε καμία περίπτωση δεν
πρέπει να υποτιμήσουμε μία πιθανή σύγκρουση, ακόμη και μικρού βαθμού, η
οποία μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα. Γι αυτό το λόγο θα πρέπει
να έχουμε εξοπλιστεί με τα ανάλογα παιδικά καθίσματα για παιδιά από 0
έως 12 ετών, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες θα πρέπει να γίνεται η χρήση
ζώνης ασφαλείας, όπως άλλωστε επιβάλλει ο νόμος.
Ηρεμία επιβατών
Η συμπεριφορά του παιδιού στο αυτοκίνητο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά
τους υπόλοιπους επιβάτες. Γι αυτό, λοιπόν, το λόγο, θα πρέπει να του
δώσουμε κάποιες συμβουλές, ώστε να παραμείνει ήσυχο στο πίσω κάθισμα.
Ο οδηγός χρειάζεται την ανάλογη ηρεμία ώστε η μοναδική σκέψη του να
είναι ο δρόμος στον οποίο κινείται.
Βέβαια, η ηρεμία του παιδιού εξαρτάται και από εμάς τους ίδιους, μιας
και πρέπει να έχουμε φροντίσει να νιώθει άνετα και όχι απομονωμένο στο
πίσω κάθισμα. Η λύση του εκφοβισμού, που ακολουθούν πολλοί, θα πρέπει να
αποφεύγεται, διότι οι αντιδράσεις του μπορεί να είναι ακόμα πιο
έντονες.
Χρήσιμες συμβουλές
Φόρτωση αποσκευών
Μία
καλή λύση είναι η τοποθέτηση μπαγκαζιέρας οροφής, με την οποία θα
εξοικονομήσουμε χώρο, κατά κάποιον τρόπο, στο πορτ μπαγκάζ του
αυτοκινήτου μας.
Ο αριθμός των αποσκευών μας αλλά και ο όγκος τους, όταν
ετοιμαζόμαστε να ταξιδέψουμε, είναι αρκετά μεγάλος και θα πρέπει να
κάνουμε σωστή φόρτωση στο χώρο αποσκευών, ώστε να ταξιδέψουμε με άνεση
και ασφάλεια. Έτσι θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι τα βαριά αντικείμενα θα
πρέπει να τοποθετούνται στο κάτω μέρος του χώρου αποσκευών, ώστε σε ένα
απότομο φρενάρισμα ή σύγκρουση να μην μπορούν να περάσουν στην καμπίνα
(ειδικά σε αυτοκίνητα με μη σταθερή εταζέρα) τραυματίζοντας τους
επιβάτες, ιδίως στο πίσω κάθισμα όπου κάθονται τα παιδιά. Και αυτό
γιατί, ένα κιβώτιο 17 κιλών σε μία σύγκρουση μετατρέπεται σε πάνω από
μισού τόνου βάρος, που χτυπάει βίαια στην πλάτη του πίσω καθίσματος.
Επίσης δεν πρέπει ποτέ οι αποσκευές μας να περνάνε σε ύψος το επίπεδο
της εταζέρας ή το ύψος της πλάτης των καθισμάτων. Σε περίπτωση που αυτά
τα αντικείμενα δε σταθεροποιούνται με κάποιο τρόπο, με αποτέλεσμα να
ολισθαίνουν, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάποιον ιμάντα ή δίχτυα
πρόσδεσης (χταπόδι). Μία λύση είναι η αγορά μίας μπαγκαζιέρας οροφής,
στην οποία μπορούμε να αποθηκεύσουμε ένα μεγάλο αριθμό αποσκευών,
απελευθερώνοντας κατά κάποιον τρόπο το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου μας.
Θα πρέπει οι αποσκευές μας να
είναι απόλυτα στερεωμένες στο χώρο αποσκευών, ώστε να μην μπορούν να
μετακινηθούν σε κάποια απότομη αλλαγή πορείας.
Κατά τη φόρτωση, οι αποσκευές δεν
πρέπει να ξεπεράσουν το ύψος του πίσω καθίσματος. Αν δε φορτωθούν
ανάλογα, σε κάποιο απότομο φρενάρισμα ή σύγκρουση θα περάσουν στο χώρο
αποσκευών, τραυματίζοντας τα παιδιά στο πίσω κάθισμα.
Μεταφορά ποδηλάτων
Οι ειδικές βάσεις θα σας βοηθήσουν να μεταφέρετε ένα ή περισσότερα ποδήλατα με ασφάλεια στον καλοκαιρινό σας προορισμό.
Η καλοκαιρινές διακοπές είναι η καλύτερη ευκαιρία να
κάνει το παιδί σας ποδήλατο, μακριά από τους επικίνδυνους δρόμους της
πόλης. Για τη μεταφορά του όμως, η κατάσταση γίνεται δύσκολη, μιας και
λόγω του σχεδιασμού του, είναι σχεδόν αδύνατο να χωρέσει στο πορτ
μπαγκάζ του αυτοκινήτου σας. Έτσι, θα πρέπει να εφοδιαστείτε με μία
κατάλληλη σχάρα που θα βρείτε σε κατάστημα με αξεσουάρ αυτοκινήτου, η
οποία τοποθετείται στην οροφή ή στην πόρτα το χώρου αποσκευών και μπορεί
να μεταφέρει ένα ή περισσότερα ποδήλατα.
Ασφάλεια θυρών και παραθύρων
Με
αυτό το διακόπτη απομονώνουμε το εσωτερικό πόμολο, ώστε τα παιδιά να μην
μπορούν να ανοίξουν την πόρτα, ειδικά όταν το όχημα βρίσκεται εν
κινήσει.
Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους, που δεν μπορούν να
αναλογιστούν το μέγεθός του τα παιδιά, είναι το άνοιγμα της πίσω
πόρτας, όταν το όχημα βρίσκεται εν κινήσει. Η λύση του κλειδώματος της
πόρτας μέσω της κλασικής ασφάλειας μπορεί να μη λειτουργήσει, μιας και
το παιδί μπορεί να "σηκώσει" την ασφάλεια ανά πάσα στιγμή.
Έτσι λοιπόν, όλα τα αυτοκίνητα διαθέτουν μία ειδική ασφάλεια στο πλαίσιο
της πόρτας, έτσι ώστε το άνοιγμά της να γίνεται μόνο από την εξωτερική
πλευρά και όχι από την καμπίνα. Μία ανάλογη λύση υπάρχει και για τα πίσω
παράθυρα κάποιων μοντέλων, που διαθέτουν ηλεκτρικό μηχανισμό, με το
ανάλογο μπουτόν να υπάρχει στα χειριστήρια των παραθύρων από την πλευρά
του οδηγού.
Με αυτό το μπουτόν ασφαλίζουμε
τους διακόπτες των πίσω ηλεκτρικών παραθύρων, με αποτέλεσμα να μπορεί να
τα χειριστεί μόνο ο οδηγός.
Καυτά τμήματα
Την καλοκαιρινή περίοδο, κάποια μεταλλικά μέρη στο
εσωτερικό του αυτοκινήτου μας μπορεί να αναπτύξουν αρκετά υψηλή
θερμοκρασία. Ένα από αυτά είναι και το μεταλλικό τμήμα της ζώνης
ασφαλείας. Έτσι, καλό είναι, να προσέχουμε όταν προσδένουμε το παιδικό
κάθισμα, ώστε να μην έρθει σε επαφή με το ευαίσθητο δέρμα του παιδιού.
Το μεταλλικό τμήμα της ζώνης
μπορεί να αναπτύξει υψηλή θερμοκρασία, η οποία μπορεί να προκαλέσει
εγκαύματα σε ένα παιδί βρεφικής ηλικίας.
Υψηλή θερμοκρασία
Κατά την καλοκαιρινή περίοδο, η θερμοκρασία που μπορεί
να αναπτυχθεί μέσα στο αυτοκίνητο, ιδιαίτερα σε σκουρόχρωμες αποχρώσεις,
μπορεί να φτάσει ή να ξεπεράσει τους 65 βαθμούς Κελσίου, νούμερο
απαγορευτικό για τον άνθρωπο και ιδιαίτερα τα παιδιά. Καλό λοιπόν είναι,
λίγα λεπτά πριν μπουν οι επιβάτες στο αυτοκίνητο, ο οδηγός να ανοίξει
όλες τις πόρτες και να ενεργοποιήσει στο μέγιστο το σύστημα κλιματισμού,
ώστε να δροσίσει η καμπίνα. Αυτό θα πρέπει να διαρκέσει για λίγα λεπτά
και όταν εισέλθουν οι επιβάτες, να μειωθεί η ένταση και η ψύξη του air
condition, διότι η πιθανότητα ενός σοβαρού κρυολογήματος είναι μεγάλη,
ιδιαίτερα στα παιδιά μικρής ηλικίας, που έχουν ευαίσθητο αναπνευστικό
σύστημα.
(φωτό 1)
(φωτό 2)
Προστατεύστε τα από το ήλιο
Οι καυτές ακτίνες του ηλίου κατά τη διάρκεια του
καλοκαιριού θα πρέπει να μην έρχονται σε επαφή με το ευαίσθητο δέρμα του
παιδιού σας. Για αυτό το λόγο μπορείτε να τοποθετήσετε στα πίσω
κρύσταλλα των παραθύρων του αυτοκινήτου σας ένα σετ αντηλιακές μεμβράνες
(φωτό 1) οι οποίες προστατεύουν τον ανθρώπινο οργανισμό κατά ένα μεγάλο
ποσοστό (συνήθως 99%) από τις υπεριώδεις ακτινοβολίες (UV). Έτσι, εκτός
από την προστασία, τα παιδιά δε θα ταλαιπωρούνται κατά τη διάρκεια του
ταξιδιού, νιώθοντας ακόμα πιο άνετα. Επίσης μπορείτε απλά να
προμηθευτείτε σκιάδια (φωτό 2) που απλά κολλάνε στα τζάμια.
Χρήση ζώνης
Οι
γονείς μπορούν να βρουν διάφορους τρόπους με τους οποίους θα πείσουν το
παιδί τους να δέχεται την πρόσδεση με ευχαρίστηση, ώστε να μπορεί να
ταξιδεύει με ασφάλεια.
Δεν είναι λίγοι οι γονείς οι οποίοι ταλαιπωρούνται για
να πείσουν τα παιδιά τους να φορέσουν τη ζώνη ασφαλείας στο κάθισμα του
αυτοκινήτου ή στο παιδικό κάθισμα. Τα παιδιά δε θέλουν να βρίσκονται
δεμένα και επίσης δεν καταλαβαίνουν και το λόγο για να το κάνουν. Όμως,
σε καμία περίπτωση οι γονείς δεν πρέπει να καμφθούν και να υποχωρήσουν,
διότι η ζώνη ασφαλείας προστατεύει το παιδί από το απότομο φρενάρισμα ή
από κάποια πιθανή σύγκρουση. Αντίθετα, πρέπει να βρούμε κάποιους
"έξυπνους" τρόπους, ώστε να τα πείσουμε να χρησιμοποιούν με τη θέλησή
τους τη ζώνη.
Πρώτα απ' όλα, θα πρέπει να δώσουμε εμείς οι ίδιοι το παράδειγμα,
φορώντας τη ζώνη με ευχαρίστηση, μία κίνηση που πρέπει να γίνεται κάπως
επιδεικτικά. Στη συνέχεια μπορούμε να τοποθετήσουμε δίπλα από το παιδί
μας στο κάθισμα έναν αρκούδο, στον οποίο δεν έχουμε δέσει με ζώνη
ασφαλείας και να πραγματοποιήσουμε ένα απότομο φρενάρισμα. Το αποτέλεσμα
είναι ο αρκούδος να εκτοξευθεί στο μπροστινό κάθισμα και το παιδί μας
να παραμείνει στη θέση του. Αυτή είναι μία εικόνα - μάθημα για το παιδί,
ώστε να καταλάβει τη σημασία της ζώνης ασφαλείας. Τέλος, μπορείτε να
ξεκινήσετε τη διαδικασία από το σπίτι. Καθίστε σε ένα κάθισμα και παίξτε
με το παιδί σας, προσπαθώντας συνάμα να το πείσετε εμμέσως για το όλο
εγχείρημα.
http://www.autotriti.gr/data/magazine/viewthema/37807.asp
Tα καλοκαιρινά μπάνια στη θάλασσα είναι η χαρά των παιδιών, ταυτόχρονα
όμως γεννούν και ανησυχία στους γονείς εξαιτίας των ατυχημάτων που
μπορούν να συμβούν στην παραλία. Ακολουθώντας, ωστόσο, ορισμένες απλές
αλλά ουσιαστικές οδηγίες που προτείνουν οι ειδικοί -προπονητές
κολύμβησης, παιδίατροι ναυαγοσώστες-, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας
να παίζει και να κολυμπά με ασφάλεια στη θάλασσα. Σε κάθε περίπτωση,
πάντως, να θυμάστε πως πρέπει να κρατάτε την ψυχραιμία σας ό,τι και αν
συμβεί στην παραλία!
O έλεγχος της παραλίας είναι η μεγαλύτερη υποχρέωσή σας όταν πηγαίνετε
για μπάνιο με τα παιδιά. Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι ασφαλές μέρος για
κολύμπι είναι πάντοτε αυτό που παρουσιάζει τους λιγότερους κινδύνους.
Γι’ αυτό, λοιπόν:
● Διαβάζετε τυχόν πινακίδες ή ρωτάτε το ναυαγοσώστη (αν υπάρχει) για τις
ιδιαιτερότητες της περιοχής (ρεύματα, βράχια, επικίνδυνα ψάρια,
μορφολογία βυθού). Εάν η παραλία δεν είναι οργανωμένη, ενημερωθείτε από
τους ντόπιους ή τους άλλους λουόμενους.
● Ελέγξτε αν υπάρχει μεγάλη κίνηση σκαφών ή αν γίνονται θαλάσσια σπορ κοντά στην ακτή.
● Βλέπετε αν τα νερά είναι καθαρά (η γαλάζια σημαία στην παραλία εγγυάται την ποιότητα των νερών).
Εάν η θάλασσα έχει βράχια, τότε επισημάνετε στα παιδιά να κολυμπούν σε
απόσταση από αυτά. Διαφορετικά, ένα δυνατό κύμα μπορεί να τα σπρώξει
προς τα βράχια και να τα τραυματίσει. Ακόμη, ζητήστε από τα μεγαλύτερα
παιδιά να βουτούν με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, ιδιαίτερα αν δεν
γνωρίζετε καλά τα νερά. Για τον ίδιο λόγο, ζητήστε από τα παιδιά να
αποφεύγουν τα σπρωξίματα μέσα στο νερό. Τέλος, αν η θάλασσα έχει κύμα,
πείτε στα παιδιά να κολυμπούν με την πλάτη προς την ακτή, ούτως ώστε να
μην καλυφθούν ξαφνικά από τα κύματα και τρομάξουν.
Oρίστε με σαφήνεια στο παιδί μέχρι πού επιτρέπεται να κολυμπάει, π.χ.
«Μέχρι εκείνη τη σημαδούρα». Μπορεί να πάει πιο βαθιά μόνο εάν κολυμπάτε
δίπλα του και είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το βοηθήσετε. Εάν το παιδί
είναι παρορμητικό, να είστε ακόμη πιο αυστηροί στα όρια που θα θέσετε.
Επίσης, πρέπει να είστε προσεκτικοί και με τα παιδιά που πηγαίνουν
κολυμβητήριο! Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι γονείς συχνά υπερεκτιμούν
τις ικανότητες των παιδιών τους όταν αυτά πηγαίνουν κολυμβητήριο, με
αποτέλεσμα να χαλαρώνουν την επιτήρησή τους.
Τα παιδιά πρέπει να συνοδεύονται από έναν ενήλικο στη θάλασσα. Ποτέ μην
τα εμπιστεύεστε σε μεγαλύτερα παιδιά. Επίσης, όσο πιο μικρό είναι το
παιδί, τόσο πιο κοντά του πρέπει να είστε. Στα μικρά παιδιά (π.χ. 3
χρονών) συνιστάται η επίβλεψη αφής - δηλαδή, να μπορείτε να πιάσετε το
παιδί ανά πάσα στιγμή απλώνοντας το χέρι σας, ακόμη και αν βρίσκεται
στην ακροθαλασσιά.
Σύμφωνα με τις συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, τα
παιδιά μέχρι τα τέταρτα γενέθλιά τους δεν είναι εξελικτικά έτοιμα να
κάνουν μαθήματα κολύμβησης. Μέχρι τότε, ωστόσο, μπορούν να συμμετέχουν
σε προγράμματα κινητικής αγωγής στο νερό (π.χ. baby swimming). Ωστόσο,
οι γονείς δεν πρέπει να εφησυχάζουν ότι το παιδί τους είναι ασφαλές στο
νερό επειδή έχει συμμετάσχει σε τέτοιου είδους μαθήματα!
Εάν πρόκειται για μικρό παιδί (π.χ. 2-3 χρονών), μπαίνετε αμέσως στη
θάλασσα και το βγάζετε έξω. Εάν όμως το παιδί έχει παρασυρθεί στα βαθιά,
το βοηθάτε μόνο εφόσον ξέρετε τον τρόπο. Oι ναυαγοσώστες επισημαίνουν
ότι ο βασικός κανόνας της διάσωσης είναι ότι ποτέ δεν προσεγγίζει ο
διασώστης το θύμα σώμα με σώμα. Πάντοτε του δίνει κάτι να πιαστεί (π.χ.
ένα σκοινί, μια πετσέτα, ένα αναποδογυρισμένο κουβαδάκι, μια σανίδα),
ώστε να το τραβήξει έξω.
● Ξαπλώστε το στην άμμο και καλέστε αμέσως για βοήθεια (το ναυαγοσώστη ή το 166).
● Βάζετε το πρόσωπό σας κοντά στη μύτη και το στόμα του για να δείτε αν αναπνέει.
● Εάν αναπνέει, το γυρίζετε στο πλάι (πλάγια θέση ασφαλείας) και
περιμένετε να συνέλθει, παρακολουθώντας το μέχρι να έρθει η βοήθεια.
● Εάν δεν αναπνέει, τότε βάζετε το ένα σας χέρι στο μέσο του στέρνου
κάτω από τη νοητή γραμμή που σχηματίζουν οι θηλές και κάνετε 30 μαλάξεις
μετρώντας ως εξής: «και 1, και 2, και 3… και 30». Κάθε 30 μαλάξεις
κάνετε δύο τεχνητές αναπνοές: Ανασηκώνετε το πιγούνι του παιδιού,
κλείνετε τη μύτη του και ανοίγετε το στόμα του. Εισπνέετε βαθιά και
εκπνέετε στο στόμα του. Στη διάρκεια ενός λεπτού πρέπει να επαναλάβετε
τρεις φορές αυτή τη διαδικασία. Σταματάτε μόνο αν το παιδί συνέλθει ή
έρθει η βοήθεια.
Τα παιδιά πρέπει να μπαίνουν στο νερό όταν έχει τελειώσει η διαδικασία
της πέψης, δηλαδή τέσσερις ώρες μετά το γεύμα (τόσες ώρες χρειάζονται
για την πέψη ενός γεύματος με κρέας). Διαφορετικά, υπάρχει πάντα ο
σοβαρότατος κίνδυνος της εισρόφησης θαλάσσιου νερού στους πνεύμονες. Για
τον ίδιο λόγο, μη δίνετε στο παιδί σάντουιτς ή πολλά φρούτα (που
πέπτονται δύσκολα) ενώ κάνει ακόμη μπάνιο. Βέβαια, το τι συνιστά γεύμα
προς αποφυγή στην παραλία εξατομικεύεται ανάλογα με την ηλικία και τις
διατροφικές συνήθειες κάθε παιδιού, π.χ. ένα απλό σάντουιτς με τυρί
μπορεί να αποτελεί πλήρες γεύμα για ένα παιδί δύο χρονών, όχι όμως και
για ένα παιδί 11 χρονών. Πάντως, εάν το παιδί φάει κανονικό γεύμα στην
παραλία (ακόμη και σε σάντουιτς), δεν πρέπει να ξαναμπεί στο νερό πριν
περάσουν 3-4 ώρες.
Ακόμη και αν τα παιδιά φορούν μπρατσάκια ή σωσίβιο, αυτό δεν σημαίνει
ότι μπορείτε να τα αφήσετε χωρίς επίβλεψη στο νερό, επειδή τα φουσκωτά
βοηθήματα δεν αποτελούν σωστικά μέσα. Απεναντίας, με ένα ελαφρύ ρεύμα
αέρα το παιδί με τα μπρατσάκια μπορεί να παρασυρθεί μακριά μέσα στο
νερό. Γι’ αυτό και συστήνουν τα παιδιά να εμπιστεύονται τις δικές τους
δυνάμεις. Εάν πάντως θέλετε το παιδί να έχει ένα βοήθημα, προτιμήστε τα
κολυμβητικά σωσίβια επίβλεψης ή τα κολυμβητικά γιλέκα (πωλούνται κυρίως
σε καταστήματα με αθλητικά είδη).
• Εάν κάποιο παιδί κινδυνεύει, να φωνάξουν αμέσως έναν ενήλικο ή το ναυαγοσώστη. Να μην επιχειρήσουν να το βοηθήσουν μόνα τους.
• Να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους μέσα στο νερό και να μην απομακρύνονται ποτέ από το σημείο της παραλίας όπου βρίσκεστε.
• Να κολυμπούν πάντα κοντά σας και να μην μπαίνουν ποτέ στο νερό μόνα τους ή χωρίς να σας το πουν.
• Να μη φωνάζουν «βοήθεια» χωρίς λόγο, παρά μόνο όταν έχουν σοβαρό
πρόβλημα, π.χ. όταν νιώθουν ότι δεν μπορούν να φτάσουν κολυμπώντας μόνα
τους στην ακτή.
Τα παρακάτω κείμενα καθώς και το τεστ είναι τμήμα από το τεύχος του περιοδικού "ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ", με τίτλο "ΜΕΤΡΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΥΦΥΪΑ ΣΑΣ" που εκδόθηκε στην Αθήνα το Σεπτέμβριο του 1982, με πρόλογο και επιμέλεια του Ιατρού Νίκου Μανούσου.
Το τεστ αυτού του κεφαλαίουδεν είναι ένα πλήρες I.Q.τεστ. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρίσκεται πιο κοντά στις δοκιμασίες του Raνen, ελέγχονταςορισμένα μόνοστοιχεία νοημοσύνης. Το τεστ είναι για παιδιά ηλικίας 5 ως 11 χρόνων, και η προγνωστική του αξία είναι οπωσδήποτε περιορισμένη. 'Όσο μικρότερη άλλωστε είναι η ηλικία του παιδιού, τόσο λιγότερο αξιόπιστα είναι τα αποτελέσματα κάθε I.Q. τεστ.
Αυτό πού θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι τα αποτελέσματα τής παρακάτω δοκιμασίας δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να επηρεάσουν τη συμπεριφορά σας προς το παιδί. Στην περίπτωση πού η βαθμολογία του είναι πολύ χαμηλότερη από το μέσο όρο, θα πρέπει να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό ψυχολόγο παιδιών, πού θα ελέγξει την ευφυΐα του παιδιού σας με πιο αντικειμενικό τρόπο και κάτω από καλύτερα ελεγχόμενες συνθήκες.
ΤΡΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΤΕΣΤ
Το τεστ αποτελείται από 30 σειρές σχημάτων, κάθε μία από τις οποίες έχει ένα κενό τετράγωνο. Θα ζητήσετε από το παιδί να συμπληρώσει το τετράγωνο αυτό ζωγραφίζοντας το σχήμα πού κατά τη γνώμη του ταιριάζει σε κάθε περίπτωση. Για να το βοηθήσετε να καταλάβει καλύτερα, μπορείτε να συμπληρώσετε το πρώτο σχήμα εσείς. Στις επόμενες δοκιμασίες όμως απαγορεύεται να το βοηθήσετε ή να του λέτε αν η απάντηση πού έδωσε είναι σωστή ή λανθασμένη. Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός για την ολοκλήρωση του τεστ, αλλά αν το παιδί "κολλήσει" για αρκετά λεπτά στην ίδια δοκιμασία, μπορείτε να του πείτε να συνεχίσει στην επόμενη.
Η κάθε δοκιμασία είναι δυσκολότερη από την προηγούμενη. Όταν το παιδί αρχίσει να συναντά δυσκολίες, θα πρέπει να του τονίσετε ότι στην πραγματικότητα οι δοκιμασίες αυτές είναι για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. Αν το παιδί αποτύχει σε πέντε συνεχόμενες δοκιμασίες, θα πρέπει να τερματίσετε την εξέταση, αποφεύγοντας με κάθε τρόπο να του δημιουργήσετε αίσθημα ανεπάρκειας.
Οι σωστές απαντήσεις, καθώς και ο τρόπος βαθμολόγησης αναφέρονται στο τέλος της σελίδας
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
ΟΙ ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΕΣΤ:
Η κάθε σωστή απάντηση βαθμολογείται με ένα βαθμό. Από τον παρακάτω πίνακα μπορείτε να βρείτε την αντιστοιχία πού υπάρχει ανάμεσα στη βαθμολογία που σημείωσε το παιδί, την ηλικία του και το Ι.Q. πού μετράει αυτό το τεστ.
ΗΛΙΚΙΑ
ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗ- ΣΕΙΣ
5*
6
7
9
8
10
11
0
70-
70-
70
1
80
80
80
70
2
90
87
85
80
73
70
66
3
100
95
90
84
78
73
70
4
110
104
96
88
83
77
73
5
120
116
101
93
86
80
76
6
130
126
112
97
89
84
79
7
140
137
124
106
94
87
82
8
150
Ι45
133
116
100
90
86
9
152
140
123
105
94
88
10
147
132
112
99
92
11
152
138
118
104
95
12
143
Ι25
108
98
13
149
130
114
102
14
I52
136
120
107
Ι5
142
124
112
16
146
128
116
17
149
133
120
18
152
137
125
19
142
130
20
Ι45
134
21
148
138
22
152
142
23
146
24
149
25
152
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
Παρακάτω αναφέρονται ορισμένα "συμβατικά" επίπεδα ευφυΐας, σε συσχέτιση με το γενικό I.Q. ενός παιδιού.
ΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΥΦΥΪΑΣ
Πάνω από 140
Εξαιρετικά υψηλής ευφυΐας
120-140
Εξαιρετικής ευφυΐας
110-119
Άνω τού μετρίου
90-109
Μέσης ευφυΐας
80-89
Κάτω τού μετρίου
70- 79
Οριακό επίπεδο
Κάτω από 70
Πνευματικά υπολειπόμενος
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η διάγνωση τής πνευματικής καθυστέρησης δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στα αποτελέσματα ενός I.Q. τεστ, και ειδικότερα όταν πρόκειται για παιδιά.
O
μισός και παραπάνω πληθυσμός της χώρας μας υποφέρει από προβλήματα στην
περιοχή της μέσης. Oι αγύμναστοι μύες στη χαμηλή περιοχή της
σπονδυλικής στήλης, η πολύωρη ακινησία, καθώς και τα περιττά κιλά, που
εντοπίζονται περισσότερο στην κοιλιά, αποτελούν συνήθως τις
σημαντικότερες αιτίες.
με το πρωινό ξύπνημα ενόχληση και
αδυναμία να σηκωθείτε από το κρεβάτι, μη βιαστείτε να ανησυχήσετε. Aν ο
πόνος εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, οφείλεται στο ότι από
την πολύωρη αδράνεια (ή λόγω ακατάλληλου στρώματος) οι σύνδεσμοι και τα
μαλακά μόρια της περιοχής χάνουν την τονικότητά τους και αδυνατούν να
εκτελέσουν το στηρικτικό τους έργο. Xρειάζονται ένα-δύο λεπτά με ειδικές
κινήσεις για να προσαρμοστούν. μετά από πολύωρη καθιστική εργασία
(ακατάλληλη καρέκλα), μπορεί να εμφανιστούν πόνοι στη μέση. Φροντίστε
κάθε μία ώρα να σηκώνεστε και να κάνετε μερικές διατάσεις, που
ανακουφίζουν την περιοχή. (ιδιαίτερα στην κοιλιά), τότε η
σπονδυλική σας στήλη ζορίζεται να αντισταθμίσει το βάρος και πιέζεται. H
λύση είναι να χάσετε τα περιττά κιλά και να δυναμώσετε την περιοχή με
κοιλιακούς και ραχιαίους. στις απλές καθημερινές ασχολίες
(δουλειές του σπιτιού, σήκωμα του παιδιού, ψώνια, πολύωρο οδήγημα),
οδηγούν στον εκφυλισμό των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων, με
αποτέλεσμα και τον τραυματισμό τους. O πόνος υποχωρεί σταδιακά με την
αποφυγή της φόρτισης, καθώς και με την εκτέλεση των ασκήσεων που σας
προτείνουμε.
(λιγότερο σοβαρή), ο πόνος εντοπίζεται χαμηλά
στη μέση, δεξιά και αριστερά από τη σπονδυλική στήλη, όπου και
αναφέρεται ως θλάση των μαλακών μορίων της ευρύτερης περιοχής. H βλάβη
αυτή μπορεί να αποκατασταθεί, με ξεκούραση στην αρχή και μετά με τις
ασκήσεις που σας προτείνουμε, που βελτιώνουν την ευλυγισία της περιοχής
και δυναμώνουν τους μυς που συγκρατούν τη σπονδυλική στήλη. κατηγορία (περισσότερο σοβαρή), ο πόνος
μπορεί να οφείλεται σε κήλη ή μετατόπιση δίσκου. H βλάβη ξεκινάει από τη
μέση, με αντανακλαστικούς πόνους στο ισχίο, στα κάτω άκρα, φτάνοντας
ακόμα και μέχρι το πέλμα (ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης). Σε
αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να απευθυνθείτε σε γιατρό.
Oι παρακάτω ασκήσεις είναι απλές και μπορούν να γίνουν από όλους, χωρίς
ιδιαίτερο εξοπλισμό, παρά μόνο με το βάρος του σώματος. Έτσι, έχουμε:
Οι διατατικές ασκήσεις σκοπό έχουν να ανακουφίσουν και να αποσυμφορήσουν την περιοχή από τις φορτίσεις της ημέρας.
Aσκήσεις για την ενδυνάμωση της μέσης πίσω (χαμηλούς ραχιαίους), καθώς
και μπροστά (χαμηλούς κοιλιακούς). Oι μύες αυτοί είναι υπεύθυνοι για τη
σωστή στήριξη της σπονδυλικής στήλης στις καθημερινές δραστηριότητες.
τις κινήσεις με ταχύτητα για να τελειώσετε γρήγορα. Έτσι έχετε αυξημένες
πιθανότητες να καταπονήσετε την περιοχή. την αναπνοή σας κατά την εκτέλεση των ασκήσεων. Eκπνέετε στο δύσκολο σημείο της άσκησης και εισπνέετε κατά την επαναφορά. τις ασκήσεις που είναι στο έδαφος σε ένα στρώμα γυμναστικής και όχι σε σκληρό πάτωμα. σταδιακά το βαθμό δυσκολίας και τις επαναλήψεις, ξεκινώντας από τα εύκολα. πολύ χρόνο, μπορείτε να χωρίσετε τις
ασκήσεις σε αυτές που ανακουφίζουν (διατάσεις) και σε αυτές που
δυναμώνουν τη μέση και εκτελείτε τις διαφορετικές ημέρες. 2-3 λεπτά ζέσταμα με επιτόπιο βάδην. Για καλύτερα αποτελέσματα εκτελέστε τις ασκήσεις αμέσως μετά το περπάτημα.
1. Σταθείτε όρθιοι
1. Σταθείτε όρθιοι με τα πόδια ανοιχτά σε
μικρή διάσταση και ελαφρώς λυγισμένα. Bάλτε τα χέρια πίσω από τον αυχένα
και λυγίστε αργά τον κορμό προς τα δεξιά. Mείνετε 2 δευτερόλεπτα και
αλλάξτε πλευρά. Eπαναλάβετε 10 φορές.
2. Kαθίστε στο πάτωμα
2. Kαθίστε στο πάτωμα με τα πόδια ελαφρώς
λυγισμένα και κλειστά. Kρατήστε τον κορμό σας όρθιο και κάθετο στο
πάτωμα. Tεντώστε τα χέρια στην έκταση και στρίψτε το πάνω μέρος του
κορμού μέχρι το ένα χέρι να φτάσει πάνω από την ευθεία των ποδιών (χωρίς
να σκύψετε εμπρός). Mείνετε 2 δευτερόλεπτα και αλλάξτε πλευρά.
Eπαναλάβετε 10 φορές.
3. Ξαπλώστε ανάσκελα
3. Ξαπλώστε ανάσκελα με τα χέρια στην
έκταση, τα γόνατα λυγισμένα και τα πέλματα στο πάτωμα. Στρέψτε και τα
δύο γόνατα προς τη μία πλευρά, προσπαθώντας να μη σηκωθεί καθόλου το
πάνω μέρος του κορμού. Mείνετε 20 δευτερόλεπτα και αλλάξτε πλευρά, χωρίς
να σηκωθούν τα πέλματα από το έδαφος.
1, Ξαπλώστε ανάσκελα
1, Ξαπλώστε ανάσκελα, με τα γόνατα
λυγισμένα και τα πέλματα στο άνοιγμα της λεκάνης. Aνασηώστε αργά τη
λεκάνη από το έδαφος, σχηματίζοντας μία μικρή γέφυρα. Mείνετε για 2
δευτερόλεπτα και κατεβείτε αργά, χωρίς να ακουμπήσετε στο έδαφος. Kάντε
15 επαναλήψεις.
2. Ξαπλώστε ανάσκελα
2. Ξαπλώστε ανάσκελα, με τα χέρια δίπλα από
τον κορμό και τα πόδια σταυρωμένα στον αέρα. Σφίγγοντας τους
κοιλιακούς, προσπαθήστε να σηκώνετε τη λεκάνη, χωρίς να ξεκολλάτε τη
μέση σας από το έδαφος. Αν δυσκολεύεστε, τροποποιήστε την κίνηση,
κρατώντας τα γόνατα λυγισμένα κοντά στην κοιλιά. Kάντε 10-15 επαναλήψεις
3. Ξαπλώστε μπρούμυτα
3. Ξαπλώστε μπρούμυτα, με τα πόδια και τα
χέρια τεντωμένα στην ευθεία. Σηκώστε το ένα πόδι και το αντίθετο χέρι,
μένοντας για 2 δευτερόλεπτα. Mην προσπαθείτε να σηκωθείτε ψηλά. Σκοπός
είναι να σφίξετε τους μυς και να μείνετε εκεί, κρατώντας το κεφάλι στην
ευθεία με τη σπονδυλική στήλη. Kάντε 10 επαναλήψεις σε κάθε πόδι.
• Εάν κάποιο παιδί κινδυνεύει, να φωνάξουν αμέσως έναν ενήλικο ή το ναυαγοσώστη. Να μην επιχειρήσουν να το βοηθήσουν μόνα τους.
• Να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους μέσα στο νερό και να μην απομακρύνονται ποτέ από το σημείο της παραλίας όπου βρίσκεστε.
• Να κολυμπούν πάντα κοντά σας και να μην μπαίνουν ποτέ στο νερό μόνα τους ή χωρίς να σας το πουν.
• Να μη φωνάζουν «βοήθεια» χωρίς λόγο, παρά μόνο όταν έχουν σοβαρό πρόβλημα, π.χ. όταν νιώθουν ότι δεν μπορούν να φτάσουν κολυμπώντας μόνα τους στην ακτή.