Τι είναι Επιληψια;

 

Η λέξη «επιληψία» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ιπποκράτη (460-357 π.Χ.) και σημαίνει την αιφνίδια κατάληψη.

Η ιδέα ότι ο επιληπτικός καταλαμβάνεται από υπερφυσικές θεϊκές ή δαιμόνιες δυνάμεις, έκανε τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι η επιληπτική κρίση ήταν ένας κακός οιωνός. Έτσι, η επιληπτική κρίση εμφανιζόμενη σαν προσωποποίηση του κακού, ενέπνευσε ορισμένες θρησκευτικές κινήσεις και σε άλλες περιπτώσεις, επειδή έχει στοιχεία δύναμης και φαντασίας, θεωρήθηκε ένδειξη εξουσίας (π.χ. Ναπολέων) και δημιουργικής ικανότητας (π.χ. Ντοστογιέφσκι, Μπετόβεν).

Σήμερα γνωρίζουμε ότι επιληψία είναι η τάση που έχουν ορισμένα άτομα να παρουσιάζουν σπασμούς ή κρίσεις ή επεισόδια. Στον κόσμο υπάρχουν περίπου 50 εκατομμύρια άτομα με επιληψία (40 εκατομμύρια στις αναπτυσσόμενες χώρες και 10 εκατομμύρια στις αναπτυγμένες χώρες). Δεν είναι νοητική ασθένεια και στις περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται επιτυχώς με φάρμακα.

Το κενό θεραπείας στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι 80%. Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 100.000 άτομα με επιληψία.

Οι επιληπτικές κρίσεις:Είναι αποτέλεσμα ξαφνικών συνήθως συντόμων διαδοχικών βιοηλεκτρικών εκκενώσεων μιας ομάδας εγκεφαλικών κυττάρων (νευρώνων) που προκαλούν διάφορες αφαιρέσεις, κινήσεις, συσπάσεις, συμπεριφορές, αισθήσεις και συγκινήσεις. Εκφορτίσεις που αφορούν ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου εκδηλώνονται σε ένα τμήμα του σώματός μας με εστιακές κρίσεις/φαινόμενα και χαρακτηρίζουν τις εστιακές επιληψίες. Εκφορτίσεις που διεγείρουν ταυτόχρονα όλο τον εγκέφαλο είναι γενικευμένες από την αρχή και χαρακτηρίζουν τις γενικευμένες επιληψίες.

Το επιληπτικό σύνδρομο:Ο συνδυασμός κλινικών και ηλεκτροεγκεφαλογραφικών δεδομένων που μαζί με το αιτιολογικό υπόστρωμα και την ηλικία αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα. Έτσι με την αναγνώριση ενός συνδρόμου γνωρίζουμε: την αιτιολογία, την κατάλληλη θεραπεία, την πρόγνωση και την ύπαρξη ή όχι κατάλληλου υλικού για γενετικές μελέτες.

Υπάρχουν πολλά είδη εστιακών και γενικευμένων επιληψιών, επιληπτικών συνδρόμων ή σπασμών. Άλλα σύνδρομα είναι ιδιοπαθή (υπάρχει κληρονομική προδιάθεση, δεν υπάρχει αιτία), άλλα είναι ιδιοπαθή και καλοήθη (φεύγουν με την πάροδο του χρόνου), άλλα είναι συμπτωματικά (ανευρίσκεται αιτία) ή πιθανόν συμπτωματικά.

Διάγνωση

Η ποικιλομορφία έκφρασης των επιληψιών χρειάζεται να αξιολογηθεί και να ταξινομηθεί σωστά πριν την έναρξη οποιασδήποτε θεραπείας. Η σωστή ταξινόμηση γίνεται με τη βοήθεια λεπτομερών βιντεοπολυγραφικών ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων και βοηθάει στη σωστότερη θεραπεία και πρόγνωση καθώς και στην επιλογή υλικού για γενετικές μελέτες.

Η πρόγνωση των επιληψιών στα παιδιά είναι καλή, μια που το 80% τελικά θα απαλλαγεί από τις κρίσεις. Βασικός στόχος των επιληπτολόγων είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των ατόμων με επιληψία, με την ανακάλυψη αποτελεσματικών αντιεπιληπτικών φαρμάκων-ΑΕΦ- με λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως όσον αφορά στις γνωστικές λειτουργίες. Παρ' όλα αυτά ένα ποσοστό μικρότερο του 15% αυτών που θα πάρουν χρόνια φαρμακευτική αγωγή, παρουσίαζει ανθεκτικές στη θεραπεία κρίσεις και μπορεί να ωφεληθεί από τη χειρουργική παρέμβαση.

Θεραπεία

Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα είναι αποδεδειγμένα η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τον έλεγχο των κρίσεων. Για την καλύτερη επιτυχία χρειάζεται η λήψη του σωστού φαρμάκου και στη σωστή δόση. Εάν παρόλα αυτά οι κρίσεις δεν ελέγχονται, η εκ νέου παραπομπή σε κέντρο επιληψίας είναι απαραίτητη για την ανακάλυψη των αιτιών της αποτυχίας που μπορεί να απαιτήσουν και χειρουργική επέμβαση.

Τα συνηθέστερα αίτια είναι:

• Η μη συμμόρφωση στη θεραπεία
• Η μη λήψη των φαρμάκων λόγω παρενεργειών
• Η θεραπεία να είναι ακατάλληλη για το είδος των κρίσεων
• Η λάθος διάγνωση

Η μέση αναλογία της ενεργού επιληψίας (δηλ. συνεχιζόμενες επιληπτικές κρίσεις και ανάγκη θεραπείας) είναι περίπου 7 ανά 1000 άτομα του γενικού πληθυσμού. Έτσι 40-45 εκατομμύρια άτομα στον κόσμο έχουν επιληψία σε οποιαδήποτε δοθείσα στιγμή (35 εκ. στις αναπτυσσόμενες χώρες, 10 εκ. στις αναπτυγμένες χώρες). Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 100.000 άτομα με επιληψία. Το 80% των ατόμων με επιληψία στις αναπτυσσόμενες χώρες δεν λαμβάνει καμία αντιεπιληπτική αγωγή.

Οποιαδήποτε κι αν είναι η αιτία, η πραγματικότητα παραμένει η ίδια: ο κίνδυνος τραυματισμού και του ξαφνικού απροσδόκητου θανάτου από τις κρίσεις είναι υψηλός.

Ο κίνδυνος τραυματισμού εξαρτάται από το είδος της κρίσης και αφορά κυρίως τις κρίσεις εκείνες κατά τις οποίες παρουσιάζεται απώλεια των αισθήσεων χωρίς προειδοποίηση και πτώση στο έδαφος με ή χωρίς σπασμούς.

Ο κίνδυνος του ξαφνικού απροσδόκητου θανάτου ποικίλλει. Παράγοντες αυξημένου κινδύνου είναι: νεαροί ενήλικες, γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις, νυκτερινές κρίσεις, απότομες και γρήγορες αλλαγές των φαρμάκων και οι αρρύθμιστες κρίσεις. Ο κίνδυνος στα άτομα υψηλού κινδύνου είναι 1:100, ενώ στον γενικό πληθυσμό 1:1000 (παρόμοιος του κινδύνου από 10 σιγαρέτα ημερησίως). Ξαφνικοί θάνατοι σε παιδιά κάτω των 16 ετών συμβαίνουν σπάνια, κυρίως σε παιδιά που έχουν και άλλα νευρολογικά ελλείμματα.

Τι πρέπει να γνωρίζουν τα άτομα με επιληψία

• Να ακολουθούν τη θεραπεία σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
• Να αναφέρουν στον γιατρό τυχόν παρενέργειες από τα φάρμακα.
• Να μη διακόπτουν απότομα τα αντιεπιληπτικά φάρμακα.
• Να ζουν φυσιολογική ζωή. Ανάλογα με τον έλεγχο αλλά και το είδος των κρίσεων μπορεί να υπάρχουν ειδικοί περιορισμοί.

Τι πρέπει να αποφεύγουν τα άτομα με επιληψία

• Να κάνουν μπάνιο με κλειστή πόρτα.
• Να κολυμπούν μόνοι.
• Να οδηγούν αυτοκίνητο εάν δεν έχουν ρυθμιστεί απόλυτα οι κρίσεις τους.
• Να αποφεύγουν ορισμένες δραστηριότητες (π.χ. υποβρύχιο ψάρεμα) και επαγγέλματα (π.χ. οικοδόμος, οδηγός λεωφορείου, αεροπόρος).
  
  

  Πρώτες βοήθειες

  
  

  Τι πρέπει να ξέρουμε όλοι μας όταν δούμε ένα άτομο να κάνει μια επιληπτική κρίση με σπασμούς:

  • Να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, να καθησυχάσουμε όσους βρίσκονται κοντά και να αφήσουμε την κρίση να εξελιχθεί χωρίς να προσπαθήσουμε να τη σταματήσουμε.
  • Να χρονομετρήσουμε την κρίση.
  • Να απομακρύνουμε αντικείμενα που μπορεί να προκαλέσουν τραύματα.
    Να χαλαρώσουμε τα ρούχα και να βγάλουμε τα γυαλιά ή την οδοντοστοιχία, αν φοράει.
  • Να βάλουμε κάτι μαλακό κάτω από το κεφάλι π.χ. σακάκι.
  • Να γυρίσουμε (μετά την κρίση) τον ασθενή σε πλάγια θέση για να μην καταπιεί ενδεχόμενα εμέσματα.
  • Να παραμείνουμε για 15-20 λεπτά της ώρας και να ελέγξουμε την αναπνοή και το χρώμα του.
  • Να προσφερθούμε να καλέσουμε ένα ταξί, συγγενή ή φίλο για να βοηθήσουν το άτομο να πάει σπίτι αν φαίνεται μπερδεμένο ή αν δεν μπορεί να πάει σπίτι μόνος του.
  • Να δείξουμε κατανόηση μετά την κρίση.
  • Δεν χρειάζεται να καλέσουμε για ασθενοφόρο εκτός εάν το άτομο έχει τραυματιστεί, ή κύρια κρίση διαρκεί πάνω από 5 λεπτά ή εάν η κρίση επαναληφθεί ή εάν υπάρχει πρόβλημα με την αναπνοή του.

  Η αναπνοή σχεδόν πάντα επανέρχεται αυτόματα μετά από μια κρίση. Αν ο ασθενής δεν αναπνέει, αυτό σηματοδοτεί επιπλοκή της κρίσης. Το βλέπουμε όταν υπάρχει έλλειψη δυνατότητας αναπνοής, καρδιακή προσβολή ή χτύπημα στον λαιμό. Σε αυτές τις ασυνήθιστες περιστάσεις πρέπει να αρχίσει αμέσως CPR (καρδιοαναπνευστική ανάνηψη). Αν υπάρξουν επαναλαμβανόμενες κρίσεις ή μία κρίση διαρκέσει πάνω από πέντε λεπτά, το άτομο πρέπει να έχει άμεση ιατρική βοήθεια. Επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένης διάρκειας κρίσης μπορεί να είναι status epilepticus (κρίσεις που δεν σταματούν), που απαιτεί επείγουσα ιατρική βοήθεια.

  Τι δεν πρέπει να κάνουμε:

  • Να μετακινήσουμε το άτομο, εκτός εάν κινδυνεύει.
  • Να περιορίσουμε τις κινήσεις.
  • Να προσπαθήσουμε να ανοίξουμε το στόμα.
  • Να προσπαθήσουμε να βάλουμε κάποιο αντικείμενο στο στόμα.
  • Να του δώσουμε κάτι να πιει.
  • Να προσπαθήσουμε να κάνουμε τεχνητή αναπνοή εκτός από τη σπάνια περίπτωση που ο ασθενής δεν αναπνέει μετά την κρίση.
    

    Βρες τον Ειδικό

    
    

    

    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    Αν εσείς ή κάποιος που ξέρετε πάσχει από επιληψία, η  
    Ελληνική Εθνική Ένωση κατά της Επιληψίας (EEEE),
    μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε τον κατάλληλο ειδικό,
    ανάλογα με το γεωγραφικό διαμέρισμα που βρίσκεστε.
    Επικοινωνήστε μαζί μας δίνοντάς μας όσο πιο πολλές πληροφορίες
    μπορείτε:Τηλέφωνο:210-775.16.37
    Fax: 210-770.57.85
    e-mail: graaepil@otenet.gr 
    Διεύθυνση Αλληλογραφίας:
    Ελληνική Εθνική Ένωση κατά της Επιληψίας (EEEE)
    Εργαστήριο Νευρολογικού τμήματος Νοσοκομείου
    Παίδων «Αγία Σοφία»
    115 27 Αθήνα

    Ρώτα τον Ειδικό

    
    

    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    Η παροχή βοήθειας στα άτομα με επιληψία, ώστε να κατανοήσουν πλήρως το πρόβλημά τους και να ζητήσουν τη σωστή θεραπεία, είναι ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς της Ένωσής μας. Ένας από τους τρόπους που μπορεί να επιτευχθεί αυτό είναι η σωστή ενημέρωση.

    Αν έχετε οποιαδήποτε ερώτηση αναφορικά με την επιληψία, στείλτε τη στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση και θα σας απαντήσουμε όσο πιο σύντομα μπορούμε.
    E-mail Ελληνικής Εθνικής Ένωσης κατά της Επιληψίας: graaepil@otenet.gr

 http://www.epilepsy-greece.com

Τηλεφωνική Γραμμή Υποστήριξης Πανελληνίου Συνδέσμου Νεφροπαθών

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011. ‘Δεν πονάει μόνο το σώμα αλλά και η ψυχή’… αυτό οδήγησε τονΠανελλήνιο Σύνδεσμο Νεφροπαθών (ΠΣΝ) να δημιουργήσει μια νέα τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης ασθενών,211 4033831, με στόχο να προσφέρειανακούφιση στους νεφροπαθείς που πέραν του σωματικού πόνου, βιώνουν καθημερινά και το ψυχολογικό βάρος της αντιμετώπισης της νόσου. Η τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2011, και οι ασθενείς και οι οικείοιτους θα μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία με την ψυχολόγο του ΠΣΝ και να θέτουν τους προβληματισμούς τους. Η τηλεφωνική γραμμή, στο πρώτο στάδιο λειτουργίας της, θα είναι ανοικτή προς τους ασθενείς δύο φορές την εβδομάδα (Δευτέρα, 18:00 – 19:00 & Τρίτη, 12:00 -13:00).

Ο κ. Ξενοφών Λύρος, Αντιπρόεδρος ΠΣΝ επισημαίνει σχετικά, «Στόχος μας είναι ηδιαχρονική αντιμετώπιση των προβλημάτων των νεφροπαθών και η εξασφάλιση ενός υψηλού βιοτικού επιπέδου. Είμαστε πάντα σε εγρήγορση και υιοθετούμε πρωτοβουλίεςμε ουσιαστικό όφελος για τη ζωή τους. Η δημιουργία της γραμμής ψυχολογικής υποστήριξης στοχεύει στη συνεχή συμπαράσταση των ασθενών μας, δίνοντας πολύτιμες και πρακτικές συμβουλές, για τη ζωή τους. Σκοπός μας είναι να στηρίξουμε την ενέργεια αυτή ενισχύοντας τη λειτουργία της στο μέλλον.»

Η κα Άρτεμις Γκίνου, νεφροπαθής τονίζει, «Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της ασθένειας είναιεξίσου επίπονες με τις παθολογικές, αφού βιώνουμε έντονο θυμό, άγχος και απογοήτευση σε απλές καθημερινές μας δραστηριότητες. Η ψυχολογική έντασηεπηρεάζει την οικογένεια, τους φίλους αλλά και την επαγγελματική και κοινωνική μας ζωή. Για όλους εμάς η πρωτοβουλία του ΠΣΝ και η τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να είμαστεπαραγωγικοί και ενεργοί πολίτες.»

«Δεν πονάει μόνο το σώμα αλλά και η ψυχή, η οποία χρειάζεται φροντίδα! Θέλει δύναμη και θάρρος να παραδεχτούμε ότι δεν αισθανόμαστε καλά, ότι αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στην καθημερινότητά μας και ότι ο πόνος επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία μας», σημειώνει η κα Τζένη Μπακαλούμα, ψυχολόγος του ΠΣΝ, η οποία θα αναλάβει τη γραμμή υποστήριξης, και συνεχίζει, «η επαγγελματική στήριξη από ειδικούς ψυχολόγους, και η κατανόηση και υποστήριξη των οικείων, βοηθούν ουσιαστικά στην ανακούφιση των ασθενών. Εμείς καλούμε όλους τους ασθενείς να επικοινωνήσουν μαζί μας και να μοιραστούν τα προβλήματά τους, κάνοντας ένα βήμα προς μια καλύτερη ζωή!»

Η γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης του Πανελλήνιου Συνδέσμου Νεφροπαθώνλειτουργεί με την ευγενική υποστήριξη της Abbott Ελλάς, την παγκόσμια εταιρία στον χώρο της Υγείας.

Λίγα λόγια για τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Νεφροπαθών (βασισμένο στο www.psnrenal.gr)

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Νεφροπαθών υπό Αιμοκάθαρση ή Μεταμόσχευση ιδρύθηκε το 1975. Είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο, και εκπροσωπεί 6.000 περίπου νεφροπαθείς στην Αθήνα υπό αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή μεταμόσχευση σε όλη την Ελλάδα.

Στόχοι του Συνδέσμου είναι:

• Η διάδοση της ιδέας της δωρεάς ιστών και οργάνων.
• Η συνεχής βελτίωση των συνθηκών νοσηλείας και της εν γένει περιθάλψεως των χρόνιων νεφροπαθών που υποβάλλονται σε Χρόνια Περιοδική Αιμοκάθαρση, Περιτοναϊκή ή Μεταμόσχευση.
• Η εξασφάλιση ανεκτού βιοτικού επιπέδου των νεφροπαθών ασθενών καθώς και η ηθική συμπαράσταση και υποστήριξη αυτών.
• Η ενημέρωση του κοινού και των Μ.Μ.Ε. για τα προβλήματα της νόσου.
• Η διενέργεια ερευνών για την πάθηση της Νεφρικής Ανεπάρκειας και για τις μεθόδους αντιμετώπισης της.

Σχετικά με τον Επιπολασμό και τους παράγοντες κινδύνου της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου

100.000 και πλέον άτομα πάσχουν από Χρόνια Νεφρική Νόσο στην Ελλάδα και μεγάλος αριθμός του πληθυσμού ανήκει στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Επίσης, 10.000 άτομα πάσχουν από Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια τελικού σταδίου και υποβάλλονται σε περιοδική αιμοκάθαρση. Η έγκαιρη διάγνωση της νεφρικής νόσου είναι σημαντική. Οι Καρδιακές παθήσεις, η εμμένουσα πρωτεϊνουρία (πρωτεΐνη στα ούρα) αποτελούν σημαντικό παράγοντα ανησυχίας για τους ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο. Επιπρόσθετα, άτομα που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη, Αρτηριακή υπέρταση, ή έχουν οικογενειακό ιστορικό Χρόνιας Νεφρικής Νόσου ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου για να εμφανίσουν Χρόνια Νεφρική Νόσο. Ποσοστό 38% περίπου των ασθενών που θεραπεύονται για Νεφρική Νόσο πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη.

http://ygeia.tanea.gr/

Η Κιβωτός του Κόσμου

Η «Κιβωτός του Κόσμου» είναι Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Ειδικής Μέριμνας και Προστασίας Μητέρας και Παιδιού, που δραστηριοποιείται πάνω στη μέριμνα παιδιών που ζούσαν σε συνθήκες παραμέλησης και εγκατάλειψης, χωρίς ιατρική φροντίδα, χωρίς μέλλον, τα περισσότερα από μονογονεϊκές οικογένειες, και πολλά χωρίς γονείς. Η «Κιβωτός του Κόσμου» ιδρύθηκε το 1998 από έναν εικοσιεξάχρονο ιερέα, τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου με όπλα την αγάπη του για τα παιδιά και την επιθυμία του για τη δημιουργία μιας φωλιάς στοργής και φροντίδας για τα παιδιά αυτά της «άλλης» Αθήνας.

Παιδιά που βίωναν καθημερινά την εγκατάλειψη, την αδιαφορία, το ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό σε μία από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, την Ακαδημία Πλάτωνος. Βλέποντας την ανείπωτη φτώχεια και την εξαθλίωση των παιδιών αυτών ο πατέρας Αντώνιος δε δίστασε να αφιερώσει τη ζωή του σε αυτό το έργο που εκτός από έργο αγάπης είναι για εκείνον έργο ζωής.

Μαζί με μια ομάδα εθελοντών που πλαισιώνουν ανιδιοτελώς τον πατέρα Αντώνιο και τα παιδιά με διάθεση προσφοράς και αγάπης, η «Κιβωτός του Κόσμου» συγκεντρώνει σήμερα περίπου τα 400 παιδιά, από βρέφη έως 18 ετών σχηματίζοντας έτσι μια κοινότητα ανθρωπιάς και αγάπης, που ανθεί και μεγαλουργεί στο κέντρο της Αθήνας.

Τα παιδιά, Ελληνόπουλα κυρίως, αλλά και από άλλες χώρες, βιώνουν σήμερα τη στοργή και την ειρήνη της «Κιβωτού του Κόσμου» μακριά από την πρότερη φτώχεια, την πείνα, το ρατσισμό και άλλες πληγές που μαστίζουν σήμερα την κοινωνία μας.

Με μοναδικό σύμμαχο την εν Χριστώ Αγάπη και με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουμε, έχουμε αναλάβει την καθημερινή σίτιση των παιδιών, τις ανάγκες τους για ένδυση, υπόδηση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αλλά και την εκπαίδευσή τους με φροντιστηριακά μαθήματα που παραδίδονται καθημερινά από εθελοντές καθηγητές, οι οποίοι προσφέρονται αφιλοκερδώς σε αυτό το έργο αγάπης, καθώς και πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης με εργαστήρια κεραμικής, αγιογραφίας και πληροφορικής, που με πολύ κόπο και μεράκι καταφέραμε να δημιουργήσουμε. Διδάσκονται επίσης ξένες γλώσσες, παραδοσιακοί χοροί και λαϊκά μουσικά όργανα.

Στόχος του πατρός Αντωνίου είναι να μην ιδρυματοποιηθούν τα παιδιά, αλλά να παραμένουν μαζί με τη μητέρα τους. Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός οι άστεγες, αλλά και άπορες μητέρες ενισχύονται μηνιαίως με οικονομικά βοηθήματα, πληρώνοντας μισθώματα μικρών κατοικιών και δίδοντας οικονομικά βοηθήματα στις μητέρες αυτές για λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, και ταυτόχρονα βρίσκοντας εργασία στη  μητέρα με απώτερο σκοπό να σταθεί στα πόδια της, να πάρει τη ζωή της στα χέρια της και την ευθύνη των παιδιών της.

Η «Κιβωτός του Κόσμου» βραβεύθηκε το Νοέμβριο του 2003 σε μία συγκινητική τελετή στο κτίριο της Παλαιάς Βουλής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κύριο Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο ως μία από τις καλύτερες οργανώσεις πάνω στη μέριμνα του παιδιού στην Ελλάδα.

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία επέλεξε την «Κιβωτό του Κόσμου» ως «το φωτεινότερο παράδειγμα ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία στην Ελλάδα για το έτος 2003». Το Δεκέμβριο του 2004 η Κιβωτός βραβεύτηκε για το έργο της από την UNESCO. Στις 5 Δεκεμβρίου του 2005 σε τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο η «Κιβωτός του Κόσμου» βραβεύτηκε από τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας κύριο Κάρολο Παπούλια ξανά ως μία από τις καλύτερες οργανώσεις στην Ελλάδα πάνω στη μέριμνα του παιδιού.

Πιο πρόσφατα στις 30/12/2008 με την απονομή Βραβείου από την Ακαδημία Αθηνών για βράβευση Έλληνα που διακρίθηκε για πράξη ανθρωπισμού και κοινωνικής αρετής, στον Πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, ιερέα και ιδρυτή της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κιβωτός του Κόσμου», για το εξαιρετικό εθελοντικό του έργο που επιτελεί για τα άπορα και εγκαταλελειμμένα παιδιά.

Επιπροσθέτως, σε ένα δεύτερο χώρο ετοιμάστηκε και λειτουργεί από το 2008 ξενώνας δυναμικότητας 40 κλινών για τις άστεγες και κακοποιημένες μητέρες με τα παιδιά τους, επειδή προέκυψε μεγάλη ανάγκη για τη στέγαση αυτού του πληθυσμού που δεν είχε που την κεφαλή κλίναι.

Επίσης, επί καθημερινής βάσης κι επί σειρά ετών προσφέρουμε φαγητό σε 1.300 άτομα, ως επί το πλείστον άγαμες και άστεγες μητέρες με τα παιδιά τους.

Λόγω, λοιπόν του μεγάλου αριθμού των αστέγων μητέρων, προσφύγων και μη, η Κιβωτός του Κόσμου συνεχίζοντας την παράδοση αρωγής και στήριξης μητέρας και παιδιού, προχωρά στη δημιουργία νέου κέντρου υποδοχής και φροντίδας για την άστεγη και κακοποιημένη μητέρα.

Ακόμα, σε έτερο τριώροφο κτίριο στον Πειραιά γίνονται επισκευαστικές εργασίες μικρής κλίμακας για να  χρησιμοποιηθεί ως ξενώνας για την φιλοξενία μητέρων και ασυνόδευτων παιδιών.

 http://kivotostoukosmou.org/kivotos/content/view/13/40/lang,el/

O δεκάλογος κατά της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά

O δεκάλογος κατά της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά

• 1. Τα παιδιά, όπως και οι μεγάλοι, έχουν δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφή βίας. 
  Η σωματική τιμωρία είναι μια μορφή βίας.
• 2. Το ξύλο, το χαστούκι, το τράβηγμα αυτιού και γενικά η επιβολή σωματικού πόνου στο παιδί είναι μορφές σωματικής τιμωρίας και πλέον δεν επιτρέπονται από το νόμο (Ν.3500/06, άρθρο 4).
• 3. Κανένα πρόσωπο που έχει στην ευθύνη του ένα παιδί δεν έχει δικαίωμα να του επιβάλλει σωματική τιμωρία.
• 4. Οι γονείς έχουν την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους και οφείλουν να τα μεγαλώνουν χωρίς να χρησιμοποιούν βία σε βάρος τους και να προσβάλλουν την αξιοπρέπειά τους.
• 5. Η σωματική τιμωρία θίγει την προσωπικότητα του παιδιού.
• 6. Η σωματική τιμωρία δεν είναι αποτελεσματικό μέσο διαπαιδαγώγησης.
• 7. Ένα παιδί που μεγαλώνει με ξύλο, μαθαίνει να λύνει τα προβλήματά του με βίαιο τρόπο και είναι πιθανό να ασκήσει βία σε άλλους αργότερα.
• 8. Η σωματική τιμωρία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησης.
• 9. O διάλογος και η μη βίαιη διαπαιδαγώγηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να μαθαίνει ένα παιδί τους κανόνες και τα όρια που χρειάζεται στη ζωή του.
• 10. Είναι στο χέρι μας να βγάλουμε το ξύλο και τη βία από τη ζωή των παιδιών!

Δείτε την αφίσα κατά της σωματικής τιμωρίας εδώ

http://somatikitimoria.gr/dekalogos.htm

Τα δικαιώματα του παιδιού

Το σημαντικότερο κείμενο για τα δικαιώματα του παιδιού, η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία και την προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού.

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1989 και τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990. Μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 193 χώρες. Στην Ελλάδα κυρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992 με τον Ν.2101/92.

 

Περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κατηγορίες δικαιωμάτων:

• Προστασία (από κάθε μορφής κακοποίηση, εκμετάλλευση, διάκριση, ρατσισμό, κ.λπ.)
• Παροχές (δικαίωμα στην εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια, την ψυχαγωγία, κ.λπ.)
• Συμμετοχή (δικαίωμα στην έκφραση γνώμης, την πληροφόρηση, τον ελεύθερο χρόνο, κ.λπ.)

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της Σύμβαση εδώ.

Διαβάστε τη Σύμβαση με απλά λόγια εδώ ή στο φυλλάδιό μας "Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια".

Η Σύμβαση άρθρο προς άρθρο

1 έως 41: Τα δικαιώματα

1 Ορισμός έννοιας "παιδί"

2 Αρχή της μη διάκρισης

3 Συμφέρον του παιδιού

4 Λήψη μέτρων εφαρμογής

5 Ρόλος γονέων & κηδεμόνων

6 Ζωή και ανάπτυξη

7 Όνομα & ιθαγένεια

8 Ταυτότητα

9 Χωρισμός από γονείς

10 Οικογενειακή επανένωση

11 Αθέμιτες μετακινήσεις

12 Σεβασμός απόψεων του παιδιού

13 Ελευθερία έκφρασης

14 Ελευθερία σκέψης & θρησκείας

15 Ελευθερία του συνέρχεσθαι ειρηνικά

16 Απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής

17 ΜΜΕ - πληροφόρηση

18 Ευθύνη γονέων - κέντρα παιδικής φροντίδας

19 Βία, παραμέληση, εκμετάλλευση

20 Εναλλακτική επιμέλεια

21 Υιοθεσία

22 Παιδιά πρόσφυγες

23 Παιδιά με ειδικές ανάγκες

24 Υγεία & ιατρικές υπηρεσίες

25 Αναθεώρηση αναδοχής

26 Κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση

27 Ανάπτυξη - επίπεδο ζωής

28 Εκπαίδευση

29 Σκοποί εκπαίδευσης

30 Μειονότητες

31 Ελεύθερος χρόνος - ψυχαγωγία

32 Παιδική εργασία - οικονομική εκμετάλλευση

33 Ναρκωτικά

34 Σεξουαλική εκμετάλλευση & βία

35 Απαγωγή - εμπορία παιδιών

36 Aλλες μορφές εκμετάλλευσης

37 Βασανιστήρια - στέρηση ελευθερία

38 Ένοπλες συρράξεις

39 Επανένταξη παιδιού-θύματος

40 Ποινική μεταχείριση

41 Ευνοϊκότερη ρύθμιση

42 έως 45: Εφαρμογή και έλεγχος

42 Γνωστοποίηση

43 Επιτροπή

44 Εκθέσεις κρατών

45 Συνεργασία

46 έως 54: Ισχύς και αναθεώρηση

46 Υπογραφή

47 Επικύρωση

48 Προσχώρηση

49 Ισχύς

50 Αναθεώρηση

51 Επιφυλάξεις

52 Καταγγελία

53 Θεσμοφύλακας

54 Επίσημες γλώσσες δημοσίευσης

http://www.0-18.gr/gia-megaloys/ta-dikaiomata-toy-paidioy

Τι κάνει ο Συνήγορος του Πολίτη για τα παιδιά;

Ο Συνήγορος 

 

• διαμεσολαβεί ύστερα από αναφορές πολιτών σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παραβίασης δικαιωμάτων του παιδιού, επιδιώκοντας την προστασία και την αποκατάστασή τους. Εάν το κρίνει αναγκαίο, σε περιπτώσεις σοβαρών παραβιάσεων, ενεργεί αυτεπάγγελτα.
• αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την παρακολούθηση και προώθηση της εφαρμογής των διεθνών συμβάσεων και της λοιπής εθνικής νομοθεσίας για τα δικαιώματα του παιδιού, την ενημέρωση του κοινού, την ανταλλαγή απόψεων με εκπροσώπους φορέων και την εκπόνηση προτάσεων προς την πολιτεία.

 

Ποιος και πότε μπορεί να υποβάλει αναφορά;

Αναφορά μπορεί να υποβάλλει κάθε άμεσα ενδιαφερόμενος, δηλαδή το παιδί, γονέας του, συγγενής του, καθώς και άλλα πρόσωπα που έχουν άμεση αντίληψη παραβίασης δικαιωμάτων του παιδιού, όταν πράξεις ή παραλείψεις δημοσίων υπηρεσιών (όπως προσδιορίζονται αναλυτικά στο νόμο που διέπει τη λειτουργία του Συνηγόρου του Πολίτη) ή ιδιωτών (φυσικών ή νομικών προσώπων) προσβάλλουν δικαιώματα του παιδιού.

Υποβολή αναφοράς
Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παραβίασης δικαιωμάτων του παιδιού ο Συνήγορος διαμεσολαβεί ύστερα από αναφορές πολιτών (εκτυπώσιμη μορφή εδώ) επιδιώκοντας την προστασία και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων του παιδιού.

Τι πρέπει να περιέχει;
Η αναφορά πρέπει να είναι γραπτή και να περιέχει τα ακριβή στοιχεία και την υπογραφή του προσώπου που την υποβάλλει. Επίσης να περιλαμβάνει σαφείς πληροφορίες για την υπόθεση, τα πρόσωπα και τους εμπλεκόμενους φορείς και να συνοδεύεται από κάθε αποδεικτικό στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει στη διερεύνησή της.
 Πώς υποβάλλεται;

• Αυτοπροσώπως στα γραφεία του Συνηγόρου του Πολίτη (Χατζηγιάννη Μέξη 5, Αθήνα 11528 - περιοχή Χίλτον / Μέγαρο Μουσικής). Δείτε τον χάρτη.
• με επιστολή στην παραπάνω διεύθυνση
• με φαξ στο 210.7292129. Διευκρινίσεις στα τηλέφωνα 210.7289600 (Δευτέρα - Παρασκευή 8:30-14:00) και 210.7289703.

Οι ανήλικοι, που θέλουν να αναφέρουν παραβιάσεις δικαιωμάτων τους, γίνονται δεκτοί από το προσωπικό του Συνηγόρου του Παιδιού σε κατάλληλο περιβάλλον. Επίσης μπορούν να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά με εξειδικευμένο προσωπικό στο τηλέφωνο 800.11.32.000 (γραμμή χωρίς χρέωση για ανηλίκους).

Πώς ενεργεί ο Συνήγορος μετά από αναφορές;

• Ο Συνήγορος ερευνά τα περιστατικά που του αναφέρονται και, εφόσον διαπιστώσει παραβίαση δικαιωμάτων του παιδιού από δημόσια υπηρεσία, προτείνει τρόπους άρσης της παραβίασης και επίλυσης του προβλήματος.

• Όταν η αναφορά στρέφεται κατά ιδιωτών -φυσικών ή νομικών προσώπων- προβαίνει σε όλες τις ενδεικνυόμενες ενέργειες και προτείνει κάθε αναγκαίο μέτρο για την προάσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού.

• Σε κάθε περίπτωση, δεν υποκαθιστά και δεν αναλαμβάνει το ρόλο εισαγγελέων, δικαστηρίων, δικηγόρων, νομικών συμβούλων και κοινωνικών υπηρεσιών.

• Για τη διερεύνηση και την επίλυση των εντοπιζόμενων προβλημάτων και την προάσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού, ο Συνήγορος μπορεί να ζητήσει τη συνεργασία δημοσίων υπηρεσιών ή άλλων φορέων (πρόνοιας, ψυχικής υγείας, κ.α.) ή την παρέμβαση της αρμόδιας δικαστικής αρχής.

Για την προάσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού, ο Συνήγορος μπορεί να ζητάει με ειδικά αιτιολογημένο έγγραφό του από ιδιώτη που κατονομάζεται στην αναφορά έγγραφα ή άλλα στοιχεία για την υπόθεση. Ο χαρακτηρισμός των στοιχείων αυτών ως απόρρητων δεν μπορεί να του αντιταχθεί. Ο Συνήγορος υποχρεούται σε αυτή την περίπτωση να διασφαλίζει τα προσωπικά και επαγγελματικά απόρρητα των ιδιωτών και να μη δημοσιεύει στοιχεία ικανά να καταστήσουν δυνατό τον προσδιορισμό τους. Σε περίπτωση που ιδιώτης αρνείται να παράσχει τα παραπάνω στοιχεία, ο Συνήγορος του Πολίτη μπορεί να ζητήσει κατά περίπτωση τη συνδομή δημόσιας υπηρεσίας, επαγγελματικού συλλόγου ή φορέα, καθώς και της εισαγγελικής αρχής.

Προάγοντας τα δικαιώματα των παιδιών

Ακόμη ο Συνήγορος του Παιδιού:

• ελέγχει την εφαρμογή και προωθεί τη διάδοση της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και παρακολουθεί την επίδραση του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου στη ζωή των παιδιών. Για το σκοπό αυτό μπορεί να διερευνά πεδία τα οποία κρίνει ιδιαίτερα σημαντικά και να συντάσσει ειδικές εκθέσεις που απευθύνει προς τα αρμόδια υπουργεία
• ενημερώνει τα παιδιά για τα δικαιώματά τους και τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να τα υπερασπίζονται. Για το σκοπό αυτό διαθέτει έντυπο υλικό, ειδική τηλεφωνική γραμμή και δυναμικό χώρο στο διαδίκτυο
• αναλαμβάνει πρωτοβουλίες ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης γονέων και επαγγελματιών που εργάζονται με το παιδί
• οργανώνει συναντήσεις με ομάδες παιδιών στους χώρους όπου αυτά ζουν, εκπαιδεύονται, συναντιούνται και περνούν την καθημερινότητά τους για να ακούσει τις απόψεις, τα προβλήματα και τις προτάσεις τους
• συνεργάζεται και επικοινωνεί με υπηρεσίες και μη κυβερνητικές οργανώσεις που ασχολούνται με το παιδί, εκπαιδευτικές κοινότητες, κ.ά.
• συμμετέχει σε συναφείς επιστημονικές συναντήσεις, συνέδρια, επιτροπές και δίκτυα 

 http://www.0-18.gr/gia-megaloys/anafora-proagogi-dikaiomaton-toy-paidioy