ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

Γενικά

Οι περισσότεροι γονείς γνωρίζουν ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν τακτική σωματική δραστηριότητα, για να διατηρήσουν ένα υγιές βάρος και να είναι υγιή. Η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας μπορεί να θέσει τα παιδιά σε κίνδυνο για: (παιδική) παχυσαρκία, υψηλότερη πίεση του αίματος, υψηλότερα επίπεδα της ‘κακής’ χοληστερόλης (LDL χοληστερόλη) και χαμηλότερα επίπεδα ‘καλής’ χοληστερόλης. (HDL χοληστερόλη).

Εκτός από τη μείωση των παραγόντων κινδύνου για στεφανιαία νόσο και σακχαρώδη διαβήτη, η τακτική σωματική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του άγχους/στρες, στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και να βοηθήσει στη δημιουργία ισχυρών οστών και δυνατών μυών.

Σε γενικές γραμμές, συνιστάται άσκηση για τουλάχιστον 60 λεπτά κάθε μέρα. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ‘απλά, αφήστε τα παιδιά σας να πάνε έξω και να παίξουν για μια ώρα’. Για να συμβαδίσουν με τις συστάσεις σωματικής δραστηριότητας, τα παιδιά θα πρέπει να κάνουν την κατάλληλη για την ηλικία τους άσκηση: μέτριας έντασης (και έντονη) αερόβια άσκηση, άσκηση για μυϊκή ενίσχυση και φυσική δραστηριότητα για ενίσχυση των οστών.

Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι τα 60 αυτά λεπτά άσκησης, δεν χρειάζεται να περιλαμβάνουν όλους τους τύπους άσκησης, κάθε φορά. Έτσι, το παιδί θα μπορούσε να περπατήσει ή να χρησιμοποιήσει το ποδήλατό του για 20 λεπτά (π.χ. από και προς το σχολείο), να παίξει ενεργά στο διάλλειμα (20 λεπτά) και στη συνέχεια να κάνει κάποιο μάθημα γυμναστικής (π.χ. ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κολύμβηση) μετά το σχολείο (20 λεπτά).

Αν και είναι πιθανό τα παιδιά να είναι ήδη πολύ δραστήρια από μόνα τους, η εγγραφή τους σε κάποιο ατομικό ή ομαδικό άθλημα είναι ένας πολύ καλός τρόπος να εκπληρώσουν τις ημερήσιες ανάγκες τους σε σωματική δραστηριότητα. Οι γονείς μπορούν και οι ίδιοι να είναι σωματικά δραστήριοι, δίνοντας το καλό παράδειγμα: να διοργανώσουν δραστήριες εξορμήσεις για όλη την οικογένεια και να θέσουν (αυστηρά) όρια του ημερήσιου χρόνου που αφιερώνουν τα παιδιά στην τηλεόραση.

Αερόβια σωματική άσκηση

Το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής σωματικής άσκησης πρέπει να είναι αερόβια, που μπορεί να περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως: ποδηλασία, ζωηρό περπάτημα, χορό, σχοινάκι, πατίνια, τρέξιμο, χοροπήδημα, κολύμπι. Η συμμετοχή σε έντονα παιχνίδια, όπως το ποδόσφαιρο, το καράτε, και το τένις, θεωρείται επίσης αερόβια σωματική δραστηριότητα. Το παιδί θα πρέπει να κάνει τουλάχιστον 3 ημέρες την εβδομάδα, πιο έντονη σωματική άσκηση (όπως το τρέξιμο ή ποδηλασία με ταχύτητα), που δυσχεραίνει την αναπνοή και αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό.

Σωματική άσκηση για μυϊκή ενίσχυση

Εκτός από τις αερόβιες δραστηριότητες, τα παιδιά πρέπει να κάνουν τουλάχιστον 3 ημέρες την εβδομάδα, άσκηση (κατάλληλη για την ηλικία τους) προς ενίσχυση του μυϊκού τους συστήματος. Ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητες του παιδιού, η άσκηση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει: κλασική γυμναστική, τροποποιημένα push-ups (με τα γόνατα του παιδιού στο έδαφος), αναρρίχηση, σχοινί αναρρίχησης, καθίσματα και κοιλιακούς, αιώρηση ανάλογα με τον εξοπλισμό της παιδικής χαράς. Η αναπαράσταση πολεμικών σκηνών και για μεγαλύτερα παιδιά, τα push-ups, το μονόζυγο και η άρση (ελαφρών) βαρών, μπορούν επίσης να ενισχύσουν τους παιδικούς μύες.

Ενίσχυση των οστών σωματική άσκηση

Οι γονείς συχνά πιστεύουν ότι η παροχή γάλακτος (για το ασβέστιο) εξασφαλίζει γερά οστά στα παιδιά. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά να κάνουν συγκεκριμένες ασκήσεις, 3 ημέρες την εβδομάδα, προς ενίσχυση των οστών τους. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν: χοροπήδημα ή κουτσό, σχοινάκι, τρέξιμο, μπάσκετ, κλασική γυμναστική, τένις, βόλεϊ κ.λπ. 

http://www.iatronet.gr/

Υπερκινητικότητα

Υπερκινητικότητα

Η αυξημένη κινητική δραστηριότητα των παιδιών αποτελεί βασικό τους χαρακτηριστικό. Ωστόσο, ορισμένα παιδιά παρουσιάζουν υπερβολική ενεργητικότητα σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας τους. Η διάκριση μεταξύ φυσιολογικής ζωηρότητας και ΔΕΠ-Υ είναι αρκετά δύσκολη διαδικασία. Ένα υπερκινητικό παιδί παρουσιάζει δυσκολίες και σε άλλους τομείς της συμπεριφοράς του.

Ειδοποιός Διαφορά

Τα ζωηρά παιδιά μπορούν τα ελέγξουν την κινητική τους δραστηριότητα ανάλογα με τις περιστάσεις.
Τα υπερκινητικά παιδιά δυσκολεύονται αρκετά να παραμείνουν ήσυχα όταν αυτό απαιτείται.

Παράδειγμα:
Ένα ζωηρό παιδί στο σχολείο μπορεί να περιορίσει την ενεργητικότητά του στην διάρκεια του μαθήματος.Αντιθέτως, ένα υπερκινητικό παιδί δυσκολεύεται πάρα πολύ να παραμείνει ήσυχο και να συγκεντρωθεί την ώρα του μαθήματος.

Χαρακτηριστικά παιδιών με ΔΕΠ-Υ

Συνήθως είναι αδέξια / απρόσεκτα (αδρή και λεπτή κινητικότητα).
Δυσκολεύονται στη ζωγραφική, κούμπωμα κουμπιών κ.α.
Έχουν ανήσυχο ύπνο ή κοιμούνται ελάχιστα.
Παρουσιάζουν δυσκολίες στον λόγο και στην ομιλία τους (αρκετά μεγάλο ποσοστό εμφανίζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη της ομιλίας).
Περιορισμένη ικανότητα συγκέντρωσης.
Αντιδραστική συμπεριφορά.
Έλλειψη συνεργασίας.
Διάσπαση προσοχής.

Παρέμβαση

Η παρέμβαση για την αντιμετώπιση της διαταραχής είναι μια αρκετά δύσκολη διαδικασία. Κάθε υπερκινητικό παιδί έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές δυσκολίες, τα οποία διαπιστώνονται μετά από την αξιολόγηση. Για την αποκατάσταση απαιτείται η συνεργασία μιας εξειδικευμένης διεπιστημονικής ομάδας (ειδικοί ψυχικής υγείας, ιατροί, σχολικό προσωπικό).

Κέλλυ Κολοβέα
Λογοθεραπεύτρια
www.logou-therapia.gr  

ΤΡΑΥΛΙΣΜΟΣ

Ο τραυλισμός είναι μια διαταραχή του προφορικού λόγου και συγκεκριμένα είναι μια δυσκολία στη ροή της ομιλίας. Οι δυσκολίες παρατηρούνται στο ρυθμό, στη μελωδία και στην ταχύτητα της ομιλίας. Αποτελεί μία σύνθετη διαταραχή που συνήθως χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενη ροή ομιλίας λόγω επαναλαμβανόμενων κολλημάτων, επαναλήψεων ή επιμηκύνσεων ήχων στην αρχή ή τη μέση της λέξης.

Ο τραυλισμός εκδηλώνεται απότομα ή σταδιακά. Στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους ενηλίκους εμφανίζεται με συχνότητα 1% του συνολικού πληθυσμού ενώ το ποσοστό των παιδιών προσχολικής ηλικίας που για κάποιο διάστημα της ζωής τους εμφάνισαν δυσκολίες ροής αγγίζει το 5%. Μετά την ηλικία των 4 ετών, η πιθανότητα εκδήλωσης του τραυλισμού μειώνεται κατά 50%. Ενώ μετά την ηλικία των 6 ετών, η πιθανότητα εκδήλωσής του μειώνεται κατά 75%. Παρουσιάζεται συχνότερα στα αγόρια με αναλογία 4 αγόρια - 1 κορίτσι.

Ο τραυλισμός υποχωρεί στις περιπτώσεις όπου είναι ήπιας μορφής, είναι επεισοδιακός και όχι συνεχόμενος και το άτομο έχει άρτιο γλωσσικό και φωνολογικό προφίλ.

Βασικά Χαρακτηριστικά Ομιλίας:

Επανάληψη συλλαβής στην αρχή της λέξης (κα - κα - κα - ρε - κλα)
Επανάληψη συλλαβής στη μέση της λέξης (καρε - ρε - ρε - κλα)
Επανάληψη αρχικού συμφώνου (κκκκατω)
Επανάληψη ολόκληρων λέξεων (λέω - λέω - λέω)
Επιμηκύνσεις φωνηέντων (ααααπό)
Προσπάθεια για να πει την λέξη
Παύσεις μεταξύ των λέξεων (θα……….πάω)

Τα άτομα με τραυλισμό αποφεύγουν να πουν κάποιο συγκεκριμένο γράμμα, πολυσύλλαβες λέξεις ή και κάποιες συγκεκριμένες λέξεις (απλές) οι οποίες τους δυσκολεύουν. Επιπλέον, παρουσιάζουν νευρικότητα, μυϊκή ένταση, δεν εισπνέουν και δεν εκπνέουν σωστά. Ο τραυλισμός έχει επιπτώσεις και στην καθημερινή ζωή των ατόμων καθώς παρουσιάζουν φοβίες, αντιδραστική συμπεριφορά, δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις και ανασφάλειες.

Βασικός στόχος για την αποκατάσταση του τραυλισμού είναι ο αργός ρυθμός ομιλίας και η διαχείριση αέρα με απαλή φώνηση.

- Διαχείριση αέρα: Εισπνοή από τη μύτη και εκπνοή από το στόμα.
- Απαλή φώνηση: Αρχικά με τη χρήση συλλαβών, έπειτα με χρήση λέξεων και τέλος με χρήση προτάσεων (παραγωγή ομιλίας: αργή και με ήρεμο τρόπο, μόνο μετά από εισπνοή και εκπνοή).
- Επίδειξη ρυθμού ομιλίας.

Ο θεραπευτής κάθε φορά δίνει οδηγίες στον ασθενή και έπειτα του ζητάει να τον μιμηθεί. Το πρόγραμμα αποκατάστασης βασίζεται στην αξιολόγηση του εκάστοτε ασθενή και είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες του. Απαραίτητη είναι η συμβουλευτική του ασθενή και της οικογένειάς του.

Κέλλυ Κολοβέα
Λογοθεραπεύτρια
www.logou-therapia.gr  

Το βιβλίο «Μαμά, Μπαμπά δε με κοιτάξατε και χάθηκα» της Αγγελικής Μπολουδάκη, Ειδικού Ψυχικής Υγείας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αραξοβόλι.

Το βιβλίο «Μαμά, Μπαμπά δε με κοιτάξατε και χάθηκα» της Αγγελικής Μπολουδάκη, Ειδικού
Ψυχικής Υγείας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αραξοβόλι.

Απευθύνεται σε γονείς που επιθυμούν να διερευνήσουν πώς τα μηνύματά τους διαπερνούν τον ψυχισμό των παιδιών τους, μορφοποιούν την εικόνα τους και υφαίνουν την προσωπικότητά τους και σε όσους νοσταλγικά επιστρέφουν στην παιδική τους ηλικία, για να αναζητήσουν απαντήσεις στους γρίφους τους, που περιμένουν καρτερικά να γίνουν εικόνες γεμάτες με σύμβολα, άρωμα και ζωή.
Το βιβλίο εστιάζεται επίσης στις δύσκολες σελίδες της παιδικής ηλικίας ενός γονιού που διαμορφώνουν ένα ψυχισμό ευάλωτο, ο οποίος αναπαράγει τις συμπεριφορές που υπέστη. Ένας φαύλος κύκλος επανάληψης κάνουν το βιβλίο της ζωής του δυσανάγνωστο με τα τραύματα ανοιχτά
να γυρεύουν ίαση μέσα από ερωτηματικά, διλλήματα, φόβους, ανασφάλειες, που τον στοιχειώνουν και τον κρατούν έγκλειστο τους. Η μόνη διέξοδος είναι η επαφή με την αλήθεια, ο αποχαιρετισμός σε ό,τι έκλεισε τον κύκλο του, η αποδοχή ενός εαυτού που απομακρύνεται από λάθος μηνύματα που τον προσδιόρισαν και το καλωσόρισμα ενός καθρέφτη που απεικονίζει ένα πρόσωπο τυλιγμένο με το χάδι της ζωής, το οποίο αγκαλιάζει το δικό του παιδί αγαπώντας το.

Δέκα Κανόνες για υγιεινή διατροφή

Δέκα Κανόνες για υγιεινή διατροφή

Ότι τρώει κανείς μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την υγεία του. Ο Ιπποκράτης, αναγνωρίζοντας την αξία της διατροφής και τη δύναμη της τροφής να ενισχύει την υγεία, δήλωσε, ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να έχει την τροφή του για φάρμακο και για φάρμακο την τροφή του. Τα τρόφιμα που τρώμε περιέχουν διάφορα θρεπτικά συστατικά για να συντηρήσουν τη ζωή, παρέχοντας ενέργεια, προάγοντας την ανάπτυξη και ρυθμίζοντας τις μεταβολικές διεργασίες. Ποιες είναι όμως οι σημαντικότερες οδηγίες που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει προκειμένου να «τρώει σωστά;»

1. Σωστό ξεκίνημα

Η σωστή διατροφή ξεκινά από το «πρωινό». Αυτό αποτελεί το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας, διότι είναι η βάση της υγιεινής διατροφής. Γενικά, οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν την τάση να καταναλώνουν πρωινό, έχουν μια πιο ισορροπημένη διατροφή, επιλέγουν τροφές με χαμηλότερο λίπος, έχουν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και ελέγχουν καλύτερα το σωματικό τους βάρος. Διαθέτουν επίσης, πνευματική διαύγεια και έχουν περισσότερη ενέργεια για την άσκηση, αφού για παράδειγμα η πρόσληψη 400-500 θερμίδων από το πρωινό θα βοηθήσει στην αποθήκευση, άρα και στην προσφορά ενέργειας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

2. Kρατήστε τις ισορροπίες

Καθημερινά, θα πρέπει να καταναλώνετε τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων (σωστά κατανεμημένα κατά τη διάρκεια της ημέρας προκειμένου να καλύπτετε τις καθημερινές σας ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά). Άλλωστε, μία μη ισορροπημένη διατροφή δεν εξαρτάται από την έλλειψη διαθεσιμότητας κατάλληλων τροφίμων, αλλά από την επιλογή τροφίμων που κάνετε εσείς. Oι ποσότητες που πρέπει να καταναλώνετε καθημερινά από τις ομάδες τροφών είναι: Από την ομάδα ψωμιού, δημητριακών, ρυζιού και ζυμαρικών (6-11 μερίδες, δηλαδή 2 φέτες ψωμί, 1 φλυτζάνι δημητριακά και 1 φλυτζάνι ρύζι) -Από την ομάδα λαχανικών (3-5 μερίδες, 1 μερίδα=1/2 φλυτζάνι) -Από την ομάδα φρούτων (2-4 μερίδες, 1 μερίδα=1/2 φρούτο) -Από την ομάδα γαλακτοκομικών 2-3 μερίδες) -Από την ομάδα κρέατος (150-250 γρ την ημέρα) -Από την ομάδα λιπών και ελαιών - γλυκά (με μέτρο) Ο ημερήσιος αριθμός μερίδων βασίζεται πάντα στις θερμιδικές ανάγκες του κάθε ατόμου.

3. Πείτε όχι στο λίπος

Είναι σημαντικό να επιλέγετε ένα διαιτολόγιο που να είναι χαμηλό σε λιπαρά, κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη. Προκειμένου να το πετύχετε προσπαθήστε να τρώτε λιγότερο κρέας με υψηλή περιεκτικότητα σε λίπη, ενώ θα πρέπει να αποφεύγετε και τα αλλαντικά όπως το ζαμπόν, τα λουκάνικα και το μπέικον. Αφαιρέστε το υπερβολικό λίπος πριν μαγειρέψετε το κρέας. Τρώτε μόνο άπαχο κόκκινο κρέας και περισσότερο άσπρο κρέας, όπως γαλοπούλα και κοτόπουλο, τα οποία έχουν λιγότερο λίπος. Αφαιρέστε την πέτσα από τα πουλερικά και τρώτε περισσότερο ψάρι, όπως σαρδέλες, σολομό, τόνο και σκουμπρί, που είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Τρώτε μόνο 2-3 αυγά την εβδομάδα και λιγότερα γαλακτοκομικά που είναι πλούσια σε λιπαρά. Αλλάξτε το πλήρες γάλα με αποβουτυρωμένο ή ημιαποβουτυρωμένο και τρώτε λιγότερο βούτυρο ή φαγητά φτιαγμένα με αυγά και κορεσμένα λίπη.

4. Γευθείτε τη ποικιλία της φύσης

Επιλέξτε μια διατροφή με πολλά προϊόντα ολικής αλέσεως, όσπρια, φρούτα και λαχανικά και τροφές που είναι πλούσιες σε σύνθετους υδατάνθρακες και φυτικές ίνες. Τρώτε πολλά λαχανικά και δώστε έμφαση σε λαχανικά που είναι πλούσια σε β-καροτένιο και βιταμίνη –C (αντιοξειδωτικές βιταμίνες), όπως τα καρότα, τα ροδάκινα, τα κολοκύθια και οι γλυκοπατάτες. Τα φρούτα και τα λαχανικά με βαθύ κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα, καθώς και τα φυλλώδη λαχανικά με βαθύ πράσινο είναι συνήθως καλές πηγές αυτών των βιταμινών. Επίσης, αυξήστε την πρόσληψή σας σε σταυρανθή λαχανικά, όπως το λάχανο, το μπρόκολο, το κουνουπίδι, τα λαχανάκια Βρυξελλών. Τα παραπάνω φρούτα και λαχανικά περιέχουν διάφορα φυτοχημικά, που φαίνεται ότι μπορεί να προστατεύουν έναντι διαφόρων μορφών καρκίνου.

5. Bάλτε το αλάτι στο ράφι

Επιλέξτε διατροφή μέτρια σε αλάτι και νάτριο. Περιορίστε την πρόσληψη νατρίου σε λιγότερο από 2400 mg καθημερινά, ποσότητα που ισοδυναμεί με 6 γρ. επιτραπέζιου αλατιού. Ξεφορτωθείτε την αλατιέρα σας. Ένα κουταλάκι αλατιού είναι περίπου 2 γρ. νατρίου. Το μέσο αλατισμένο γεύμα περιέχει περίπου 3 με 4 γρ. Βάζετε λιγότερο αλάτι στα τρόφιμά σας, κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος αλλά και στο τραπέζι σας. Μειώστε την κατανάλωση πολύ αλατισμένων τροφίμων, όπως τα αλμυρά κουλουράκια, τα πατατάκια, τα διάφορα τουρσιά και άλλα σνακ. Τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, που περιέχουν πολύ λίγο νάτριο. Τα φρούτα, φρέσκα και σε κονσέρβα έχουν λιγότερο από 8 mg νατρίου ανά μερίδα. Χρησιμοποιείστε φρέσκα μυρωδικά, μπαχαρικά που δεν περιέχουν νάτριο ή διαιτητικό αλάτι ως εναλλακτικά καρυκεύματα.

6. Όλα με μέτρο

Αν σας αρέσει να πίνετε αλκοολούχα ποτά, τότε να πίνετε με μέτρο. Έχει αποδειχθεί, ότι μικρή ως μέτρια καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ και ιδιαίτερα κόκκινου κρασιού δεν προκαλεί προβλήματα υγείας σε υγιή ενήλικα άτομα. Μικρή ως μέτρια κατανάλωση ορίζεται ως η κατανάλωση ενός ποτού για κάθε 23 κιλά του σωματικού βάρους. Το ένα ποτό ορίζεται σαν ένα ποτήρι κρασί 100 ml.

7. Πολύτιμα μέταλλα

Να προσλαμβάνετε επαρκή ποσότητα ασβεστίου και σιδήρου. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες και τα παιδιά. Το αποβουτυρωμένο γάλα ή το γάλα με λίγα λιπαρά και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα με λιγοστά λιπαρά αποτελούν εξαίρετες πηγές ασβεστίου. Για παράδειγμα, ένα ποτήρι αποβουτυρωμένου γάλακτος παρέχει το 1/3 των καθημερινών αναγκών του οργανισμού σε ασβέστιο. Ορισμένα λαχανικά, όπως το μπρόκολο, είναι επίσης καλές πηγές ασβεστίου. Ο σίδηρος βρίσκεται σε καλή ποσότητα στις ομάδες του κρέατος, αλλά θα πρέπει να επιλέγεται άπαχο κρέας, ώστε να περιορίζεται η πρόσληψη λίπους.

8. Αντισταθείτε στις «γρήγορες» λύσεις

Περιορίστε την κατανάλωση τροφών από καταστήματα ταχυδιατροφής (fast food). Παρότι τα καταστήματα αυτά μπορεί να παρέχουν τρόφιμα καλής ποιότητας, πολλά από τα προϊόντα τους είναι πλούσια σε λίπη και αλάτι. Το τυπικό σάντουιτς από ένα τέτοιο κατάστημα περιέχει περίπου 50% των θερμίδων του σε μορφή λίπους. Συνετές επιλογές είναι το ψητό ψάρι, το κοτόπουλο χωρίς πέτσα στη σχάρα, το άπαχο κρέας, οι ψητές πατάτες και οι σαλάτες.

9. Kαταναλώστε «αγνές» τροφές

Τρώτε λιγότερα τρόφιμα με αμφισβητούμενα πρόσθετα. Η επικρατούσα άποψη είναι, ότι τα περισσότερα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται στα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι ασφαλή, αλλά αρκετοί επιστήμονες συστήνουν προσοχή σχετικά με πρόσθετα, όπως η ζαχαρίνη κα τα νιτρικά άλατα και ορισμένες χρωστικές τροφίμων, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε ορισμένα άτομα. Η κατανάλωση φρέσκων, φυσικών τροφών είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφεύγεται τα πρόσθετα.

10. Ένα μικρό βήμα για το δρομέα, ένα μεγάλο για την ανθρωπότητα!

Να είστε ρεαλιστές. Να κάνετε μικρές αλλαγές κάθε φορά στη διατροφή σας. Τα μικρά βήματα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας από ότι τα τεράστια άλματα. Μη φοβάστε να δοκιμάζετε καινούργια τρόφιμα. Διευρύνετε τα γούστα σας για να περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία τροφίμων η διατροφή σας. Να εξισορροπείτε το τι τρώτε με τη φυσική δραστηριότητα για διάστημα αρκετών ημερών. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για ένα γεύμα ή μια μέρα. Να είστε λογικοί. Τρώτε από όλα τα φαγητά, αλλά μην το παρακάνετε και τέλος, γίνετε πιο ενεργητικοί. Αρχίστε να κινείστε καθώς μια εξαιρετικά ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με επαρκή σωματική άσκηση μπορεί να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Πηγή: http://www.runnermagazine.gr/html/ent/618/ent.160618.asp

Αιμορροφιλία Α μια σπάνια γενετική διαταραχή που προσβάλλει κυρίως άνδρες

 Αιμορροφιλία Α

Η αιμορροφιλία είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή της πήξης του αίματος που προσβάλλει κυρίως τους άνδρες. Οι άνθρωποι με αιμορροφιλία δεν έχουν αρκετή ποσότητα ή τους λείπει μία από τις πρωτεΐνες πήξης του αίματος που φυσιολογικά υπάρχει στο αίμα. Δύο από τις πιο συνηθισμένες μορφές αιμορροφιλίας είναι η Α και η Β. Στους ανθρώπους με αιμορροφιλία Α, ο Παράγοντας Πήξης VIII (FVIII) δεν υπάρχει σε επαρκείς ποσότητες ή απουσιάζει, ενώ στην αιμορροφιλία Β η έλλειψη αφορά τον παράγοντα ΙΧ (FIX)

Οι άνθρωποι με αιμορροφιλία δεν αιμορραγούν πιο έντονα ή πιο γρήγορα από το φυσιολογικό, αιμορραγούν όμως για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Επιπολασμός και ποιος προσβάλλεται:

·        Η αιμορροφιλία προσβάλλει κυρίως άνδρες

·        Περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι παγκοσμίως έχουν αιμορροφιλία

·        Κατά προσέγγιση 800 άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν αιμορροφιλία

Σχετικά με τους παράγοντες πήξης

Οι παράγοντες πήξης, οι οποίοι προσδιορίζονται με ρωμαϊκούς αριθμούς (Ι, ΙΙ, V, VII, VIII, ΙΧ, Χ, ΧΙ και ΧΙΙΙ), είναι πρωτεΐνες που τις συναντάμε στο αίμα και οι οποίες συνεργάζονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν ένα θρόμβο αίματος. Οταν το σώμα εντοπίσει μια αιμορραγία, τότε οι παράγοντες πήξης ενεργοποιούνται με μια συγκεκριμένη σειρά, ενεργοποιώντας ο κάθε ένας από αυτούς τον επόμενο, στην «αλληλουχία ενεργειών για την πήξη του αίματος», ώστε τελικά να σχηματιστεί ένας θρόμβος ινώδους. Ο θρόμβος ινώδους δρα σαν ένα δίχτυ, συγκρατώντας τα αιμοπετάλια, για να δημιουργηθεί ένας σταθερός θρόμβος αίματος.2

Ο FVIII είναι μία πρωτεΐνη που ανήκει στους παράγοντες πήξης και βοηθάει να σχηματιστεί ο θρόμβος ινώδους. Στους ανθρώπους με αιμορροφιλία Α, ο οργανισμός τους δεν παράγει επαρκείς ποσότητες FVIII στο αίμα, με αποτέλεσμα να μη σχηματίζεται στην πληγή σταθερός θρόμβος αίματος και η αιμορραγία να μη σταματάει εύκολα. Χωρίς αρκετό παράγοντα VIII, οι ασθενείς μπορούν να πάθουν αυτόματη ανεξέλεγκτη εσωτερική αιμορραγία, η οποία είναι επώδυνη, προκαλεί εξασθένηση, είναι επιβλαβής για τις αρθρώσεις και μπορεί να αποβεί μοιραία.

Ενα ελαφρύ χτύπημα στο κεφάλι μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική αιμορραγία στον εγκέφαλο ή μεταξύ του εγκεφάλου και του κρανίου, η οποία μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Οι ασθενείς με βαριάς μορφής αιμορροφιλία Α, εφόσον δεν τους χορηγηθεί θεραπεία, έχουν σημαντικά μειωμένο προσδόκιμο ζωής. Σημεία και συμπτώματα

Οι ενδείξεις για την ύπαρξη της αιμορροφιλίας συχνά περιλαμβάνουν:

·        Μεγάλους μώλωπες

·        Αιμορραγία στους μυς και στις αρθρώσεις, ειδικότερα στα γόνατα, στους αγκώνες και στους αστραγάλους. Οι επανειλημμένες αιμορραγίες σε μία άρθρωση, οδηγούν σε καταστροφή της άρθρωσης, βαριά αιμορροφιλική αρθροπάθεια και αναπηρία.

·        Αυτόματη αιμορραγία

·        Αιμορραγία για πολλή ώρα μετά από κοψίματα, εξαγωγή δοντιών ή σε χειρουργική επέμβαση

·        Σοβαρή εσωτερική αιμορραγία σε ζωτικά όργανα, συνηθέστερα μετά από σοβαρό τραύμα

Θεραπευτική αγωγή

Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία για την αιμορροφιλία. Ωστόσο, οι άνθρωποι με αιμορροφιλία αντιμετωπίζονται με θεραπεία έγχυσης ή αλλιώς θεραπεία υποκατάστασης παράγοντα, μέθοδος ασφαλής και αποτελεσματική. Η θεραπεία αυτή λειτουργεί υποκαθιστώντας τον παράγοντα πήξης που απουσιάζει ή δεν λειτουργεί. Οταν χορηγείται παράγοντας πήξης μετά από τραυματισμό, το σώμα τον χρησιμοποιεί για να σχηματίσει ένα θρόμβο. Αυτή η θεραπευτική αγωγή δεν αποτελεί θεραπεία για την αιμορροφιλία, αλλά πρόκειται για μια προσωρινή θεραπεία υποκατάστασης που χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τα συμπτώματα της αιμορροφιλίας. Με τον ίδιο τρόπο η θεραπεία υποκατάστασης μπορεί να χορηγηθεί για να προλάβει κάποια αιμορραγία και τότε αναφέρεται σαν «προφυλακτική θεραπεία».

Παράγοντες κινδύνου

Η αιμορροφιλία είναι μια γενετική πάθηση που μεταφέρεται με το Χ χρωμόσωμα και έτσι μεταδίδεται από τις μητέρες φορείς στα αγόρια τους.

Μια γυναίκα φορέας της αιμορροφιλίας έχει μια πιθανότητα 25% σε κάθε εγκυμοσύνη της να γεννήσει ένα αγόρι με αιμορροφιλία. Μια και το γονιδίωμα του πατέρα καθορίζει το φύλο του μωρού, όλες οι κόρες ενός άνδρα με αιμορροφιλία θα είναι φορείς της ασθένειας, μεταφέροντας την ασθένεια στο Χ χρωμόσωμα, ενώ αντίστοιχα δεν θα πάσχει κανένας από τους γιους του.2

Σε περίπου 30% των περιπτώσεων δεν υπάρχει ιστορικό της αιμορραγικής διαταραχής στην οικογένεια και η ασθένεια οφείλεται σε αυτόματη γενετική μετάλλαξη.2

Σχεδόν μόνον άνδρες πάσχουν από βαριές μορφές αιμορροφιλίας. Αν και εξαιρετικά σπάνιο, μια γυναίκα μπορεί να έχει αιμορροφιλία εφόσον ο πατέρας της έχει αιμορροφιλία και η μητέρα της είναι φορέας. Πολλές γυναίκες που είναι φορείς μπορούν επίσης να εμφανίσουν συμπτώματα ήπιας αιμορροφιλίας.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=150704

ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Παιδική κακοποίηση 

 

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις κατά τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για ένα ζήτημα, οι συνέπειες του οποίου έχουν διάρκεια και επηρεάζουν και τη μετέπειτα ζωή του παιδιού, μετατρέποντάς το σε έναν προβληματικό ενήλικο. Δημιουργεί άτομα με έντονα προβλήματα στις προσωπικές τους σχέσεις, τα οποία δυσκολεύονται να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν, έχουν τάση προς καταχρήσεις, εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, προβλήματα προσαρμοστικότητας και κατάθλιψη. Επίσης, οι άνθρωποι που υπέστησαν κακοποίηση όταν ήταν παιδιά ενδέχεται να προβούν οι ίδιοι σε κακοποίηση παιδιών όταν ενηλικιωθούν.

Είδη παιδικής κακοποίησης

Παραμέληση:

η παραμέληση συνίσταται στη σωματική (έλλειψη τροφής, ένδυσης, στέγης, καθαριότητας και υγιεινής, καθώς και επιτήρησης), εκπαιδευτική (όταν ο γονιός/ κηδεμόνας δεν γράφει το παιδί στο σχολείο, στερώντας το από την απαραίτητη εκπαίδευση), συναισθηματική (όταν το παιδί γίνεται μάρτυρας οικογενειακής βίας ή όταν οι γονείς / κηδεμόνες του το αγνοούν, αλλά και όταν το υποτιμούν, το απορρίπτουν, δεν του δείχνουν στοργή, το απομονώνουν, το τρομοκρατούν ή το εξωθούν σε εγκληματικές ή ταπεινωτικές συμπεριφορές) και στην ιατρική (όταν οι γονείς / κηδεμόνες δεν παρέχουν στο παιδί την απαραίτητη ιατρική βοήθεια, με κίνδυνο αυτό να ασθενήσει, να παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα υγείας ή ακόμα και να πεθάνει. Ένα παιδί που παραμελείται από τους γονείς / κηδεμόνες του διακρίνεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: είναι λιποβαρές και κουρασμένο, συνήθως μόνο του ακόμα και νυχτερινές ώρες, η εξωτερική του εμφάνιση είναι ατημέλητη και η σωματική του υγιεινή κακή, ενδεχομένως πάσχει από χρόνια προβλήματα υγείας, τα οποία όμως δεν αντιμετωπίζονται, και επιδεικνύει προβλήματα συμπεριφοράς, αντικοινωνικές τάσεις, καθώς και δυσκολίες παρακολούθησης στο σχολείο. Παραμέληση παρατηρείται συνήθως σε μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες με πολύ νέους γονείς ή με πολλά παιδιά στην εφηβεία, με γονείς άνεργους ή χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, χρήστες ουσιών, με προβλήματα ψυχικής υγείας ή συναισθηματικά προβλήματα (χαμηλή αυτοεκτίμηση, γονείς που είχαν οι ίδιοι κακή σχέση με τους δικούς τους γονείς, κ.τ.λ.). Για την αντιμετώπιση της παραμέλησης απαιτείται εκπαίδευση των γονέων ως προς τη σωστή διαχείριση του ρόλου τους, αλλά και υποστήριξη από την πολιτεία που θα βασίζεται στην κοινωνική πολιτική.

Συναισθηματική κακοποίηση:

η μορφή αυτή κακοποίησης εμφανίζεται όταν οι γονείς / κηδεμόνες αγνοούν το παιδί τους, το μειώνουν, το τρομοκρατούν ή το θέτουν σε κίνδυνο. Μπορεί να έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από αυτό και να το κατηγορούν όταν δεν ανταποκρίνεται σε αυτές ή να το κάνουν να αισθάνεται ότι δεν αξίζει την αγάπη τους. Τέτοιες συμπεριφορές παρατηρούνται, βάσει ερευνών, σε οικογένειες που παρουσιάζουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Οι επιπτώσεις της συναισθηματικής κακοποίησης είναι εξίσου σοβαρές με εκείνες της σωματικής –τα μωρά που δεν δέχονται αγάπη και συναισθηματική κάλυψη εμφανίζουν αναπτυξιακά προβλήματα. Τα παιδιά που υπόκεινται σε τέτοιου είδους κακοποίηση εμφανίζουν ορισμένες φορές νευρωτική συμπεριφορά, στοιχεία παλινδρόμησης (όπως είναι το ρούφηγμα του αντίχειρα), βίαιη συμπεριφορά (π.χ. βασανίζουν ζώα), ανασφάλεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση και τάση για καταχρήσεις. Ωστόσο, η συναισθηματική κακοποίηση δεν εμφανίζει πολύ εμφανή συμπτώματα, γι’ αυτό και είναι δυσκολότερο να ανιχνευτεί.

Σωματική κακοποίηση:

η σωματική κακοποίηση συνίσταται σε κάθε είδους σωματική επίθεση και κακομεταχείριση (ξύλο, δυνατό τράνταγμα, εγκαύματα που προκαλούνται επίτηδες κ.τ.λ.). Μεγάλο ποσοστό παιδιών υφίστανται τέτοιου είδους κακοποίηση, καθώς οι γονείς / κηδεμόνες τους δεν είναι πολύ συχνά σε θέση να ξεχωρίσουν τα όρια του θεμιτού και επιτρεπτού όταν τιμωρούν τα παιδιά ή δεν είναι σε θέση να ελέγξουν τις σωματικές τους αντιδράσεις. Γονείς μικρής ηλικίας, με άγνοια των γονικών τους καθηκόντων, με κακές εμπειρίες από τη δική τους σχέση με τους γονείς τους ή οι οποίοι κάνουν χρήση ουσιών ενδέχεται να προβούν σε τέτοιου είδους συμπεριφορά. Τα παιδιά που υφίστανται σωματική κακοποίηση φέρουν κακώσεις και μελανιές στο σώμα τους, παραπονιούνται συχνά για πόνους, εμφανίζουν τάσεις φυγής ή αυτοκαταστροφικές τάσεις, μειωμένη κοινωνικότητα και φόβο απέναντι στην προοπτική της επικοινωνίας του γιατρού ή του σχολικού συμβούλου με τους γονείς / κηδεμόνες τους. Σύμφωνα με έρευνες, οι πιθανότητες που έχουν τα άτομα που έχουν υποστεί σωματική κακοποίηση να κακοποιήσουν τα δικά τους παιδιά ανέρχονται σε ποσοστό 30%, ενώ έχει αποδειχτεί ότι η ψυχοθεραπευτική παρέμβαση μπορεί να αποτρέψει τη συνέχιση της θλιβερής αυτής συμπεριφοράς.

Σεξουαλική κακοποίηση:

αυτό το είδος κακοποίησης συμβαίνει συχνότερα από όσο θεωρούν οι περισσότεροι, καθώς πολλές περιπτώσεις δεν αναφέρονται στις αρχές. Η σεξουαλική κακοποίηση περιλαμβάνει κάθε είδους ερωτικής φύσης θωπείες και εξαναγκαστική σωματική επαφή του παιδιού με κάποιον άλλο ή ακόμα και επίδειξη στα παιδιά πορνογραφικού υλικού, καθώς και χρησιμοποίηση των παιδιών στην παραγωγή αυτού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θύτης μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι κάποιος γνωστός του παιδιού, ένα πρόσωπο ισχύος που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται. Η σεξουαλική κακοποίηση έχει καταστροφικές συνέπειες για το παιδί που παγιδεύεται ανάμεσα στην επιθυμία του να σταματήσει η κακοποίησή του και στο αίσθημα αφοσίωσης προς το άτομο που του την επιβάλλει.

Αν το παιδί σας κακοποιεί ή κακοποιείται από τρίτους

• Αν αντιληφθείτε ότι το παιδί σας έχει πέσει θύμα κακοποίησης οποιασδήποτε μορφής, αντιδράστε αμέσως. Μιλήστε του, ακούστε το και κινητοποιηθείτε άμεσα. Μόνο έτσι θα σταματήσει η κακοποίηση και το παιδί σας θα έχει πιθανότητες να συνέλθει από τις τραυματικές αυτές εμπειρίες.
• Αν το παιδί σας έχει πέσει θύμα βίας ή εκφοβισμού στο σχολείο, συζητήστε μαζί του και προσπαθήστε να του δείξετε με ποιον τρόπο θα υψώσει το ανάστημά του και θα δείξει στους διώκτες του ότι δεν ανέχεται τέτοια συμπεριφορά. Εάν το πρόβλημα παραμένει, ενημερώστε κάποιον δάσκαλο. Σε καμία περίπτωση μην αγνοήσετε το πρόβλημα, θεωρώντας ότι θα λυθεί από μόνο του.
• Αν αντιληφθείτε ότι το παιδί σας έχει πέσει θύμα ρατσισμού ή άλλων διακρίσεων, μιλήστε του κι εξηγήστε του ότι το πρόβλημα δεν το έχει το ίδιο αλλά αυτοί που το κατηγορούν. Αν το πρόβλημα συνεχιστεί, απευθυνθείτε σε κάποιον δάσκαλο. Αν αντιθέτως, διαπιστώσετε ότι το παιδί σας είναι εκείνο που ασκεί τέτοιες συμπεριφορές, εξηγήστε του για ποιους λόγους οι απόψεις και η συμπεριφορά του είναι απαράδεκτες. Αποτελέστε παράδειγμα προς μίμηση με τη δική σας συμπεριφορά.

Συμβουλές προς τους γονείς

Μην κατακρίνετε το παιδί σας, αλλά τη συμπεριφορά του, όταν κάνει κάτι κακό. Τιμωρήστε το στερώντας του κάποιο προνόμιο (π.χ. να δει τηλεόραση το βράδυ) και όχι με σωματική βία. Μην του αποδίδετε προσβλητικούς χαρακτηρισμούς («είσαι ηλίθιος / άχρηστος / δεν κάνεις τίποτα σωστά») που υπονομεύουν την αυτοπεποίθησή του.

Ζητήστε του συγνώμη όταν νιώθετε ότι το αδικήσατε ή ότι ξεπεράσατε τα όρια. Επιβραβεύστε το όταν δείχνει καλή συμπεριφορά.

Μην αφήνετε τον εαυτό σας να χάσει τον έλεγχο. Όταν νιώσετε ότι φτάνετε στα όριά σας, απομακρυνθείτε, μετρήστε μέχρι το 10 ή αναθέστε τη φύλαξη του παιδιού για λίγο στο σύντροφό σας και βγείτε για μια βόλτα, κάντε γυμναστική ή οτιδήποτε σας ηρεμεί.

Εάν διαπιστώσετε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τη συμπεριφορά σας, ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό.

Συμβουλές προς τρίτους

Σε περίπτωση που αντιληφθείτε ότι κάποιο παιδί στο περιβάλλον σας υφίσταται κακοποίηση:

• Ακούστε το. Ενθαρρύνετέ το να μιλήσει ανοιχτά, αλλά χωρίς να το πιέζετε να αποκαλύψει λεπτομέρειες. Μην είστε αρνητικοί και δύσπιστοι. Μην υποτιμάτε και μη μειώνετε τα συναισθήματα και τους φόβους του. Βεβαιώστε το ότι δεν φταίει αυτό για ό,τι του συμβαίνει. Πείτε του ότι έκανε καλά που σας μίλησε. Μην αντιδράσετε υπερβολικά, γιατί ενδέχεται να το τρομάξετε και να το αποτρέψετε από το να σας μιλήσει ξανά στο μέλλον. Μην κατηγορείτε τον δράστη –το παιδί μπορεί, παρά την κακοποίηση που υφίσταται, να τρέφει αισθήματα αγάπης γι’ αυτόν. Μην του δείχνετε οίκτο –αντιμετωπίστε το σαν όλα τα άλλα παιδιά. Προσπαθήστε να αποκαταστήσετε την καλή του εικόνα για τον εαυτό του, επιβραβεύστε και επαινέστε το –χτίζοντας την αυτοπεποίθησή του, αυξάνετε τις αντοχές του.
• Ενεργήστε άμεσα. Απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό που βρίσκεται κοντά στο περιβάλλον του παιδιού, όπως ένα δάσκαλο ή το σχολικό σύμβουλο. Μη διστάσετε να καταγγείλετε την κακοποίηση στις αρχές, ακόμα και διατηρώντας την ανωνυμία σας.

Συμβουλές προς τα παιδιά

Αν έχεις πέσει θύμα κακοποίησης:

• Μίλησε σε κάποιο άτομο εμπιστοσύνης σου, στο γονιό σου, κάποιο συγγενή που εμπιστεύεσαι, το δάσκαλό σου, το σχολικό σύμβουλο ή όποιον άλλο νιώθεις κοντά σου. Αν δεν σε πιστέψει, συνέχισε να μιλάς μέχρι να βρεθεί κάποιος που θα σε πιστέψει.
• Τηλεφώνησε σε κάποια γραμμή βοηθείας. Οι άνθρωποι που θα απαντήσουν θα σε καθοδηγήσουν υπεύθυνα και θα σου πουν τι πρέπει να κάνεις στη συνέχεια.
• Μη φοβηθείς γι’ αυτά που θα συμβούν στους δικούς σου, εξαιτίας της καταγγελίας σου. Οι υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας προσπαθούν όσο το δυνατόν περισσότερο να κρατήσουν την οικογένεια ενωμένη και να εξαλείψουν τους λόγους που οδηγούν στην κακοποίηση. Από την άλλη πλευρά, αν η παραμονή σου στο σπίτι είναι επικίνδυνη για την υγεία ή τη ζωή σου, θα σε βοηθήσουν να απομακρυνθείς από αυτό. Θα μπορέσεις, ωστόσο, να επιστρέψεις όταν εξασφαλισθούν οι προϋποθέσεις που εγγυώνται την ασφάλειά σου.

 http://www.e-child.gr/

Με τη συνεργασία της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας