Επιληψία, είναι η κατάσταση κατά την οποία ένα παιδί εμφανίζει επαναλαμβανόμενα επεισόδια σπασμών. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ένα επεισόδιο σπασμών. Δε σημαίνει ότι έχει επιληψία. Περίπου ένα στα εκατό παιδιά σχολικής ηλικίας έχει επιληψία.
Ποια είναι τα αίτια της επιληψίας;
Η αιτία των σπασμών συνήθως είναι άγνωστη και τότε η επιληψία λέγεται ιδιοπαθής. Όταν οφείλεται σε κάποιο συγκεκριμένο νόσημα (σοβαρό τραύμα στο κεφάλι, υπογλυκαιμία, όγκο στον εγκέφαλο, δηλητηρίαση,μηνιγγίτιδα) τότε λέγεται συμπτωματική. Όταν πιθανολογείται κάποιο νόσημα, αλλά παρά τις εξετάσεις που γίνονται δε διαπιστώνεται, τότε η επιληψία λέγεται κρυπτογενής.
Είναι η επιληψία κληρονομική;
Όχι, δεν είναι κληρονομική, αλλά όταν ένας από τους γονείς ή στενούς συγγενείς έχει επιληψία, τότε το παιδί έχει λίγο μεγαλύτερη πιθανότητα, σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, να παρουσιάσει επιληψία.
Η ιατρική, βασισμένη σε συγκεκριμένα κριτήρια (αίτιο, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, το μέρος του σώματος που προσβάλλει) χωρίζει την επιληψία σε διάφορες μορφές.
Γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί (μεγάλη κρίση-Grand mal)
Αφορά ολόκληρο το σώμα και το παιδί εκτός από τους σπασμούς (απότομες, επαναλαμβανόμενες, ρυθμικές συσπάσεις όλων των μυών του σώματος) μπορεί να παρουσιάσει και τα ακόλουθα συμπτώματα
• Απότομο κλάμα
• Απώλεια συνείδησης
• Απώλεια ούρων ή κοπράνων
• Πολλά σάλια στο στόμα
• Ταχυκαρδία
Συνήθως τα παιδιά μετά το τέλος της κρίσης κοιμούνται.
Αφαιρέσεις (Petit mal)
Τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτού του είδους την επιληψία, ξαφνικά σταματούν αυτό που κάνουν και παρουσιάζουν βλέμμα απλανές και καθηλωμένο (καρφώνουν τα μάτια τους σε συγκεκριμένο σημείο). Κάποιες φορές μπορεί τα μάτια να γυρίσουν προς τα πάνω και να φαίνεται το ασπράδι του ματιού ή να ανοιγοκλείνουν πολύ γρήγορα. Τέτοια επεισόδια μπορεί το παιδί να εμφανίζει μέχρι και 100 την ημέρα. Η συνηθισμένη ηλικία εμφάνισης αυτής της μορφής επιληψίας είναι 5-8 χρονών.
Εστιακές κρίσεις
Αυτές είναι αποτέλεσμα υπερβολικής ηλεκτρικής εκφόρτισης, που περιορίζεται σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Έτσι το παιδί μπορεί να παρουσιάζει σπασμούς σε ένα μέρος του σώματος (για παράδειγμα δεξί χέρι και πόδι), ή να παρουσιάζει διαταραχές της όρασης, ακοής ή άλλων αισθήσεων. Τα παιδιά αυτά δε χάνουν τις αισθήσεις τους. Υπάρχει όμως περίπτωση οι σπασμοί αυτοί στην συνέχεια να γενικευτούν και να ακολουθήσει και απώλεια της συνείδησης. Τότε λέγονται σύνθετοι σπασμοί.
Επιληπτικά σύνδρομα
Υπάρχουν επιληπτικές καταστάσεις που δεν μπορούν να ταξινομηθούν σε μια από τις πιο πάνω κατηγορίες. Ανάλογα με τα συμπτώματα, την αιτιολογία, τα ηλεκτροεγκεφαλικά ευρήματα κατατάσσονται σε πιο μικρές κατηγορίες. Αυτό γίνεται για λόγους συνεννόησης μεταξύ των γιατρών, για τον καθορισμό κοινής θεραπείας και για να γνωρίζει ο άρρωστος την πρόγνωση της συγκεκριμένης μορφής επιληψίας.
Πώς γίνεται η διάγνωση της επιληψίας;
Α. Ιστορικό
Τη μεγαλύτερη σημασία για την διάγνωση της επιληψίας έχει το ιστορικό, πληροφορίες δηλαδή που θα σας ζητήσει ο παιδίατρος σε σχέση με το επεισόδιο που είχε το παιδί και γενικότερα οτιδήποτε αφορά το παιδί σας. Αν εσείς οι γονείς δεν ήσασταν κοντά στο παιδί όταν είχε το επεισόδιο, τότε είναι χρήσιμο να πάρετε μαζί σας στο γιατρό οποιοδήποτε ήταν μάρτυρας του επεισοδίου. Ο γιατρός θα ζητήσει πληροφορίες για την ώρα του επεισοδίου, πόσο διήρκησε, τις ακριβείς αντιδράσεις του παιδιού, ποια η σειρά των συμπτωμάτων, τι έκανε με το τέλος της κρίσης κλπ.
Β. Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα είναι απαραίτητο σε κάθε άρρωστο που υποψιαζόμαστε ότι μπορεί να έχει επιληψία. Πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι το φυσιολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα δεν αποκλείει την επιληψία, και από την άλλη δε σημαίνει πως όποιος έχει παθολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, έχει και επιληψία. Ο γιατρός θα αξιολογήσει το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα σε σχέση με το ιστορικό και τα ευρήματα από την εξέταση που θα κάνει στο παιδί.
Τι κάνει και πώς γίνεται το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα;
To ηλεκτροεγκεφαλογράφημα καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Είναι μια ανώδυνη και ακίνδυνη εξέταση. Το παιδί ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι, τοποθετούνται σε συγκεκριμένα σημεία πάνω στο κεφάλι ηλεκτρόδια τα οποία συνδέονται με τον ηλεκτροεγκεφαλογράφο. Κατά την εξέταση το παιδί δεν αισθάνεται τίποτε. Απλά γίνεται η καταγραφή της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου σε ένα χαρτί.
To ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί
1. Να επιβεβαιώσει ότι το παιδί έχει επιληψία.
2. Να προσδιορίσει την μορφή της επιληψίας (όχι πάντα).
3. Να προσδιορίσει παράγοντες που προκαλούν επιληψία( π.χ φωτεινά ερεθίσματα).
Ο γιατρός μερικές φορές μπορεί να ζητήσει να γίνει αξονική τομογραφία εγκεφάλου ή μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Οι εξετάσεις αυτές σκοπό έχουν να απεικονίσουν τον εγκέφαλο και να δει ο γιατρός αν υπάρχει κάποια αιτία για την επιληψία του παιδιού σας.
Υπάρχει φάρμακο που να θεραπεύει την επιληψία;
ΟΧΙ, δυστυχώς δεν υπάρχει ένα τέτοιο μαγικό φάρμακο. Τα φάρμακα που παίρνουν τα παιδιά με επιληψία στόχο έχουν να εμποδίσουν την εμφάνιση των σπασμών.
Τότε γιατί να δίνουμε φάρμακα στα παιδιά;
Διότι κατά τη διάρκεια μιας κρίσης μπορεί να συμβούν τραυματισμοί, ατυχήματα που μπορεί να είναι και θανατηφόρα. Οι συχνές επιληπτικές κρίσεις μπορεί να μειώσουν την μνήμη και την συγκέντρωση. Επίσης οι ανεξέλεγκτες κρίσεις δημιουργούν προβλήματα στην ένταξη του παιδιού στο κοινωνικό σύνολο.
Τα φάρμακα λοιπόν που παίρνουν τα παιδιά με επιληψία σκοπό έχουν να ελέγξουν τις κρίσεις. Υπάρχουν σήμερα στην ιατρική πληθώρα φαρμάκων για την επιληψία και σχεδόν πάντοτε θα βρεθεί το κατάλληλο φάρμακο ή ο κατάλληλος συνδυασμός φαρμάκων που θα ελέγξει τους σπασμούς στο παιδί.
Πόσο καιρό θα παίρνει το παιδί το φάρμακο;
Συνήθως χρειάζεται να παραμείνει το παιδί ελεύθερο κρίσεων για δυο χρόνια και στη συνέχεια γίνεται σταδιακή διακοπή του φαρμάκου. Υπάρχουν όμως μορφές επιληψίας που χρειάζονται θεραπεία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτό θα το κρίνει ο γιατρός σας. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις που το παιδί είναι υποχρεωμένο να παίρνει το φάρμακο για ολόκληρη τη ζωή του.
Άλλα είδη θεραπείας
Στις περιπτώσεις που τα φάρμακα αδυνατούν να ελέγξουν τους σπασμούς τότε υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιηθεί άλλος τρόπος θεραπείας, όπως χειρουργική επέμβαση ή ειδική δίαιτα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι πολύ δύσκολες και γίνονται μόνο σε πολύ λίγα εξειδικευμένα κέντρα. Η δίαιτα που συνιστάται περιέχει πολλά λίπη και έλαια με αποτέλεσμα να δημιουργείται στον οργανισμό μια κατάσταση που λέγεται κέτωση. Αυτή η αλλαγή σε μερικά άτομα μπορεί να μειώσει την τάση για εκδήλωση επιληπτικών κρίσεων.
http://www.paidiatros.com/children/Epilepsy
