ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

(ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ VITA ΤΕΥΧΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2010)

Στην Ελλάδα, οι τραυματισμοί από τροχαία αποτελούν, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την πρώτη αιτία θανάτου για παιδιά και εφήβους. Τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας επιβεβαιώνουν τη θλιβερή στατιστική: Το 2006 χάθηκαν στη χώρα μας σε τροχαία ατυχήματα 36 παιδιά ηλικίας έως 14 ετών, 64 τραυματίστηκαν βαριά και 773 ελαφριά. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν καταφέρει να μειώσουν την παιδική θνησιμότητα από τροχαία σε ποσοστό που αγγίζει το 7% την περίοδο 1998-2007. Η Ελλάδα, ωστόσο, συγκαταλέγεται στις χώρες με τις χαμηλότερες επιδόσεις, που δεν ξεπερνούν το 4%. Από την άλλη πλευρά, κάποιες χώρες -μεταξύ των οποίων η Σουηδία και η Νορβηγία- πέτυχαν μείωση πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ποιο είναι το μυστικό τους; 

Από τα 1.200 παιδιά που χάθηκαν το 2007 στην Ευρώπη των 27, τα 600 θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, αν τα μέτρα ασφαλείας σε όλα τα κράτη-μέλη ήταν ανάλογα με αυτά της Σουηδίας 

Το σκανδιναβικό μοντέλο 

«Vision Zero» ονομάστηκε το πρόγραμμα που υιοθέτησαν οι σκανδιναβικές χώρες, με στόχο το μηδενισμό των τροχαίων ατυχημάτων μέχρι το έτος 2020. Για να τα καταφέρουν, έπρεπε να πετυχαίνουν σιγά-σιγά επιμέρους στόχους. Ξεκίνησαν, λοιπόν, με την πιο ευάλωτη ομάδα, τα παιδιά. Αποτέλεσμα της τακτικής που ακολούθησαν ήταν η μείωση των θανάτων παιδιών έως 14 ετών, από 120 που ήταν παλαιότερα, σε μόλις 6 το 2008. 

Πώς τα κατάφεραν; Εκτός από τους αυστηρούς νόμους για τη χρήση ζώνης ασφαλείας και ποδηλατικού κράνους, οι σκανδιναβικές χώρες ξεκίνησαν ανακατασκευή των δρόμων τους και υιοθέτησαν συγκεκριμένα μέτρα προστασίας των παιδιών, όπως την παρατεταμένη χρήση (μέχρι την ηλικία των 4 ετών) του παιδικού καθίσματος που είναι στραμμένο προς τα πίσω (rear facing). 

Μία λύση από το διάστημα 

Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος στο αυτοκίνητο; Το σώμα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μετωπικής σύγκρουσης, εκτινάσσεται προς τα μπροστά και ασκείται έντονη πίεση στον αυχένα, στα εσωτερικά όργανα και κυρίως στη σπονδυλική στήλη, η οποία συγκρατεί τον αυχένα και το κεφάλι. Στην περίπτωση των παιδιών, ο σκελετός βρίσκεται ακόμα σε ανάπτυξη και τα οστά είναι πιο μαλακά, επομένως σε περίπτωση ατυχήματος υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος να προκληθούν σοβαροί τραυματισμοί στη σπονδυλική στήλη, στον αυχένα και στα εσωτερικά όργανα. 

Η δημιουργία του παιδικού καθίσματος που είναι στραμμένο προς τα πίσω βασίστηκε στην εμπειρία των αστροναυτών, οι οποίοι κατά την εκτόξευση ξαπλώνουν παράλληλα προς το έδαφος, ώστε η πίεση που ασκείται να μοιράζεται σε ολόκληρη την πλάτη. Αντίστοιχα και στην περίπτωση του ανάποδου παιδικού καθίσματος, όταν το σώμα εκτινάσσεται προς τα πίσω, η καταπόνηση μοιράζεται σε όλη την πλάτη. Μάλιστα, σύμφωνα με μελέτες, ο κίνδυνος τραυματισμού ή θανάτου είναι 5 φορές μικρότερος όταν το κάθισμα είναι στραμμένο προς τα πίσω. Δεν πρόκειται, βέβαια, για κάποια νέα ανακάλυψη, αφού το συγκεκριμένο κάθισμα χρησιμοποιείται ευρέως τους πρώτους μήνες ζωής του παιδιού. Αυτό, όμως, που προώθησαν οι Σκανδιναβοί είναι η παρατεταμένη χρήση του μέχρι την ηλικία των 4 ετών. 

Τι γίνεται στην Ελλάδα 

Το 83% των παιδιών που χρησι­μοποιούν παιδικό κάθισμα δεν τραυματίζεται σε περίπτωση ατυχήματος. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 2009 για λογαριασμό του υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, το ποσοστό χρήσης παιδικού καθίσματος ήταν 57%. Σχεδόν όλα τα βρέφη (0-2 ετών) τοποθετούνταν σε ειδικό κάθισμα, ενώ τα παιδιά ηλικίας 3-8 ετών σε ποσοστό μόνο 52%. 

Ποια είναι η σωστή θέση; 

Βγαίνοντας από το μαιευτήριο Από την πρώτη του κιόλας... βόλτα, από το μαιευτήριο στο σπίτι, το βρέφος πρέπει να βρίσκεται σε βρεφικό κάθισμα αυτοκινήτου, στραμμένο προς τα πίσω και δεμένο σωστά. Το ειδικό κάθισμα τοποθετείται στα πίσω καθίσματα, πίσω από τη θέση του οδηγού ή του συνοδηγού, και προσαρμόζεται κατάλληλα. Συνήθως, το ανάποδο παιδικό κάθισμα χρησιμοποιείται τους πρώτους 9-12 μήνες, ενώ στη συνέχεια το μωρό τοποθετείται με το κεφάλι στραμμένο μπροστά. Ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC) υποστηρίζει ότι η χρήση του πρέπει να παρατείνεται μέχρι την ηλικία των 4 ετών. 

Το πίσω κάθισμα... Τα παιδιά πρέπει να κάθονται κατά κανόνα στα πίσω καθίσματα, στην αριστερή ή τη δεξιά πλευρά, όχι όμως στη μέση, αφού σε περίπτωση πρόσκρουσης υπάρχει ο κίνδυνος εκσφενδονισμού στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου. 

... και το εμπρός Πολλοί γονείς, ιδίως παλαιότερα, έπαιρναν το μωρό ή το παιδί τους αγκαλιά στη θέση του συνοδηγού, νομίζοντας ότι έτσι το προστάτευαν. Στην πραγματικότητα, όμως, το μετέτρεπαν σε... αερόσακο. Οι ειδικοί τονίζουν ότι τα βρέφη και τα παιδιά δεν πρέπει να κάθονται στο μπροστινό κάθισμα, αν δεν έχουν ύψος τουλάχιστον 1,40 μ. Στην περίπτωση που για κάποιο λόγο χρειαστεί να τοποθετηθεί το παιδικό κάθισμα στη θέση του συνοδηγού, θα πρέπει να έχει απενεργοποιηθεί ο αερόσακος. Αν δεν υπάρχει σχετική ένδειξη απενεργοποίησης του δεύτερου αερόσακου στο αυτοκίνητό σας, υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης τέτοιου συστήματος εκ των υστέρων. 

Για... μεγάλα παιδιά Τα παιδιά άνω των 4 ετών, και μέχρι να φτάσουν 1,40 μ. ύψος, θα πρέπει να κάθονται σε ειδικό βοηθητικό κάθισμα που τα ανασηκώνει, ώστε να περνά πάνω από τον ώμο τους η ζώνη ασφαλείας. Όσο μικρότερο είναι το παιδί, είναι προτιμότερο να επιλέγονται βοηθητικά καθίσματα με πλάτη και πλευρικά τοιχώματα, ενώ για τα μεγαλύτερα παιδιά αρκεί το ειδικό κάθισμα χωρίς πλάτη. 

Οι τρομακτικοί αριθμοί της Ε.Ε. 

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC), 18.500 παιδιά έως 14 χρόνων έχασαν τη ζωή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τροχαία ατυχήματα τα τελευταία 10 χρό­νια. Κατά μέσο όρο στην Ευρώπη, 1 στους 10 θανάτους παιδιών οφείλεται σε τροχαίο ατύχημα, ενώ το ποσοστό ανά χώρα αλλάζει, με τη Νορβηγία και τη Σουηδία να κινούνται περίπου στο 5% και την Ελλάδα στο 14%. 

Η ζώνη σώζει.... 
Ελέφαντας πίσω σου! Η ζώνη ασφαλείας είναι υποχρεωτική και στα πίσω καθίσματα. Το παρακάτω παράδειγμα θα σας πείσει: Ένα παιδί βάρους 30 κιλών μέσα σε ένα αυτοκίνητο που κινείται με 40 χλμ. την ώρα, σε περίπτωση που συγκρουστεί μετωπικά με ακίνητο εμπόδιο, με την ορμή που έχει, ζυγίζει... 1 τόνο, δηλαδή το βάρος ενός ελέφαντα! Αυτό μπορεί να αποβεί θανατηφόρο για το ίδιο το παιδί ή για τον μπροστινό επιβάτη. 

Έγκυος στο αυτοκίνητο Η ζώνη είναι απαραίτητη και για τις εγκύους, αρκεί βέβαια να τη φοράνε σωστά, δηλαδή να περνά ανά­μεσα στα στήθη και να συνεχίζει στο πλάι της κοιλιάς, ενώ το κάτω μέρος της ζώνης πρέπει να βρίσκεται κάτω από την κοιλιά. 

Δεσμευτείτε! 

Μέχρι το τέλος του 2010, η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέ­πει να περάσουν στην εθνική τους νομο­θεσία μία Ευρωπαϊκή Οδηγία σχετικά με την ασφάλεια στις μετακινήσεις, η οποία ορίζει μια μίνι­μουμ πλατφόρμα σχετικά με όσα πρέπει να κά­νει κά­θε κράτος-μέλος προκειμένου να μειω­­θούν οι θάνατοι από τροχαία ατυχήματα. «Η Οδηγία δεν μας μαθαίνει κάτι καινούργιο, είναι όμως θετικό το ότι αναλαμβάνουμε μία δέσμευση», εξηγεί ο πολιτικός μηχανικός, συγκοινωνιο­λό­γος του Ε.Μ.Π., κ. Νίκος Ποριώτης. 

Tip 

Μην πάρετε χρησιμο­ποιημένο παιδικό κάθισμα, επειδή μπορεί να έχει «λάβει μέρος» σε τροχαίο ατύχημα. 

Sites 

• www.etsc.eu/home.php (ETSC-European Transport Safety Council) 

•www.eurosafe.eu.com/csi/eurosafe2006.nsf/wwwVwContent/l2europeanchildsafetyalliance.htm (ECSA-European Child Safety Alliance) 

• http: //eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2008:319:0059:0067:EN:PDF ­(Οδηγία 2008/96) 

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τον κ. Νίκο Ποριώτη, πολιτικό μηχανικό, συγκοινωνιολόγο του Ε.Μ.Π., και τον κ. Δημήτρη Αλεξάνδρου, customer service manager της «Volvo Cars Hellas». 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ

Οι νυχτερινές φαντασιώσεις των παιδιών μας λένε πολλά για τους φόβους και τις αγωνίες τους. Και μπορούν να ερμηνευτούν. Με ένα σχέδιο και με τη βοήθεια μιας ειδικού...

Πού πάνε τα παιδιά όταν κοιμούνται; «Κατοικούν σε μελλοντικά σπίτια που εσείς ούτε στα όνειρά σας θα μπορέσετε να επισκεφθείτε», έγραφε ο Λιβανέζος ποιητής Kahlil Gibran. Βρίσκονται μέσα μας για εννέα μήνες, ακόμα και μετά τη γέννηση δε θα ήθελαν ποτέ να μας αποχωριστούν, και μας περιμένουν με την αγκαλιά ανοιχτή όταν επιστρέφουμε στο σπίτι. Κηρύσσουν ευχαρίστως πόλεμο στον ύπνο, αρκεί να μη μας αφήσουν στο σκοτάδι πίσω από την πόρτα του δωματίου τους. Αλλά όταν κλείνουν τα μάτια και κουλουριάζονται σ’ εκείνη την κρυφή γωνιά του εαυτού τους, που οι ψυχολόγοι ονομάζουν ψυχισμό, ξαφνικά γίνονται ξένα.

Συναντούν άγνωστα πρόσωπα και τόπους, ζουν για λογαριασμό τους εμπειρίες που τα ικανοποιούν ή μπλέκονται σε μπελάδες, σε τρομαχτικές περιπέτειες, που όταν ξυπνήσουν δεν ξέρουν ή δε θέλουν να διηγηθούν. Είναι αυτά τα ίδια που όταν ονειρεύονται μας αφήνουν έξω από την πόρτα, με την υποχρέωση να τα παρηγορούμε όταν ξυπνούν κλαίγοντας ή με την προσπάθεια να ερμηνεύουμε τα συναισθήματά τους από τα ψήγματα των εκμυστηρεύσεών τους. Αλλά υπάρχει ένας τρόπος για να βρούμε ένα πέρασμα και να εισχωρήσουμε στον κόσμο των ονείρων τους. Τον βρήκε μια Μιλανέζα ψυχολόγος η Manuela Giulieri, που ζει μια ζωή με τα παιδιά.

Ασχολείται με αυτά στον παιδικό σταθμό Ciaobimbi, που είχε ιδρύσει η μητέρα της τη δεκαετία του ‘70, τον οποίο σήμερα και διευθύνει. Όταν τα παιδιά έρχονται το πρωί στο σχολείο, με το κεφάλι ακόμα ζαλισμένο από τα όνειρα, τους ζητάει να τα σχεδιάσουν σαν να ήταν παραμύθια που αυτή τη φορά τα παιδιά διηγούνται στους μεγάλους. Τέρατα, μάγισσες, ζώα, πρόσωπα της οικογένειας ή τα ίδια τα παιδιά, άλλοτε ήρωες άλλοτε θύματα, γεμίζουν φανταστικά οράματα που διευρύνουν τα σύμβολα και τις εμπειρίες που βιώνουν στην καθημερινότητα.

Συναισθηματικές καταιγίδες

«Το σχέδιο είναι ένα χρησιμότατο εργαλείο, που βοηθάει το παιδί να επεξεργαστεί τα όνειρα και να πάρει αποστάσεις από τις εντάσεις της πραγματικής ζωής» εξηγεί η Giulieri. «Από τα 2 μέχρι τα 5-6 χρόνια τους, τα παιδιά έχουν μια εντονότατη ονειρική δραστηριότητα, πάνω από το 50% του χρόνου που περνούν κατά τη διάρκεια του ύπνου, γιατί λαμβάνουν πολλά ερεθίσματα.»

Οι καινούργιες ψυχοκινητικές κατακτήσεις τούς ανοίγουν το δρόμο σε σημαντικές ανακαλύψεις. Η είσοδος στον παιδικό σταθμό, που σημαδεύει είτε την απομάκρυνση από τη μητέρα είτε τη σύγκριση με άγνωστα πρόσωπα, που δεν είναι πάντα ευνοϊκά προδιατεθειμένα απέναντί τους, γεννά φόβους και γοητεία. Μια συναισθηματική καταιγίδα που δεν περνά απαρατήρητη στα όνειρα και εκδηλώνεται συχνά με απελπισμένα ξυπνήματα μέσα στην καρδιά της νύχτας. «Πολύ πιο φοβερά στα πολύ μικρά παιδιά, που δεν μπορούν να διακρίνουν το όνειρο από την πραγματικότητα», συνεχίζει η ψυχολόγος.

«Έχουν την τάση να πιστεύουν ότι αυτό που βιώνουν στο όνειρο είναι αληθινό: το τέρας είναι κρυμμένο κάτω απ’ το κρεβάτι ή η μάγισσα θα ξανάρθει αύριο βράδυ και δεν ξέρουν πώς να αμυνθούν. Μόνο γύρω στα 5-6 χρόνια αρχίζει να περνάει απ’ το μυαλό τους η βεβαιότητα ότι τα νυχτερινά οράματα, όσο κι αν είναι τρομακτικά, δε συνεχίζουν στην πραγματικότητα. Ο εφιάλτης γι’ αυτά γεννιέται από την απογοήτευση που νιώθουν στην καθημερινή ζωή, από την ανικανότητα να βρουν μια λύση στα προβλήματα, για παράδειγμα απέναντι στην αυστηρότητα των ενηλίκων.»

Όχι μόνο τέρατα

Και είναι αυτός ο κόσμος των αντιθέσεων και των συγκρούσεων, των ηττών και των επιθυμιών που παίρνει σάρκα και οστά μέσα από τα σχέδια των παιδιών, όπως αυτά που βλέπουμε μέσα σε αυτές τις σελίδες και που η Manuela Giulieri μας βοηθάει να ερμηνεύσουμε.

«Πίσω από το ονειρικό σύμβολο του τέρατος, της μάγισσας ή του επιθετικού ζώου, κρύβονται συχνά τα άτομα με τα οποία το παιδί ζει εντάσεις στην πραγματική ζωή ή φοβάται», εξηγεί... «Ένας συμμαθητής που καθημερινά το πειράζει, η δασκάλα που το μάλωσε, η μαμά ή ο μπαμπάς που του αρνήθηκαν ένα παιχνίδι. Συχνά οι διαστάσεις των προσώπων ή των αντικειμένων γιγαντώνονται στο σχέδιο, επιβεβαιώνοντας τη σημασία ή την ισχύ που η παρουσία τους εξασκεί στον ψυχισμό του παιδιού. Το αδερφάκι που πρόκειται να γεννηθεί και απειλεί το βασίλειό του είναι τεράστιο μέσα στο σώμα της μαμάς, ενώ το ίδιο το παιδί σχεδιάζει τον εαυτό του πολύ μικρό, που συνθλίβεται από αυτές τις δύο κυρίαρχες υπάρξεις. Το μεγάλο μυστήριο του σχολείου γίνεται συχνά ένα επαναλαμβανόμενο όνειρο του παιδιού όταν φτάνει στο κατώφλι του δημοτικού και απεικονίζεται σαν ένας τεράστιος πύργος με σκούρα και απειλητικά παράθυρα.»

Αλλά όχι μόνο εφιάλτες. Αν και το 45% των ονείρων διακατέχεται από φόβους και άγχη, όπως έχει αποδείξει μια πρόσφατη μελέτη πάνω σε 692 παιδιά ανάμεσα στα 4-6 χρόνια, υπάρχουν κι εκείνα που έχουν αίσιο τέλος, στα οποία προβάλλονται φανταστικές και συναρπαστικές περιπέτειες. Ένα «φιλμ» μέσα στο οποίο το παιδί, κυρίως στην ηλικία των 5-6 ετών, μπορεί να κάνει ένα ποιοτικό άλμα, να προσεγγίσει τους στόχους του και να μετατρέψει σε πλεονεκτήματα τις απογοητεύσεις ή τις ήττες της καθημερινής ζωής.

«Δεν είναι θύμα του κάθε τέρατος, αλλά ονειρεύεται ότι το νικά με τη βοήθεια του αγαπημένου του ήρωα ή με το να γίνεται ήρωας το ίδιο», εξηγεί η Manuela Giulieri. «Με την κάπα του Batman μπορεί να πετάξει πέρα από τα εμπόδια ή με το σπαθί λέιζερ μπορεί να νικήσει τους πιο τρομακτικούς εχθρούς. Ακόμα, εμφανίζονται παιχνίδια στα οποία πρωταγωνιστής και νικητής είναι το ίδιο το παιδί, πολύ επιθυμητά παιχνίδια, γλυκίσματα και άλλες τροφές που μπορεί να αποκτήσει χωρίς καμία απαγόρευση.

Ήρωες των καρτούν που γίνονται φίλοι του, ένα ταξίδι ή μια εκδρομή με τη μαμά και τον μπαμπά, η αναβίωση κάποιων διακοπών που έζησαν μαζί ή η επιθυμία να τις πραγματοποιήσει. Ακόμα και τα χρώματα αποκτούν μεγάλη σημασία και προσδίδουν στο σχέδιο-όνειρο ένα θετικό χαρακτηριστικό: ένα τέρας που απεικονίζεται έγχρωμο δηλώνει μια σημασία λιγότερο δραματική στις ονειρικές φαντασιώσεις του παιδιού σε σχέση με εκείνο που απεικονίζεται με λιτό τρόπο, με μια και μοναδική μαύρη μολυβιά.»

Χαρτί και μαρκαδόροι

Όμως, πώς μπορούμε να πείσουμε τα παιδιά να μας διηγηθούν τα όνειρά τους και να τα σχεδιάσουν; «Πρέπει να κάνουμε ερωτήσεις με μεγάλη ηρεμία, χωρίς να επιμένουμε» υποστηρίζει η ψυχολόγος. «Περιμένοντας τις στιγμές κατά τις οποίες είναι πιο ήρεμα, μιλώντας μαζί τους ή ξεφυλλίζοντας ένα εικονογραφημένο βιβλίο και σταματώντας σε εικόνες-σύμβολο. «Εσύ τα έχεις δει ποτέ τη νύχτα ενώ κοιμάσαι;», μπορούμε να ρωτήσουμε. «Πώς είναι; Τι σου έλεγαν; Εσύ τι έκανες;» Ας έχουμε κοντά μας χαρτί και μαρκαδόρους κι ας τους ζητήσουμε να τα σχεδιάσουν για να μας τα γνωρίσουν.

Ας έχουμε υπόψη μας, όμως, ότι τα πολύ μικρά παιδιά των 2-3 ετών δυσκολεύονται περισσότερο να εξηγήσουν τους φόβους τους και να χρησιμοποιήσουν τα όργανα του σχεδίου. Ενώ από τα μεγαλύτερα -των 4-5 ετών- μπορούμε να περιμένουμε καλύτερα αποτελέσματα.»

Οι διακοπές είναι η ιδανική στιγμή για να ξεκινήσουμε αυτό το εγχείρημα. Τα ερεθίσματα αυξάνονται, νέες εμπειρίες αφήνουν στη μνήμη φωτογράμματα από θαύματα και αξιοπερίεργα, η μαμά και ο μπαμπάς είναι επιτέλους πιο διαθέσιμοι. Το σχέδιο-όνειρο γίνεται λοιπόν η ευκαιρία για ένα παιχνίδι που θα εφεύρουμε από κοινού και με το οποίο θα κάνουμε μεγάλες ανακαλύψεις. Ένα ανοιχτό παράθυρο σ’ ένα γοητευτικό πανόραμα: τις σκέψεις και τα συναισθήματα του παιδιού μας.

Τα πιο συχνά σύμβολα

Ο αγαπημένος ήρωας που νικάει τον εχθρό δείχνει την επιθυμία να νικήσει τα πραγματικά εμπόδια.

Τα πρόσωπα της οικογένειας αν έχουν το ίδιο ύψος με το παιδί ή αν το κρατούν απ’ το χέρι δείχνουν προστασία.

Το κακό τέρας είναι το σύμβολο της καταπιεσμένης επιθετικότητας ή της επιθετικότητας που υφίσταται από τους άλλους.

Το τέρας είναι το σύμβολο όλων αυτών που φοβάται το παιδί και από το οποίο αισθάνεται ότι απειλείται περισσότερο.

Τα χρώματα δίνουν μια θετική και γαλήνια σημασία στην ονειρική εμπειρία.

Το άσπρο και το μαύρο είναι ένα τρομακτικό βίωμα απέναντι στο οποίο το παιδί αισθάνεται ανίσχυρο.

Ονειρεύεται ήδη μέσα στην κοιλιά. Και με τη μαμά. Χάρη στην ανταλλαγή ορμονών, το βρέφος λαμβάνει συγκινησιακά ερεθίσματα που αποτελούν την πρώτη ύλη για τα όνειρα.

Πώς να το ηρεμήσουμε αν έχει δει ένα άσχημο όνειρο; Ποια είναι τα καταλληλότερα λόγια;

Μέχρι 3 ετών: Φράσεις όπως «δεν είναι τίποτα, είναι μόνο ένα όνειρο» δεν αρκούν για να το ηρεμήσουν, γιατί σε αυτή την ηλικία το παιδί δεν έχει πλήρη συναίσθηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Γι’ αυτό το τέρας ασφαλώς και υπάρχει: το βλέπει, το καταδιώκει απειλητικό, του προκαλεί φόβο. «Το μοναδικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε όταν μωρό ξυπνά τρομαγμένο είναι να το σφίξουμε στην αγκαλιά μας και να το χαϊδέψουμε, για να αισθανθεί προστατευμένο», υποστηρίζει η Manuela Giulieri. Δεν πρέπει να διστάζουμε να το πάρουμε στο κρεβάτι μας. Μόνο τις πρωινές ώρες, όταν είναι πιο ήρεμο, μπορούμε να το παρακινήσουμε να παίξει μαζί μας ένα παιχνίδι, στο οποίο αυτό θα είναι ο πρωταγωνιστής, που θα νικάει τον κακό, λέγοντάς του «Βλέπεις πόσο δυνατός είσαι, κατάφερες να νικήσεις» ή μπορούμε να του δείξουμε μια βιντεοκασέτα λέγοντάς του «Βλέπεις το τέρας υπάρχει, αλλά είναι κλεισμένο εκεί μέσα, παρόλο που το βλέπεις δεν μπορεί να σου κάνει κακό».

4 - 6 ετών: «Μπορούμε να δώσουμε πιο σύνθετες εξηγήσεις. Να του πούμε ότι τη νύχτα ξαναζούμε σαν μια ταινία τα επεισόδια της καθημερινής ζωής», σχολιάζει η Giulieri. Το ρωτάμε λοιπόν «Μήπως αυτές τις μέρες υπήρξε κάτι που σε τρόμαξε, μήπως κάποιος σε έκανε να θυμώσεις;». Ακούμε με προσοχή, χωρίς να δραματοποιούμε. Μετά το παρακινούμε να εκφράσει τις ιστορίες των ονείρων του με ένα σχέδιο: όταν «δει» το τέρας πάνω στο χαρτί, θα μπορέσει πιο εύκολα να αποστασιοποιηθεί από αυτό.

kids.in.gr

ΑΜΥΓΔΑΛΑ- ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΙΠΗ

Η κατανάλωση αμυγδάλων βοηθά τον ανθρώπινο οργανισμό να καταπολεμήσει τις μολύνσεις από ιούς, όπως το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, σύμφωνα με νέα βρετανο-ιταλική έρευνα.

Η κατανάλωση αμυγδάλων βοηθά τον ανθρώπινο οργανισμό να καταπολεμήσει τις μολύνσεις από ιούς, όπως το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, σύμφωνα με νέα βρετανο-ιταλική έρευνα.

Η μελέτη, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, κατέδειξε ότι οι χημικές ουσίες που με φυσικό τρόπο βρίσκονται στον φλοιό των συγκεκριμένων ξηρών καρπών, ενισχύουν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος κατά των «ξένου σώματος». Αυξάνουν έτσι την φυσική ικανότητα του ανθρώπινου σώματος να παρεμποδίζει τον πολλαπλασιασμό και την εξάπλωση των παθογόνων μικροοργανισμών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διατροφικών Ερευνών του Νόργουιτς και της Πανεπιστημιακής Πολυκλινικής της Μεσίνα, υπό τη δρα Τζιουζεπίνα Μανταλάρι, που παρουσίασαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό για θέματα ανοσολογίας «Immunology Letters», ανακάλυψαν πως ακόμα και μετά την χώνεψη των αμυγδάλων από το έντερο, παρατηρείται αυξημένη αμυντική ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Οι επιστήμονες, σε επόμενη μελέτη τους, θα προσδιορίσουν ποια είναι η ιδανική ποσότητα κατανάλωσης αμυγδάλων, για να έχει ο άνθρωπος την μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια για την υγεία του. Όπως είπαν πάντως, είναι δεδομένο ότι αν κανείς τρώει συχνά αμύγδαλα, θα αυξήσει προληπτικά τις άμυνές του κατά διάφορων ιών, ενώ όσοι έχουν ήδη μολυνθεί, θα καταπολεμήσουν πιο γρήγορα τον ιό.

Ωστόσο, οι μελετητές, έλεγξαν την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μολύνσεις ακόμα και από τον ιό του έρπητα, ο οποίος θεωρείται δύσκολος αντίπαλος, καθώς μπορεί να ξεφεύγει από τις άμυνες του ανοσοποιητικού συστήματος, και διαπίστωσαν ότι τα αμύγδαλα βοηθάνε στην αντιμετώπισή του. Όταν όμως είχε αφαιρεθεί από τα αμύγδαλα η φλούδα τους, τότε η προστατευτική δράση τους μειωνόταν δραστικά.

Η ερευνητική ομάδα δεν έχει ακόμα εντοπίσει ποιες ουσίες ακριβώς στον φλοιό των ξηρών καρπών είναι αυτές που έχουν την αντι-ιική δράση, υποπτεύεται όμως ότι πρόκειται για τις πολυφαινόλες. Εκτίμησε επίσης ότι πιθανώς και άλλοι ξηροί καρποί έχουν ανάλογη δράση. Ξεχάστε λοιπόν τα γιατροσόφια κατά της γρίπης και καταπολεμήστε τις φετινές ιώσεις τρώγοντας μια χούφτα αμύγδαλα την ημέρα.

http://www.clickatlife.gr

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ

Τα παρακάτω στοιχεία παρουσιάζουν τα γενικά στάδια ανάπτυξης της ομιλίας του παιδιού, χρησιμοποιώντας κατά προσέγγιση την ηλικία.

0 - 6 Μηνών

Παράγει ήχους ευχαρίστησης.
Αντιδρά στους ήχους και γυρίζει το κεφάλι του.
Ανάλογα με τις ανάγκες του, χρησιμοποιεί διαφορετικό κλάμα.
Αναγνωρίζει φωνές και γελάει όταν του μιλάνε.
Μιμείται ήχους.
Η φωνή του παρουσιάζει ποικιλία στην ηχηρότητα και τον τόνο.
Χρησιμοποιεί χειρονομίες για να υποδείξει αυτό που θέλει.

7 - 12 Μηνών

Καταλαβαίνει το «όχι» και το «ναι».
Ανταποκρίνεται στο όνομά του.
Μιμείται περισσότερους ήχους.
Εμφάνιση πρώτων «λέξεων», βάβισμα.
Έντονα στοιχεία προσωδίας και επιτονισμού.
Ακούει όταν του μιλάνε.
Σιγά - σιγά αρχίζει να αλλάζει το βάβισμα και χρησιμοποιεί σκόπιμα την ομιλία.
Έχει εκφραστικό λεξιλόγιο 1-3 λέξεις.
Χρησιμοποιεί κυρίως ουσιαστικά.
Καταλαβαίνει τις απλές εντολές.

13 - 18 Μηνών

Η ομιλία του είναι σχεδόν ακατάληπτη.
Ηχολαλεί.
Ακολουθεί απλές εντολές.
Παράγει κάποια σύμφωνα.
Εκφραστικό λεξιλόγιο 3 – 25 λέξεις ή και περισσότερες.
Χρησιμοποιεί παράλληλα χειρονομίες και φώνηση.

19 – 24 Μηνών

Η ομιλία του γίνεται κατανοητή και αρχίζει να μοιάζει (σταδιακά) με την ομιλία των ενηλίκων.
Εκφραστικό λεξιλόγιο 50 – 100 λέξεις ή και περισσότερες.
Αντιληπτικό λεξιλόγιο πάνω από 300 λέξεις.
Αρχίζει να χρησιμοποιεί προτάσεις με ουσιαστικά και ρήματα.
Χρησιμοποιεί προσωπικές αντωνυμίες (εγώ, εσύ, αυτός).
Απαντά στη ερώτηση «τι είναι αυτό».
Ακούει ιστορίες.
Ονομάζει πέντε μέρη του σώματος και κάποια οικεία αντικείμενα.
Καταλαβαίνει και ακολουθεί εντολές με δυο μέρη.

2 – 3 Ετών

Η ομιλία του είναι περισσότερο κατανοητή από τους ξένους.
Κατανοεί τις έννοιες «όλα» και «πολλά».
Ζητά τα αντικείμενα με το όνομά τους.
Προσδιορίζει διάφορα μέρη του σώματος.
Εκφράζει την ανάγκη του να πάει τουαλέτα.
Απαντά σε απλές ερωτήσεις.
Ακούει ιστορίες και τραγούδια.
Χρησιμοποιεί προτάσεις με 3 – 4 λέξεις.
Κάνει ερωτήσεις χρησιμοποιώντας δυο λέξεις.
Χρησιμοποιεί μερικούς γραμματικούς χρόνους, προθέσεις, άρθρα και αφηρημένες έννοιες.
Καταλαβαίνει τις έννοιες ποιος, γιατί, πόσα είναι.
Αντιλαμβάνεται 500 – 900 λέξεις.
Εκφραστικό λεξιλόγιο 50 -250 λέξεις ή περισσότερες.
Μιλάει δυνατά.
Κάνει γραμματικά και συντακτικά λάθη.
Παραλείπει ή αντικαθιστά κάποια φωνήματα όταν μιλάει.

3 – 4 Ετών

Ακολουθεί σύνθετες εντολές (2 – 3 μέρη).
Καταλαβαίνει αντίθετες έννοιες (πάνω – κάτω, μεγάλο – μικρό).
Απαντά και κάνει απλές ερωτήσεις.
Εκφράζει συναισθήματα.
Χρησιμοποιεί προτάσεις με 4 - 6 λέξεις.
Καταλαβαίνει 1200 – 2000 λέξεις.
Καταληπτότητα ομιλίας 80%.
Εκφραστικό λεξιλόγιο 800 – 1500 λέξεις.
Βελτιώνει τα γραμματικά και συντακτικά λάθη.
Ψιθυρίζει
Χρησιμοποιεί σωστά τον πληθυντικό αριθμό, αντωνυμίες, χρόνους ρημάτων.
Αντιλαμβάνεται τις έννοιες παρελθόν και μέλλον.
Συμμετέχει σε συζητήσεις.

4 Ετών

Καταλαβαίνει τους αριθμούς, μέχρι το 3.
Αναγνωρίζει μέχρι 3 βασικά χρώματα.
Καταλαβαίνει τις έννοιες του χώρου.
Καταλαβαίνει πάνω από 2.800 λέξεις.
Εκφραστικό λεξιλόγιο 900 – 2000 λέξεις.
Χρησιμοποιεί σύνθετες προτάσεις (4 – 8 λέξεις).
Σωστή χρήση γραμματικής.
Ακούει μια ιστορία και απαντά σε ερωτήσεις.
Περιγράφει τη μέρα του στο σχολείο κ.α.
Αναμεταδίδει ακριβώς μια ιστορία.
Δίνει σύνθετες απαντήσεις.
Γνωρίζει τη χρήση αντικειμένων.

5 – 6 Ετών

Γνωρίζει και ονομάζει 6 χρώματα.
Ονομάζει 3 σχήματα.
Καταλαβαίνει περίπου 12.000 λέξεις.
Αυξάνει συνεχώς το λεξιλόγιό του.
Συμμετέχει σε διαλόγους.
Μετράει αυτοματοποιημένα μέχρι το 30.
Συμμετέχει σε ομαδικά παιχνίδια και ακολουθεί τις οδηγίες.
Σύνθετες εντολές (3 μέρη).
Ονομάζει τις μέρες της εβδομάδας, αντίθετες έννοιες.
Χρησιμοποιεί κλίσεις και χρόνους ρημάτων (αόριστος, μέλλοντας).
Αντικαθιστά ελάχιστα φωνήματα.
Γραμματικά πλήρης προτάσεις.
Επικοινωνεί εύκολα με παιδιά της ηλικίας του και με ενήλικες.


Η ανάπτυξη της ομιλίας είναι μια συνεχής διαδικασία. Το λεξιλόγιο εμπλουτίζεται συνεχώς όσο μεγαλώνει το παιδί. Ωστόσο κάθε παιδί είναι διαφορετικό και μοναδικό. Γι’ αυτό τον λόγο ίσως παρουσιάζει μικρές διαφορές από τα παραπάνω στάδια. Αν όμως η απόκλιση είναι μεγάλη καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.

Καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της ομιλίας των παιδιών έχει η οικογένεια και το περιβάλλον στο οποίο ζει. Η ενασχόληση με το παιδί και η εκπλήρωση των αναγκών του είναι πολύ σημαντικά στοιχεία για την ανάπτυξή του.



Κέλλυ Κολοβέα
Λογοθεραπεύτρια
www.logou-therapia.gr   

Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ!

Γράφει: Λάμπρος Δημολένης, MD, MSc, Μαιευτήρας - Χειρουργός Γυναικολόγος Οι εγκυμοσύνες στην αρχή της πέμπτης δεκαετίας της ζωής της γυναίκας αποτελούσαν μέχρι πριν από μερικά χρόνια ένα σχετικά σπάνιο φαινόμενο. Ο τρόπος ζωής όμως των γυναικών, οι ανάγκες τους και οι ρυθμοί άλλαξαν. Καθώς αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας και το προσδόκιμο επιβίωσης, αυξήθηκε παράλληλα και η ηλικία των γυναικών που επιθυμούν εγκυμοσύνη, κάτι βέβαια που έχει θετικά και αρνητικά σημεία. Ένα από τα θετικά είναι ότι η γυναίκα μετά τα 40 έχει οικονομική ασφάλεια και αναγνωρίζει πιο συνειδητοποιημένα το ρόλο της ως μητέρα. Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Epidemiology and Community Health έδειξε πως οι γυναίκες που μένουν έγκυες κοντά στην ηλικία των 40 γεννούν υγιή αλλά και ήρεμα παιδιά. Οι ερευνητές εξηγούν πως οι λόγοι που συμβαίνει αυτό είναι γιατί σε αυτήν την ηλικία οι γυναίκες προσέχουν τον εαυτό τους περισσότερο από τις νεότερες εγκύους, ακολουθούν σωστό διατροφικό πρόγραμμα και αποφεύγουν συνήθειες που μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στο έμβρυο. Οι γυναίκες μπορούν να μείνουν έγκυες μέχρι και το τέλος της αναπαραγωγικής τους ηλικίας, που κατά μέσον όρο στις δυτικές κοινωνίες είναι τα 50-52 χρόνια. Μια απόλυτα υγιής γυναίκα, η οποία δεν πάσχει από κάποια νόσο που ενδέχεται να επιδεινωθεί στην περίπτωση κύησης, μπορεί αναμφισβήτητα να τεκνοποιήσει με ασφάλεια, μένοντας έγκυος με φυσικό τρόπο ή και με τη βοήθεια μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής μετά τα 40. Μέχρι την περίοδο της εμμηνόπαυσης, όσο υπάρχει έμμηνος ρύση το γεννητικό σύστημα δεν μεταβάλλεται, επομένως το μέγεθος της μήτρας δεν αλλάζει. Αυτό σημαίνει πως η μήτρα δεν μπορεί να συμβάλλει αρνητικά στην προσπάθειά σύλληψης ή και να επηρεάσει την εξέλιξη της κύησης. Ελάχιστες είναι οι μελέτες που υποστηρίζουν πως ίσως με το πέρασμα του χρόνου η μήτρα μειώνεται και δεν μπορεί να υποστηρίξει μια εγκυμοσύνη. Οι ωοθήκες πάλι είναι αυτές που με το πέρασμα των χρόνων παρουσιάζουν μορφολογικές, ανατομικές αλλά και λειτουργικές μεταβολές, που τις περισσότερες φορές μπορούν να αποκατασταθούν με την κατάλληλη θεραπεία (χορήγηση ορμονών). Από την άλλη, με την πάροδο του χρόνου, ο οργανισμός παρουσιάζει μια φθορά και, ως φυσιολογική συνέπεια, οι πιθανότητες να εμφανίσουμε κάποια διαταραχή (όπως π.χ. υπέρταση, παχυσαρκία ή διαβήτη) αυξάνονται. Τα προβλήματα αυτά σε μια γυναίκα που δεν είναι έγκυος τις περισσότερες φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Όταν όμως συνδυαστούν με μια εγκυμοσύνη, τότε ο οργανισμός μπορεί να προσαρμοστεί δυσκολότερα στις συνθήκες που προκαλούν αυτές οι νόσοι, με αποτέλεσμα η εγκυμοσύνη να μην μπορεί να υποστηριχθεί και να εξελιχθεί καλά. Για παράδειγμα, κατά την εγκυμοσύνη ο όγκος του αίματός αυξάνεται κατά 40%, κάτι που επιβαρύνει αυτομάτως τη λειτουργία της καρδιάς. Στην περίπτωση πάλι που μια γυναίκα παρουσιάζει υπέρταση, η εγκυμοσύνη μπορεί να την επιδεινώσει και να εμφανιστούν επιπλοκές όπως η προεκλαμψία. Επίσης, εάν η γυναίκα πάσχει από κάποια νεφρική νόσο, ενδέχεται να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της κύησης, λόγω της αυξημένης λειτουργίας των νεφρών που παρατηρείται κατά την περίοδο των 9 μηνών. Κάποια προβλήματα κατά τη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης εμφανίζονται 6 φορές πιο συχνά σε γυναίκες άνω των 40 απ' ό,τι στις νεότερες. Βασικότερες από αυτές είναι οι διαταραχές του πλακούντα (π.χ. πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, προδρομικός πλακούντας) που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αιμορραγίες. Επιπλέον, προβλήματα των γεννητικών οργάνων που παρουσιάζονται πιο συχνά μετά τα 40, όπως τα ινομυώματα, μπορεί να εμποδίζουν πολλές φορές την ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Δεν υπάρχουν διαφορές σε ό,τι αφορά τις εξετάσεις που πρέπει να κάνουν οι έγκυες μετά τα 40, εκτός βέβαια εάν η γυναίκα έχει μια συγκεκριμένη πάθηση – σε αυτήν την περίπτωση ο γυναικολόγος συνεργάζεται με τον θεράποντα ιατρό της. Καλό είναι –κάτι που ισχύει για όλες τις έγκυες– να αποφεύγει τις σκληρές δουλειές και να φροντίζει να περιορίζει την έντονη σωματική δραστηριότητα, χωρίς όμως να καθηλώνεται παρά μόνο στην περίπτωση που προκύψει κάποια επιπλοκή. Σημαντικό ζήτημα είναι αυτό που έχει να κάνει με χρωμοσωμικές ανωμαλίες στο έμβρυο, όπως το σύνδρομο Down. Είναι γεγονός πως οι πιθανότητες γέννησης παιδιού με σύνδρομο Down αυξάνονται με την πάροδο της ηλικίας της μητέρας. Σήμερα όμως έχουμε στην διάθεσή μας μη επεμβατικές διαγνωστικές εξετάσεις που μπορούν να προσδιορίσουν τις πιθανότητες γέννησης ενός παιδιού με χρωμοσωμική ανωμαλία και να προσφέρουν στο ζευγάρι την δυνατότητα να επιλέξουν ή όχι την διενέργεια αμνιοπαρακέντησης, μιας επεμβατικής εξέτασης, η οποία δίνει και την οριστική απάντηση. Λάμπρος Δημολένης, MD, MSc Μαιευτήρας - Χειρουργός Γυναικολόγος http://gynaecologist-obstetrician-chalandri.blogspot.com/

Τραχηλίτιδα

Τραχηλίτιδα

Εισαγωγή

Τι είναι λοιπόν αυτή η περίφημη τραχηλίτιδα για την οποία ανησυχούν όλες οι γυναίκες; Τι είναι αυτή η περίφημη νοσολογική οντότητα, που είναι από τις πιο συχνές νοσολογικές οντότητες που βρίσκουν οι γυναικολόγοι στις ασθενείς τους; Στο κείμενο αυτό θα κάνουμε μία προσπάθεια να απομυθοποιήσουμε την τραχηλίτιδα, αλλά να δώσουμε και την πραγματική διάστασή της.

Ορισμός

Η λέξη τραχιλίτις όπως και όλες οι λέξεις που τελειώνουν σε -ιτις στην ιατρική, σημαίνει μία φλεγμονή, και στην προκειμένη περίπτωση φλεγμονή στο τράχηλο. Τι όμως προκαλεί αυτή την φλεγμονή; ποια είναι τα συμπτώματα; τι πρέπει να προσέχουμε;

Συμπτώματα

Η τραχηλίτιδα μπορεί να παρουσιάζεται με μία αύξηση της εκκρίσεως των υγρών του κόλπου, που μπορεί και κάποια φορά να μυρίζουν, ή μαζί με κολπίτιδα, και, οπτικά, στο μάτι του γυναικολόγου, ο τράχηλος φαίνεται κόκκινος και οιδηματώδης και μπορεί να πονάει όταν το μετακινούμε. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καλλιέργεια κολπικού υγρού βγαίνει θετική.

Αιτιολογία

Αυτή η οξεία φλεγμονώδης διαταραχή μπορεί να προέλθει είτε από άμεση μόλυνση του τραχήλου, ή μπορεί να οφείλεται σε μία λοίμωξη του κόλπου ή της μήτρας.

• Έτσι λοιπόν από αυτά που ελέχθησαν μέχρι τώρα καταλαβαίνουμε ότι η πιο πιθανή και συχνή αιτία πρόκλησης τραχηλίτιδας είναι κάποιος μικροβιακός παράγων.
• Ο γονόκοκκος επίσης, όπως και εντερόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι ή σταφυλόκοκκοι μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη του τραχήλου και κατά συνέπεια τραχηλίτιδα. Τα τρία τελευταία μικρόβια τα βρίσκουμε συνήθως μετά τον τοκετό.
• Τραχηλίτιδα μπορεί επίσης να επέλθει και από χλαμύδια. Είναι γεγονός, ότι τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή του τραχήλου.
• Συνέπεια της φλεγμονής είναι η αυξημένη αιμάτωση της περιοχής.
• Συνέπεια της αυξημένης αιμάτωσης είναι η αύξηση της θερμοκρασίας της περιοχής.
• Συνέπεια της αύξησης της θερμοκρασίας της περιοχής είναι η δημιουργία καλύτερου περιβάλλοντος για την ανάπτυξη μικροβίων.
  Και έτσι έχουμε ένα φαύλο κύκλο όπου τα μικρόβια προκαλούν περισσότερη αιμάτωση και αύξηση της θερμοκρασίας, οι καταστάσεις αυτές προκαλούν αύξηση μικροβίων, η αύξηση μικροβίων επιτείνει την φλεγμονή και η κατάσταση δύσκολα σταματάει εάν δεν επέλθει η θεραπευτική ιατρική επέμβαση.
• Οι μύκητες εκτός από τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν τραχηλίτιδα, όπως μπορεί να προκαλέσει και
• H τριχομονάδα και η Gardnerella.
• Τραχηλίτιδα προκαλούν και οι ιοί.
• Ένας συνήθης ιός είναι ο ιός του απλού έρπητα ( που σχεδόν πάντοτε είναι ο ιός τύπου ΙΙ ) που προκαλεί τραχηλίτιδα χαρακτηριστικής εμφάνισης.
• Ένας άλλος ιός είναι ο ιός των κονδυλωμάτων που μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στον τράχηλο, με ή χωρίς ύπαρξη οπτικά εμφανών κονδυλωμάτων. Αυτός ο ιός των κονδυλωμάτων έχει την δυνατότητα, μετά πάροδο αρκετού χρονικού διαστήματος να αυξήσει την πιθανότητα αλλοιώσεων των κυττάρων του τραχηλικού επιθηλίου, και, ορισμένες φορές, να δημιουργηθεί τραχηλική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία, σε περιπτώσεις που η γυναίκα έχει πολύ καιρό να επισκεφθεί τον ιατρό της.

Κύριες εξετάσεις

Στην τραχηλίτιδα, οι κύριες εξετάσεις που πρέπει να γίνουν είναι δύο:

1) Η πρώτη, είναι το τεστ Παπανικολάου, με το οποίο εξετάζουμε τα κύτταρα του τραχήλου στο μικροσκόπιο. Η εξέταση γίνεται από ειδικό κυτταρολόγο. Με το τεστ Παπανικολάου, πέραν της αμέσου δυνατότητος αναγνωρίσεως ορισμένων μικροβίων (το τεστ Παπανικολάου βέβαια, δεν είναι μικροβιολογική άλλα κυτταρολογική εξέταση), υπάρχει η δυνατότητα να αναγνωρίσουμε ορισμένες αλλοιώσεις στην μορφολογία, στην μορφή δηλαδή στην εμφάνιση των κυττάρων του τραχήλου. Εάν λοιπόν το τεστ Παπανικολάου διενεργείται συχνά, διαπιστώνουμε τις αλλαγές αυτές αρκετά νωρίς, και μπορούμε πολύ εύκολα να τις αντιμετωπίσουμε χωρίς κανένα πρόβλημα. Στις περισσότερες τραχηλίτιδες, το τεστ Παπανικολάου αποτελεί κοινό «μπούσουλα» για τον ιατρό, που τον βοηθάει να παρακολουθήσει την κατάσταση αυτή.

2) Η καλλιέργεια κολπικού υγρού, η μικροβιολογική δηλαδή εξέταση επιχρίσματος που λαμβάνεται από το κόλπο και επωάζεται επί δύο μέρες σε θερμοκρασία 37 βαθμών Κελσίου (την θερμοκρασία του σώματος) με συνέπεια να δοθεί η δυνατότητα να αναπτυχθεί οποιοδήποτε μικρόβιο υπάρχει στην περιοχή, μας δίνει την δυνατότητα να αναγνωρίσουμε κάποιο μικρόβιο το οποίο, αν δεν θεραπευτεί, θα είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί η τραχηλίτιδα. Έχει παρατηρηθεί, ότι τραχηλίτιδες στις οποίες κάνουμε συχνές καλλιέργειες κολπικού υγρού και κρατούμε τον κόλπο καθαρό, δίνοντας συχνά την κατάλληλη και αρμόζουσα θεραπεία για τα υπάρχοντα μικρόβια, τείνουν πολλές φορές να υποχωρήσουν. Έτσι λοιπόν, καλό θα είναι να κάνουμε καλλιέργεια κολπικού υγρού και να βρούμε το μικρόβιο εκείνο που φταίει πολλές φορές για την δημιουργία φλεγμονής στον τράχηλο.

Θεραπεία 

Κρυοπηξία

Θα έχετε ίσως ακούσει πολλές φορές και για την κρυοπηξία. Τι είναι αυτό; Παρ όλο που αυτό ίσως είναι αντικείμενο κάποιου άλλου σχολίου, θα αρκούσε ίσως να αναφέρουμε ότι η κρυοπηξία είναι ένας τρόπος καταστροφής του βλαμμένου επιθηλίου του τραχήλου, χρησιμοποιώντας πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Στην κρυοπηξία, εφαρμόζοντας πολύ χαμηλή θερμοκρασία στον τράχηλο, καταστρέφουμε το επιθήλιο του τραχήλου, το οποίο αργότερα περιμένουμε να αναπλαστεί φυσιολογικό. Καταστρέφουμε δηλαδή τα στοιχεία εκείνα τα οποία είναι παθολογικά. Η κρυοπηξία δεν πονάει, και μπορεί για μία ή δύο βδομάδες η γυναίκα να έχει αυξημένα υγρά, που όμως δεν περιέχουν μικρόβια, αφού δίνουμε κάποια αλοιφή κολπική μετά την κρυοπηξία.

Λέιζερ Αντιμετώπιση της τραχηλίτιδας μπορεί επίσης να γίνει και με λέιζερ, (αντί για πολύ κρύο γίνεται καταστροφή του τραχήλου με λέιζερ, η λεγόμενη εξάχνωση). Εάν ο τράχηλος παρουσιάζει εκτεταμένες αλλοιώσεις, και θέλουμε να στείλουμε ένα μεγάλο κομμάτι του για ιστολογική εξέταση (σε αυτή την περίπτωση δεν κάνουμε κυτταρολογική αλλά παθολογοανατομική «ιστολογική εξέταση»), τότε κάνουμε την λεγόμενη κωνοειδή εκτομή . Σε όλες τις περιπτώσεις, ο τράχηλος αναπλάσετε, παρ όλο που σε γυναίκες που έχουν κάνει κωνοειδή εκτομή και μετά μένουν έγκυες, συνιστάται να διενεργείται περίδεση τραχήλου. Πολλές φορές, η τραχηλίτιδα μπορεί να προκαλέσει και κάποια κολπική αιμόρροια, πράγμα που βοηθάει την γυναίκα να επισκεφτεί τον ιατρό. Είναι γεγονός όμως, ότι τις περισσότερες φορές η γυναίκα δεν έχει συμπτώματα. Γι αυτό, οι γυναίκες ακόμα και με καρκίνο του τραχήλου, μπορεί να μην έχουν αντιληφθεί την κατάσταση αυτή, την οποία αντιλαμβάνεται ο γυναικολόγος τους, αν και όταν τον επισκεφτούν.

Ελάττωση της γονιμότητας Επίσης, για να απαντήσουμε μία συχνή ερώτηση κατά πόσο η τραχηλίτιδα προκαλεί ελάττωση της γονιμότητας, μπορούμε να πούμε ότι είναι γεγονός ότι η παχιά, παχύρρευστη, όξινη και με μικρόβια τραχηλική βλέννα είναι βλαπτική στο σπέρμα και ελαττώνει την γονιμότητα.

Κολποσκόπηση 

Η τραχηλίτιδα επίσης μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχει και κάποιο πόνο, και εάν δεν αντιμετωπισθεί μπορεί να προκαλέσει επέκταση του μικροβίου, με συνέπεια η οξεία τραχηλίτιδα να εξελιχθεί σε χρόνια τραχηλίτιδα και ίσως δημιουργία σαλπιγγίτιδας ή ακόμα, σπάνια, όμως στένωση και του τραχήλου. Εδώ δεν θα πρέπει να παραλείψουμε τον ρόλο της κολποσκόπησης η οποία είναι μία εξέταση κατά την οποία εξετάζουμε τον τράχηλο με μικροσκόπιο, και με την βοήθεια διαφόρων ουσιών, μπορούμε να διαπιστώσουμε κατά πόσο υπάρχει πρόβλημα στον τράχηλο.

Πρόληψη Η μεγαλύτερη συμβουλή που αξίζει να δοθεί στην περίπτωση αυτή στις γυναίκες, είναι να επισκέφτεστε τακτικά τον γυναικολόγο σας και να κάνετε τεστ Παπανικολάου και καλλιέργεια κολπικού υγρού όποτε σας συμβουλεύει εκείνος. Έχει πια αποδειχθεί σε όλα τα χρόνια αυτά που έχουν περάσει, ότι η γυναίκα που επισκέπτεται τακτικά τον γυναικολόγο της και ελέγχεται τακτικά από αυτόν, έχει πολύ λίγες έως καθόλου πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του τραχήλου. Γι αυτό λοιπόν, οι γυναίκες θα μπορείτε να είσαστε εντελώς ήσυχες, αν ξέρετε ότι υπάρχουν προληπτικές εξετάσεις οι οποίες σας εξασφαλίζουν σχεδόν 100% την απόλυτη υγεία σας.
http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=41

ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Και τώρα οι δυο σας… Με το μωρό στην αγκαλιά και τον τίτλο της «νέας μαμάς», ανοίγευε υπερήφανα την πόρτα του σπιτιού χαμογελώντας ανέμελα στην καινούρια σας ζωή! Πολύ γρήγορα συνειδητοποιείτε πως η νέα σας ιδιότητα σημαίνει, και ευθύνες τις οποίες πρέπει να φέρετε εις πέρας με επιτυχία. Η αλήθεια είναι, όμως, πως είναι η πρώτη φορά που ενσαρκώνετε το ρόλο της μαμάς και αγχώνεστε για το αν θα τα καταφέρετε. Όλα θα πάνε καλά αρκεί να αποφύγετε τις συνηθισμένες γκάφες των νέων μαμάδων. Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι για να ξέρετε…

ΞΥΠΝΑΤΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΕΙ

Ενώ κοιμάται γαλήνιο στην κούνια του έπειτα από μία κουραστική μέρα γεμάτη αγκαλιές και παιχνίδια, το χαϊδεύετε γλυκά – γλυκά στην πλάτη για να ξυπνήσει. Έχει περάσει πολλή ώρα από τον τελευταίο θηλασμό και σίγουρα θα πεινάει. Άλλωστε, κάθε 2 – 3 ώρες δεν πρέπει να θηλάζουν τα βρέφη;

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

Από φόβο μήπως το αγγελούδι σας αφυδατωθεί αν μείνει νηστικό αρκετές ώρες ή μήπως πεινάει και δεν το καταλαβαίνει, το ξυπνάτε με το ζόρι για να το θηλάσετε. Ξέροντας πως το γάλα σας δεν είναι αρκετά πηχτό, πιστεύετε πως είναι αδύνατο να κρατήσει χορτάτο το μωρό σας κατά τη διάρκεια ενός ύπνου 4 – 5 ή και παραπάνω ωρών.

Η συμβουλή μας:

Σεβαστείτε όλες τις ανάγκες του μωρού σας. Και όταν λέμε όλες, εννοούμε όλες: αν διαμαρτύρεται επειδή λέρωσε την πάνα του, δεν έχετε παρά να την αντικαταστήσεττε, αν θέλει να φάει, πρέπει να το ταΐσετε και αν θέλει να κοιμηθεί, αφήστε το να κοιμηθεί (εσάς πως θα σας φαινόταν αν σας ξύπναγε κάποιος για να σας ταΐσει;). Από τη στιγμή που ο θηλασμός πηγαίνει καλά και το μωρό σας αναπτύσσεται φυσιολογικά, δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεστε. Μπορεί να είναι τόσο δα μικρούλι, αλλά να είστε σίγουρη πως όταν αρχίσει να πεινάει, θα σας το δείξει: θα ξυπνήσει μόνο του, θα το δείτε να βγάζει έξω τη γλώσσα του, να φέρνει τη γροθιά του στο στόμα ή να γυρίζει το κεφάλι στο πλάι ψάχνοντας την πηγή του φαγητού (τη θηλή). Μέχρι τότε, όμως, αφήστε το να χαλαρώσει στην αγκαλιά του Μορφέα!

ΔΕΝ ΞΕΦΕΥΓΕΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΟ

Στις 14.00 το μωρό σας πρέπει να έχει φάει το μεσημεριανό του, για να χωνέψει και γύρω στις 14.30 να είναι στο κρεβατάκι του ώστε να κοιμηθεί μέχρι τις 17.00. Λίγα λεπτά αφού ξυπνήσει, τρώει την απογευματινή του κρέμα και παίζει με τα παιχνίδια του μέχρι τις 20.00, όπου αρχίζει η ρουτίνα του ύπνου: μπανάκι, φαγητό, ύπνος.

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

Θέλετε όλα να είναι υπό έλεγχο, γι’ αυτό και έχετε επιλέξει να κάνετε συγκεκριμένα πράγματα την ίδια ώρα και με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, δε χρειάζεται να μαντεύετε κάθε φορά από τι έχει ανάγκη ο άγγελός σας. Αυτό ίσως που δεν έχετε σκεφτεί είναι πως το αυστηρό πρόγραμμα μπορεί εύκολα να…αναστατωθεί και να αγχώσει το μωρό σας αν κάτι τύχει ξαφνικά (π.χ. ένας καλεσμένος). Επίσης, αργά ή γρήγορα θα συνειδητοποιήσετε πως με αυτό τον τρόπο σέβεστε μόνο τις ανάγκες του και ελάχιστα (ή μήπως καθόλου;) τις δικές σας.

Η συμβουλή μας:

Τηρείτε μία καθημερινή ρουτίνα γιατί έτσι ικανοποιείτε μία από τις βασικότερες ανάγκες του μωρού σας, την ασφάλεια. Θυμηθείτε: Το παιδί θέλει να ξλερει τι πρόκειται να ακολουθήσει μετά το φαγητό για παράδειγμα ή ποια δραστηριότητα προηγείται του φαγητού. Λαμβάνοντας λοιπόν, υπόψη τις βασικές του ανάγκες (π.χ. φαγητό, μπάνιο, ύπνος), την προσωπικότητά του (π.χ. διασκεδάζει όταν έχετε κόσμο στο σπίτι; Τρομάζει με τις φωνές τους;) και τις δικές σας επιθυμίες (π.χ. σας αρέσει να βγαίνετε 1 – 2 φορές την εβδομάδα) οργανώστε την ιδανική για εσάς ρουτίνα. Το πρόγραμμα της ημέρας πρέπει να είναι χαλαρό, έτσι ώστε να υπάρχει χώρος για τα απρόοπτα (π.χ. φιλοξενείτε ένα φίλο) αλλά και για τις νέες ανάγκες που θα προκύψουν καθώς μεγαλώνει (π.χ. περισσότερο παιχνίδι και λιγότερες ώρες ύπνου, ένα αδερφάκι).

ΒΑΖΕΤΕ ΖΑΧΑΡΗ ΣΤΗΝ ΠΙΠΙΛΑ ΤΟΥ

Το παίρνετε αγκαλιά, του τραγουδάτε, μιμείστε το σκυλακι, βγαίνετε βόλτα στο μπαλκόνι… Χρησιμοποιείτε κάθε μέσο για να κάνετε το μωρό σας να ηρεμήσει από το σπαρακτικό του κλάμα την ώρα που λίγη ζαχαρη στην πιπίλα του είναι αρκετή γι ανα επικρατήσει ησυχία. Πώς δεν το είχατε σκεφτεί νωρίτερα;

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

Είχατε σχεδόν απογοητευτεί ψάχνοντας έναν τρόπο που θα μπορεί να σταματά το κλάμα του μωρού σας και τότε σας ήρθε στο μυαλό η συμβουλή της μαμάς σας… από τη στιγμή λοιπόν που βουτήξατε  την πιπίλα του στο βάζο με τη ζάχαρη και του την προσφέρατε, το ανήσυχο μωρό σας μετατράπηκε σε αρνάκι! Δεν είναι όμως η καλύτερη ιδέα αφού ο κίνδυνος εμφάνισης τερηδόνας στα πρώτα νεογιλά δόντια παραμονεύει.

Η συμβουλή μας:

Αν είστε σίγουροι πως δεν πεινάει, δεν έχει λερωθεί και δεν είναι κουρασμένο, δοκιμάστε να το χαλαρώσετε με ένα μπάνιο και μετά να του κάνετε μασάζ στο πρόσωπο την πλάτη και τα πόδια. αν το κλάμα επιμένει, ξαπλώστε στο κρεβάτι και ακουμπήστε μπρούμυτα πάνω στο στήθος σας, ώστε να ακούει τους χτύπους της καρδιάς σας, κάτι που σίγουρα θα το καθησυχάσει. Αποφεύγετε τη ζάχαρη ή το μέλι για ν ακάνετε πιο ελκύστικη την πιπίλα και φροντίζετε από τώρα για τη στοματική του υγιεινή: καθαρίζετε με μία γάζα ή ένα βρεγμένο μαλακό πανί τα ούλα και αργότερα τα πρώτα του δοντάκια, κάθε βράδυ πριν τον ύπνο.

ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΕ ΜΕΡΗ ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ

Από το σούπερ μάρκετ για τα ψώνια της εβδομάδας και τη βόλτα στα μαγαζιά, μέχρι το πάρτυ γενεθλίων του αγαπημένου σας ανιψιού και το γάμο της κολλητής σας, εσείς και το μωρό σας πάτε παντού και πάντα μαζί! αυτό δεν εννοούν όσοι υποστηρίζουν πως μαμά και μωρό μέχρι τα 3 χρόναι πρέπει να είναι «αυτοκόλλητοι»;

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

Από τη μία δε θέλετε να αποχωρίζεστε στιγμή το μωρό σας και από την άλλη σκέφτεστε πως καλό είναι να ξεσκάει που και που. Κρατώντας λοιπόν, τον άγγελό σας αγκαλιά αγκαλιά τακτοποιείτε όλες τις εξωτερικές σας δουλειές και δέχεστε χωρίς δεύτερη σκέψη κάθε πρόσκληση που σας κάνουν. Αυτό, όμως, που δεν έχετε σκεφτεί είναι πως σε αυτές τις βόλτες είναι πιθανό το μωρό σας να κολλήσει κάποιον ιό και να αρρωστήσει, κατάσταση που τις περισσότερες φορές απαιτεί νοσοκομειακή φροντίδα.

Η συμβουλή μας:

Αποφεύγετε να βρίσκεστε με το βρέφος σε κλειστούς χώρους με πολύ κόσμο (που πιθανότατ καπνίζουν), αφού έτσι θέτετε σε κίνδυνο την υγεία του. Και όσον αφορά τις εξωτερικές δουλειές, αναθέστε τες στο σύντροφό σας. Πρέπει να ξέρετε πως όταν βγαίνετε έξω με το μωράκι σας, εκτός από τις πιθανότητες να αρρωστήσει, η φασαρία που βασιλεύει σε κεντρικούς δρόμους, τράπεζες, κοινωνικές εκδηλώσεις κ.λ.π., του προκαλεί φόβο γιατί βρίσκεται μακριά από την ασφάλεια του σπιτιού  και ανησυχία που εκδηλώνεται με κλάμα (συνήθως απαρηγόρητο!). Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως πρέπει να είστα κλεισμένη με το μωρό στους τέσσερεις τοίχους. Επιλέξτε, όμως, πιο ήρεμες βόλτες (π.χ. στην πλατεία ή στο κοντινό πάρκο) προτιμώντας τις δροσερές ώρες της ημέρας.

KOIMAΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ ΚΡΕΒΑΤΙ

Όσο ακόμα θηλάζετε το μωρό, δεν έχετε σκοπό να το αποχωριστείτε από το διπλο σας κρεβάτι… Αμέσως μόλις ξυπνήσει το θηλάζετε και, χορτάτο όπως είναι, ξανακοιμάται στο λεπτό! Άλλωστε, όταν σας βλέπει δίπλα του, κοιμάται πιο πολλές ώρες.

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

είναι πράγματι πολύ πιο πρακτικό για έσας να κοιμάστε με το αγγελούδι σας στο διπλό κρεβάτι αφού έτσι ηρεμεί και κοιμάται γρηγορότερα, δε χρειάζεται να σηκωθείτε μόλις κλάψει, το ταΐζετε αμέσως μόλις πεινάσει ενώ ταυτόχρονα μπορείτε να ελέγχετε ανά πάσα στιγμή την αναπνοή του (τόσα έχετε ακούσει για τη βρογχιολίτιδα). Εκτός όμως από το πρακτικό της υπόθεσης, έχετε υπόψη σας πως η συγκεκριμένη συνήθεια δε θεωρείται ασφαλής για την υγεία του.

Η συμβουλή μας:

Μάθετε το μωρό να κοιμάται στην κούνια του, σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελέι το πιο ασφαλές μέρος για τον ύπνο του. Πολλές έρευνες έχουν κατά καιρούς ενοχοποιήσει τον ύπνο του μωρού μαζί με τους γονείς στο διπλο κρεβάτι για σοβαρούς τραυματισμούς από πτώσεις και κυρίως από ασφυξία: ο μπαμπάς ή η μαμά στον ύπνο τους δεν ελέγχουν τις κινήσεις τους, ενώ είναι πολύ πιθανό τη νύχτα το σεντόνι να παγιδεύσει το κεφαλάκι του. Βάλτε το λοιπόν στο κρεβατάκι του, το οποίο τους πρώτους μήνες πρέπει να είναι δίπλα στο δικό σας, ωστέ να ανταποκρίνεστε αμέσως στο κλάμα του και να ικανοποιείτε τις ανάγκες του. Όσο για την ιδανική θέση ύπνου, είναι η πλάγια και η ανάσκελη (η θέση μπρούμυτα έχει συνδεθεί με το σύνδρομο του αιφνίδιου βρεφικού θανάτου αλλά και με την ασφυξία).

ΤΟ ΚΡΑΤΑΤΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

Η αγκαλιά σας είναι το μόνο μέρος που το πλασματάκι σας ηρεμεί. Σε κάθε σας μετακίνηση, από το σπίτι σας  μέχρι το σπίτι της γιαγιάς αλλά και μέχρι το εξοχικό σας στην Εύβοια, το κρατάτε στα χέρια σας, για να μην κλαίει. Και για μεγαλύτερη ασφάλεια, έχετε μετακομίσει στο πίσω κάθισμα.

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

Τρελαίνεστε μόλις ακούσετε το μωράκι σας να κλαίει και κάνετε τα πάντα για να σταματήσει. και να ζωγραφιστεί πάλι το χαμόγελο στπ προσωπάκι του. Ειδικά όταν είστε στο αυτοκίνητο, δεν μπορεί να ησυχάσει με τίποτα. Και τότε χρησιμοποιείτε τη δύναμη της αγκαλιάς σας που διώχνει μακριά τα δάκρυα και τη γκρίνια. Έχετε υπόψη σας όμως πως η αγκαλιά σας δεν είναι η ιδανική θέση για το μωρό μέσα στο αυτοκίνητο, αφού στην πιθανότητα πρόσκρουσης δεν του εξασφαλίζει καμία απολύτως ασφάλεια.

Η συμβουλή μας:

Προμηθευτείτε ένα παιδικό καθισμάτακι και τοποθετήστε το στο αυτοκίνητό σας σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Από το πολύωρο ταξίδι για τις διακοπές μέχρι την ολιγόλεπτη διαδρομή για το ψιλικατζίδικό της γειτονιάς, βάζετε πάντα σε αυτί τον μικρό ταξιδιώτη και στη συνέχεια εφαρμόζετε τη ζώνη. Έτσι, του προσφέρετε την ασφάλεια που έχει ανάγκη. Όσο για εσάς, κάθεστε πάντα στο πίσω κάθισμα για να κρατάτε απασχολημένο το μωρό με παιχνιδάκια που έχετε πάρει μαζί σας, τραγουδάκια κ.τ.λ.. Αν πρόκειται να ταξιδέψετε ερκετές ώρες, κάνετε συχνές στάσεις για να κρατήσετε το βρέφος στην αγκαλιά σας ή να το αφήσετε να ξαπλώσει λίγο στο πίσω κάθισμα για να ξεμουδιάσει.

Μην υπερβάλλετε… δεν είστε η super γυναίκα!

Οι ώρες που το αγγελούδι σας κοιμάται είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να σιδερώσετε εκείνη τη στοίβα των ρούχων που όσο πάει και ψηλώνει, να σφουγγαρίσετε το σπίτι, να ποτίσετε τα λουλούδια και αν προλάβετε να κάνετε και κανένα φαγάκι…

Η γκάφα της αγχωμένης μαμάς:

Νομίζετρε πως ακόμα και ως νέα μαμά μπορείτε να συνεχίσετε να κάνετε όλες τοις δολειές του σπιτιού με την ίδια αποτελεσματικότητα και στο ίδιο χρόνο όπως πριν από μερικούς μήνες. Λάθος! Γρήγορα θα διαπιστώσετε πως είναι αδύνατο να προλάβετε τα πάντα και να τα κάνετε όλα τέλεια, αφού η κούραση που συνεπάγεται ο νέος σας ρόλος είναι μεγαλύτερη απ’ ότι φανταζόσασταν.

Η συμβουλή μας:

Αποδεχτείτε πως δεν γίνεται να είστε και η φιλική μαμά που γεμάτη όρεξη θα παίζει με το μωρό της, και η στοργική μαμά που θα το φροντίζει – θηλάζει – κάνει μπάνιο – κοιμίζει αλλά και η μαμά – χαρωπή νοικοκυρά! Οι λίγες ώρες ξεκούρασης, το τρέξιμο της ημέρας και το άγχος να τα φέρετε όλα βόλτα και με επιτυχία, είναι οι αιτίες που αργά η γρήγορα οι αντοχές σας θα σας προδώσουν. Συζητήστε λοιπόν με τον σύντροφό σας και συμφωνείστε να αναλάβει κάποιες δουλειές του σπιτιού και μην ντραπείτε να ζητήσετε από τη μαμά σας να σας μαγειρεύει μερικές φορές την εβδομάδα. Εσείς αφοσιωθείτε όσο μπορείτε στο μωρό σας και προσπαθήστε να είστε όσο το δυνατό πιο ξεκούραστη: όταν εκείνο κοιμάται, κοιμηθείτε και εσείς ή τουλάχιστον ξαπλώστε για να έχετε μετά κέφι για παιχνίδι και αντοχές για να το φροντίζετε σωστά και με ασφάλεια.

Πηγή: Παιδί & νέοι γονείς – Σεπτέμβριος 2010 – Τεύχος 141

ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΓΕΜΕΛΙΑΡΗ,  ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΔΡΟΣΟΥ – ΑΓΑΚΙΔΟΥ, ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΝΕΟΓΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ Α’ ΝΕΟΓΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΝΕΟΓΝΩΝ ΣΤΟ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.