ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Είναι γνωστή η κίνησις που γίνεται τους τελευ­ταίους καιρούς για την νομιμοποίησι των εκτρώσεων. Το Κράτος ζητεί να επιβάλη με νόμο μια ψευδή και αντιεπιστημονική αντίληψι, ότι η έκτρωσις δεν είναι φό­νος και επομένως μπορεί να γίνεται ελεύθερα, υπό ορι­σμένους ελάχιστους περιορισμούς. Να μη έχη δε ευθύνην δι' αυτήν ούτε η μητέρα που την θέλει, ούτε ο ια­τρός που την εκτελεί.

Όμως όσες δικαιολογίες και «επιχειρήματα» και αν προβάλλωνται διά να πείσουν ότι η έκτρωσις δεν είναι πλήρης φόνος ενός αθώου ανθρώπου, τα γεγονότα και η αλήθεια φωνάζουν ακριβώς διά το αντίθετον. Σήμερα μάλιστα οι σχετικές επιστήμες, που ασχολούνται με το αγέννητο παιδί, είναι απόλυτα κατηγορηματικές για την αλήθεια αυτή. «Τα τεχνολογικά μέσα και οι συσκευές που χρησιμοποιούμε σήμερα καθημερινά μάς έπεισαν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι το αγέννητο παιδί είναι σαφώς ένα άλλο ανθρώπινο ον, ένα άλλο μέρος της αν­θρώπινης κοινωνίας αναπόσπαστο με κάθε τρόπο από τον καθένα μας», διακηρύσσει ο δρ. Β. Nathanson,  αμε­ρικανός ιατρός, ο οποίος, αφού έκαμε χιλιάδες εκτρώ­σεις, διεπίστωσε με τα τελευταία μέσα την πραγματικό­τητα αυτή και έγινε τώρα κήρυξ κατά των εκτρώσεων. Είναι δε αυτά η καθαρή αλήθεια, όπως ανεγνώρισε και το Πανελλήνιον Ιατρικόν Συνέδριον του 1985, το οποίον απεφάνθη ότι «η έναρξη της ζωής του ανθρώπου είναι η στιγμή της γονιμοποίησης». Όπως επίσης ετόνισεν ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου κ. Β. Σωτηρόπουλος, ότι «η ζωή αρχίζει από την ώρα της σύλληψης», στην ανοικτή συζήτησι του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, εις τας 3.4.85.

Αφού λοιπόν η ζωή του άνθρωπου αρχίζει από την στιγμή της γονιμοποιήσεως, αυτό σημαίνει ότι κάθε έμβρυον είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος εν αναπτύξει. Ό­σον ολίγων ήμερων ή εβδομάδων και αν είναι, η ζωή του είναι ζωή άνθρωπου. Και επομένως φονεύοντας το έμβρυον κάνομε κανονικόν φόνον. Επειδή δε το έμβρυον δεν ξεύρει τίποτε διά τις προθέσεις μας να το σκοτώσωμε, ούτε έχει τα μέσα να αμυνθή εναντίον μας, δι' αυτό η έκτρωσις δεν είναι απλός φόνος, αλλά πραγματι­κή δολοφονία. Είναι οι γυναίκες που προχωρούν σ' αυ­τή, οι ιατροί και οι νοσοκόμοι γίνονται πραγματικοί δο­λοφόνοι. Και μάλιστα αθώων και ανυπερασπίστων πλα­σμάτων.

Δεν τελειώνει όμως έως εδώ το έγκλημα της εκτρώ­σεως. Διότι θύμα δεν είναι μόνον το αγέννητο παιδί. Θύ­μα είναι και η ίδια η μητέρα. Τόσον σωματικά, όσον και ψυχικά. Με την έκτρωσι «οι γυναίκες με συνεχώς αυξα­νόμενο ρυθμό κατά χιλιάδες παθαίνουν διάτρησι, μόλυνσι, καταστροφή της μήτρας και στείρωση», λέγει ο δρ. Nathanson. Αυτά δε «έστω και αν η έκτρωσις γίνεται α­πό έμπειρους γιατρούς, μέσα σ' ένα ωργανωμένο νοσο­κομείο» (Πανελλήνια Ένωσι Γυναικών). Και συγχρό­νως η ψυχή τους συνταράσσεται ως το βάθος της. «Το πιο σταθερό εύρημα μετά την άμβλωση (έκτρωση), λέγει ο ψυχίατρος κ. Κ. Κριαράς (8.3.84), είναι η ενοχή και η εξ αυτής κατάθλιψη, κατάθλιψη από τις ελαφρότερες έ­ως τις πλέον σοβαρές. Συχνά εμφανίζεται συγκεκαλυμμέ­νη κατάθλιψη. Ερινύες εμφανίζονται σε μακάβρια όνει­ρα... Πάντως το αίσθημα της βαρείας ένοχης και η κατά­θλιψη είναι η πραγματικότητα». Όλη δε αυτή η ψυχική τραγωδία μπορεί να εμφανισθή ύστερα από πολλά χρό­νια μετά το έγκλημα και προς το τέλος ακόμη της ζωής.

Μαζί δε με την γυναίκα, θύμα είναι και ο άνδρας, α­φού και αυτός κατά κανόνα συμμετέχει εις το έγκλημα και η ψυχή του δεν μένει ανεπηρέαστη και ξένη προς την συγκλονιστική εμπειρία της εκτρώσεως.

Ας προσθέσωμεν όμως και ένα άλλο ακόμη θύμα του εγκλήματος. Είναι αυτό τούτο το Έθνος μας το Ελληνικόν. Διότι αι χιλιάδες των εκτρώσεων δεν είναι τί­ποτε άλλο παρά η αποδυνάμωσις του Έθνους από το ανθρώπινον δυναμικόν του, του οποίου τόσην ανάγκην έ­χει το Έθνος και μάλιστα εις τους καιρούς μας. Και ενώ άλλα έθνη, γειτονικά και εχθρικά προς εμάς, φροντίζουν να αυξάνωνται και πληθύνωνται, εμείς με τις εκτρώσεις μειώνομεν τας δυνάμεις μας και γινόμεθα ασθενέστεροι. Και έτσι οι ίδιοι οι Έλληνες καταδικάζομεν εις μαρασμόν το Έθνος μας. Το κτυπάμε με τα ίδια μας τα χέρια. Εγκληματούμε εναντίον του!...

Αυτή είναι η πλήρης και καθαρή αλήθεια διά το ζή­τημα των εκτρώσεων. Κατωχυρωμένη από τις εντελώς τελευταίες επιστημονικές διαπιστώσεις και από την σκληράν πραγματικότητα. Η αλήθεια η οποία, δυστυ­χώς, δεν λέγεται όπως είναι, ιδίως εις τις γυναίκες. Διότι δεν τους παρουσιάζεται η πραγματικότης διά τις εκτρώ­σεις από τους διαφόρους αρμοδίους. Ο δρ. Nathanson  ο­μιλεί «για μια επίμονη συνωμοσία σιωπής, με σκοπό να κρατήσουν τις γυναίκες στην άγνοια σχετικά με την πραγματική φύση της εκτρώσεως». Δι' αυτό και ονομά­ζει «απατεώνες» και «συνεργάτες στη βιομηχανία των εκτρώσεων» όλους εκείνους που ασχολούνται με αυτές ή μιλούν για το δικαίωμα της εκτρώσεως ή τον οικογε­νειακό προγραμματισμό ή προβάλλουν τα διάφορα σχετικά συνθήματα υπέρ της εκτρώσεως....

Το θέμα αφορά την σωτηρίαν της ψυχής ή την καταδίκην εκ μέρους του Θεού όλων εκείνων που χωρίς δι­σταγμούς προχωρούν στην διενέργεια των εκτρώσεων. Και ασφαλώς καμμιά Ελληνίδα μητέρα δεν θέλει να χάση την ψυχήν της, με το να γίνη δολοφόνος του παιδιού της.

Αλλά το ζήτημα των εκτρώσεων πρέπει να καταδικασθή από όλους, αν θέλωμε να επιβιώσωμε και ως Έθνος και να αποτρέψωμε την οργή του Θεού από την Πατρίδα μας. Γιατί όταν εκατοντάδες χιλιάδες φόνοι γίνωνται κάθε χρόνο εις την Ελλάδα, πώς είναι δυνατόν να μη ξεσπάση εναντίον μας η οργή του Θεού; «Αι χεί­ρες υμών αίματος πλήρεις» μπορεί να πη και σε μας ο Θεός. Και να συμπληρώση: «αποστρέψω τους οφθαλμούς μου αφ' υμών... ουκ εισακούσομαι υμών... μάχαιρα υμάς κατέδεται (= θα σας καταφάγη)» (ο προφήτης Η­σαΐας). Η εγκατάλειψις όμως του Έθνους από τον Θεόν είναι η χειροτέρα καταστροφή.

 

Άραγε δεν είναι και το έγκλημα των εκτρώσεων ένας από τους παράγοντας των συγχρόνων δυσχερειών που όλοι αντιμετωπίζομεν; Δι' αυτό και όλοι πρέπει να πούμε συνειδητά
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ!... ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΩΝ ΑΓΕΝΝΗΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!...

(Από φυλλάδιο που εκυκλοφόρησε η ΠΑΝΕΛΛΗ­ΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ «Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ», Αθήναι, Νοέμβριος 1985).

πηγή: Καρυγή ζωής: Σας ικετεύω μη μας σκοτώνετε!
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ
Αντικειμενική ενημέρωση για όσα πρέπει να γνωρίζουμε
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" 

Τηλ: 2310212659

 http://www.impantokratoros.gr/oxi-stis-ektroseis.el.aspx

Ο Γέροντας Παΐσιος για την πολύτεκνη οικογένεια

Ο Γέροντας Παΐσιος για την πολύτεκνη οικογένεια

 

 

Ο Θεός αγαπάει και φροντίζει ιδιαίτερα τους πολύτεκνους. Σε μια μεγάλη οικογένεια δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν κανονικά, εφόσον οι γονείς τους δίνουν σωστή αγωγή. Το ένα παιδί βοηθάει το άλλο. Ή μεγαλύτερη κόρη βοηθάει την μητέρα, το δεύτερο παιδί φροντίζει το μικρότερο κ.λπ. Υπάρχει αυτό το δόσιμο και ζουν μέσα σε μια ατμόσφαιρα θυσίας και αγάπης. Ο μικρός τον μεγάλο και τον αγαπά και τον σέβεται. Αυτό φυσιολογικά καλλιεργείται σε μια πολύτεκνη οικογένεια. Γι' αυτό, όταν στην οικογένεια είναι μόνον ένα ή δυο παιδιά, οι γονείς χρειάζεται πολύ να προσέξουν πώς θα τα μεγαλώσουν. Συνήθως κοιτάζουν να μην τους λείψει τίποτε, οπότε τα παιδιά τα έχουν όλα δικά τους και αχρηστεύονται τελείως. Εγώ συνιστώ στους νέους να πάρουν σύζυγο από πολύτεκνη οικογένεια, γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουν με οικονομική δυσκολία συνηθίζουν στην θυσία, επειδή σκέφτονται πώς να βοηθήσουν τους γονείς. Αυτό σπάνια το συναντάς στα καλομαθημένα παιδιά.

ΔΙΑΙΤΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Μια ανάσα πριν τα Χριστούγεννα και όλοι θέλουμε να λάμπουμε στις γιορτινές εκδηλώσεις που θα παραβρεθούμε τις μέρες αυτές. Για αυτό και η περίοδος αυτή είναι ιδανική για να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια απώλειας των περιττών κιλών που κρύβουν οι φαρδιές μπλούζες του χειμώνα και τα χοντρά πανωφόρια.

Ωστόσο, οι γευστικοί πειρασμοί με τους οποίους ερχόμαστε αντιμέτωποι τις μέρες αυτές κάνουν την προσπάθεια αυτή ακόμα πιο δύσκολη και πολλοί από εμάς καταφεύγουμε σε εναλλακτικές λύσεις ή «μαγικά» τρικ και δίαιτες που υπόσχονται απώλεια βάρους γρήγορα και χωρίς κόπο. Πόσο αποτελεσματικές είναι όμως αυτές οι μέθοδοι και τι κινδύνους μπορεί να κρύβουν για την υγεία μας;

Για να διαλευκάνουμε το θέμα αυτό παραθέτουμε μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά των διαιτών "express" που κυκλοφορούν:

1.Κατά κανόνα είναι υποθερμιδικές.

Δίαιτες που επιτρέπουν την κατανάλωση πολύ λίγων θερμίδων ημερησίως εκτός από δύσκολα εφαρμόσιμες (με αποτέλεσμα να τις εγκαταλείπουμε πολύ γρήγορα) εξασθενούν τον οργανισμό, μπορεί να προκαλέσουν ζαλάδα, αδυναμία αλλά και μονιμότερες βλάβες του οργανισμού αν συνεχιστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

2.Δεν είναι εξατομικευμένες.

Ο κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και για να λειτουργήσει ένα πρόγραμμα διατροφής πρέπει να είναι βασισμένο στις ανάγκες του κάθε ενός ξεχωριστά, ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, την κατάσταση της υγείας, την φυσική δραστηριότητα  και άλλους παράγοντες.

3.Απαγορεύουν συγκεκριμένα τρόφιμα ή και ολόκληρες ομάδες τροφίμων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι πρωτεϊνικές δίαιτες, τύπου Άτκινς, που επιτρέπουν την κατανάλωση άφθονου κρέατος, πουλερικών, ψαριών, αυγών και βουτύρου ενώ περιορίζει στο ελάχιστο την κατανάλωση δημητριακών, ζυμαρικών, γάλακτος, φρούτων και λαχανικών. Άλλες δίαιτες περιοριστικού τύπου απαγορεύουν εξολοκλήρου την κατανάλωση λιπαρών αλλά και στις δύο περιπτώσεις η ισορροπία των θρεπτικών συστατικών διαταράσσεται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρότατοι κίνδυνοι για την υγεία, από κέτωση και ελλείψεις βιταμινών μέχρι νεφρικές βλάβες και οστεοπόρωση.

4.Περιέχουν κάποιον μαγικό μηχανισμό καύσης θερμίδων, όπως τρόφιμα με αρνητικές θερμίδες, λιποδιαλυτικά τρόφιμα, μαγικούς συνδυασμούς.

Οι μαγικές αυτές ιδιότητες αποδίδονται αυθαίρετα στα τρόφιμα και δεν υπάρχει καμία σοβαρή επιστημονική βάση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η υποτιθέμενη λιποδιαλυτική δύναμη του γκρέιπφρουτ, η δίαιτα των αρνητικών θερμίδων, η αδυνατιστική δράση της λαχανόσουπας αλλά και η αποφυγή του μαγικού συνδυασμού κρέατος-αμύλου που σε καμία περίπτωση δεν ευσταθούν.

5.Έχουν ελλιπή ή καθόλου επιστημονική τεκμηρίωση.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω στις περισσότερες περιπτώσεις οι δίαιτες αυτές βασίζονται σε κάποιες θεωρίες που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς ή σε παράφραση των αποτελεσμάτων τους.

Συνοψίζοντας, οι δίαιτες express αποτελούν μια επώδυνη για τον οργανισμό λύση, με αποτελέσματα που είτε είναι παροδικά είτε δεν υπάρχουν καθόλου. Στοχεύουν κυρίως στην πρόσκαιρη απώλεια 2-4 κιλών ενώ λόγω της αυστηρότητας τους είναι πολύ δύσκολες στην εφαρμογή και συχνά προκαλούν επεισόδια υπερφαγίας και ανάκτηση του χαμένου βάρους ή και επιπλέον κιλών.

Συμπερασματικά, μια προσπάθεια απώλειας βάρους για να έχει αποτέλεσμα απαιτεί ισορροπημένο διαιτολόγιο με ποικιλία τροφίμων ενώ η αλλαγή διατροφικής συμπεριφοράς πρέπει να γίνεται σε συνδυασμό με έναρξη φυσικής δραστηριότητας.

Οπότε, όλοι εσείς που θέλετε να μπείτε στα στενά γιορτινά σας ρούχα και θέλετε να χάσετε τα 2-3 κιλά που σας ταλαιπωρούν, φροντίστε να μείνετε μακριά από τις διατροφικές ακρότητες που κατά καιρούς ακούγονται και προσαρμόστε τα απλά βήματα μιας ισορροπημένης διατροφής στην καθημερινότητά σας:

1.Αποφύγετε τα γλυκά και το έτοιμο φαγητό (junk food). Προτιμήστε γιαούρτι με λίγο μέλι και παρασκευάστε τα γεύματά σας μόνοι σας.

2.Μειώστε την κατανάλωση κρέατος και αυξήστε την κατανάλωση ψαριού καθώς και οσπρίων.

3.Αντικαταστήστε τα τηγανητά με ψητά ή βραστά.

4.Φροντίστε να καταναλώνεται μαζί με τα γεύματά σας σαλάτα ή βραστά λαχανικά και 2-3 μερίδες φρούτων ημερησίως.

5.Προτιμήστε light γαλακτοκομικά.

6.Περιορίστε το αλκοόλ και τα αναψυκτικά.

7.Αυξήστε την φυσική δραστηριότητα. Μισή ώρα περπάτημα την ημέρα, ενασχόληση με τον κήπο, χρήση σκάλας αντί για ανελκυστήρα, λίγο ποδήλατο ή χορός είναι απλές λύσεις που μπορούμε όλοι να εντάξουμε στο πρόγραμμά μας.

 http://www.toarkoudi.gr/Articles/diatrofika/diaites+express/fullstory.php?id=34340

Εγκυμοσύνη: Λύστε όλες τις απορίες σας σχετικά με το βάρος και τη διατροφή

Πόσο βάρος πρέπει να πάρει μία γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης:

 

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θεωρείται φυσιολογικό το σωματικό βάρος να ανέβει από 10 έως 12kg. 

Για πρακτικούς λόγους η διάρκεια της εγκυμοσύνης διαιρείται σε 3 περιόδους:

• Η 1η περίοδος περιλαμβάνει τις εβδομάδες από 0 έως την 12η κατά τις οποίες είναι φυσιολογικά από 1 έως 2kg.

• Η 2η περίοδος περιλαμβάνει τις εβδομάδες από την 12η έως την 28η  κατά τις οποίες είναι φυσιολογικά 300 έως 400g ανά εβδομάδα.

• Η 3η περίοδος περιλαμβάνει τις εβδομάδες από την 28η  έως την 40η κατά τις οποίες είναι φυσιολογικά 1 έως 3kg το μήνα.

Δεν είναι απαραίτητο να έχετε «εμμονή» με το βάρος σας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει  να προσέχετε τη διατροφή σας και το παραπάνω από το φυσιολογικό βάρος.

Επειδή το παραπάνω από το κανονικό βάρος θα έχει επιπτώσεις όχι μόνο σε εσάς αλλά και στο μωρό σας (π.χ. προδιάθεση για παχυσαρκία στην μετέπειτα ζωή του εμβρύου, αυξημένη χοληστερίνη και σάκχαρο στην μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης προδιαθέτουν και το έμβρυο για την απόκτηση αυτών στην μετέπειτα ζωή του κ.τ.λ.).

Από που προέρχονται τα υπόλοιπα κιλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης:

- Το ολικό βάρος θα έχει μία φυσιολογική αύξηση γύρω στα 11.2kg.

- Το μωρό ζυγίζει περίπου 3.5kg πριν τη γέννα.

- Η μήτρα μεγαλώνει περίπου 900g.

- Ο πλακούντας (μεμβράνη εμβρύου) ζυγίζει περίπου 650g.

- Το αμνιακό υγρό ζυγίζει περίπου 800g.

- Το στήθος μεγαλώνει περίπου 400g.

- Το βάρος από το επιπλέον αίμα ζυγίζει περίπου 1.25kg.

- Το νερό που διατηρείται στους ιστούς του σώματος ζυγίζει περίπου 2kg.

- Το στρώμα του λίπους κάτω από το δέρμα ζυγίζει περίπου 1.7kg.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η έγκυος πρέπει να τρώει για δύο;

Συχνά αναφέρεται ότι μία έγκυος πρέπει να τρώει για 2 άτομα, όμως αυτό δεν ισχύει. 

Αυτό που ισχύει είναι ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η γυναίκα πρέπει να παρέχει σωστή διατροφή για 2 άτομα. Το έμβρυο τροφοδοτείται από τη μητέρα του μέσω του ομφάλιου λώρου, για αυτό η διατροφή είναι πολύ σημαντική. Εάν η μητέρα έχει έλλειψη σε κάποιες/-α βιταμίνες και άλλα θρεπτικά στοιχεία τότε το μωρό της επίσης μπορεί να έχει έλλειψη.  

Εάν μία γυναίκα είχε πρόβλημα με το να κρατήσει το σωματικό της βάρος σταθερό πριν την εγκυμοσύνη της, τότε με τη βοήθεια ενός ειδικού διατροφολόγου- διαιτολόγου πρέπει να ακολουθήσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής σύμφωνα με τις ανάγκες της.

Ποιά  τρόφιμα πρέπει να καταναλώνει μία έγκυος;

Ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο πρέπει να περιλαμβάνει τροφές από όλες τις κατηγορίες τροφίμων: γαλακτοκομικά προϊόντα, φρούτα, λαχανικά, ψάρια, κρεατικά, αυγά, υδατάνθρακες και λίπη. Μία έγκυος γυναίκα χρειάζεται να τρέφεται καθημερινά με τρόφιμα από όλες τις κατηγορίες τροφίμων έτσι ώστε να λαμβάνει τις απαραίτητες ποσότητες ενέργειας.

Διατροφή

Μία ισορροπημένη διατροφή αποτελεί σημαντικό παράγοντα για μία υγιή εγκυμοσύνη. Εάν η εγκυμονούσα είναι υγιής, και ακολουθεί μία διατροφή με υδατάνθρακες, λιπαρά και πρωτεΐνες καθώς και πλούσια σε φρούτα και λαχανικά συνήθως πιστοποιείται η σωστή και ισορροπημένη διατροφή.

Φολικό οξύ

Επαρκή Φολικό οξύ (ή αλλιώς βιταμίνη B9) έχει αποδειχτεί ότι ελαττώνει τις εμβρυακές ατέλειες στο κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς και προλαμβάνει από την spina bifida (σχισμένη ράχη ή ράχη bifida), μία πολύ σοβαρή γενετική ατέλεια. Οι ατέλειες στο κεντρικό νευρικό σύστημα του εμβρύου αναπτύσσονται τις πρώτες 28 ημέρες της εγκυμοσύνης και αυτό εξηγεί την ανάγκη να εγγυηθεί επαρκής πρόσληψη φολικού οξέος. Το Φολικό οξύ είναι άφθονο στο σπανάκι (φρέσκο, κατεψυγμένο ή σε κονσέρβα), καθώς επίσης στα πράσινα λαχανικά, στις σαλάτες, στο πεπόνι, στον χούμους, στα αυγά. ,στα φρούτα, στον χυμό πορτοκάλι, στις φακές, στα μπιζέλια και στο ρύζι.

Συνιστάται ότι όλες οι εγκυμονούσες πρέπει να λαμβάνουν συμπλήρωμα φολικού οξέως 400 mg ανά μέρα ή για 2 μήνες πρίν την σύλληψη και 3 μήνες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στην περίπτωση που η γυναίκα έχει ήδη γεννήσει ένα παιδί με μία νευρική ατέλεια ή η ίδια ή ο σύντροφος της έχουν spina bifida η δοσολογία του συμπληρώματος πρέπει να είναι μεγαλύτερη των 5mg ανά μέρα. Αυτό όμως θα πρέπει να το συζητήσει με τον/την γυναικολόγο της.

Διάφορες θρεπτικές ουσίες (μαγγάνιο, βόριο, χαλκός, σίδηρος, χλώριο, κοβάλτιο, μολυβδαίνιο, και ψευδάργυρος) είναι σημαντικές για την υγεία του αναπτυσσόμενου εμβρύου. Στις αναπτυγμένες περιοχές, όπως στη Δυτική Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ορισμένες θρεπτικές ουσίες όπως η βιταμίνη D και το ασβέστιο, είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του σκελετού και ίσως να κριθεί απαραίτητη η λήψη συμπληρωμάτων αυτών.

Σίδηρος

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η ο οργανισμός χρειάζεται περισσότερη ποσότητα σιδήρου από ότι συνήθως για να μπορέσει να παράγει το απαραίτητο αίμα που χρειάζεται για την παροχή της διατροφής στον πλακούντα. Καλές πηγές σιδήρου αποτελούν τα πράσινα λαχανικά όπως το μπρόκολο και το σπανάκι, οι φράουλες, τα όσπρια, το μούσλι και το ψωμί ολικής αλέσεως.

Ο σίδηρος απορροφάται ποιό εύκολα εάν καταναλώνεται μαζί με βιταμίνη C - από τα εσπεριδοειδή και στον χυμό τους ή από συμπλήρωμα. Το τσάι και ο καφές έχουν την ιδιότητα να παρεμβαίνουν στην απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό.

Συχνά συστήνεται σε όλες τις έγκυες να λαμβάνουν ένα συμπλήρωμα σιδήρου κάθε ημέρα από την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Στην περίπτωση όμως που η γυναίκα ακολουθεί μία ισορροπημένη διατροφή και κάνει αιματολογικές εξετάσεις οι οποίες θα αποδεικνύουν ότι δεν είναι αναιμική τότε τα συμπληρώματα δεν είναι απαραίτητα. Τα συμπληρώματα σιδήρου επίσης μπορεί να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα (δείτε παρακάτω).

Ψευδάργυρος και ασβέστιο

Ο ψευδάργυρος και το ασβέστιο επίσης χρειάζονται για την σωστή ανάπτυξη του εμβρύου. ακολουθώντας μία ισορροπημένη διατροφή μπορούμε να εξασφαλίσουμε αρκετό ψευδάργυρο και ασβέστιο.

Ωμέγα-3 λιπαρά

Τα ωμέγα-3 λιπαρά βοηθούν και στην ανάπτυξη του εμβρύου. Γι’αυτό τον λόγο θα ήταν καλό και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να καταναλώνονται τρόφιμα πλούσια σε ω-3 λιπαρά.

Παθογόνα βακτήρια ή παράσιτα είναι πιθανόν να μολύνουν τις τροφές, ιδιαίτερα τα Listeria και τοξόπλασμα, παράγοντες για τοξοπλάσμωση.

Το προσεκτικό πλύσιμο των φρούτων και των λαχανικών ίσως να απομακρύνει αυτούς τους παθογόνους οργανισμούς, καθώς επίσης και τα τελείως μαγειρεμένα περισσεύματα από τα τρόφιμα, το κρέας, ή το κατεργασμένο κρέας. Τα μαλακά τυριά ίσως να περιέχουν Listeria, εάν το γάλα είναι ωμό το ρίσκο μπορεί να αυξηθεί. Τα κόπρανα από γάτα αποτελούν ιδιαίτερο ρίσκο για τοξοπλάσμωση. Κατά την εγκυμοσύνη οι γυναίκες είναι ποιό επιρρεπείς στο να κολλήσουν σαλμονέλα από τα αυγά και τα πουλερικά, τα οποία πρέπει να είναι προσεκτικά μαγειρεμένα. Η εφαρμογή καλής υγιεινής στο χώρο της κουζίνας μπορεί να ελαττώσει αυτούς τους κινδύνους.

Οι γυναίκες των οποίων η διατροφή τους επηρεάζεται από ζητήματα υγείας, λόγω θρησκείας (π.χ. νηστεία), ή ηθικά πιστεύω ακόμα και γενικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, θα είναι καλό να συμβουλευτούν έναν ειδικό διατροφολόγο, διαιτολόγο για μία εξατομικευμένη διατροφή που θα εξασφαλίσει τη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου και μια ομαλή εγκυμοσύνη καθώς και την αποφυγή πιθανών επιπλοκών.

Ποιά τρόφιμα είναι καλό να αποφεύγονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Είναι σημαντικό να αποφεύγεται η βιταμίνη A κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επειδή μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο. Τα τρόφιμα που περιέχουν μεγάλες ποσοστά βιταμίνης A όπως το συκώτι, πρέπει να καταναλώνονται σποραδικά. Τα μη-παστεριωμένα τυριά, τα τυριά που εμπεριέχουν κρέας και το πατέ επίσης δεν συστήνονται λόγω του πιθανού κινδύνου μετάδοσης κάποιας μολυσματικής ασθένειας όπως τα Listeria.

Πώς να αποφύγουμε τη δυσκοιλιότητα;

Η δυσκοιλιότητα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκληθεί από ορμονικές αλλαγές οι οποίες προκαλούν την λιγότερη κίνηση των εντέρων.

Τα συμπληρώματα σιδήρου μπορούν επίσης να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα. 

Για να αποφύγουμε την δυσκοιλιότητα, πρέπει να καταναλώνουμε αρκετά τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες όπως φρούτα, λαχανικά, ψωμί και δημητριακά ολικής άλεσης, δαμάσκηνα και τον χυμό τους. Η κατανάλωση 2 με 3 λίτρων νερό την ημέρα βοηθάει επίσης στην αποφυγή της δυσκοιλιότητας, αφού τα κόπρανα θα είναι μαλακά.

Η συχνή άσκηση βοηθάει στην κίνηση των εντέρων. Περίπου 20 με 30 λεπτά κολύμπι ή γρήγορο περπάτημα, 2-3 φορές την εβδομάδα αποτελούν ένα καλό επίπεδο άσκησης.

http://www.dietup.gr/gynaika/diatrofi/1273-egkymosynh-lyste-oles-tis-apories-sas-sxetika-me-to-varos-kai-th-diatrofh.html

Πώς να στολίσεις το δέντρο σε χρόνο μηδέν

Σε περίπτωση που δεν το πήρες είδηση, μπήκε ο Δεκέμβρης! Ο μήνας του Χριστουγέννων. Άσε στην άκρη -έστω και για λίγο- τα... βάσανα και ετοιμάσου για τη γιορτή. Θα δεις που θα αλλάξει όλη η διάθεσή σου. Και φυσικά ξέρεις από που θα ξεκινήσεις.

Φυσικό, τεχνητό, πράσινο, άσπρο, κόκκινο ή μαύρο (!) το δέντρο είναι η απαραίτητη βάση της χριστουγεννιάτικης διακόσμησης. Ο,τι και αν επιλέξεις όμως, υπάρχουν κάποιες γενικές και απλές «οδηγίες προς ναυτιλομένους» που μπορείς να ακολουθήσεις για τον στολισμό αλλά και μερικές πρωτότυπές ιδέες για να κάνεις φέτος κάτι ξεχωριστό.

Τα παιδιά διασκεδάζουν πολύ με τοστόλισμα του δέντρου.
Η θέση: Πρώτα πρώτα, επέλεξε με μεγάλη προσοχή πού θα στήσεις το δέντρο σου. Οσο πιο κοντά στην πρίζα βρίσκεται, τόσο καλύτερα. Οι μπαλαντέζες και τα πολύπριζα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μικρά παιδιά στο σπίτι. Επίσης, καλό θα ήταν να βάλεις το δέντρο κοντά σε κάποιο παράθυρο ή μπαλκονόπορτα έτσι ώστε να φαίνεται και από έξω. Με αυτό τον τρόπο, εκτός από την ατμόσφαιρα που θα δημιουργήσεις μέσα στο δικό σου σπίτι, θα συμβάλεις και στη γενικότερη γιορτινή εικόνα του δρόμου, της γειτονιάς, της συνοικίας, της πόλης!

Η σειρά: Ωραία, το δέντρο μπήκε στη θέση του. Τώρα στο... παρασύνθημα. Για να μην μπερδευτείς βάλε πρώτα τα λαμπάκια, μετά τις γιρλάντες (αν υπάρχουν) και στο τέλος τα στολίδια.

Τα λαμπάκια: Βάζοντας τα λαμπάκια στο δέντρο ξεκίνα από κάτω πρός τα πάνω. Από το σημείο που είναι πιο κοντά στην πρίζα, δηλαδή, και συνέχισε κυκλικά τοποθετώντας μερικά πιο βαθιά και τα περισσότερα στις άκρες των κλαδιών.

Ελατο στο φυσικό του χρώμα.
Η κλασική και πάντα κομψή επιλογή.Τα στολίδια: Καθώς θα βάζεις τα στολίδια μην περιοριστείς μόνο στις άκρες των κλαδιών. Το αποτέλεσμα είναι πολύ ομορφότερο αν βάλεις και κάποια πιο βαθιά, προς τον κορμό. Το δέντρο θα δείχνει πιο γεμάτο και πιο... ζωηρό.

Η «μύγα» στο γάλα (με την καλή έννοια!): Μια πολύ ξεχωριστή ιδέα είναι να χρησιμοποιήσεις ανάμεσα στα πολλά ίδια στολίδια, μερικά τελείως διαφορετικά. Και στο μέγεθος και στο χρώμα και στο ύφος. Θα δώσουν την ιδιαίτερη πινελιά που χρειάζεται το δέντρο σου.

Φυσικά υλικά: Χρησιμοποίησε πολύχρωμες κορδέλες και δέσε μικρά ματσάκια από αποξηραμένα λουλούδια, ή και ζωντανά (αλεξανδριανά, για παράδειγμα, τα οποία βέβαια θα πρέπει να ανανεώνεις συχνά).

Διάλεξε ένα θέμα: Αυτή είναι μια πραγματικά πολύ ωραία ιδέα. Το θέμα μπορεί να αφορά χρώμα ή είδος. Μπορείς να διαλέξεις το ασημί, το κόκκινο, ή το γυαλί, για παράδειγμα και να στολίσεις αναλόγως με στολίδια αλλά και αντίστοιχες γιρλάντες.

Εν τω πολλώ το ευ: Και γιατί να στολίσεις ένα μόνο δέντρο; Αν έχεις χώρο, μπορείς να διαλέξεις μικρά, κομψά δεντράκια και να βάλεις σε κάθε δωμάτιο. Ακόμη και στο μπάνιο και την κουζίνα. Υπάρχουν μάλιστα στο εμπόριο και κάποια που έχουν ενσωματωμένα φωτάκια στα κλαδιά τους και μπορούν να δώσουν τη δική τους ξεχωριστή νότα.

Τα παιδία παίζει: Εννοείται βέβαια, ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν ενεργό ρόλο σε όλη αυτή την εορταστική διαδιακασία. Ιδιαίτερα αν αφορά το δέντρο για το δικό τους δωμάτιο, αλλά και για το μεγάλο, το οικογενειακό. Εκτός από το ότι μπορούν να συμμετέχουν στολίζοντας, μια ακόμη ξεχωριστή ιδέα είναι να βοηθήσουν στη δημιουργία καινούργιων στολιδιών. Κάτι τέτοιο βέβαια χρειάζεται μια κάποια προετοιμασία από μέρους σου, αλλά εγγυημένα αξίζει τον κόπο.

Δεν τρώγονται ακόμη: Μια ακόμη πρωτότυπη ιδέα είναι να κρεμάσεις στο δέντρο σου τα χριστουγεννιάτικα κουλουράκια που έφτιαξες (εντάξει, μπορείς να τα αγοράσεις κιόλας). Πέρασε μικρές πολύχρωμες κορδέλες, ανάλογα με το θέμα σου και πες στα παιδιά σου να κάνουν υπομονή. Ασε που μπορεί να γίνει και ένα όμορφο παιχνίδι, έτσι: Βάλε ένα πρόγραμμα... κατανάλωσης, ορίζοντας τις παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς ως δύο βραδιές που επιτρέπεται να φαγωθούν κάποια από τα στολίδια κ.ο.κ.

http://www.womenonly.gr

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης στην παιδική και εφηβική ηλικία

 

Υπεύθυνος κειμένου: Δημήτρης Δελής, Παιδίατρος, Διαβητολογικό Κέντρο Νοσοκομείου Παίδων Π. & Α. Κυριακού Πηγή: Ελληνική Εταιρία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας http://www.socped.gr/etairia/etairia.htm
Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπεργλυκαιμία, δηλαδή από αύξηση της γλυκόζης του αίματος.

Πού οφείλεται η αυξημένη γλυκόζη αίματος στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη;

Η υπεργλυκαιμία στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη μπορεί να οφείλεται:

1) σε ελαττωμένη έκκριση ινσουλίνης,
2) σε ελαττωμένη δραστικότητα της ινσουλίνης και
3) σε συνδυασμό μειωμένης έκκρισης και δραστικότητας της ινσουλίνης.
Τι είναι η ινσουλίνη;
Η ινσουλίνη είναι μία ορμόνη που εκκρίνεται από το πάγκρεας. Το πάγκρεας είναι ένας αδένας που βρίσκεται στη κοιλιακή κοιλότητα και παράγει ένζυμα για τη πέψη των τροφών (εξωκρινής μοίρα) και ορμόνες (ενδοκρινής μοίρα). Η ινσουλίνη παράγεται από ειδικά κύτταρα του παγκρέατος, τα β κύτταρα.
Ποιος είναι ο ρόλος της ινσουλίνης για τον ανθρώπινο οργανισμό;
Η ινσουλίνη είναι απαραίτητη για την είσοδο της γλυκόζης στα περισσότερα κύτταρα. Μόνο τα κύτταρα του νευρικού συστήματος, του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του οφθαλμού, των νεφρών και των επινεφριδίων δε χρειάζονται ινσουλίνη για την είσοδο της γλυκόζης.
Η ινσουλίνη διεγείρει επίσης την αποθήκευση της γλυκόζης με τη μορφή γλυκογόνου, την σύνθεση λίπους από την περίσσεια των υδατανθράκων και την σύνθεση πρωτεϊνών. Με τις λειτουργίες αυτές η ινσουλίνη αποτρέπει την αύξηση της γλυκόζης του αίματος.
Τι είναι η γλυκόζη και ποια είναι η σημασία της για τον ανθρώπινο οργανισμό;
Η γλυκόζη είναι ένας μονοσακχαρίτης (απλό σάκχαρο) που περιέχεται στις τροφές ή παράγεται κατά τη λειτουργία της πέψης από τη διάσπαση των σύνθετων υδατανθράκων (σακχάρων) των τροφών. Ακόμα και οι άλλοι μονοσακχαρίτες της διατροφής, όπως η φρουκτόζη και η γαλακτόζη, πρέπει να μετατραπούν σε γλυκόζη για να χρησιμοποιηθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό.
Η γλυκόζη από την κυκλοφορία του αίματος εισέρχεται στα κύτταρα όπου μεταβολίζεται και έτσι παράγεται η απαραίτητη ενέργεια για τη λειτουργία τους. Η γλυκόζη που περισσεύει αποθηκεύεται στα κύτταρα του ήπατος (συκωτιού) και των μυών με τη μορφή γλυκογόνου.
Στα άτομα που δεν έχουν Διαβήτη παρατηρούνται σημαντικές διακυμάνσεις στη γλυκόζη του αίματος;
Όχι και είναι αξιοθαύμαστο πώς επιτυγχάνεται αυτό. Η γλυκόζη του αίματος, τόσο μετά τα γεύματα όσο και σε περιόδους νηστείας, είναι σχετικά σταθερή κυμαινόμενη μεταξύ 60 και 125 mg/dl.
Πώς επιτυγχάνει ο ανθρώπινος οργανισμός την διατήρηση σταθερών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα;
Αυτό επιτυγχάνεται με την έκκριση από το πάγκρεας της απαραίτητης ποσότητας ινσουλίνης. Ταυτόχρονα σχεδόν με την έναρξη των γευμάτων το πάγκρεας εκκρίνει την αναγκαία ποσότητα ινσουλίνης, έτσι ώστε να χρησιμοποιείται η γλυκόζη από τον οργανισμό και να μην αυξάνεται στο αίμα. Είναι αξιοσημείωτο όμως ότι ακόμα και σε περιόδους νηστείας το πάγκρεας εκκρίνει μικρή ποσότητα ινσουλίνης τη λεγόμενη βασική έκκριση. Η βασική έκκριση είναι απαραίτητη για την προμήθεια γλυκόζης από τα αποθέματα γλυκογόνου του ήπατος, μεταξύ των γευμάτων ή τη νύχτα.
Υπάρχουν πολλές μορφές Σακχαρώδη Διαβήτη;
Ναι, αλλά πιο συχνές είναι δύο, ο Διαβήτης τύπου 1 και ο Διαβήτης τύπου 2.
Τι είναι ο Διαβήτης τύπου 1;
Ο Διαβήτης τύπου 1 οφείλεται στη μερική ή πλήρη καταστροφή των β κυττάρων του παγκρέατος με συνέπεια τη μερική ή ολική ανεπάρκεια ινσουλίνης. Η μορφή αυτή του Διαβήτη ονομαζόταν παλαιότερα Iνσουλινοεξαρτώμενος Σακχαρώδης Διαβήτης και Νεανικός Διαβήτης. Εκδηλώνεται συνήθως πριν τα 35 χρόνια της ζωής και πιο συχνά στη παιδική και εφηβική ηλικία.
Τι είναι ο Διαβήτης τύπου 2;
Ο Διαβήτης τύπου 2 χαρακτηρίζεται από αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη. Δηλαδή η ινσουλίνη εκκρίνεται σε φυσιολογικές ή λίγο ελαττωμένες ποσότητες αλλά δεν είναι δραστική. Η μορφή αυτή του Διαβήτη ονομαζόταν παλαιότερα μη Ινσουλινοεξαρτώμενος Σακχαρώδης Διαβήτης και Διαβήτης τύπου ενηλίκου. Εκδηλώνεται συνήθως μετά τα 35-40 χρόνια της ζωής και δεν απαιτεί τις περισσότερες φορές τη χορήγηση ινσουλίνης.
Τα παιδιά ή οι έφηβοι με Διαβήτη έχουν πάντοτε Διαβήτη τύπου 1;
Τις περισσότερες φορές ναι. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να εκδηλωθεί στη παιδική ή εφηβική ηλικία μία κληρονομική μορφή Διαβήτη που μοιάζει με το Διαβήτη τύπου 2, ο Διαβήτης MODY. Στο Διαβήτη MODY ο ένας από τους γονείς παρουσίασε Διαβήτη πριν τα 25 χρόνια της ζωής του και δεν χρειάστηκε εξαρχής ή καθόλου ινσουλίνη.
Πώς δημιουργείται ο Διαβήτης τύπου 1;
Τα β κύτταρα του παγκρέατος, που παράγουν την ινσουλίνη, καταστρέφονται βαθμιαία με ανοσολογικό μηχανισμό. Το ανοσολογικό σύστημα του ανθρώπου που έχει σαν αποστολή την προστασία του οργανισμού από τα μικρόβια, τους ιούς και τη δημιουργία όγκων κάνει λάθος και καταστρέφει τα β κύτταρα.
Ποιοι παράγοντες πυροδοτούν τη καταστροφή των β κυττάρων στο Διαβήτη τύπου 1;
Η καταστροφή των β κυττάρων συμβαίνει σε άτομα με γενετική προδιάθεση με την επίδραση διαφόρων περιβαλλοντικών παραγόντων.
Ο Διαβήτης τύπου 1 κληρονομείται;
Όχι, αφού δεν έχει διαπιστωθεί κανένας από τους γνωστούς τύπους κληρονομικότητας. Εμφανίζεται όμως σε άτομα που έχουν γενετική προδιάθεση.
Τα άτομα που εμφανίζουν Διαβήτη τύπου 1 έχουν στα χρωμοσώματά τους γονίδια που ευνοούν ή δεν έχουν γονίδια που προφυλάσσουν. Μικρός αριθμός των ατόμων με γενετική προδιάθεση θα εμφανίσουν Διαβήτη. Πάντως οι συγγενείς πρώτου βαθμού ατόμων με Διαβήτη τύπου 1 έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
Ποιοι περιβαλλοντικοί παράγοντες ευθύνονται για την παθογένεια του Διαβήτη τύπου 1;
Αρκετοί περιβαλλοντικοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί αλλά η επιστημονική έρευνα έχει πολλά μυστικά να διερευνήσει ακόμα. Μερικοί ιοί (ερυθράς, παρωτίτιδας, Coxsackie, CMV, ρετροϊοί) υπάρχουν ενδείξεις ότι παίζουν ρόλο στη ανάπτυξη των αυτοάνοσων μηχανισμών. Ο μητρικός θηλασμός τους πρώτους μήνες της ζωής έχει διαπιστωθεί ότι προφυλάσσει, αντίθετα με το γάλα της αγελάδας που θεωρείται ότι ευνοεί. Ορισμένα συντηρητικά τροφίμων όπως οι νιτροζαμίνες αλλά και το stress έχουν ενοχοποιηθεί επίσης.
Είναι γνωστά τα γονίδια που παίζουν ρόλο στη παθογένεια του Διαβήτη τύπου 1;
Είναι γνωστά τα γονίδια που καθορίζουν το ½ περίπου της γενετικής προδιάθεσης. Αυτά είναι τα γονίδια του μείζονος συστήματος ιστοσυμβατότητας ή συστήματος HLA και το γονίδιο της ινσουλίνης. Η επιστημονική έρευνα είναι εντατική και είναι πιθανό σχετικά σύντομα να διερευνηθούν όλα τα γονίδια που σχετίζονται με το Διαβήτη τύπου 1.
Πόσο συχνός είναι ο Διαβήτης τύπου 1;
Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις διάφορες χώρες αλλά και μέσα στους ίδιους πληθυσμούς. Πιο συχνά παρατηρείται στις Σκανδιναβικές χώρες και πιο σπάνια στην Ιαπωνία. Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες ενδιάμεσης συχνότητας. Κάθε χρόνο για κάθε 100.000 άτομα πληθυσμού ηλικίας 0-14 ετών εμφανίζονται 42,9 καινούργιες περιπτώσεις στην Φινλανδία και 2 καινούργιες περιπτώσεις στην Ιαπωνία. Στην Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ευρωπαϊκής μελέτης Eurodiab (1992-1995) εμφανίστηκαν ετησίως στη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής 10 νέες περιπτώσεις Διαβήτη τύπου 1 για κάθε 100.000 άτομα πληθυσμού 0-14 ετών.
Είναι χρόνια κατάσταση ο Διαβήτης τύπου 1;
Ναι, γιατί τα καταστραμμένα β κύτταρα δεν αναγεννώνται.
Με ποια συμπτώματα εκδηλώνεται ο Διαβήτης τύπου 1;
Με τα κλασικά συμπτώματα του Διαβήτη δηλαδή πολυδιψία, πολυουρία, μερικές φορές πολυφαγία και απώλεια βάρους. Μπορεί να δημιουργηθούν μυκητιάσεις των γεννητικών οργάνων, λοιμώξεις του δέρματος και νυχτερινή ενούρηση σε παιδιά που ελέγχουν τους σφιγκτήρες τους. Η μη έγκαιρη διάγνωση μπορεί να οδηγήσει σε Διαβητική Κετοξέωση ή Διαβητικό Κώμα.
Τι είναι η Διαβητική Κετοξέωση;
Διαβητική Κετοξέωση είναι μία σοβαρή μεταβολική διαταραχή του οργανισμού που οφείλεται σε ανεπάρκεια ινσουλίνης. Χαρακτηρίζεται από υπεργλυκαιμία, κετοναιμία και μεταβολική οξέωση. Δημιουργείται συνήθως όταν δεν διαγνωστεί έγκαιρα ο Διαβήτης τύπου 1 ή όταν τα άτομα με γνωστό Διαβήτη τύπου 1 διακόψουν την ινσουλίνη ή δεχτούν την επίδραση ενός έντονου stress (λοίμωξη, τραύμα κλπ). Η διαβητική κετοξέωση αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα οδηγεί στο θάνατο. Ακόμα και σήμερα είναι το κύριο αίτιο θανάτου των παιδιών με Διαβήτη τύπου 1.
Ποια είναι τα συμπτώματα της διαβητικής κετοξέωσης;
Η διαβητική κετοξέωση εκδηλώνεται με ναυτία, εμετούς, κοιλιακά άλγη, βαθιές αναπνοές με απόπνοια οξόνης, εξάντληση και επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης. Εάν δεν γίνει έγκαιρη θεραπευτική αντιμετώπιση μπορεί να καταλήξει σε διαβητικό κώμα.
Η καταστροφή των β κυττάρων συμβαίνει ταυτόχρονα με την εμφάνιση των συμπτωμάτων του Διαβήτη;
Όχι. Για να εμφανιστούν τα συμπτώματα πρέπει να έχουν καταστραφεί περισσότερα από το 80% των β κυττάρων ώστε να αυξηθεί η γλυκόζη του αίματος. Το χρονικό διάστημα από την έναρξη του Διαβήτη μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων μπορεί να είναι μεγάλο (μήνες, χρόνια ή από την ενδομήτρια ζωή).
Υπάρχει θεραπευτική αντιμετώπιση του Διαβήτη τύπου 1;
Ναι, και μάλιστα βελτιώνεται χρόνο με το χρόνο από τα επιτεύγματα της ιατρικής έρευνας και της τεχνολογίας. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι μέχρι το 1922 όσοι είχαν Διαβήτη τύπου 1 οδηγούνταν στο θάνατο ενώ σήμερα διάγουν φυσιολογική ζωή.
Το προσδόκιμο επιβίωσης των παιδιών με Διαβήτη τύπου 1 είναι μικρότερο;
Όχι, εφόσον αποφευχθεί η δημιουργία επιπλοκών με τη πάροδο του χρόνου, δηλαδή βλαβών στα νεφρά, στα μάτια, στο νευρικό και στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Είναι εύκολο να αποτραπούν οι μακροχρόνιες επιπλοκές του Διαβήτη τύπου 1;
Ναι, εφόσον γίνεται σωστή ρύθμιση της γλυκόζης του αίματος. Λέγοντας ρύθμιση του Διαβήτη εννοούμε τη διατήρηση της γλυκόζης του αίματος κοντά στα φυσιολογικά επίπεδα.
Πώς επιτυγχάνεται η σωστή ρύθμιση του Διαβήτη τύπου 1;
Τα παραδοσιακά θεραπευτικά μέσα είναι η χορήγηση ινσουλίνης, το προσεγμένο διαιτολόγιο και η άσκηση. Πάνω απ' όλα όμως είναι η εκπαίδευση των παιδιών και των οικογενειών τους ώστε να γνωρίζουν όλα τα μυστικά του Διαβήτη. Η εκπαίδευση πρέπει να είναι διαρκής και να γίνεται από εξειδικευμένη ομάδα. Η διαβητολογική ομάδα πρέπει να περιλαμβάνει γιατρό, νοσηλεύτρια, διαιτολόγο, ψυχολόγο και κοινωνική λειτουργό.
Πώς χορηγείται η ινσουλίνη;
Η ινσουλίνη χορηγείται προς το παρόν με υποδόριες ενέσεις γιατί καταστρέφεται από τα γαστρικά υγρά εάν ληφθεί από το στόμα. Οι ενέσεις γίνονται με ειδικές σύριγγες ινσουλίνης μιας χρήσεως ή με πένες ινσουλίνης. Μελλοντικά είναι πιθανόν ότι θα καταστεί δυνατόν να χορηγηθεί και με άλλους τρόπους.
Πόσες ενέσεις την ημέρα κάνουν τα άτομα με Διαβήτη τύπου 1;
Είναι απαραίτητο να γίνονται 2-4 ενέσεις την ημέρα, ανάλογα με το ακολουθούμενο σχήμα.
Πώς παράγονται οι ινσουλίνες που χρησιμοποιούνται από τα άτομα με Διαβήτη τύπου 1; Οι ζωικές ινσουλίνες έχουν πια εγκαταλειφθεί λόγω των παρενεργειών τους. Σήμερα χρησιμοποιούνται οι ανθρώπινες ινσουλίνες που παράγονται με μοριακές κυρίως ή ημισυνθετικές μεθόδους. Οι ανθρώπινες ινσουλίνες έχουν ίδια χημική δομή με την ινσουλίνη που εκκρίνει το πάγκρεας.
Πόσα είδη σκευασμάτων ινσουλίνης κυκλοφορούν;
Τα κυκλοφορούντα σκευάσματα ινσουλίνης διακρίνονται σε βραχείας, μέσης και παρατεταμένης διάρκειας δράσης. Σαν διάρκεια δράσης εννοείται το χρονικό διάστημα από την ένεση, που η ινσουλίνη κυκλοφορεί στο αίμα. Τα βραχείας διάρκειας δράσης σκευάσματα περιέχουν καθαρή ινσουλίνη ή το ανάλογο της ινσουλίνης Lispro. Τα ενδιάμεσης δράσης σκευάσματα περιέχουν συμπλέγματα ινσουλίνης με πρωταμίνη (ισοφανικές ινσουλίνες και ινσουλίνες τύπου ΝΡΗ) ή ψευδάργυρο (ινσουλίνες τύπου Lente). Τα παρατεταμένης διάρκειας δράσης σκευάσματα περιέχουν συμπλέγματα ινσουλίνης και ψευδαργύρου με τη μορφή κρυστάλλων (ινσουλίνες τύπου Ultralente).
Ποια είναι τα σχήματα ινσουλινοθεραπείας του Διαβήτη τύπου 1;
Το συμβατικό ή σχήμα 2 ενέσεων και το εντατικοποιημένο ή σχήμα πολλαπλών ενέσεων.
Τι είναι το συμβατικό σχήμα ινσουλινοθεραπείας;
Είναι το σχήμα των δύο ενέσεων την ημέρα, πριν το πρωινό και το βραδινό γεύμα. Με κάθε ένεση χορηγείται μείγμα ινσουλινών βραχείας και ενδιάμεσης διάρκειας δράσης. Το συμβατικό σχήμα χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά στα παιδιά και απαιτεί συγκεκριμένο ωράριο γευμάτων, που περιλαμβάνει τρία κύρια και τρία μικρά ενδιάμεσα γεύματα.
Πώς γίνονται τα μείγματα ινσουλινών;
Oι ινσουλίνες βραχείας διάρκειας δράσης και οι ισοφανικές (ενδιάμεσης διάρκειας δράσης) αναμιγνύονται στην ίδια σύριγγα με καθορισμένη τεχνική χωρίς να επηρεάζεται η δραστικότητα της κάθε ινσουλίνης. Επίσης κυκλοφορούν στο εμπόριο έτοιμα μείγματα ινσουλινών με διαφορετικές αναλογίες των ινσουλινών που περιέχουν. Τα έτοιμα μείγματα δεν προσφέρουν την ευελιξία καθημερινών αλλαγών στη δοσολογία τής κάθε ινσουλίνης του μείγματος.
Tι είναι το ανάλογο ινσουλίνης Lispro;
Είναι ένα καινούργιο σκεύασμα ινσουλίνης που έχει πιο γρήγορη δράση από τη διαλυτή ινσουλίνη λόγω τροποποιήσεων του μορίου της ινσουλίνης. Απορροφάται πολύ σύντομα μετά την ένεση αλλά έχει μικρότερη διάρκεια δράσης.
Πού οφείλονται οι διαφορές στη δραστικότητα των διαφόρων τύπων ινσουλινών;
Η διαλυτή ινσουλίνη από τον υποδόριο χώρο που χορηγείται με την ένεση απορροφάται βαθμιαία, εισέρχεται στη κυκλοφορία του αίματος και μεταφέρεται σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού γεια να ασκήσει τη λειτουργική της δράση. Η προσθήκη πρωταμίνης ή ψευδαργύρου καθυστερεί τον ρυθμό απορρόφησης της ινσουλίνης. Έτσι κάθε τύπος ινσουλίνης έχει διαφορετικό χρόνο έναρξης, μέγιστης δράσης και διάρκειας δράσης.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των βραχείας διάρκειας δράσης ινσουλινών;
Διαλυτή Ινσουλίνη Ινσουλίνη Lispro
Έναρξη δράσης: ½ - 1 ώρα 0-15 λεπτά
Μέγιστη δράση: 2-4 ώρες 1 ώρα
Μέγιστη διάρκεια δράσης: 5-8 ώρες 3½ - 4 ώρες
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των ευρέως χρησιμοποιούμενων ισοφανικών ινσουλινών;
Έναρξη δράσης: 2-4 ώρες
Μέγιστη δράση: 6-10 ώρες
Μέγιστη διάρκεια δράσης: 12-24 ώρες
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των παρατεταμένης διάρκειας δράσης ινσουλινών τύπου Ultralente;
Έναρξη δράσης: 2-4 ώρες
Μέγιστη δράση: 12-20 ώρες
Μέγιστη διάρκεια δράσης: 24-36 ώρες
Τι είναι το εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας;
Το σχήμα αυτό περιλαμβάνει 3 ενέσεις ινσουλίνης βραχείας διάρκειας δράσης (διαλυτή ή Lispro) πριν τα 3 ημερήσια γεύματα και μία 4η ένεση ημιβραδείας ή παρατεταμένης διάρκειας δράσης πριν το βραδινό ύπνο. Με το σχήμα αυτό δεν χρειάζεται να τηρείται ωράριο στα γεύματα. Η ένεση της προγευματικής ινσουλίνης γίνεται συνήθως με πένα ινσουλίνης και έτσι μπορεί να γίνει εκτός σπιτιού, σε οποιοδήποτε χώρο. Το εντατικοποιημένο σχήμα χρησιμοποιείται συνήθως από την εφηβική ηλικία και μετά.
Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του εντατικοποιημένου σχήματος ινσουλινοθεραπείας;
Με το σχήμα αυτό μπορεί να επιτευχθεί καλύτερη ρύθμιση εφ' όσον γίνει σωστή εκπαίδευση. Η χορήγηση ινσουλίνης πριν τα γεύματα μιμείται την έκκριση του παγκρέατος. Η ελεύθερη επιλογή ωραρίου στα γεύματα και η χορήγηση της ινσουλίνης με πένα σε οποιοδήποτε χώρο προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής.
Πώς καθορίζεται η δοσολογία της ινσουλίνης;
Εξατομικεύεται και τροποποιείται, ανάλογα με τις μετρήσεις της γλυκόζης του αίματος.
Πόσες μετρήσεις της γλυκόζης του αίματος πρέπει να γίνονται καθημερινά;
Οι μετρήσεις της γλυκόζης αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση της καλής ρύθμισης. Ανάλογα με τις μετρήσεις γίνονται αλλαγές στη δοσολογία της ινσουλίνης και διορθώνονται οι μη επιθυμητές διακυμάνσεις της γλυκόζης του αίματος. Ο ελάχιστος αριθμός μετρήσεων είναι 2-4 την ημέρα. Ιδιαίτερα χρήσιμες είναι οι μετρήσεις πριν τα γεύματα και 2 ώρες μετά τα γεύματα.
Πώς γίνονται οι μετρήσεις της γλυκόζης του αίματος σε καθημερινή βάση ;
Με ατομικές συσκευές που μετρούν τη γλυκόζη σε μία σταγόνα τριχοειδικού αίματος στα δάκτυλα των χεριών. Το τρύπημα του δακτύλου γίνεται με ειδική συσκευή σκαριφισμού που είναι σχετικά ανώδυνη. Τα ασφαλιστικά ταμεία χορηγούν δωρεάν τους μετρητές στα άτομα με Διαβήτη.
Τα παιδιά με Διαβήτη τύπου 1 ακολουθούν ειδικό διαιτολόγιο;
Τα παιδιά με Διαβήτη έχουν τις ίδιες ενεργειακές ανάγκες με τα παιδιά που δεν έχουν Διαβήτη. Το διαιτολόγιο τους πρέπει να περιέχει την ποσότητα και την αναλογία υδατανθράκων, λιπών και πρωτεϊνών που συνιστώνται για όλα τα παιδιά. Πρέπει να ακολουθείται όμως ωράριο στα γεύματα και η ποσότητα του κάθε γεύματος να είναι καθορισμένη. Εάν χρησιμοποιείται το εντατικοποιημένο σχήμα το ωράριο των καθορισμένων γευμάτων είναι ελεύθερο.
Ποια πρέπει να είναι η σύσταση της διατροφής των παιδιών με Διαβήτη τύπου 1;
Η σύσταση της διατροφής δεν διαφέρει από αυτή που συνιστάται σε όλα τα παιδιά. Σε ημερήσια βάση, το 50-55% των προσλαμβανομένων θερμίδων πρέπει να προέρχεται από υδατάνθρακες (σάκχαρα), το 30% από λίπη και το 15% από πρωτεΐνες. Επιπλέον η μείωση των κορεσμένων λιπών ζωικής προέλευσης καθώς και των πολυακόρεστων λιπών σε λιγότερο από το 10% των ημερήσιων θερμίδων έχει βρεθεί ότι προφυλάσσει από την αθηροσκλήρωση.
Τα μικρότερα των 2 ετών παιδιά με Διαβήτη τύπου 1 ακολουθούν το ίδιο διαιτολόγιο με τα μεγαλύτερα;
Ναι, όσον αφορά το ωράριο και τη ποσότητα των γευμάτων. Όχι, όσον αφορά τη σύσταση της διατροφής, αφού δεν συνιστάται περιορισμός του λίπους σε όλα τα παιδιά κατά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής.
Είναι αλήθεια ότι τα παιδιά ή οι έφηβοι με Διαβήτη τύπου 1 δεν τρώνε ποτέ γλυκίσματα;
Όχι. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορούν να παίρνουν ελεύθερα γλυκίσματα γιατί περιέχουν ευαπορρόφητους υδατάνθρακες που προξενούν απότομη αύξηση της γλυκόζης του αίματος. Σε ειδικές περιπτώσεις όπως γιορτές, γενέθλια κλπ μπορούν να πάρουν ένα γλύκισμα που θα ενσωματωθεί στο διαιτολόγιό τους.
Τα διαβητικά τρόφιμα που κυκλοφορούν στο εμπόριο είναι κατάλληλα για τα παιδιά με Διαβήτη;
Δεν προσφέρουν κανένα πλεονέκτημα. Ένα άτομο με διαβήτη μπορεί να εντάξει στο διαιτολόγιό του όλα τα τρόφιμα. Εκτός αυτού πολλά από αυτά τα τρόφιμα έχουν αυξημένη περιεκτικότητα λίπους.
Τι είναι οι γλυκαντικές ουσίες; Μπορούν να τις χρησιμοποιούν τα παιδιά με Διαβήτη;
Είναι φυσικές ή συνθετικές ουσίες που προσδίδουν γλυκιά γεύση στα τρόφιμα. λλες από αυτές προσφέρουν ενέργεια (φρουκτόζη, σορβιτόλη, ξυλιτόλη) και άλλες όχι (ασπαρτάμη, ακεσουλφάμη Κ, σακχαρίνη). Οι γλυκαντικές ουσίες που δεν προσφέρουν θερμίδες, κυρίως η ασπαρτάμη και η ακεσουλφάμη Κ, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μέτρο.
Τα παιδιά και οι έφηβοι με Διαβήτη τύπου 1 μπορούν να παίρνουν τα αναψυκτικά και τα παγωτά τύπου light;
Ναι, εφ' όσον περιέχουν γλυκαντικές ουσίες που δεν προσδίδουν θερμίδες π.χ. ασπαρτάμη. Στα παγωτά χρειάζεται προσοχή γιατί επιπλέον πρέπει να έχουν μειωμένη περιεκτικότητα σε λίπος κατά 50% τουλάχιστον.
Τι είναι υπογλυκαιμία;
Είναι η πτώση της γλυκόζης του αίματος σε επίπεδα μικρότερα του 60 mg/dl. Η υπογλυκαιμία είναι η πιο συχνή άμεση επιπλοκή του Διαβήτη τύπου 1. Όλα τα άτομα που παίρνουν εξωγενή ινσουλίνη παρουσιάζουν λιγότερα ή περισσότερα υπογλυκαιμικά επεισόδια.
Πού οφείλονται τα υπογλυκαιμικά επεισόδια των ατόμων με Διαβήτη τύπου 1;
Σε έλλειψη συγχρονισμού της ινσουλίνης, της διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας. Η μεγαλύτερη δοσολογία ινσουλίνης, η παράλειψη γευμάτων, η άσκηση ή ο συνδυασμός αυτών ευθύνονται τις περισσότερες φορές.
Ποια είναι τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας;
Τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας δεν είναι ίδια σε κάθε άτομο. Είναι απαραίτητο κάθε άτομο με διαβήτη να γνωρίζει τα δικά του υπογλυκαιμικά συμπτώματα. Τα συνηθέστερα είναι: ωχρότητα, κρύος ιδρώτας, ανησυχία, τρόμος, αίσθημα πείνας, αδυναμία συγκέντρωσης, διαταραχές συμπεριφοράς και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις απώλεια συνειδήσεως και σπασμοί.
Πού οφείλονται τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας;
Είναι δύο ειδών:
- Τα συμπτώματα που οφείλονται στην υπερέκκριση των ορμονών που ανταγωνίζονται την ινσουλίνη (γλυκαγόνη, αδρεναλίνη, κορτιζόλη, αυξητική ορμόνη). Ο οργανισμός με την έκκριση των ορμονών αυτών προσπαθεί να διορθώσει την υπογλυκαιμία. Στο μηχανισμό αυτό οφείλονται η ναυτία, η ωχρότητα, ο κρύος ιδρώτας, ο τρόμος, η ανησυχία και τα μουδιάσματα.
- Τα συμπτώματα που οφείλονται στη δυσλειτουργία των εγκεφαλικών κυττάρων λόγω ελλείψεως γλυκόζης. Στο μηχανισμό αυτό οφείλονται η ζάλη, η κεφαλαλγία, οι διαταραχές της συμπεριφοράς και του επιπέδου συνείδησης και τέλος οι σπασμοί.
Πώς αντιμετωπίζεται η υπογλυκαιμία στα παιδιά με Διαβήτη τύπου 1;
Ο ασφαλέστερος τρόπος είναι να προηγηθεί μέτρηση της γλυκόζης του αίματος. Εάν επιβεβαιωθεί η υπογλυκαιμία ή εάν τα συμπτώματα είναι έντονα πρέπει να χορηγηθούν άμεσα ευαπορρόφητοι υδρογονάνθρακες όπως γλυκόζη, ζαχαρόνερο, μέλι ή χυμός φρούτων. Πιο αποτελεσματική είναι η γλυκόζη που κυκλοφορεί σε χάπια και αυξάνει σε 10-15 λεπτά τα επίπεδα του αίματος. Κάθε παιδί με Διαβήτη πρέπει πάντα να έχει μαζί του χάπια γλυκόζης.
Πώς αντιμετωπίζεται η υπογλυκαιμία ενός παιδιού με Διαβήτη το οποίο δεν μπορεί να καταπιεί, είναι σε κώμα ή κάνει σπασμούς;
Με ένεση γλυκαγόνης. Οι γονείς ή το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον πρέπει να διαθέτουν πάντοτε γλυκαγόνη. Δεν πρέπει να επιχειρείται η χορήγηση υδατανθράκων σε ένα παιδί που είναι σε κώμα ή αδυνατεί να καταπιεί.
Πώς πρέπει να αντιδράσει όποιος αντιμετωπίσει ένα παιδί με Διαβήτη που δεν αισθάνεται καλά;
Η καλύτερη αντίδραση είναι να χορηγήσει αμέσως ευαπορρόφητους υδρογονάνθρακες όπως ζάχαρη, μέλι ή χυμό φρούτων. Στη συνέχεια πρέπει να ενημερώσει τους γονείς ή να απευθυνθεί σε ειδικούς.
Είναι δυνατόν να μην εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας;
Ναι, στα άτομα που παθαίνουν συχνά υπογλυκαιμίες. Στις περιπτώσεις αυτές τα προειδοποιητικά συμπτώματα εκδηλώνονται σε πιο χαμηλά επίπεδα γλυκόζης αίματος γιατί ο οργανισμός έχει προσαρμοστεί στις συχνές υπογλυκαιμίες. Είναι έτσι δυνατόν να παρουσιασθούν αιφνίδια συμπτώματα δυσλειτουργίας του εγκεφάλου. Η ελλιπής αντίληψη των υπογλυκαιμιών είναι επικίνδυνη και μπορεί να οδηγήσει σε ατυχήματα.
Πώς αντιμετωπίζεται η ελλιπής αντίληψη των υπογλυκαιμιών;
Με προσπάθεια μικρής ανόδου των τιμών της γλυκόζης του αίματος, και φυσικά με αποφυγή των υπογλυκαιμιών. Σε μικρό χρονικό διάστημα θα αρχίζουν βαθμιαία να ξαναεμφανίζονται τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.
Συμβαίνουν υπογλυκαιμίες τη νύχτα στα παιδιά με Διαβήτη;
Ναι, αρκετά συχνά. Η βραδινή ινσουλίνη είναι δραστική στη διάρκεια της νύχτας και μπορεί να μειώσει τη γλυκόζη περισσότερο από το επιθυμητό. Αρκετά παιδιά ξυπνούν ή παρουσιάζουν διαταραχές του ύπνου και ειδοποιούν τούς γονείς τους. Σε άλλες περιπτώσεις η υπογλυκαιμία δεν γίνεται αντιληπτή και διορθώνεται με την έκκριση των αντιρυθμιστικών ορμονών και τη βαθμιαία μείωση της δραστικότητας της ινσουλίνης. Πιο σπάνια το παιδί μπορεί να εμφανίσει σπασμούς ή να μη ξυπνάει το πρωί.
Μπορούν να αποφευχθούν οι νυχτερινές υπογλυκαιμίες των παιδιών με Διαβήτη;
Σε σημαντικό βαθμό, εάν γίνεται καλή ρύθμιση. Η μέτρηση του σακχάρου και η χορήγηση μικρού γεύματος με βραδέως απορροφούμενους υδατάνθρακες πριν τον ύπνο προφυλάσσει αρκετά. Επί αμφιβολιών πρέπει να γίνονται μετρήσεις τη νύχτα.
Τα παιδιά με Διαβήτη τύπου 1 μπορούν να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες ;
Ναι, μπορούν να πάρουν μέρος σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες. Η συστηματική άσκηση μάλιστα έχει ευνοϊκή επίδραση στη ρύθμιση του Διαβήτη.
Η άσκηση μειώνει τη γλυκόζη του αίματος στα άτομα με Διαβήτη τύπου 1;
Όχι πάντα. Εάν δεν έχει χορηγηθεί η αναγκαία ποσότητα ινσουλίνης η γλυκόζη του αίματος θα αυξηθεί. ¶σκηση χωρίς ινσουλίνη δημιουργεί μεταβολική απορύθμιση. Γι' αυτό το λόγο δεν συνιστάται άσκηση εάν η γλυκόζη του αίματος είναι μεγαλύτερη από 270-290 mg/dl. Στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να χορηγηθεί βραχείας δράσης ινσουλίνη.
Πότε συμβαίνει υπογλυκαιμία στα άτομα με Διαβήτη τύπου 1 που αθλούνται;
Μπορεί να συμβεί στη διάρκεια έντονης άσκησης, αμέσως μετά ή πολλές ώρες μετά.
Ποια είναι η σημασία της άσκησης στη ρύθμιση του Διαβήτη τύπου 1;
Δρα ευνοϊκά με πολλούς τρόπους:
1) Μειώνει, όπως σε όλα τα άτομα τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων,
2) Μειώνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας,
3) Αυξάνει την ευαισθησία της ινσουλίνης, εφ' όσον γίνεται συστηματικά 3-4 φορές την εβδομάδα.
Η άσκηση δεν θεωρείται αυτοτελώς θεραπευτικό μέσο του Διαβήτη, αλλά δρα υποβοηθητικά στη ρύθμιση.
Ποια μέτρα πρέπει να λαμβάνει ένα παιδί με Διαβήτη τύπου 1 προκειμένου να πάρει μέρος σε αθλητικές δραστηριότητες;
Κατά την έναρξη των αθλητικών δραστηριοτήτων πρέπει να κάνει μετρήσεις της γλυκόζης του αίματος πριν, στη διάρκεια και μετά την άσκηση. Οι μετρήσεις αυτές θα αποτελέσουν τη πυξίδα για την ακολουθούμενη πρακτική. Για την αποφυγή υπογλυκαιμιών λαμβάνονται αναλόγως τα εξής μέτρα:
1) Μικρό γεύμα πριν ή και κατά τη διάρκεια της άσκησης π.χ. 10-20 γραμμάρια υδατανθράκων για κάθε ½ ώρα άσκησης μετά τη πρώτη ½ ώρα.
2) Ελάττωση της δοσολογίας της ινσουλίνης που δρα κατά το χρόνο της άσκησης.
3) Είναι πιθανό να χρειασθεί μείωση της ινσουλίνης που δρα μετά την άσκηση.
Οι συνηθισμένες ασθένειες της παιδικής ηλικίας επιδρούν στη ρύθμιση του Διαβήτη;
Ναι, μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος. Η λοίμωξη, ο πυρετός ή το σωματικό stress αυξάνουν τις ανάγκες σε ινσουλίνη, αλλά εάν το παιδί έχει ανορεξία η δοσολογία της ινσουλίνης παραμένει σταθερή. Εάν υπάρχουν εμετοί ή διάρροιες είναι δυνατόν να μειωθούν οι ανάγκες σε ινσουλίνη.
Πώς αντιμετωπίζεται ένα παιδί με Διαβήτη τύπου 1 όταν αρρωστήσει από οποιαδήποτε αιτία ;
Η οποιαδήποτε ασθένεια θα αντιμετωπιστεί σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου. Η ρύθμιση του Διαβήτη θα γίνει από τους γονείς. Σε περιόδους ασθένειας πρέπει να γίνονται συχνότερες μετρήσεις και ανάλογη τροποποίηση της δοσολογίας της ινσουλίνης. Επί υπεργλυκαιμίας θα χορηγηθεί επιπλέον ινσουλίνη, ενώ επί ελαττωμένων τιμών γλυκόζης θα μειωθεί η δοσολογία της ινσουλίνης.
Τα παιδιά με Διαβήτη τύπου 1 έχουν κάποιον αυξημένο κίνδυνο όταν αρρωσταίνουν;
Ναι, γιατί το stress του οργανισμού μπορεί να δημιουργήσει Διαβητική Κετοξέωση. Για το λόγο αυτό εάν υπάρχουν ναυτία ή εμετοί και επίμονη υπεργλυκαιμία θα πρέπει να εξετασθούν τα ούρα για οξόνη. Εάν ανεβρεθεί αρκετή ποσότητα οξόνης στα ούρα πρέπει να ενημερωθεί αμέσως ο γιατρός.
Τα παιδιά με Διαβήτη τύπου 1 που έχουν αρρωστήσει από οποιαδήποτε αιτία πότε πρέπει να μεταφερθούν στο νοσοκομείο;
1) Εάν κάνουν συνεχείς εμετούς.
2) Εάν διαπιστωθεί μεγάλη ποσότητα οξόνης στα ούρα ή απόπνοια οξόνης.
3) Εάν η γενική κατάσταση είναι επηρεασμένη.
4) Εάν η γλυκόζη του αίματος διατηρείται αυξημένη παρά την επιπλέον χορήγηση ινσουλίνης.
5) Εάν υπάρχουν επίμονοι κοιλιακοί πόνοι.
6) Εάν διαπιστωθούν βαθιές αναπνοές.
Είναι χρήσιμες οι μετρήσεις της γλυκόζης στα ούρα;
Όχι πια. Η ευρεία κυκλοφορία ατομικών συσκευών για τη μέτρηση της γλυκόζης του αίματος έχει περιορίσει την αξία της ανίχνευσης γλυκόζης στα ούρα. Η γλυκόζη αποβάλλεται με τα ούρα όταν ξεπεράσει ένα όριο τιμής στο αίμα, που είναι διαφορετικό σε κάθε παιδί (145-180 mg/dl). Η ανίχνευση γλυκόζης στα ούρα σημαίνει ότι η γλυκόζη του αίματος έχει υπερβεί αυτό το όριο κατά το χρόνο που μεσολάβησε από τη προηγούμενη ούρηση.
Τι είναι οι κετόνες ή κετονικά σώματα;
Είναι ουσίες που προέρχονται από μετασχηματισμό των λιπαρών οξέων στο ήπαρ (συκώτι). Παράγονται όταν υπάρχουν ελαττωμένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ή ανεπάρκεια ινσουλίνης. Τα παιδιά με Διαβήτη τύπου 1 παράγουν κετονικά σώματα όταν έχουν ανεπάρκεια ινσουλίνης ή χαμηλή γλυκόζη αίματος όπως επί υποσιτισμού ή γαστρεντερίτιδας.
Τι είναι η οξόνη;
Η οξόνη είναι κετονικό σώμα που μπορεί εύκολα να ανιχνευθεί στα ούρα. Όταν υπάρχει μεταβολική απορύθμιση του Διαβήτη τύπου 1 (Διαβητική κετοξέωση) ανιχνεύεται σε μεγάλες ποσότητες.
Τι είναι η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη;
Είναι το ποσοστό της αιμοσφαιρίνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων που έχει συνδεθεί με γλυκόζη. Εξαρτάται από τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος κατά τη διάρκεια της ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αντιστοιχεί στο μέσο όρο των τιμών της γλυκόζης του αίματος τους προηγούμενους 2-3 μήνες και είναι ένας αξιόπιστος δείκτης της ρύθμισης. Η μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης γίνεται σήμερα με μία σταγόνα αίματος σε λίγα λεπτά.
Είναι δυνατόν να γίνει πρόληψη των μακροχρόνιων επιπλοκών του Διαβήτη τύπου 1;
Παρότι η δημιουργία των επιπλοκών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, έχει τεκμηριωθεί ότι η καλή ρύθμιση μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο. Τα άτομα με Διαβήτη έχουν σήμερα στη διάθεσή τους πολλά μέσα που διευκολύνουν τη ρύθμιση. Ακόμα υπάρχουν τα μέσα για την έγκαιρη διάγνωση αλλά και την αντιμετώπιση των επιπλοκών.
Ο έλεγχος για επιπλοκές του Διαβήτη τύπου 1 πρέπει να γίνεται από τη παιδική ηλικία;
Ναι, 2-3 χρόνια από την διάγνωση μετά την εφηβεία και 5 χρόνια από τη διάγνωση στα προεφηβικά παιδιά. Περιλαμβάνει εξέταση του βυθού των ματιών, μέτρηση της λευκωματίνης στα ούρα και εξέταση του νευρικού συστήματος με ειδικές δοκιμασίες. Ο έλεγχος πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Αναμένονται εξελίξεις στην αντιμετώπιση του Διαβήτη τύπου 1 τα προσεχή χρόνια;
Ναι. Η επιστημονική έρευνα είναι εντατική σε πολλά πεδία και στοχεύει στη πρόληψη, την καλύτερη ποιότητα ζωής, την πρόληψη και αντιμετώπιση των επιπλοκών και γιατί όχι, στη ριζική θεραπεία. Ποιοι είναι οι κυριότεροι τομείς της επιστημονικής έρευνας του Διαβήτη τύπου 1;
1) Η επιτυχής μεταμόσχευση νησιδιοκυττάρων και η ριζική θεραπεία
2) Η βελτίωση των αντλιών ινσουλίνης με ενσωμάτωση αισθητήρα γλυκόζης
3) Η χορήγηση της ινσουλίνης με ανώδυνους τρόπους, όπως από το στόμα, τη μύτη ή σε εισπνοές
4) Η παρασκευή νέων αναλόγων ινσουλίνης
5) Η διερεύνηση της παθογένειας και η δυνατότητα πρόληψης.

Η λίστα των νοσοκομείων που γίνεται δωρεάν το τεστ ΠΑΠ

• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΩΝ/ΛΕΙΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ Ν. ΙΩΝΙΑΣ «Η ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ «ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ»
• ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΗΦΙΣΙΑΣ «ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ»
• Γ.Ν. ΠΕΙΡΑΙΑ «ΤΖΑΝΕΙΟ»
• ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «ΑΤΤΙΚΟΝ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ «ΘΡΙΑΣΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ «BΟΣΤΑΝΕΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΒΕΡΟΙΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΔΕΣΣΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΝΑΟΥΣΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΡΕΒΕΝΩΝ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΟΖΑΝΗΣ «ΜΑΜΑΤΣΕΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑΣ «ΜΠΟΔΟΣΑΚΕΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΦΛΩΡΙΝΑΣ «ΕΛΕΝΗ Θ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ»
• ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΙΛΚΙΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΕΡΡΩΝ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΡΑΜΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΞΑΝΘΗΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ»
• ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ, ΕΒΡΟΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ «ΚΟΥΤΛΙΜΠΑΝΕΙΟ & ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΕΙΟ»
• ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ «ΑΧΙΛΛΟΠΟΥΛΕΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΑΜΙΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ, ΦΩΚΙΔΑΣ
• ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΡΙΠΟΛΗΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΟΡΙΝΘΟΥ
• Γ.Ν. ΑΡΓΟΥΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ
• Γ.Ν. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
• ΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ “ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ”
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΡΤΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ – ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΦΙΛΙΑΤΩΝ, ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ «Γ. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ»
• ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
• ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Η ΒΟΗΘΕΙΑ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ «ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΜΑΛΙΑΔΟΣ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
• Γ.Ν. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ «ΧΑΤΖΗ-ΚΩΣΤΑ»
• ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ «ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΟ – ΠΑΝΑΚΕΙΟ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ «Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ»
• ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΡΕΘΥΜΝΗΣ [ΑΠΕ-ΜΠΕ]