ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΙΜΠΕΡΟ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

Αναρωτιέστε πότε και πώς θα κόψει το μπιμπερό; Δεν θέλει κόπο… θέλει τρόπο!

Η αλήθεια είναι ότι ντρέπομαι λίγο να σας πω πότε ακριβώς κατάφερα να πείσω την κόρη μου να κόψει το μπουκάλι (τα χρόνια της σχεδόν συμπλήρωσαν τα δάχτυλα του ενός χεριού)! Το μόνο που με κάνει να αισθάνομαι λιγότερες ενοχές για τη συγκεκριμένη καθυστέρηση είναι το γεγονός ότι βλέπω γύρω μου όλο και περισσότερους γονείς να αντιμετωπίζουν την εξάρτηση του παιδιού τους από το μπουκάλι ακόμα και μετά τα 3 ή και 4 χρόνια του. Παρόλο που κάποιοι τυχεροί καμαρώνουν από νωρίς το μικρούλι τους να κατεβάζει άσπρο πάτο το ποτήρι με το γάλα ή να πίνει μονορούφι το χυμό με το καλαμάκι, κάποιοι άλλοι πιθανό να πέσουν στην παγίδα της παρατεταμένης χρήσης του μπιμπερό, συνήθως λόγω ελλιπούς ενημέρωσης. Για να μη βρεθείτε στη θέση «δεν ήξερες, δεν ρώταγες;» εμείς είμαστε εδώ! 

Μπιμπερό, αγάπη μου! Το μπιμπερό είναι από τα τελευταία «οχυρά» που πέφτουν για τα περισσότερα παιδιά και οι λόγοι είναι πολλοί. • Σε μερικά παιδιά το μπιμπερό θυμίζει την τρυφερή αγκαλιά της μαμάς. • Για άλλα πάλι συγκαταλέγεται στη λίστα με τα αγαπημένα αντικείμενα ανακούφισης όπως η πιπίλα ή η κουβερτούλα. Ακόμα κι αν το παιδί έχει κόψει την πιπίλα μπορεί να επιμένει στο μπιμπερό, ακριβώς γιατί του εξασφαλίζει έστω για λίγο την παροδική απόλαυση από ένα… ξεπερασμένο προνόμιο. • Μπορεί να επιμένει στο μπιμπερό, ιδιαίτερα αν έχει μόλις αποκτήσει μικρότερο αδερφάκι – πράγμα που σημαίνει πως έχει την ανάγκη να νιώθει ότι είναι μωρό με συνέπεια διάφορα πισωγυρίσματα στη συμπεριφορά του. • Η παράταση όμως στη χρήση του μπιμπερό συχνά οφείλεται και στους γονείς. Για κάποιους οι λόγοι είναι πρακτικής φύσεως, αφού ξεμπερδεύεις εύκολα και γρήγορα με το πρωινό γάλα – ειδικά αν δουλεύεις και βιάζεσαι να φύγεις.• Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που φοβούνται ότι αν το παιδί ξεκινήσει το ποτήρι μπορεί να κόψει το γάλα ή να μην πίνει τόσο όσο έπινε (κάπου εδώ θα εντάξω και τη δική μου περίπτωση). 

3 λόγοι για να το κόψετε • Η παρατεταμένη χρήση του μπουκαλιού, ιδιαίτερα από παιδιά μεγαλύτερα των 2,5 χρόνων, μπορεί να οδηγήσει σε μελλοντικάορθοδοντικά προβλήματα όπως ανοιχτή δήξη, δηλαδή τα πάνω μπροστινά δόντια να μην εφάπτονται με τα κάτω. • Επίσης το γάλα που πίνουν με το μπιμπερό τα μισοκοιμισμένα παιδιά σε ξαπλωτή θέση θεωρείται μια από τις αιτίες ωτίτιδας. Κι αυτό γιατί, ακόμα και ελάχιστη ποσότητα γάλακτος να περάσει από το φάρυγγα στην ευσταχιανή σάλπιγγα (το μικρό σωληνάκι που οδηγεί στο εσωτερικό του αφτιού) μπορεί να αποτελέσει καλλιεργητικό υλικό για τον πολλαπλασιασμό μικροβίων. • Το χειρότερο ωστόσο είναι ότι η χρήση του μπιμπερό σαμποτάρει την προσπάθεια αυτονόμησης του παιδιού. Πετυχημένα μυστικά αποχωρισμού • Όσο πιο νωρίς τόσο το καλύτερο

Η καλύτερη στιγμή για να πείτε «αντίο» στο μπουκάλι είναι πριν το μωρό σας χρονίσει, γιατί όσο πιο πολύ αργήσετε τόσο περισσότερο το παιδί συνηθίζει και του είναι πιο δύσκολο να το κόψει. Από το δεύτερο κιόλας εξάμηνο της ζωής το μωρό ξεκινάει να κάνει τα πρώτα βήματα προς την ανεξαρτησία. Καθώς μεγαλώνει θα διαπιστώσετε ότι προσπαθεί να δοκιμάσει να κάνει όλο και περισσότερα πράγματα μόνο του. Σκόπιμο είναι λοιπόν να εκμεταλλευτείτε αυτήν τη φάση για να περάσετε από το μπουκάλι στο ποτήρι. Γύρω στο 10ο μήνα μπορείτε να το ενθαρρύνετε να τρώει μόνο του, ακόμα κι αν δεν τα καταφέρνει καλά. Γι’ αυτό καλό είναι σε αυτήν τη φάση το παιδί να έχει το καρεκλάκι όπου θα τρώει, το πιατάκι του, το πιρουνάκι, το κουταλάκι και φυσικά το ποτηράκι του. Αν του εξασφαλίζετε συστηματικά την ευκαιρία για εξάσκηση, θα ανακαλύψετε σύντομα ότι μπορεί να τα καταφέρει να φάει και να πιει μόνο του μια χαρά. • Χωρίς πίεση Να θυμάστε ότι όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί τόσο περισσότερο δυσκολεύεται να κόψει τη μέχρι πρότινος αγαπημένη του συνήθεια. Γι’ αυτό χρειάζεται να δείξετε κατανόηση, ώστε η μετάβαση από το μπουκάλι στο ποτήρι να μην αγχώσει το παιδί (προσπαθήστε να μην εκνευρίζεστε από τυχόν σχόλια τρίτων). Βοηθήστε το παιδί σας παρέχοντάς του την κατάλληλη υποστήριξη. Υπάρχουν φυσικά διαφορετικές προσεγγίσεις. Κάποιοι γονείς μπορεί να επιχειρήσουν να το κόψουν μαχαίρι εξαφανίζοντας τον επίμαχο πειρασμό και εμφανίζοντας στη θέση του τον αντικαταστάτη. Άλλοι πάλι προτιμούν τη σταδιακή απεξάρτηση. Σε κάποια παιδιά βοηθάει να συζητήσετε πρώτα και να κάνετε κάποια συμφωνία, π.χ. όλη μέρα να χρησιμοποιεί το ποτηράκι και να πίνει γάλα με το μπιμπερό μόνο το βράδυ. Να θυμάστε ότι εσείς ξέρετε το παιδί σας καλύτερα απ’ όλους και μπορείτε να κρίνετε πώς θα ανταποκριθεί καλύτερα.• Δώστε του χρόνο να προσαρμοστεί Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι το παιδί με το μπιμπερό πίνει πιο ευχάριστα το γάλα και ότι δεν θα ισχύει το ίδιο αν ξεκινήσει το ποτήρι. Πράγματι, στη φάση που περνάει από το μπουκάλι στο ποτήρι μπορεί να αρνηθεί να πιει το γάλα του ή να το ξεκινήσει και να μην το τελειώσει. Η ανασφάλεια τότε κάνει πολλούς γονείς να βγάλουν το μπιμπερό από το ντουλάπι πισωγυρίζοντας. Είναι λοιπόν σημαντικό να μην αγχώνεστε ή τουλάχιστον να μη δείχνετε ότι αγχώνεστε. Το παιδί είναι φυσικό να περάσει μια φάση προσαρμογής μέχρι να συνηθίσει να πίνει το γάλα του στο ποτηράκι. Απαραίτητη προϋπόθεση για να μην κόψει το γάλα είναι να… ξεχάσετε ότι ίσχυε μέχρι χθες. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε για λίγο καιρό είναι να μη δίνετε σημασία στο πόσο γάλα έπινε με το μπουκάλι και πόσο πίνει με το ποτήρι. Απλά να το επιβραβεύετε κάθε φορά για το γεγονός ότι χρησιμοποιεί το ποτήρι, ανεξάρτητα με το πόσο γάλα πίνει. Δεν πρόκειται να πάθει τίποτα αν δεν πιει για μερικές εβδομάδες το γάλα που έπινε. Μπορείτε να αντικαταστήσετε εξάλλου τη μερίδα που χάνει με γιαούρτι ή τυρί. 

Τα 3 μη1. Μην κόβετε το μπουκάλι σε πιεστικές περιόδους στη ζωή του παιδιού, π.χ. έναρξη παιδικού σταθμού. 2. Μην πισωγυρίζετε στο μπουκάλι όταν το παιδί είναι άρρωστο ή δείχνει στενοχωρημένο. 3. Μην πιέζετε το παιδί να πιει το γάλα με το ποτήρι και μη δείχνετε ότι αγχώνεστε για το αν θα το πιει όλο. Smart tips1. Ξεκινήστε την προσπάθεια μια χαλαρή μέρα, όπως για παράδειγμα το Σάββατο ή την Κυριακή που είναι όλη η οικογένεια μαζί. 2. Εφοδιαστείτε με ένα ποτηράκι με ειδικό πώμα. Μπορεί στην αρχή να δοκιμάσετε αρκετά μέχρι να καταλήξετε σε αυτό που προτιμά το παιδί σας. 3. Αν το παιδί είναι κάτω από 12 μηνών, πιθανό να μπορεί να χειριστεί καλύτερα ένα χαμηλό ποτήρι με δύο χερούλια. 4. Σερβίρετε στην αρχή στο ποτηράκι υγρά, όπως νερό και πορτοκαλάδα, δίνοντάς του να πιει ιδιαίτερα σε στιγμές που ξέρετε ότι διψάει. 5. Πηγαίνετε μαζί να αγοράσετε ένα ποτηράκι και αφήστε το να επιλέξει αυτό που του αρέσει, π.χ. με τον αγαπημένο του ήρωα. 6. Για τα μεγαλύτερα παιδάκια μια καλή λύση για τη μεταβατική φάση είναι το καλαμάκι. 7. Καθιερώστε να τρώτε όλοι μαζί στο τραπέζι ώστε να δίνετε στο παιδί σας το παράδειγμα και την ευκαρία να σας μιμηθεί. 8. Αποσυνδέστε το μπιμπερό από την ώρα ύπνου. Λίγο δηλαδή πριν κόψετε το μπιμπερό, ξεκινήστε να του δίνετε το βραδινό γάλα αρκετή ώρα πριν κοιμηθεί. 9. Επιβραβεύστε το παιδί σας κάθε φορά που τα καταφέρνει, εκφράζοντας θαυμασμό για το γεγονός ότι μεγάλωσε.

ΤΗΣ ΦΛΩΡΑΣ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ: • ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΖΑΝΗ, ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΡΩΜΗΣ, ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΥ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΥ «ΙΑΣΩ» • ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΩΝΗ, ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΥ, ΕΙΔΙΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΝΤΙΚΟΥ, DDS, ΜS ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ • ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ, MMEDSCI, PHD, ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΥ-ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΥ, ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ SURREY

http://women.gr.msn.com/kids/article.aspx?cp-documentid=250473602

Φθινόπωρο, η εποχή των αλλαγών

«Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του!». Αυτή ήταν η συνηθισμένη φράση που έλεγε ο πατέρας μου, όταν γυρνούσαμε από τις φθινοπωρινές διακοπές στο χωριό, λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία. Για όλη την οικογένεια, αλλά κυρίως για τα παιδιά, είναι μια εποχή μεγάλων αλλαγών.

«Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του!». Αυτή ήταν η συνηθισμένη φράση που έλεγε ο πατέρας μου, όταν γυρνούσαμε από τις φθινοπωρινές διακοπές στο χωριό, λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία. Για όλη την οικογένεια, αλλά κυρίως για τα παιδιά, είναι μια εποχή μεγάλων αλλαγών.

Νέο σχολείο, νέα δουλειά, νέο σπίτι! Εμείς οι γονείς μπορεί να επιστρέφουμε στη ρουτίνα της καθημερινής εργασίας, αλλά τα παιδιά έχουν να κάνουν πάντα ένα μικρό ή πολύ μεγάλο βήμα: Θα πάνε για πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό, το νηπιαγωγείο ή το δημοτικό, θα βρεθούν σε μια μεγαλύτερη τάξη, μπορεί να αλλάξουν σχολείο, να βρεθούν σε ένα νέο περιβάλλον. Παλιοί φίλοι θα χαθούν, θα γίνουν καινούριες γνωριμίες… Επίσης, πολλές οικογένειες συνηθίζουν να μετακομίζουν αυτή την εποχή ή να κάνουν ανακαίνιση και αλλαγές στο σπίτι. Ακόμη, όσοι γονείς αλλάζουν δουλειά, το κάνουν επίσης αυτή την εποχή. Παράλληλα, το φθινόπωρο οι επαγγελματικές απαιτήσεις έτσι κι αλλιώς αυξάνονται, νέα σχέδια μπαίνουν στα σκαριά και κυρίως, οι μπαμπάδες καταλήγουν να λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι. Κι αυτό είναι δύσκολο για τα παιδιά, που ενώ στις διακοπές είχαν κοντά τους όλη μέρα τους γονείς τους, ξαφνικά τους χάνουν. Έχουν ακόμη να αντιμετωπίσουν τη δύσκολη προσαρμογή σε κανόνες και ωράρια μετά την ελευθερία των διακοπών. Λίγο δύσκολα όλα αυτά, δεν νομίζετε;

Οι αλλαγές και οι επιπτώσεις τους Η ψυχολογία ασχολείται ιδιαίτερα με τις αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων. Οι αλλαγές-θετικές ή αρνητικές- προκαλούν άγχος, ειδικά όταν η αλλαγή σηματοδοτεί μια πρωτόγνωρη κατάσταση για το άτομο. Κατά τη διαδικασία της αλλαγής το άτομο βιώνει άγχος, φόβο, αγωνία, λύπη, τάση για απομόνωση ή για κοινωνικοποίηση, χαρά, ανακούφιση και γενικότερα, πολλά και αντιφατικά συναισθήματα που του είναι δύσκολο να διαχειριστεί. Τι γίνεται, όμως, όταν το άτομο που βιώνει τις αλλαγές είναι… παιδί; Πόσο αντέχει τις αλλαγές; Τι χρειάζεται για να προσαρμοστεί καλύτερα σε αυτές; Αρχικά, διευκρινίζουμε ότι ένα παιδί διαθέτει πολύ καλούς μηχανισμούς άμυνας για να αντεπεξέλθει στις δύσκολες καταστάσεις. Δεν είναι τόσο αδύναμο όσο νομίζουμε εμείς οι γονείς.

Παίζουμε το «σχολείο»; Ένα καλό παράδειγμα για τους μηχανισμούς που διαθέτει το παιδί είναι το παιχνίδι. Εκεί μπορεί να ξορκίζει τους φόβους του για κάποια αλλαγή που συμβαίνει στη ζωή του και να μεταφέρει τις ψυχικές εντάσεις του. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά νήπια, στην αρχή της σχολικής χρονιάς, απολαμβάνουν να παίζουν το «σχολείο» κάθε φορά που επιστρέφουν από αυτό. Βλέποντας ένα νήπιο να μεταμφιέζεται σε δάσκαλο και να μαλώνει τα άλλα παιδάκια (τα κουκλάκια του) δεν μπορούμε να πούμε ότι… «απλά, παίζει». Πρόκειται για το δικό του τρόπο να εκφράζει και να επεξεργάζεται όλα τα δύσκολα συναισθήματα της αλλαγής αυτής στη ζωή του, δηλαδή τη μετάβαση από το σπίτι στο σχολείο και τη μετάβαση από τις διακοπές στη ρουτίνα. Βοηθητικό στοιχείο για τις αλλαγές στη ζωή του παιδιού είναι ότι το συναίσθημά τους έχει μεγάλη ένταση αλλά μικρή διάρκεια. Πρόκειται για αναπτυξιακό χαρακτηριστικό της παιδικής ηλικίας. Το παιδί θρηνεί με δόσεις: τη μια στιγμή κλαίει και γκρινιάζει και την άλλη στιγμή γελά και παίζει. Μάλιστα, κάποια παιδιά, λόγω ιδιοσυγκρασίας, είναι πιο ανοιχτά στις αλλαγές και αντιμετωπίζουν την κατάσταση πιο λειτουργικά.

Το παιδί μας, ο καθρέφτης μας Όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω δεν θα πρέπει να μας οδηγήσουν στην άποψη πως το παιδί δεν χρειάζεται στήριξη από εμάς τους γονείς. Πρέπει πρώτα απ’ όλα η ίδια η οικογένεια να επεξεργαστεί με ήρεμο και δημιουργικό τρόπο την κάθε αλλαγή. Η δική μας συμπεριφορά, η δική μας αντιμετώπιση, συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που θα αντιμετωπίσει και το ίδιο το παιδί τις όποιες αλλαγές. Αν εμείς οι ίδιοι έχουμε αγχωθεί για το σχολείο του παιδιού ή για τη μετακόμιση, είναι αδύνατον να μην μεταδώσουμε το άγχος μας και στο παιδί. Αν εμείς δεν λύσουμε πρώτα απ’ όλα τα ζητήματα με τον ίδιο μας τον εαυτό, δεν θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε και το παιδί μας να προσαρμοστεί.

Κοντά στο παιδί Για να βοηθήσουμε το παιδί μας να αποδεχτεί αλλά και να προσαρμοστεί στις αλλαγές που το περιμένουν τώρα το φθινόπωρο, θα χρειαστεί να δουλέψουμε πάνω σε δυο επίπεδα: το νοητικό και το συναισθηματικό. Σε νοητικό επίπεδο… • Θα χρειαστεί να εξηγήσουμε στο παιδί ποιες θα είναι οι αλλαγές που έρχονται το φθινόπωρο και να το προετοιμάσουμε εγκαίρως για αυτές. Η προετοιμασία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει την τελευταία στιγμή. Όταν έχουμε το χρόνο και την ηρεμία μπορούμε να συζητήσουμε με το παιδί και να του εξηγήσουμε τις προοπτικές, δίνοντας λύσεις σε ό,τι το προβληματίζει. Π.χ. αν αλλάζουμε γειτονιά, μπορούμε να το διαβεβαιώσουμε πως θα το πηγαίνουμε να βλέπει τους φίλους του, αλλά θα τους καλούμε και στο σπίτι μας. • Στο παιδί δίνουμε πληροφορίες με σαφήνεια και απλότητα. Καλό είναι να έχει μια νοητή εικόνα για το πώς θα είναι αυτή η αλλαγή. Για παράδειγμα, αν πρόκειται να αλλάξει σχολικό περιβάλλον πρέπει να του περιγράψουμε πώς είναι ο χώρος, πόσα παιδιά ή δάσκαλοι θα είναι, πώς θα είναι τα βιβλία του, πόσα διαλείμματα θα έχει, τι είναι το κυλικείο κ.τ.λ. Αυτές οι πληροφορίες δίνονται με απλά λόγια. • Είναι σημαντικό και θα βοηθήσει πολύ το παιδί να επισκεφτούμε το χώρο όπου θα ζήσει μετά την αλλαγή, είτε πρόκειται για μετακόμιση είτε για άλλο σχολικό περιβάλλον. Αυτή η επίσκεψη το ανακουφίζει από το φόβο προς το άγνωστο και δημιουργεί πολλές απορίες που ο γονιός καλείται να απαντήσει. • Πριν επισκεφτούμε τη νέα κατοικία/ πόλη/σχολείο/φροντιστήριο κ.τ.λ. μπορούμε να ρωτήσουμε το παιδί πώς φαντάζεται το νέο αυτό χώρο και τη ζωή του εκεί. Έτσι, μπορούμε να λύσουμε πιθανές απορίες ή παρεξηγήσεις. Για παράδειγμα, θυμάμαι ένα παιδί που θα πήγαινε γυμνάσιο και ρωτούσε τι μάθημα είναι το «κενό» που είχε ακούσει από μεγαλύτερους μαθητές.

Στο συναισθηματικό επίπεδο • Χρειάζεται να επιτρέψουμε στο παιδί να βιώσει και να εκφράσει τα δύσκολα συναισθήματα που έχει κάθε αλλαγή. Πολύ βοηθητική φράση του γονιού είναι: «σε καταλαβαίνω… είναι κάτι καινούριο για εσένα». • Πρέπει να του μιλήσουμε για αντίστοιχες παλιότερες δικές μας εμπειρίες, όπου χρειάστηκε να αντεπεξέλθουμε σε αλλαγές. Έτσι, το παιδί θα ανακουφιστεί και θα νιώσει ότι είμαστε κοντά του. • Καλό είναι να διαβάσουμε σε μικρότερα παιδιά ιστορίες ή παραμύθια με ήρωες που βρέθηκαν μόνοι τους σε κάποια δυσκολία και τα κατάφεραν έπειτα από προσπάθεια. Υπάρχουν πολλά παιδικά βιβλία προετοιμασίας για διάφορα θέματα. Θα εκπλαγείτε από τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρουν! • Βοηθά επίσης να μιλήσουμε με το παιδί πριν κοιμηθεί, γιατί τότε είναι πιο εύκολο να ανοιχτεί και να εκφράσουμε μαζί ευχές φαντασίας, π.χ. «μακάρι να είσαι μαζί με το φίλο σου στην ίδια τάξη!», «σε φαντάζομαι με την παρέα σου στο διάλειμμα να περνάτε όμορφα».

Για να πάνε όλα καλά

• Όταν είμαστε αγχωμένοι με τις αλλαγές στη ζωή του παιδιού μπορεί να προσπαθήσουμε να το ηρεμήσουμε παρουσιάζοντας τη νέα κατάσταση ως εξιδανικευμένη, ενώ δεν είναι. Αυτό είναι λάθος: Θα πρέπει να ενημερώσουμε το παιδί για τις τυχόν δυσκολίες (π.χ. ότι θα έχει δύσκολα μαθήματα, θα χρειάζεται περισσότερο διάβασμα κ.λπ.). • Εκείνο που χρειάζονται περισσότερο τα παιδιά, πέρα από τη συζήτηση και την προετοιμασία, είναι να έχουν δίπλα τους ψύχραιμους γονείς. Πρέπει λοιπόν να διαχειριστούμε το δικό μας άγχος ή και τη θλίψη, ώστε να βοηθήσουμε και το παιδί. • Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι κάθε αλλαγή χρειάζεται χρόνο. Κι επειδή κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, χρειάζεται και διαφορετικό χρόνο για να προσαρμοστεί στην αλλαγή. • Μην ξεχνάτε ότι κάθε αλλαγή είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε νέες πλευρές του εαυτού μας και του παιδιού μας αλλά και μια ευκαιρία να έρθουν πιο κοντά γονείς και παιδιά.

Του Κώστα Στοφόρου, με τη συνεργασία της Θεοδοσίας Καραγιάννη, σχολικής ψυχολόγου και εκπαιδεύτριας των Σχολών Γονέων.

http://women.gr.msn.com/kids/article.aspx?cp-documentid=154842442

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ

Σε λίγο καιρό, ένα νέο κοινωνικό περιβάλλον με καινούρια πρόσωπα, νέους φίλους και νέους κανόνες πρόκειται να μπει στη ζωή του μικρού σας παιδιού. Για πρώτη φορά, θα βγει από το στενό και προστατευτικό οικογενειακό περιβάλλον και θα κάνει τα πρώτα του κοινωνικά βήματα σε μια μικρογραφία της κοινωνίας, τον παιδικό σταθμό.

Η μετάβαση από την οικογένεια στον παιδικό σταθμό σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια καινούρια φάση ζωής, όχι μόνο για το παιδί, αλλά για όλη την οικογένεια. Έντονα και ανάμεικτα συναισθήματα, όπως άγχος, αγωνία, ανησυχία και προσμονή κυριεύουν γονείς και παιδιά, όσο ο καιρός πλησιάζει για το νέο ξεκίνημα. Τα παιδιά δεν ξέρουν τι να περιμένουν, ενώ οι γονείς ανησυχούν για την ομαλή ένταξη του παιδιού στον παιδικό σταθμό. Όλες αυτές οι ανησυχίες είναι λογικό και φυσιολογικό να υπάρχουν, είναι όμως στο χέρι σας αυτή η μετάβαση να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλή, τόσο για το παιδί σας όσο και για εσάς!

Πώς να προετοιμαστούν οι γονείς.

Αρχικά, πριν προετοιμάσετε το παιδί σας, θα πρέπει να έχετε προετοιμαστεί εσείς οι ίδιοι ψυχολογικά για την επερχόμενη αλλαγή στη ζωή σας! Πολλοί γονείς βιώνουν αυτή την αλλαγή σα μια διαδικασία αποχωρισμού, με έντονα συναισθήματα όπως ανησυχία, φόβο, δισταγμό, αμφιβολία κ.ά., με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να αποδεχτούν τη νέα πραγματικότητα τόσο οι ίδιοι, όσο και το παιδί. Αυτή η αλλαγή, θα είναι ευχάριστη για το παιδί, αν αισθάνεται ότι είναι ευχάριστη και για εσάς. Μπορείτε να συζητήσετε με τον/την σύζυγό σας και να μοιραστείτε τις σκέψεις σας, τους προβληματισμούς σας, τα συναισθήματά σας, αλλά και τις ανησυχίες σας για την νέα πραγματικότητα, έτσι ώστε να μπορέσετε να αλληλοβοηθηθείτε.

Το πιο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσετε, ότι η είσοδος του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό, σηματοδοτεί την κοινωνική, νοητική και συναισθηματική ανάπτυξή του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία θα αναπτύξει και θα καλλιεργήσει ικανότητες και δεξιότητες που θα το βοηθήσουν στη μετέπειτα ζωή του και θα ενισχυθεί σταδιακά η αυτονομία του και η ανεξαρτησία του.

Πώς προετοιμάζω το παιδί για το νέο ξεκίνημα;

Συζητήστε για τον παιδικό σταθμό. Είναι πολύ βοηθητικό για το παιδί να το έχετε προετοιμάσει από πριν για το τι πρόκειται να συναντήσει στον παιδικό σταθμό. Μερικά χρήσιμα βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για την ενημέρωσή του είναι:
α) Μιλήστε με ήρεμη και θετική διάθεση για αυτή τη νέα εμπειρία και περιγράψτε τη με ρεαλιστικά στοιχεία. Συχνά οι γονείς, προκειμένου να δελεάσουν το παιδί για να πάει στο παιδικό σταθμό, του λένε ότι όλα θα είναι τέλεια, θα περνάει πάντα υπέροχα και θα παίζει συνέχεια πανέμορφα παιχνίδια με τα άλλα παιδάκια. Κάτι τέτοιο όμως, εξιδανικεύει την πραγματικότητα, γιατί όπως και η ίδια η κοινωνία – που ο παιδικός σταθμός είναι ένα μικρό δείγμα της – θα έχει και δυσάρεστες στιγμές. Μπορεί το παιδί να έρθει αντιμέτωπο με διάφορα συναισθήματα όπως απογοήτευση, στεναχώρια, θυμό κ.ά. που ίσως να το δυσκολέψουν. Αυτό όμως είναι αναμενόμενο και – για αυτό – ένας από τους παιδαγωγικούς στόχους του παιδικού σταθμού, είναι να μάθει στα παιδιά να διαχειρίζονται και να βρίσκουν λύσεις σε δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσουν.

Επομένως, είναι σημαντικό το παιδί να γνωρίζει στην πραγματικότητα τι να περιμένει από το παιδικό σταθμό και καλό θα ήταν να αποφεύγετε εκφράσεις του τύπου: «Θα περάσεις φανταστικά/ τέλεια», «θα παίξεις με τα πιο ωραία παιχνίδια του κόσμου» κ.λ.π.. Δώστε του συγκεκριμένες περιγραφές για το τι θα κάνει εκεί π.χ. «Θα παίζεις με άλλα παιδάκια και θα ζωγραφίζετε, θα κάνετε κατασκευές, θα μαθαίνετε χορούς και τραγουδάκια, θα σας διαβάζει η δασκάλα παραμύθια και ιστορίες κ.λ.π.».

Εξηγήστε του ότι όπως εσείς πηγαίνετε κάθε πρωί στη δουλειά, έτσι κι αυτό θα πηγαίνει στο «σχολείο» (είναι πιο εύκολο να το καταλάβει το παιδί από την έννοια του «παιδικού σταθμού»). 

β) Εξηγήστε του ότι στο παιδικό σταθμό, παρόλο που δεν θα είσαστε εσείς μαζί του, θα είναι η δασκάλα του και τα άλλα παιδάκια, κι έτσι δεν θα αισθάνεται μόνο του και ότι εσείς θα επιστρέψετε μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (π.χ. μετά το μεσημεριανό, μετά το απογευματινό γλυκό κλπ.), να το πάρετε.

γ) Μιλήστε του για τη δασκάλα. Σίγουρα, δεν είναι εύκολο για το παιδί σας να εμπιστευτεί ένα νέο πρόσωπο και να νιώσει αμέσως ασφάλεια κοντά του. Γι’ αυτό παρουσιάστε τη δασκάλα ως ένα πρόσωπο που θα το αγαπάει, θα το φροντίζει, θα το βοηθάει σε ό,τι χρειάζεται και θα του μαθαίνει ενδιαφέροντα πράγματα. Εξηγήστε του ότι θα μπορεί να την εμπιστεύεται και να νιώθει ασφάλεια κοντά της, αφού δεν θα είσαστε εσείς εκεί. Αν δείξετε εσείς εμπιστοσύνη και υποστήριξη στο πρόσωπό της, τότε θα μπορέσει να αισθανθεί κι αυτό το ίδιο.

δ) Διαβάστε του σχετικά βιβλία ή παίξτε μαζί του «το σχολείο». Μια μικρή ιστοριούλα ή ένα όμορφο παραμυθάκι θα δώσουν στο παιδί μια πρώτη ιδέα για την καθημερινότητα στον παιδικό σταθμό. Μέσα από τις εικόνες και τις περιγραφές θα γνωρίσει κάποιες από τις δραστηριότητες και τα παιχνίδια που μπορεί να συμμετέχει στον παιδικό σταθμό. Επίσης, μπορείτε να αξιοποιήσετε τη δύναμη του παιχνιδιού για να εξοικειωθεί το παιδί με τη νέα πραγματικότητα. Μπορείτε να παίξετε «το σχολείο», να αναπαραστήσετε δηλαδή την οικογένεια, όπου οι γονείς φεύγουν για δουλειά και τα παιδιά για το σχολείο, να κάνετε τη δασκάλα και να παίζετε παιχνίδια κ.λ.π..

Επισκεφτείτε μαζί με το παιδί τον παιδικό σταθμό. Για να μπορέσει να εξοικειωθεί το παιδί με τον παιδικό σταθμό, είναι πολύ βοηθητικό να έχει προηγηθεί μια επίσκεψή του στο χώρο, ώστε να δει πού θα περνάει τις ώρες της μέρας που δε θα είναι μαζί σας. Μπορείτε στις πρωινές σας βόλτες να περάσετε από εκεί και να επισκεφτείτε το κτίριο, να δείτε την αυλή και τους χώρους του παιχνιδιού. Αν είναι ανοιχτά, καλό θα ήταν να επισκεφτείτε και τον εσωτερικό χώρο για να δει τις αίθουσες πού θα παίζει, πού θα τρώει με τα άλλα παιδάκια ή ακόμα και πού θα κοιμάται (αν κοιμάται στο παιδικό σταθμό). Επίσης, καλό θα είναι να γνωρίσει τη διευθύντρια του σταθμού, αλλά και τη δασκάλα του, ώστε την πρώτη ημέρα που θα ξεκινήσει, να νιώσει το χώρο και τα πρόσωπα που θα συναντήσει οικεία. Η επίσκεψή του στο χώρο δίνει εικόνα σε όσα του έχετε ήδη πει για το σχολείο. Βέβαια, καλό θα ήταν η πρώτη επίσκεψη να μη γίνεται πολύ νωρίς (περίπου 1-2 εβδομάδες πριν ξεκινήσει η σχολική χρονιά), για να μην επιτείνεται η αγωνία του παιδιού.

Δείξτε του ένα ημερολόγιο. Ο λόγος που μπορείτε να του δείξετε το ημερολόγιο είναι για να καταλάβει ότι δε θα πηγαίνει κάθε μέρα στον παιδικό σταθμό και ότι κι εσείς τις ίδιες μέρες θα πρέπει να πηγαίνετε στην δουλειά σας.

Στις βόλτες σας παροτρύνετέ το να παίζει και με άλλα παιδάκια. Αν μέχρι σήμερα έκανε παρέα μόνο με τα ξαδερφάκια του ή το συνομήλικο παιδάκι των φίλων σας, θα είναι δύσκολο από την αρχή να νιώσει άνετα με τα καινούρια παιδιά από τον παιδικό σταθμό. Γι’ αυτό, καλό θα ήταν να το βοηθήσετε να βρεθεί σε νέες παρέες προτού ακόμα ξεκινήσει ο παιδικός σταθμός, για να μην αγχωθεί με τα νέα πρόσωπα και  νιώσει άβολα. Στις βόλτες σας στην παιδική χαρά φέρτε το σε επαφή με συνομήλικα παιδάκια και μάθετε από άλλους γονείς που βρίσκονται εκεί, αν πρόκειται να πάνε και τα παιδάκια τους την ερχόμενη σχολική περίοδο στον παιδικό σταθμό, ώστε να συνεχίσουν την παρέα τους και εκεί. Είναι επίσης σημαντικό να καλείτε στο σπίτι σας άλλα παιδάκια της γειτονιάς ή φίλων, ώστε να εξοικειωθεί στη συνεργασία, στο μοίρασμα των παιχνιδιών του κ.λ.π..

Κάντε μαζί ψώνια για το νέο του ξεκίνημα. Κάθε συμμετοχή του παιδιού στην προετοιμασία για τον παιδικό σταθμό θα το βοηθήσει να δεχτεί ως κάτι φυσιολογικό αυτή την αλλαγή και την απομάκρυνσή του από κοντά σας. Κάντε μαζί μια μικρή βόλτα στα μαγαζιά και δώστε του την ευκαιρία να επιλέξει το ίδιο τα ρούχα που θα θέλει να φορέσει την πρώτη μέρα, τη τσάντα που θα θέλει να κρατάει, το παγουράκι του και ό,τι άλλο σας ενημερώσουν από το σταθμό ότι μπορεί να χρειαστεί το παιδί.

Η πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό…

Έφτασε η μέρα που θα ξεκινήσει το παιδί σας να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό! Μετά από όλη την προετοιμασία που έχετε κάνει, ελπίζετε ότι η προσαρμογή του και η πρώτη του φορά στον παιδικό σταθμό θα είναι ευχάριστη, ομαλή και χωρίς παράπονα! Παρολ’ αυτά είναι απόλυτα φυσιολογικό να υπάρξουν ορισμένες αντιδράσεις, όπως γκρίνια αλλά και κλάματα, καθώς αυτό δείχνει το συναισθηματικό δέσιμο του παιδιού με εσάς.

Το πιο σημαντικό, για να βοηθήσετε το παιδί να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, παρά τις όποιες αντιδράσεις που μπορεί να υπάρξουν, είναι να είστε εσείς σταθεροί, σίγουροι και μη διαπραγματεύσιμοι για την απόφασή σας, καθώς γνωρίζετε ότι αυτό είναι κάτι πολύ καλό για το ίδιο το παιδί.

Τι μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε την πρώτη μέρα:

Αρχικά, για να μπορέσει να προσαρμοστεί πιο εύκολα το παιδί τις πρώτες μέρες, θα μπορούσε η παραμονή του στο χώρου του παιδικού σταθμού να είναι μικρής διάρκειας (περίπου 2 ώρες), με εσάς να βρίσκεστε σε κάποιο κοντινό μέρος (όχι στο χώρο στου σχολείου), ώστε αν χρειαστεί να πάρετε το παιδί νωρίτερα. Σταδιακά και ανάλογα με το βαθμό προσαρμογής του, μπορείτε να αυξάνετε το χρόνο παραμονής του στο παιδικό σταθμό. Βέβαια, αυτή η διαδικασία χρειάζεται να γίνεται κατόπιν συνεννόησης με τη δασκάλα του παιδικού σταθμού, καθώς η πολιτική του κάθε παιδικού σταθμού είναι διαφορετική.

Επίσης, θα ήταν καλό να έχετε εξασκήσει την καθημερινή ρουτίνα του πρωινού ξυπνήματος, πριν την πρώτη μέρα του παιδικού σταθμού. Αν το παιδί σας έχει συνηθίσει να ξυπνάει αργά το πρωί και ξαφνικά πρέπει να σηκωθεί πιο νωρίς, τότε θα δυσκολευτεί. Γι’ αυτό προσπαθήστε να κάνετε μια ομαλή μετάβαση στο ωράριο του ύπνου, πριν ξεκινήσει ο παιδικός σταθμός, ώστε την πρώτη μέρα να μπορεί να σηκωθεί πιο εύκολα την καθορισμένη ώρα. Επιπλέον, την πρώτη μέρα καλό θα ήταν να ξυπνήσετε το παιδί σας τουλάχιστον 15 λεπτά νωρίτερα, ώστε να μπορείτε να καθυστερήσετε λίγο αν χρειαστεί (π.χ. να μη σηκώνεται, να μη θέλει να ντυθεί κλπ.) και αγχωθείτε.

Αν έχει ένα αγαπημένο αντικείμενο στο σπίτι, όπως π.χ. το λούτρινο κουκλάκι του, μια μικρή κουβερτούλα ή κάτι άλλο που αγαπά πολύ, τότε αφήστε το να το πάρει μαζί του στον παιδικό σταθμό, αφού κάτι τέτοιο θα το βοηθήσει να νιώσει ασφαλές και να ενταχθεί ομαλά στο νέο περιβάλλον. Αργότερα, όταν θα αρχίσει να εξοικειώνεται με το χώρο και τα πρόσωπα, θα το αφήσει πίσω στο σπίτι!

Εξηγήστε του τη διαδικασία, χωρίς να απολογείστε, δηλαδή ότι θα πάτε στο σχολείο και μετά θα φύγετε για να πάτε στη δουλειά σας (ακόμα και αν αυτή είναι τα οικιακά) και θα επιστρέψετε πιο μετά (π.χ. μετά το φαγητό) για να το πάρετε.

Μην προσπαθήσετε να πάτε εσείς το παιδί στη δασκάλα του. Αφήστε το παιδί να πλησιάσει τη δασκάλα του όταν εκείνο είναι έτοιμο ή την ίδια τη δασκάλα να πλησιάσει το παιδί.

Όπως προείπαμε, είναι πολύ φυσιολογικό το παιδί να κλάψει τη στιγμή που θα αποχωριστείτε. Το κλάμα δείχνει το δέσιμό του μαζί σας και θεωρείται υγιές σημάδι. Με το κλάμα θα εκτονωθεί η ένταση και θα το βοηθήσει να εκφράσει τα συναισθήματά του ώστε να μπορέσει να επεξεργαστεί τον αποχωρισμό. Γι’ αυτό είναι προτιμότερο να αποχαιρετήσετε γλυκά και με σιγουριά το παιδί και να αποχωρήσετε από τον παιδικό σταθμό, χωρίς παζαρέματα και διαπραγματεύσεις. Το παιδί, από τη στιγμή που ξέρει ότι θα φύγετε, θα κλαίει μέχρι να το κάνετε. Είναι λοιπόν προτιμότερο να επισπεύσετε την αναχώρησή σας και να επικοινωνήσετε τηλεφωνικά με τον παιδικό σταθμό λίγη ώρα αργότερα, για να σιγουρευτείτε ότι έχει ηρεμήσει. Τις περισσότερες φορές, λίγα λεπτά από την αναχώρηση του γονιού, τα παιδιά σταματούν αμέσως να κλαίνε.

Μην προσπαθήσετε να το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά που δεν κλαίνε και έχουν ήδη προσαρμοστεί λέγοντάς του: « Κοίτα – ο/η ……. δεν κλαίει που έφυγε η μαμά του/μπαμπάς του!». Το κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό προσαρμογής και με το να το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά του δείχνετε ότι δεν υπολογίζετε τα συναισθήματά του. Αφήστε το να εκφράσει την δυσαρέσκειά του και την όποια στεναχώρια του όπως αυτό θέλει, για να το διευκολύνετε να περάσει αυτό το στάδιο.

Μη φύγετε από τον παιδικό σταθμό χωρίς να το αποχαιρετήσετε, θεωρώντας ότι δεν θα το καταλάβει. Θα ταραχθεί πολύ περισσότερο εάν ανακαλύψει ότι το αφήσατε και φύγατε χωρίς να πείτε κάτι.

Τέλος, όταν πάτε να πάρετε το παιδί σας από το παιδικό σταθμό, μην ξεχάσετε να του εκφράσετε τη χαρά σας και την περηφάνια σας για το νέο του ξεκίνημα και όχι την αγωνία σας ή την ανησυχία σας για το αν τα κατάφερε να τα βγάλει πέρα μόνο του.

Από εδώ και πέρα, το παιδί σας θα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα ολοένα και περισσότερο. Σαν γονείς χρειάζεται να αναγνωρίσετε και να ελέγξετε το δικό σας άγχος και την αγωνία σας και να εμπιστευτείτε το παιδί σας στο ότι θα τα καταφέρει. Αν αισθάνεστε οι ίδιοι ανασφάλεια ή τύψεις ότι το αφήνετε μόνο του, τότε θα δυσκολέψετε τη προσαρμογή του στο σχολείο. Ο αποχωρισμός είναι απαραίτητος για το παιδί και το βοηθάει να μεγαλώσει και να ωριμάσει. Μην παραβλέπετε το πόσο πολύτιμη εμπειρία είναι αυτή για το παιδί, καθώς είναι το πρώτο βήμα για την αυτονόμησή του. Από εσάς χρειάζεται τη στήριξή σας και την πίστη στις δυνάμεις του για να το βοηθήσετε να αναπτυχθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να νιώσει ανεξάρτητο και έτοιμο για μία όμορφη ζωή, γεμάτη εμπειρίες.

Μην ξεχνάτε ότι τα φτερά των παιδιών σας μεγαλώνουν. Μην τα αποθαρρύνετε και μην τους τα κόβετε. Αφήστε τα να πετάξουν όσο πιο ψηλά μπορούν!

http://rethemnos.gr/pos-na-proetimaso-to-pedi-mou-gia-ton-pediko-stathmo-tis-stellas-archontaki/

Μαιευτική υπερηχογραφία

Η καταπληκτική εξέλιξη της Υπερηχοτομογραφίας τα τελευταία χρόνια οδήγησε στη διάδοση της χρήσης της σε πολλούς τομείς της Ιατρικής, ένας από τους οποίους είναι και η Μαιευτική. Έτσι βλέπουμε την εμβρυομητρική Ιατρική να γίνεται υποειδικότητα της Μαιευτικής-Γυναικολογίας.

Ο υπερηχοτομογράφος-ή υπέρηχος- είναι πλέον ένα διαγνωστικό εργαλείο απαραίτητο στο σύγχρονο μαιευτήρα για την παρακολούθηση της εγκυμοσύνης.

Το πρώτο Υπερηχογράφημα

Το πρώτο υπερηχοτομογράφημα γίνεται λίγες εβδομάδες μετά τη δίαγνωση της εγκυμοσύνης ( περίπου 5-8 εβδομμάδες μετά την τελευταία έμμηνο ρύση) προκειμένου να πιστοποιηθεί η βιωσιμότητα του εμβρύου, να ελεγχθεί η καρδιακή του λειτουργία, να διαγνωσθεί έγκαιρα πιθανή πολύδυμη ή έκτοπη κύηση.

Γίνεται αντιληπτό πόσο σημαντική είναι η διάγνωση πολύδυμης κύησης, όσον αφορά την παρακολούθηση της εγκυμοσύνης. Είναι πολύ σημαντικό το πρώτο αυτό υπερηχογράφημα και για να οριστεί η πιθανή ημερομηνία τοκετού καθώς έχει αποδειχθεί πως όσο πιο νωρίς γίνεται η μέτρηση του μήκους του εμβρύου τόσο πιο ακριβής είναι ο προσδιορισμός της ηλικίας του.

Η Αυχενική Διαφάνεια

Ο πρώτος έλεγχος της ανατομίας του εμβρύου πρέπει να γίνεται στο διάστημα μεταξύ 11-14 εβδομάδων κύησης. Στο στάδιο αυτό ελέγχονται αρκετές παράμετροι ανάπτυξης και μορφολογίας, όπως το μήκος του εμβρύου, η αδρή φυσιολογική καρδιακή λειτουργία, η οστεοποίηση του κρανίου, η ύπαρξη σπονδυλικής στήλης, το στομάχι, η ουροδόχος κύστη και η σωστή διάπλαση των άκρων.

Σε αυτή τη φάση γίνεται και η μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας. Η μέτρηση αυτή είναι ο πλέον αξιόπιστος δείκτης χρωμοσωμικής ή συγγενούςς ανωμαλίας. Σε συνδυασμό με την ηλικία της μητέρας, τον ορμονικό έλεγχο και την ύπαρξη φυσιολογικού ρινικού οστού, η ακρίβεια της διάγνωσης φθάνει το 90-95%.

Αν μια χρωμοσωμική ανωμαλία διαπιστωθεί σε αυτό το στάδιο της εγκυμοσύνης με τη λήψη δείγματος χοριακής λάχνης (δηλαδή πλακούντα) και οι γονείς αποφασίσουν να διακόψουν την κύηση για λόγους υγείας, αυτό γίνεται με πιο ανώδυνο τρόπο για την μητέρα απ’ ότι αν γινόταν σε μεταγενέστερο στάδιο.

Υπερηχογράφημα Β’ Επιπέδου

Το δεύτερο σημαντικό υπερηχογράφημα γίνεται μεταξύ 19-23 εβδομάδων. Εδώ ο έλεγχος της ανατομίας του εμβρύου καθώς και μερικών παραμέτρων της εγκυμοσύνης είναι ενδελεχής. Στο λεγόμενο και Anomaly scan ελέγχουμε αναλυτικά και μετρούμε τα επιμέρους στοιχεία του εγκεφάλου, τα οστά του κρανίου και του προσώπου για πιθανό λαγόχειλο ή λυκόστομα και την αυχενική διαφάνεια για μια ακόμη φορά.

Επίσης ελέγχουμε την καρδιά, τους πνεύμονες και το διάφραγμα, τα κοιλιακά όργανα και το ουροποιητικό σύστημα και φυσικά τα άνω και κάτω άκρα. Ολες αυτές οι μετρήσεις και οι έλεγχοι είναι σημαντικοί για την επιβεβαίωση της σωστής ανάπτυξης του εμβρύου και την διάγνωση καρδιακών ή άλλων συγγενών ανωμαλιών.

Ελέγχουμε επίσης την ποσότητα του αμνιακού υγρού που περιβάλλει το έμβρυο, τη θέση του εμβρύου και του πλακούντα μέσα στη μήτρα. Τα στοιχεία αυτά είναι πολύ σημαντικά γιατί μπορεί να επιφέρουν αλλαγή στον τρόπο και το χρόνο του τοκετού. Αν, για παράδειγμα, υπάρχει πρόδρομος πλακούντας, που σημαίνει ότι αυτός επικάθεται στον τράχηλο και μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία που θα απειλήσει την ζωή του εμβρύου, τότε είναι επιβεβλημένη η καισαρική τομή.

Επίσης ελέγχεται ο ομφάλιος λώρος, ο οποίος τροφοδοοτεί το έμβρυο με αίμα. Τέλος ελέγχουμε το μήκος του τραχή λου της μήτρας προκειμένου να διαγνώσουμε σε πρώιμο στάδιο πιθανή ανεπάρκειά του.

Αν ο τράχηλος έχει περιορισμένο μήκος, έχει περισσότερες πιθανότητες να διασταλλεί πριν την ώρα του και να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό. Με τη διάγνωση ενός κοντού τραχήλου σε πολλές περιπτώσεις προχωρούμε σε περίδεσή του με ράμα το οποίο αφαιρείται όταν πλέον το βρέφος είναι τελειόμηνο.

Doppler

Το υπερηχογράφημα Doppler (triplex μελέτη ροής των αγγείων) είναι ένας απο τους πιο σημαντικούς δείκτες της υγειούς κατάστασης του εμβρύου.

Η μελέτη αυτή γίνεται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Συνήθως πραγματοποιείται την 34η εβδομάδα, αλλά αρκετές φορές χρειάζεται να γίνει από πολύ νωρίτερα και να επαναλαμβάνεται τακτικά. Συνδυάζεται πάντα με τις μετρήσεις οι οποίες επιβεβαιώνουν την σωστή ανάπτυξη του εμβρύου.

Αυτές είναι η μέτρηση των βασικών ανατομικών μεγεθών (αμφιβρεγματική διάμετρος, περίμετρος κεφαλής και κοιλιάς, μήκος μηριαίου οστού), η μέτρηση του αμνιακού υγρού, ο έλεγχος του πλακούντα, της κινητικότητας του εμβρύου, της καρδιακής λειτουργίας και της φυσιολογικής ανάπτυξης και λειτουργίας των συστημάτων και οργάνων (εγκέφαλος, ουροποιητικό και γαστρεντερικό σύστημα, πνεύμονες κλπ).

Ο έλεγχος Doppler είναι η μελέτη της ροής των αγγείων σε πραγματικό χρόνο. Συνήθως αρκεί η μέτρηση των χαρακτηριστικών ροής της ομφαλικής αρτηρίας και φλέβας, αλλά αρκετά συχνά ελέγχεται η μέση εγκεφαλική αρτηρία και άλλα σημαντικά αγγεία όπως η αορτή και ο φλεβώδης πόρος.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημα του Doppler είναι πως αποτελεί τον μοναδικό τρόπο ταυτόχρονου ελέγχου της τρέχουσας και της μελλοντικής υγείας του εμβρύου. Μπορούμε δηλαδή να πιστοποιήσουμε ότι για τις επόμενες ημέρες το έμβρυο θα βρίσκεται σε καλή κατάσταση και δεν διατρέχει κίνδυνο.

Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις πολύδυμης κύησης, ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης του εμβρύου, σακχαρώδους διαβήτη της κύησης και γενικά σε όλες τις περιπτώσεις όπου υπάρχει επιπλοκή ή και υποψία επιπλοκής της εγκυμοσύνης.

Κατά συνέπεια το Doppler είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του εξειδικευμένου μαιευτήρα, το οποίο μπορεί να ελέγξει την υγεία του εμβρύου σε πραγματικό χρόνο και να προβλέψει μεσοπρόθεσμη επιδείνωσή της σώζοντας έτσι μερικές φορές ακόμα και τη ζωή του.

ΠΗΓΗ: ΙΑΤΡΟΝΕΤ

ΠΩΣ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ "ΑΣΧΗΜΗ" ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

Στο άρθρο που ακολουθεί θα βρείτε μερικές χρήσιμες συμβουλές για το πώς μπορείτε να βοηθήσετε τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να αναπτύξουν συναισθηματικές και επικοινωνιακές δεξιότητες.

Του Νικήτα Καυκιού, ψυχολόγου

Δύο βασικά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψη σας:

Αγάπη δεν σημαίνει να επιτρέπουμε τα πάντα στο παιδί και να υπομένουμε παθητικά τις απαράδεκτες συμπεριφορές του. Αγάπη σημαίνει να ενεργούμε δυναμικά (όχι επιθετικά) ώστε να το βοηθήσουμε να βελτιώσει τη συμπεριφορά του, να αυτονομηθεί και να ωριμάσει.

Πειθαρχία σημαίνει να καθοδηγούμε, να βοηθάμε και να ενθαρρύνουμε το παιδί ώστε να διορθώνει τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές και να αποκτά αυτοέλεγχο.

Ο στόχος της πειθαρχίας είναι βοηθήσουμε το παιδί να αναπτύξει τον αυτοέλεγχο και την υπευθυνότητα ώστε να μπορεί αργότερα ως ενήλικας να βάζει από μόνο του υγιή όρια στον εαυτό του και να διεκδικεί δημιουργικά τα δικαιώματά του.

Μερικές χρήσιμες κατευθύνσεις για γονείς

• Βγες από τον εαυτό σου και προσπάθησε να δεις την πραγματικότητα μέσα από τα μάτια του παιδιού.
• -Το παιδί μαθαίνει περισσότερα από αυτό που είσαι και λιγότερα από τις συμβουλές που του δίνεις. Να είσαι σωστό ζωντανό παράδειγμα για το παιδί.
• -Μην αντιδράς παρορμητικά και ανεξέλεγκτα. Αν φωνάζεις και χάνεις την ψυχραιμία σου, διδάσκεις το παιδί ότι είναι φυσικό να χάνει τον έλεγχο όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελε.
• -Ξεκαθάρισε ότι αυτό που δεν σου αρέσει είναι η ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού και όχι το ίδιο το παιδί. Πες του «δεν έπρεπε να χτυπήσεις το αδελφάκι σου» και όχι «είσαι κακό παιδί».
• -Μην εστιάζεις και μην σχολιάζεις τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές, αλλά ενίσχυε και ενθάρρυνε τις επιθυμητές.
• -Είναι φυσικό και αναπόφευκτο για το παιδί να κάνει συνεχώς λάθη. Ο δικός μας ρόλος είναι να το βοηθήσουμε με ευγένεια και σεβασμό να μάθει όλα όσα χρειάζεται για να προσαρμοστεί ομαλά στην πραγματικότητα και να αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητές του.
• -Χάρισέ του ένα ασφαλές περιβάλλον στο οποίο θα νιώθει άνεση, αποδοχή και αγάπη.
• -Μην προσπαθείς να διδάξεις κάτι στο παιδί όταν είναι θυμωμένο, πολύ κουρασμένο ή απογοητευμένο.
• -Εστίαζε πάντοτε στην ποιότητα της σχέσης και μετά στην επιβολή των καλών τρόπων συμπεριφοράς.
• -Βοήθησε το παιδί να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, να τα εκφράζει, να τα αποδέχεται και να τα διαχειρίζεται.
• -Μη φοβάσαι να κάνεις λάθη. Να είσαι έτοιμος να αλλάξεις τη στάση σου. Να τολμάς να αμφισβητείς τον εαυτό σου χωρίς να μειώνεται ο αυτοσεβασμός σου.
• -Μην βιάζεσαι να πετύχεις τον παιδαγωγικό στόχο σου.
• -Καλλιέργησε σχέση αγάπης και όχι εξάρτησης.
• -Οι ενοχλητικές συμπεριφορές που παρουσιάζει το παιδί είναι ενδείξεις ότι χρειάζεται να γίνουν αλλαγές στον τρόπο που επικοινωνούμε μαζί του.
• -Δείξε ότι αδιαφορείς την ώρα που παρουσιάζει ενοχλητικές συμπεριφορές. Περίμενε να τελειώσει η γκρίνια και η φασαρία, και μετά προσπάθησε να συνεννοηθείς μαζί του.
• -Χρησιμοποίησε το χιούμορ, το τραγούδι και το παιχνίδι για να το παροτρύνεις να κάνει αυτό που χρειάζεται. Για παράδειγμα, για να μαζέψει το πιάτο του, βάλε του μια ποδιά και πες του ότι είναι σερβιτόρος σε εστιατόριο. Πες του το με αστεία φωνή ή τραγουδώντας. Ζήτησέ του να προλάβει να ντυθεί μέχρι να ολοκληρώσεις ένα τραγούδι. Να θυμάσαι ότι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει το παιδί να είναι αισιόδοξο είναι το χιούμορ.
• -Προτίμησε να το καταλαβαίνεις και να επικοινωνείς μαζί του, παρά να το κρίνεις, να το αμφισβητείς και να το παρατηρείς.
• -Απόφυγε να κάνεις για το παιδί αυτό που μπορεί να κάνει μόνο του. Ρώτησε: «Θέλεις να σε βοηθήσω ή μπορείς να το κάνεις μόνος σου;» Μην διορθώνεις αυτό που καταφέρνει, εκτός κι αν είναι απολύτως απαραίτητο.
• -Ανάθεσέ του απλές δουλειές του σπιτιού: πότισμα λουλουδιών, άδειασμα ρούχων πλυντηρίου, σερβίρισμα φαγητού. Με αυτό τον τρόπο το παιδί αισθάνεται ικανό, εφόσον μπορεί να βοηθά την οικογένειά του.
• -Πρόγραμμα καθημερινής ρουτίνας σε σχέση με το φαγητό, το ντύσιμο, τον ύπνο και την καθαριότητα: Το παιδί θέλει να ξέρει με σαφήνεια τι ακριβώς περιμένουμε από αυτό. Για παράδειγμα: πρέπει να είναι ντυμένο πριν από το πρωινό κολατσιό, όταν επιστρέφει στο σπίτι ή πριν από το φαγητό πρέπει να πλένει τα χέρια του. Επίσης, πριν να του διαβάσουμε το βραδινό παραμύθι, πρέπει να βάλει την πιτζάμα του.
• -Μην παρεμβαίνεις πάντοτε για να ελέγχεις και να διαμορφώνεις τις δραστηριότητές του. Επίτρεψέ του να παίζει ελεύθερα, ώστε να αναπτύξει τη φαντασία του.
• -Όταν ενώ κάνει κάτι εκνευρίζεται ή κάνει φασαρία, προσανατόλισε την προσοχή του σε μια εναλλακτική αποδεκτή δραστηριότητα.
• -Όταν κάνει κάποια ζημιά, ζήτησέ του να συνεργαστεί για να την διορθώσετε.
• -Φρόντισε να γνωρίζει εκ των προτέρων ποιες θα είναι οι συνέπειες των ανεπιθύμητων συμπεριφορών.
• -Μην το τιμωρείς με καθυστέρηση: «Αφού το έσπασες, δεν θα σου πάρω δώρο το Πάσχα» ή «Δεν θα πάμε εκδρομή την Κυριακή».
• -Μην λες «Θα το πω στον πατέρα σου όταν επιστρέψει, και θα δεις τι έχει να γίνει». Με αυτό τον τρόπο, εκτός από την καθυστέρηση επιβολής τιμωρίας, καταστρέφεις τη σχέση του παιδιού με τον πατέρα, εφόσον ο πατέρας αναλαμβάνει τον ρόλο του τιμωρού.
• -Μην χρεώνεις και μην ενοχοποιείς το παιδί για τα αρνητικά σου αισθήματα. Μην λες «Με στενοχώρησες πολύ με αυτό που έκανες», αλλά «Νιώθω πολύ στενοχωρημένος με αυτό που συνέβη».
• -Αντιμετώπισε με ψυχραιμία και χιούμορ τη ζημιά, την αποτυχία ή την ατυχία.
• -Να είσαι κάθε στιγμή ο εαυτός σου και να φέρεσαι με απλότητα.
• -Επίτρεψε στο παιδί να υποστεί τις λογικές συνέπειες της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Αφού κλότσησες τη μαμά, η μαμά θα πάει για λίγο μακριά σου ή θα μείνει για λίγο στο άλλο δωμάτιο.
• -Μην διαπραγματεύεσαι τα αυτονόητα. Μην το ρωτάς αν θέλει να κάνει μπάνιο, αλλά πες του «Σε πέντε λεπτά θα κάνεις το μπάνιο σου» και μετά οδήγησέ το στο μπάνιο.
• -Δέξου με ψυχραιμία και ηρεμία τα κλάματα και τα ξεσπάσματα του παιδιού όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει. Είναι ένας φυσικός τρόπος να αντιμετωπίζει την απογοήτευση. Προσπάθησε να μην υποχωρείς και να μην αλλάζεις γνώμη εξαιτίας του κλάματος και του ξεσπάσματος του παιδιού. (Να είσαι πιο διαλλακτικός με τα μεγάλα παιδιά και τους εφήβους.)
• -Επίτρεψε στο παιδί να πειραματιστεί και να μάθει από τα μικρά λάθη του. Μην προλαμβάνεις τις αρνητικές φυσικές συνέπειες της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Για παράδειγμα, αν πετάξει μακριά ένα παιχνίδι και το σπάσει, η συνέπεια είναι ότι δεν θα μπορεί πια να παίξει με αυτό.
• -Να ξεκαθαρίζεις με σαφήνεια τις προσδοκίες σου. Να του εξηγείς συχνά πια είναι η επιθυμητή συμπεριφορά.
• -Προειδοποίησέ το για την πιθανή ποινή. Η ποινή θα πρέπει να είναι προβλέψιμη και κατανοητή από το παιδί.

Αντίστροφη ψυχολογία

Προκάλεσε με έμμεσο τρόπο το παιδί να κάνει αυτό που θέλεις. Πρότεινέ του να κάνει το αντίθετο από αυτό που θέλεις στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα:

• -Για να μην πλησιάσει τα μάτια της ηλεκτρικής κουζίνας: «Αν θέλεις, πιάσε το μάτι της κουζίνας και θα καείς, θα πονέσεις πολύ, αλλά δεν πειράζει».
• -Για να φάει όλο του το φαγητό: «Στοιχηματίζω ότι δεν μπορείς να τελειώσεις το φαγητό σου μέσα σε 5 λεπτά».
• -Για να τακτοποιήσει τα παιχνίδια του: «Μην μαζέψεις τα παιχνίδια σου. Άσε να τα πατήσουμε καθώς θα περνάμε και να τα σπάσουμε».

Time out (διάλειμμα ή χρόνος ησυχίας) για το παιδί και για σένα

Αν χρειάζεσαι οπωσδήποτε μια μορφή τιμωρίας για παιδιά από δύο ετών και άνω. Με το διάλειμμα απομονώνουμε για λίγο το παιδί και του δίνουμε την ευκαιρία να καταλάβει ότι οι απαράδεκτες συμπεριφορές έχουν αρνητικές συνέπειες. Επίσης, το βοηθάμε να σκεφτεί αυτό που συνέβη και να ηρεμήσει. Μετά από μια απαράδεκτη συμπεριφορά, οδήγησε το παιδί σε κάποιο σημείο του σπιτιού όπου δεν θα μπορεί να συνεχίσει το παιχνίδι ή τη δραστηριότητα ή την επικοινωνία του με τους άλλους, π.χ. μια απομακρυσμένη καρέκλα ή κάποιο σημείο στο πάτωμα ή το κρεβάτι του. Ο χρόνος που θα παραμείνει το παιδί εξαρτάται από την ηλικία του. Θα μπορούσαμε να αντιστοιχίσουμε ένα λεπτό για κάθε έτος της ηλικίας του. Χρησιμοποίησε ένα ρολόι-ξυπνητήρι ώστε να γίνει σαφές πότε λήγει ο χρόνος της απομόνωσης. Πες του ψύχραιμα κοιτώντας το στα μάτια: «Θα κατεβείς μόνον όταν χτυπήσει το ξυπνητήρι». Φρόντισε να μην βλέπει τηλεόραση από εκεί που κάθεται, ούτε να μπορεί να παίξει με τα παιχνίδια του. Αν δεν υπακούσει και ξεφύγει, βάλε με το ζόρι το παιδί στη θέση του time out και πες του «Αν φύγεις και πάλι, θα σε βάλω στο άλλο δωμάτιο». Αν φύγει, εφάρμοσε με συνέπεια αυτό που του είπες. Την ίδια τεχνική μπορείς να εφαρμόσεις σε απαράδεκτες συμπεριφορές εκτός σπιτιού, όπως εστιατόρια, καταστήματα, παιδική χαρά κ.λπ. Εξήγησέ του εκ των προτέρων ποιοι είναι οι κανόνες και ποιες οι προσδοκίες σου από αυτό. Φρόντισε να καταλάβει τι ακριβώς θα συμβεί αν φερθεί άσχημα στον ξένο χώρο.

Time out για σένα. Αν το παιδί σε κουράζει με την άσχημη συμπεριφορά του σε κάποιο παιχνίδι που παίζεται μαζί, πες του «Έως τώρα παίζαμε όμορφα, αλλά πλέον δεν μου αρέσει άλλο. Χρειάζομαι ένα διάλειμμα. Όταν θα θέλεις να παίξουμε όμορφα και πάλι, έλα να μου το πεις και θα έλθω να είμαστε πάλι μαζί». Απομακρύνσου και πήγαινε για λίγο να ξεκουραστείς και να ησυχάσεις.

 http://www.familylife.gr/

ΑΔΥΝΑΤΟΙ ΓΟΝΕΙΣ.......ΑΔΥΝΑΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..

Οι λεπτοί γονείς θα έχουν πιθανότατα και λεπτά παιδιά. Σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα, δεν είναι μόνο η παχυσαρκία των γονιών που επηρεάζει το βάρος των παιδιών. Αν οι γονείς έχουν χαμηλό βάρος, αυτό επιδρά επίσης στους απογόνους τους μέσω της κληρονομικότητας.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, τα παιδιά που έχουν λεπτούς γονείς, έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να είναι λεπτά και τα ίδια, σε σχέση με τα παιδιά οι γονείς των οποίων έχουν βάρος πάνω από το φυσιολογικό.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τα Κατρίνα Γουίτακερ του τμήματος επιδημιολογίας και δημόσιας υγείας του University College του Λονδίνου, μελέτησαν επί μια πενταετία το ύψος και το βάρος γονιών και παιδιών από περίπου 7.000 οικογένειες.

Η ανάλυση του «δείκτη σωματικής μάζας» (προκύπτει από τη διαίρεση του βάρους με το τετράγωνο του ύψους) έδειξε ότι όταν και οι δύο γονείς είχαν δείκτη στο κατώτερο (λεπτότερο) ήμισυ της ιδανικής σωματικής μάζας, τότε η πιθανότητα να έχουν λεπτό παιδί ήταν 16,2%, σε σχέση με 7,8% αν και οι δύο είχαν δείκτη στο ανώτερο ήμισυ.

Αυτά τα παιδιά είχαν δείκτη σωματικής μάζας (ΒΜΙ) κάτω του 18,5, θεωρούμενα έτσι ως «λεπτά». Κανονικό θεωρείται το βάρος αν ο δείκτης είναι μεταξύ 18,5- 25), μεταξύ 25- 30 θεωρείται κανείς υπέρβαρος και πάνω από 30 παχύσαρκος.

Η πιθανότητα να είναι το παιδί λεπτό, είναι μόνο 5,3%, αν και οι δύο γονείς είναι υπέρβαροι και μόλις 2,5% αν και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι, με βάση αυτές τις διαπιστώσεις, το χαμηλό βάρος μπορεί να κληρονομηθεί, καθώς τα παιδιά των λεπτών γονιών διαθέτουν γονίδια που τα προδιαθέτουν να μείνουν και αυτά αδύνατα.

Το φύλο του παιδιού ή η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της οικογένειάς του δεν φαίνεται να παίζει ρόλο.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Με μέτρο οι χυμοί στα παιδιά

Με μέτρο οι χυμοί στα παιδιά

Είναι οι χυμοί των φρούτων ασφαλείς για τα παιδιά μας; Η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιάτρων θεώρησε καλό να εκδώσει οδηγίες σχετικά με τη χρήση και την κατάχρηση των φυσικών χυμών στην παιδιατρική!

Σύμφωνα λοιπόν με αυτές, η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας χυμών φρούτων από τα παιδιά μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβής για την υγεία τους.

Κι αυτό γιατί, η ΑΑΠ ανακοίνωσε ότι η κατάχρηση στους χυμούς οδηγεί σε παχυσαρκία, τερηδόνα, διάρροια και άλλα γαστρεντερολογικά προβλήματα, όπως κοιλιακά άλγη.

Ανάμεσα στις συστάσεις που κάνει η ΑΑΠ αναφέρει ότι όταν δίνουμε στα παιδιά μας χυμούς του εμπορίου, καλό θα ήταν να είναι 100% παστεριωμένοι.

Στα μωρά κάτω των 6 μηνών δεν πρέπει να δίνουμε χυμούς, αν και πολλοί παιδίατροι υποστηρίζουν ότι μικρές ποσότητες χυμού δεν έχουν καμία αρνητική επίδραση.

Μωρά μεταξύ 6 και 12 μηνών μπορούν να πιούν ένα με ενάμισι ποτήρι χυμό την ημέρα, αλλά σε ποτήρι όχι σε μπιμπερό.

Καλό θα ήταν και τα παιδιά ως 6 ετών να μην ξεπερνούν στην ημερήσια διατροφή τους το ένα με ενάμισι ποτήρι χυμό την ημέρα.

http://www.mother.gr/displayarticle.asp?articleId=1230